Διανύουν την καλύτερη φάση της ζωής τους, όχι μόνο επαγγελματικά -συμμετέχουν μαζί σε μουσικοθεατρική παράσταση, ενώ τους έγινε πρόταση να συμμετάσχουν στο νέο «Your Face Sounds Familiar»- αλλά και στα προσωπικά, αφού όπως όλα δείχνουν, σε λίγους μήνες θα γίνουν γονείς.
Tης Μαρένας Καδιγιαννοπούλου
Είναι πολύ ευτυχισμένοι μαζί και το «φωνάζουν». Ο Δημήτρης Μακαλιάς και η Αντιγόνη Ψυχράμη είναι ένα από τα πιο ταιριαστά και συμπαθητικά ζευγάρια του καλλιτεχνικού χώρου, με τους οποίους μπορείς να συζητάς και να γελάς με τις ώρες. Και αυτό κάναμε, μιλώντας μεταξύ άλλων για την πρόταση που τους έγινε να συμμετάσχουν στον νέο κύκλο του σόου «Your Face Sounds Familiar», για τη σχέση τους μετά το γάμο, καθώς και για το πότε προγραμματίζουν να γίνουν γονείς! Και το πιο ωραίο, φαίνεται να είναι η εξέλιξη που μεσολάβησε της συνάντησής μας -στην οποία εκφράζουν την επιθυμία να τους αξιώσει ο Θεός να γίνουν σύντομα γονείς- και της δημοσίευσης της συνέντευξης, τρεις εβδομάδες μετά, αφού οι πληροφορίες θέλουν την επιθυμία τους να εισακούστηκε και να ετοιμάζουνται να υποδεχτούν το τρίτο μέλος στην όμορφη οικογένειά τους.
Πόσα χρόνια είστε παντρεμένοι;
Α.Ψ.: Δύο χρόνια παντρεμένοι και περίπου πέντε μαζί.
Έχει αλλάξει η καθημερινότητά σας μετά το γάμο;
Δ. Μ.: Καθόλου, νομίζω.
Α.Ψ.: Όχι. Επειδή συγκατοικήσαμε από πολύ νωρίς και, ευτυχώς, ταιριάξαμε, δε νιώσαμε κάποια διαφορά.
Δ.Μ.: Από την τρίτη εβδομάδα της σχέσης μας μείναμε μαζί. Οπότε, σχεδόν πέντε χρόνια μετά δεν έχει αλλάξει τίποτα.
Α.Ψ.: Δεν έχει αλλάξει πραγματικά τίποτα. Δουλεύουμε πολύ καλά τη σχέση μας.
Τι κάνετε και το πετυχαίνετε;
Δ.Μ.: Πώς θα μπορούσε να καταστραφεί, δηλαδή, μια σχέση μετά το γάμο;
Μα, δε λέω να καταστραφεί, αλλά να αλλάξουν οι ισορροπίες.
Α.Ψ.: Επειδή είμαι έντονος άνθρωπος και ο Δημήτρης το ίδιο, αλλά όχι στον ίδιο βαθμό με μένα, τσακωμοί υπάρχουν, αλλά και ηρεμία. Όλα υπάρχουν σε μια σχέση και είναι λογικό.
Δ.Μ.: Η βάση μας είναι ίδια. Ο παλμός που έχει η σχέση μας από την πρώτη ημέρα έως σήμερα παραμένει ίδιος.
Α.Ψ.: Επίσης, είναι καλό που εργαζόμαστε τόσο πολύ. Δεν καθόμαστε. Αν συνέβαινε αυτό, ίσως και να υπήρχε αλλαγή. Αναζητούμε ο ένας τον άλλο, καθώς τρέχουμε συνεχώς και δεν έχουμε πολλές κοινές ώρες στο σπίτι.
Μοιράζεστε τις δουλειές του σπιτιού;
Α.Ψ.: Εννοείται!
Ο ένας κάνει τις εσωτερικές και ο άλλος τις εξωτερικές;
Α.Ψ.: Δεν το κάνουμε έτσι. Όταν, για παράδειγμα, εγώ τρέχω, ο Δημήτρης κάνει δουλειές στο σπίτι. Θα σιδερώσει, θα μαγειρέψει, όπως κι εγώ αντίστοιχα. Μοιραζόμαστε τα πάντα. Με βοηθάει πάρα πολύ, κάτι που σπανίζει σε άντρα σήμερα.
Δ.Μ.: Έχουμε ανάγκη να διατηρούμε, σε κάθε επίπεδο, ένα καθαρό νοικοκυριό. Και στα οικονομικά μας να είμαστε καθαροί και στο σπίτι μας. Θέλουμε να συντονίζουμε τα πράγματα και να τα τακτοποιούμε όλα.
Ο γάμος απαιτεί συμβιβασμούς και αλληλοϋποχωρήσεις;
Α.Ψ.: Σίγουρα. Δεν είναι κακό να υποχωρείς.
Δ.Μ.: Μα, δε γίνεται αλλιώς. Όμως, αυτό δεν έχει να κάνει με το γάμο, αλλά με τη σχέση.
Ο εγωισμός, δηλαδή, απουσιάζει;
Δ.Μ.: Υπάρχει σε κάποια πράγματα, προφανώς.
Α.Ψ.: Αν αγαπάς τον άνθρωπό σου, καλό είναι να μην έχεις εγωισμό.
Δ.Μ.: Αλλά και αν υπάρξει, η άλλη πλευρά θα βρει τον τρόπο να υποχωρήσει. Διαφορετικά, θα τσακώνεσαι συνέχεια. Πρόκειται για δούναι και λαβείν. Θα δώσεις κάτι, θα κερδίσεις κάτι. Είναι μια καθημερινή μάχη η σχέση. Αν την εγκαταλείψεις, θα χαθεί.
Έπειτα από τα σχεδόν πέντε χρόνια που είσατε μαζί, υπάρχει κάτι που λέτε «Ναι, αυτό πραγματικά το αγαπάω στον Δημήτρη ή στην Αντιγόνη»;
Δ.Μ.: Εγώ λατρεύω την παιδικότητα της Αντιγόνης, την αθωότητα και τον αυθορμητισμό της. Λειτουργεί σαν να είναι ακόμα πέντε χρονών! Θέλει, ας πούμε, ένα παγωτό, το ζητάει επίμονα, μέχρι να το πάρει. Αυτό, λοιπόν, γενίκευσέ το σε όλα τα επίπεδα. Αυτό μ’ αρέσει, γιατί είναι πολύ καθαρό και με διευκολύνει κι εμένα.
Α.Ψ.: Εμένα μ’ αρέσει η καλοσύνη και η δοτικότητα του Δημήτρη. Βέβαια, μ’ εκνευρίζει που είναι τόσο πεισματάρης, αυτό ομολογώ ότι δεν μπορώ να το διαχειριστώ.
Έχετε βαρεθεί να σας ρωτάνε πότε θα κάνετε παιδί;
Δ.Μ.: Δε μας κουράζει, γιατί είναι κάτι που το θέλουμε. Μας αρέσει.
Α.Ψ.: Θέλουμε να μας συμβεί κάποια στιγμή. Μακάρι να έρθει, όποτε μας αξιώσει ο Θεός.
Δ.Μ.: Δε θέλουμε να το πιέσουμε όμως επειδή κάποιος μας ρωτάει πότε θα κάνουμε παιδί.
Οι γονείς σας δε σας ρωτούν;
Α.Ψ.: Η μαμά μου έχει εγγονάκι, δε με ρωτάει, αλλά και η μητέρα του Δημήτρη, που δεν έχει, πάλι δε μας ρωτάει και δε μας πιέζει.
Γράφτηκε ότι θα συμμετάσχετε στον νέο κύκλο του «Your Face Sounds Familiar». Ισχύει;
Δ.Μ.: Μας έχει γίνει πρόταση, είναι αλήθεια, απλώς ακόμη δεν έχουμε ολοκληρώσει τη συζήτηση.
Θα σας άρεσε, δηλαδή, να μπείτε σ’ αυτήν τη δοκιμασία;
Α.Ψ.: Δεν νομίζω ότι θα έμπαινα εύκολα σ’ αυτήν τη διαδικασία. Έχω κάνει κάτι παρόμοιο δύο φορές. Επειδή έχω πρόβλημα με το άγχος και την τελειομανία μου, μου ακούγεται λίγο ψυχοφθόρο όλο αυτό. Γι’ αυτό και το σκέφτομαι διπλά.
Δημήτρη, σε πετυχαίνουμε σε μια φάση διαρκών ταξιδιών μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης, λόγω των παραστάσεων του έργου «Σμύρνη μου, Αγαπημένη». Είναι δημιουργικό, αλλά και κουραστικό φαντάζομαι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΚΑΛΙΑΣ: Ναι, ήμασταν έως τις 5 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης με τη «Σμύρνη μου, Αγαπημένη». Δεν περίμενα ότι θα μπορούσε στη σημερινή εποχή μια παράσταση να έχει τόση μεγάλη επιτυχία για τόσο πολύ καιρό. Ολοκληρώθηκε ένας πολύ ωραίος κύκλος και περιμένω ν’ ανοίξουν και άλλοι. Νομίζω ότι αυτή η επιτυχία είχε να κάνει με το θέμα της παράστασης, που αγγίζει πολύ τον Έλληνα, ο οποίος γνωρίζει τη μετανάστευση και τη φτώχεια. Κυρίως τον αγγίζει η υπερηφάνεια, που δεν την έχουμε πια, και ταυτιζόμαστε μ’ εκείνη την εποχή.
Και κάθε Δευτέρα κατέβαινες Αθήνα, στο θέατρο «Πειραιώς 131», για μία, θα έλεγα, off Broadway παράσταση, το «Ό,τι… τι».
Δ.Μ.: Είναι, όντως, μια off Broadway παράσταση, περιορισμένης διάρκειας, ένα επίσης ελληνικό έργο, ενός νέου δημιουργού. Είναι για μένα μια μορφή μετεπιθεώρησης, με πολλά επιθεωρησιακά στοιχεία, σκετς, πολλή μουσική και ένα σύγχρονο κείμενο του Γιώργου Γιαννακόπουλου, που μ’ αρέσει ιδιαίτερα. Διαθέτει καυστικό χιούμορ, πολιτικό και κοινωνικό σχόλιο, και οι θεατές ανταποκρίνονται θετικά. Έρχονται όλες οι ηλικίες και το απολαμβάνουν, κι αυτό είναι σπάνιο να το βλέπεις σε κωμωδία.
Ήταν δική σας ιδέα να βρεθείτε και πάλι μαζί επί σκηνής;
ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΨΥΧΡΑΜΗ: Μας έγινε η πρόταση και είπαμε «γιατί όχι;», καθώς συνεργαζόμαστε πολύ καλά με τον Δημήτρη, ευτυχώς. Δεχτήκαμε με μεγάλη χαρά, μας αρέσει να δουλεύουμε μαζί. Εγώ είχα συνεργαστεί και πέρυσι με τον Γιώργο Γιαννακόπουλο, στο θέατρο «Χυτήριο», και ήξερα ότι θα κάνω κάτι μουσικό. Επειδή μ’ άρεσε η περσινή δουλειά, τον ξαναεμπιστεύτηκα και βγήκε μια όμορφη παράσταση.
Η παράσταση σχολιάζει τα social media, τη ζωή των νέων με αυτά. Είναι η πραγματικότητά μας. Ζούμε για τα likes και τα views.
Δ.Μ.: Καυτηριάζει συνήθειες της σύγχρονης εποχής, που βιώνουμε κι εμείς. Προφανώς, για να γίνει σάτιρα και να είναι καυστικό όλο αυτό, προβάλλεται στην υπερβολή του. Αλλά όλα όσα θα δει κανείς στην παράσταση, με τα οποία θα γελάσει, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Α.Ψ.: Κλεινόμαστε κατά κάποιον τρόπο στα κινητά μας και δεν επικοινωνούμε με τον κόσμο γύρω μας.
Δ.Μ.: Όλοι έχουμε μπει στον ίδιο κουβά και κάνουμε τα ίδια. Έχουμε μαζικοποιηθεί.
Ναι, αλλά δεν κάνουμε κάτι για ν’ αλλάξουμε. Θα βγούμε από το θέατρο, και πάλι πάνω από το κινητό θα είμαστε. Θα το καυτηριάσουμε, αλλά δε θα αλλάξουμε.
Α.Ψ.: Εγώ, για να πω την αλήθεια, δεν το έχω όλο αυτό με το κινητό και τα social media. Δεν ασχολούμαι, παρόλο που η δουλειά μου το χρειάζεται. Ο Δημήτρης με παροτρύνει, αλλά δε μ’ ενδιαφέρει πολύ. Έχω Instagram, όμως δεν ασχολούμαι και τόσο. Προσπαθώ να κάνω πράγματα με τα οποία να νιώθω δημιουργική. Δε με αφορά πολύ αυτό που συμβαίνει.
Δημήτρη, μαζί με τον Λάμπρο Φισφή έχετε αποκτήσει δικό σας χώρο, το θέατρο «Άβατον». Γράφουν ιστορία οι παρέες, τελικά; Έχουμε φύγει από την εποχή του ενός;
Δ.Μ.: Νομίζω ότι ήταν αναπόφευκτο να συμβεί, επειδή τα περισσότερα πράγματα κάνουν κύκλο. Μόνο έτσι, θεωρώ, μπορεί να γραφτεί ιστορία. Σπάνια θα δεις κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, ανθρώπους που τα κατάφεραν μόνοι τους. Ειδικά στη σημερινή εποχή, είναι απαραίτητο να παλέψουν όλοι μαζί για κάτι, να υπάρξει κοινό όραμα. Το απαιτεί η δύσκολη οικονομική κατάσταση. Νομίζω ότι η δυναμική είναι στην παρέα.
Α.Ψ.: Ειδικά όταν συναντιέσαι με ανθρώπους που έχουν ταλέντο και μπορείς να κάνεις πράγματα μαζί τους, μόνο κέρδος έχεις.
Αντιγόνη, παρότρυνες τον Δημήτρη ν’ ασχοληθεί επιχειρηματικά με το «Άβατον»;
Α.Ψ.: Όλα τα συζητάμε με τον Δημήτρη, ήταν κοινή απόφαση. Τα βάλαμε κάτω, τα σκεφτήκαμε και το αποφασίσαμε.
Είναι μια απόφαση που πραγματικά θέλει σκέψη. Γιατί μπορεί να μην είναι τεράστιο το θέατρο, αλλά έχει κι αυτό τις οικονομικές του ανάγκες.
Δ.Μ.: Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Κι αν αύριο το πρωί μου έλεγε κάποιος ότι θέλει να κάνει το ίδιο, θα του έλεγα να το σκεφτεί 15 φορές.
Α.Ψ.: Πιστεύω πως ο Δημήτρης το έχει με τα οργανωτικά και τα οικονομικά, και το γνωρίζαμε.
Στα πρώτα σας επιχειρηματικά βήματα φοβηθήκατε;
Α.Ψ.: Ήταν μια ήδη στημένη επιχείρηση, υπήρχε ως θεατρική ταυτότητα.
Δ.Μ.: Υπήρχε μια καλή βάση.
Α.Ψ.: Αυτά τα δύο χρόνια που έχουμε το θέατρο, ό,τι κι αν έχει φιλοξενηθεί στη σκηνή του έχει πάει πολύ καλά και όλο ανεβαίνει.
Δ.Μ.: Στην αρχή δεν το περιμέναμε. Φοβηθήκαμε, γιατί δεν το ξέραμε. Δε γνωρίζαμε πώς θα περάσουμε απέναντι, στην επιχειρηματική πλευρά. Τον πρώτο χρόνο λειτουργούσαμε με τον Λάμπρο πολύ πιο φιλικά με τους ανθρώπους. Δεν κάναμε συμβόλαια, δίναμε το λόγο μας και γενικά ήμασταν ανοιχτοί. Όλοι μας έλεγαν να μην το κάνουμε, ότι είναι επιχείρηση το θέατρο και ότι δεν είμαστε φίλοι με όλους. Αυτό, λοιπόν, μας στοίχησε.
Γιατί σας στοίχησε;
Δ.Μ.: Γιατί δεν πήγαινε καλά. Ξαφνικά οι άνθρωποι έφευγαν, δεν ήταν συνεπείς, με αποτέλεσμα να έχουμε μείνει στο λόγο, ενώ χρειαζόταν να υπάρχει μια επαγγελματική σύμβαση. Τώρα γίναμε κανονικοί επαγγελματίες και βάζουμε τα στεγανά μας, για να μη φοβόμαστε.
Αντιγόνη, έχεις σκεφτεί, εφόσον έχετε δικό σας χώρο, να κάνεις κάτι με το τραγούδι, που είπες ότι σου αρέσει;
Α.Ψ.: Αν και έχουν ανέβει αμιγώς μουσικές παραστάσεις, δεν το έχω σκεφτεί. Αν έκανα κάτι στο «Άβατον», θα ήταν θεατρικό, δε μου βγαίνει να κάνω κάτι μουσικό εκεί. Μπορεί κάποια στιγμή να το αποφασίσω.
Κεντρική φωτο: Η Αντιγόνη φοράει πουκάμισο Lynne. Ο Δημήτρης φοράει πουκάμισο και T-shirt, Funky Buddha.
Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Μακικγιάζ-χτένισμα: Κωνσταντίνα Μιχοπάνου.
Ευχαριστούμε το Coco-Mat, Τατοοίου 165, Κηφισιά, τηλ.: 210 6251971, www.coco-mat.com, γιατην ευγενική φιλοξενία.
