HomeTALK OF THE TOWNO Ανδρέας Τσέλεπος μας συστήνει -για πρώτη φορά- τους πρωταγωνιστές της ζωής του, τη σύζυγό του Νατάσα και τα παιδιά τους Αμέλια και Λάκη.

O Ανδρέας Τσέλεπος μας συστήνει -για πρώτη φορά- τους πρωταγωνιστές της ζωής του, τη σύζυγό του Νατάσα και τα παιδιά τους Αμέλια και Λάκη.

Ανδρέα, με ποια διάθεση σε βρίσκει το τέλος της χρονιάς;

Με τη διάθεση να απολαύσω όσο περισσότερο μπορώ τις στιγμές με την οικογένειά μου αλλά και με φίλους. Με διάθεση για χαλάρωση, τώρα που και τα γυρίσματά μου έχουν φτάσει στο τέλος τους, γιατί ξέρω ότι ακολουθεί μια αρκετά απαιτητική περίοδος στα επαγγελματικά.

Νατάσα, είναι τα Χριστούγεννα μια περίοδος που νιώθετε να γίνεστε και εσείς παιδιά μαζί με τα παιδιά σας;

Οπωσδήποτε. Ακολουθήσαμε όλο το «τελετουργικό» κατά γράμμα νομίζω. Στολίσαμε από νωρίς το δέντρο, γράψαμε όλοι μαζί το γράμμα στον Άι Βασίλη, πήγαμε βόλτα σε χριστουγεννιάτικα χωριά και το χαρήκαμε νομίζω όσο και τα παιδιά μας. Είναι γενικά μια όμορφη αφορμή αυτές οι μέρες, για να χαλαρώσουμε από τις υποχρεώσεις μας και να απολαύσουμε περισσότερο ο ένας τον άλλο.

3

Πλέον τα παιδιά σας είναι σε ηλικίες που επικοινωνούν κανονικά μαζί σας αλλά και μεταξύ τους. Τι απολαμβάνετε περισσότερο σε αυτή τη φάση;

Νατάσα: Νομίζω το γεγονός ότι τους βλέπουμε να είναι τόσο αγαπημένοι μεταξύ τους. Είναι πολύ προστατευτικοί ο ένας απέναντι στον άλλο και απολαμβάνουν να παίζουν μαζί. Πολλές φορές μπορεί να τους παρακολουθούμε την ώρα που παίζουν οι δυο τους, χωρίς να το ξέρουν, και μας εντυπωσιάζουν. Ακόμα και τις φορές που «τσακώνονται», αυτό κρατάει ελάχιστα και μετά γίνονται και πάλι φίλοι. Αυτό είναι κάτι που φροντίζουμε και εμείς ως γονείς τους να τους το θυμίζουμε συχνά: Πως ό,τι και να συμβεί, πάντα θα έχουν ο ένας τον άλλο.

Διαβάστε επίσης: Ο Κώστας Λεφάκης, ο «πατέρας της ελληνικής αστρολογίας», ξέρει όλα όσα θα μας συμβούν τη νέα χρονιά. Και μας τα λέει!

Ως προσωπικότητες έχουν στοιχεία δικά σας;

Ανδρέας: Χαριτολογώντας θα σου πω ότι είναι πιστά αντίγραφά μας. Από τον τρόπο που κινούνται μέσα στο σπίτι μέχρι τις κουβέντες που λέμε και μετά τις επαναλαμβάνουν. Ως χαρακτήρες, όμως, είναι αρκετά διαφορετικοί μεταξύ τους. Ο Λάκης, για παράδειγμα, απολαμβάνει το να κάθεται και να παίζει μόνος του. Να φτιάχνει κόσμους δικούς του. Έχει απίστευτη φαντασία.

Νατάσα: Η Αμέλια, από την άλλη, είναι της συντροφιάς. Της αρέσει την ώρα που θα καθίσει να ζωγραφίσει, να έχει κοντά της παρέα. Είναι σαν να είναι ο ένας καλλιτέχνης που θέλει έμπνευση να δημιουργήσει και ο άλλος καλλιτέχνης που τα φτιάχνει όλα μέσα στο μυαλό του.

4

Είδατε διαφορές στο μεγάλωμα του πρώτου από το δεύτερο παιδί;

Νατάσα: Η αλήθεια, το να μεγαλώνεις δεύτερο παιδί, ένα αγόρι μετά από ένα κορίτσι, είναι εντελώς διαφορετικό. Δεν ξέρεις τι να περιμένεις.

Ανδρέας: Είναι λες και ό,τι μάθαμε με την Αμέλια ως κορίτσι, ήρθε ο Λάκης να μας πει, ξεχάστε τα όλα, πάμε ξανά από την αρχή. Παρόλο που είναι και οι δυο τους αρκετά ήσυχα μωρά, νιώθω ότι στον Λάκη δεν υπάρχει ο φόβος μέσα του. Μπορεί να τον δεις να σκαρφαλώνει μια σκάλα, χωρίς να διστάζει. Η Αμέλια είναι πιο υπάκουη, μετράει τα πράγματα. Το αγόρι είναι πολύ πιο ατίθασο, πολύ πιο «έξω», έχει μια σχεδόν έμφυτη τρέλα. Τα κορίτσια έχω την εντύπωση ότι σκέφτονται πολύ πιο σωστά στο πώς θα αντιμετωπίσουν μια κατάσταση.

Οι ίδιοι, με ποιον τρόπο αλλάξατε ως άνθρωποι από τότε που γίνατε γονείς; Ανακαλύψατε πράγματα για τον εαυτό σας, τα οποία δεν μπορούσατε να φανταστείτε προηγουμένως; 

Νατάσα: Σίγουρα ένα πράγμα που ανακάλυψα είναι την υπομονή. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα την είχα σε αυτόν τον βαθμό.

Ανδρέας: Το πιο κλασικό παράδειγμα είναι να θέλεις να πας στο σουπερμάρκετ με δύο μωρά. Δεν θυμάσαι ούτε τι ώρα πήγες ούτε τι ώρα έφυγες. Και μέχρι να πας σπίτι, να συγυρίσεις τα πράγματα και να βάλεις τα παιδιά να κοιμηθούν, νομίζεις ότι πέρασε από πάνω σου οδοστρωτήρας. Τρελαίνεσαι. Παθαίνεις πανικό. Πέρα, όμως, από την υπομονή, ένα πράγμα που μαθαίνεις με τη γονεϊκότητα, νομίζω, είναι να ξανακοντρολάρεις τον εαυτό σου. Και θα σπάσεις και θα φωνάξεις καμιά φορά και μετά, ξέρεις, θα σε πιάσουν οι τύψεις, για το ότι δεν έπρεπε να το κάνεις. Αλλά προσπαθούμε, αν νιώσουμε ότι ήμασταν υπερβολικοί, να πάμε να πούμε ένα συγνώμη, δεν το ήθελα, κουράστηκα κτλ. Προσπαθούμε να τους περάσουμε και αυτό το πράγμα ότι είναι κουρασμένη η μαμά σήμερα, είναι κουρασμένος ο μπαμπάς. Μάθαμε να μην φωνάζουμε…

Νατάσα: Και να σκεφτόμαστε περισσότερο μια κίνηση που θα κάνουμε, γιατί σίγουρα θα την αντιγράψουν.

2

Στη δική σας σχέση τώρα. Αυτή είναι η πρώτη κοινή συνέντευξη που παραχωρείτε. Νατάσα, πώς έγινε η γνωριμία σας με τον Ανδρέα;

Τον Ανδρέα τον ξέρω εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Από το 1997. Σχεδόν τριάντα χρόνια. Τον γνώρισα ως τον αδερφό της κολλητής μου. Ήταν ο μεγάλος αδερφός, που δεν μας μιλούσε, γιατί εμείς ήμασταν οι μικρές. Μετά έφυγε για σπουδές, βρισκόμασταν Χριστούγεννα στα πάρτι του μπαμπά του και ανταλλάζαμε ένα, «Γεια, είσαι καλά»;

Πότε άλλαξε αυτό;

Ανδρέας: Το 2014, σε κάτι γενέθλια της αδερφής μου της Μαργαρίτας, την ώρα που φεύγαμε, οι δυο τους μιλούσαν για το πάρτι που θα έκανε η Νατάσα μετά από μια-δύο μέρες και εγώ πολύ αυθόρμητα τη ρώτησα «Καλά, εμένα δεν θα με καλέσεις στα γενέθλιά σου;». Και κάπως έτσι αρχίσαμε σιγά σιγά να βγαίνουμε και να γνωριζόμαστε καλύτερα.

Τι ήταν εκείνο που σε γοήτευσε στον Ανδρέα τότε;

Νατάσα: Να σου πω την αλήθεια, ο Ανδρέας πάντα μου άρεσε, τουλάχιστον εξωτερικά. Εσωτερικά, επειδή δεν τον ήξερα καλά, μου φαινόταν αρκετά ντροπαλός.

Ανδρέας: Το ίδιο ίσχυε και για μένα. Μάλιστα, όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε με τη Νατάσα, της αποκάλυψα ότι για πολλά χρόνια την έβλεπα και μου άρεσε, όμως λόγω των συγκυριών που υπήρχαν τότε, όπως ήταν οι σπουδές μας ή οι διάφορες φάσεις που περνούσαμε, δεν μπορούσε να γίνει κάτι. Ήταν επικίνδυνη ζώνη για μένα η Νατάσα, γιατί δεν ήθελα να ξεκινήσω κάτι μαζί της και να μην μας έβγαινε. Όταν της έστειλα για πρώτη φορά μήνυμα να πάμε για καφέ και μου απάντησε μετά από πολλές ώρες, θυμάμαι την αγωνία που είχα μέχρι να μου στείλει. Βγήκαμε τελικά, κάπου στην Παλιά Λευκωσία και αμέσως έδεσαν όλα τόσο όμορφα.

6

Νατάσα: Μέσα σε λίγους μήνες πήγα στο διαμέρισμά του για να συγκατοικήσουμε, ακολούθησε η πρόταση γάμου, το 2017 παντρευτήκαμε και έναν χρόνο μετά ήρθε η Αμέλια. Νιώθω ότι ήμασταν και οι δυο μας σε μια ηλικία πιο ώριμη, που ξέραμε τι θέλαμε από τη ζωή μας.

Και που παράλληλα, υπήρχατε από πάντα ο ένας στη ζωή του άλλου.

Ανδρέας: Ακριβώς. Αγαπούσα πάρα πολύ τη Νατάσα, παρόλο που δεν είχαμε κάποια περισσότερη σχέση. Ήξερα ότι ήταν η κολλητή της αδερφής μου, ενώ ο πατέρας μου την είχα σαν κόρη του. Θυμάμαι που της έλεγε, είσαι η τρίτη μου κόρη. Είναι κρίμα που ο πατέρας μου δεν μας πρόλαβε σε αυτη τη φάση. Στον γάμο, με τα παιδιά μας. Νομίζω θα ήταν πολύ χαρούμενος, γιατί αγαπούσε πάρα πολύ τη Νατάσα.

Νατάσα, είσαι με τον Ανδρέα ουσιαστικά από τότε που ξεκινήσαμε να τον ξέρουμε και εμείς ως καλλιτέχνη. Περίμενες ότι θα ήταν έτσι η ζωή με έναν ηθοποιό και μάλιστα αυτού του εκτοπίσματος;

Κοίτα, το έβλεπα από την αρχή ότι ήταν τα ωράριά του περίεργα, όμως μπορώ να σου πω ότι με τον καιρό αντί αυτό να γίνεται πιο εύκολο, γινόταν ακόμα πιο δύσκολο και ιδιαίτερα μετά που ήρθαν και τα παιδιά μας. Δεν θέλω, όμως, να παραπονιέμαι. Το παλεύουμε, το προσπαθούμε και ξέρω ότι χρειαζόμαστε και οι δύο, για να φτάσει ο Ανδρέας εκεί που θέλει.

Νιώθεις ότι συνέβαλες και η ίδια στο να μπορεί ο Ανδρέας να πραγματοποιεί τα όνειρά του;

Νατάσα: Είναι κάτι που το προσπαθώ. Νομίζω ότι έχω συμβάλει κάπου.

Ανδρέας: Νιώθω ότι αν δεν ήταν η Νατάσα, θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Είναι σαν τον ατζέντη, που δεν έχω στην κανονική μου ζωή. Ξέρεις, όταν ξεκινάς, λες σε όλα «ναι» συνέχεια. Η Νατάσα νιώθω ότι με βάζει κάπως σε τάξη σε σχέση με αυτό. Πολλές φορές μου λέει, «Μα ξέρεις, μπορείς να πεις και όχι. Αυτό κυνήγα το, αυτό δεν αξίζει, αυτό δες το έτσι». Η γνώμη της Νατάσας είναι πάντα πολύ σημαντική και πάντα τη συμβουλεύομαι όταν σκέφτομαι να κάνω κάτι επαγγελματικό. Δεν είναι ο άνθρωπος που θα μου πει, όχι, μην το κάνεις. Το αντίθετο. Αλλά επειδή την ξέρω, θέλω να είμαστε πάντα οκ ότι μπορούμε να το κάνω, για να μπορούμε να είμαστε εντάξει και με τα παιδιά μας.

Τα παιδιά έχουν προσαρμοστεί και αυτά κάπως; Όταν, για παράδειγμα, πρέπει ο Ανδρέας να λείπει για πρόβα ή να είναι σε μια περιοδεία;

Νατάσα: Εντάξει, τα παιδιά προσαρμόζονται ακόμα. Ήταν φορές που η Αμέλια, όταν ήξερε ότι ο μπαμπάς της έπρεπε να φύγει για παράσταση, έκλαιγε και του έλεγε, «Δηλαδή δεν θα με βάλεις για ύπνο;». Όσο περνάει ο καιρός, όμως, νομίζω ότι γίνεται καλύτερο. Τώρα, βέβαια, άρχισε και ο μικρός να ρωτά, «Ο μπαμπάς δεν θα έρθει τη νύχτα;».

Ανδρέας: Νομίζω δεν υπάρχει τίποτα πιο δύσκολο και πιο στενάχωρο από το να πρέπει να φύγεις από σπίτι και να βλέπεις το παιδί σου να κλαίει. Αλλά εντάξει, ευτυχώς είναι η Νατάσα η άλλη μεγάλη δύναμη μέσα στο σπίτι, που το διαχειρίζεται αυτό το πράγμα.

Το γεγονός ότι είσαι ένα αναγνωρίσιμο πρόσωπο, έχει αντίκτυπο πάνω στα παιδιά, όταν βγαίνετε να πάτε για ένα φαγητό, για μια βόλτα;

Στην αρχή αυτό δεν άρεσε στην Αμέλια, γιατί ένιωθε ότι στον χρόνο που είχε να περάσει μαζί μου, κάποιος εκείνη τη στιγμή έπαιρνε την προσοχή του μπαμπά της. Πολλές φορές έτυχε να είμαστε οι δυο μας κάπου έξω και να έρθουν άγνωστοι να μου ζητήσουν να βγάλουμε μια φωτογραφία. Το μωρό δεν μπορούσε να το καταλάβει και δεν την έκανε να νιώθει καλά. Τώρα είναι λίγο καλύτερα σε αυτό το θέμα.

Νατάσα, είναι και για σένα παράξενο αυτό; Το ότι για παράδειγμα μια οικογενειακή ανάρτηση του Ανδρέα στα σόσιαλ, γίνεται «είδηση»;

Είναι αρκετά παράξενο και ειδικά στην αρχή μπορώ να σου πω ότι ένιωθα κάπως περίεργα, ως ένας άνθρωπος πιο χαμηλών τόνων. Πλέον το συνήθισα, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που κάνουμε και πλάκα μεταξύ μας, όταν συμβαίνει.

Πλέον είστε εφτά χρόνια παντρεμένοι. Είναι πράγματι αυτό ένα κομβικό σημείο στον γάμο, όπως λένε;

Νατάσα: Λένε ή θα μείνεις για πάντα με τον άλλον ή θα χωρίσεις, κάτι τέτοιο. Αν δεν έγινε μέχρι τώρα, δεν νομίζω να γίνει ποτέ.

Ανδρέας: Να σου πω, πέρα από την πλάκα, κάνουμε δύο εντελώς διαφορετικά επαγγέλματα. Η Νατάσα είναι μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής, εργασιομανής και αυτή όπως εγώ, που πολλές φορές θα φέρει τη δουλειά της στο σπίτι και θα καθέται για ώρες στο λάπτοπ. Όπως μου δίνει η Νατάσα το δικαίωμα να αφοσιώνομαι στη δουλειά μου, έτσι και εγώ με τη σειρά μου της δίνω το ίδιο πίσω. Προσπαθούμε και οι δύο μας να δίνουμε χώρο ο ένας στον άλλο να κάνουμε αυτά που θέλουμε, ώστε να υπάρχει μια ισορροπία. Για μένα το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι έχω αυτόν τον άνθρωπο δίπλα μου.

5

Τι αγαπάς στη Νατάσα σήμερα;

Καταρχάς να σου πω ότι εγώ εξακολουθώ να βλέπω τη Νατάσα, όπως την έβλεπα πάντα. Σαν εκείνο το γλυκό κοριτσάκι που ήξερα. Για μένα η Νατάσα είναι η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο και της το έχω πει πολλές φορές, ότι δεν μπορώ ούτε να γυρίσω να δω κάποια άλλη. Οπόταν εγώ, αν εμείς οι δύο είμαστε καλά, δεν θέλω τίποτα άλλο. Και εντάξει, έχουμε τα δύο μας μωρά, που το μόνο που θέλουμε είναι να είναι καλά και να έχουν την υγεία τους. Έχουμε χίλια θέματα και εμείς όπως όλος ο κόσμος, τίποτα δεν είναι εύκολο, με τα οικονομικά κυρίως, ειδικά για μένα που δεν έχω μια σταθερή δουλειά, όμως προσπαθούμε και οι δύο να κάνουμε το καλύτερο και στο τέλος της ημέρας να μπορούμε να καθίσουμε η ώρα οκτώ, να βάλουμε ένα τζινάκι να πιούμε και να κόψουμε δύο κουβέντες, ακόμα και μια βλακεία. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Ανδρέα, επαγγελματικά πού σε βρίσκουμε αυτή την περίοδο;

Μόλις ολοκληρώσαμε τον πρώτο κύκλο της νέας σειράς του Φώτη Γεωργίδη, της «Μπέμπας», η οποία θα αρχίσει να προβάλλεται τον Ιανουάριο στον Alpha. Παράλληλα, ξεκινήσαμε πρόβες για το «Peter Pan goes wrong» και μετά ακολουθούν πρόβες με τον Σουηδό σκηνοθέτη Stefan Larsson, ο οποίος θα ανεβάσει την παράσταση «Ο μικρός Εγιόλφ» στη Νέα Σκηνή του ΘΟΚ. Μετά έχω ένα πολύ ωραίο πρότζεκτ, το οποίο για την ώρα δεν μπορώ να το ανακοινώσω και μετά, για το καλοκαίρι, δεν ξέρω ακόμα. Προς το παρόν, ευτυχώς, για το πρώτο κομμάτι του 2025 υπάρχει δουλειά που είναι πολύ σημαντικό. Και καλή δουλειά.

Βάλατε στόχους για τη νέα χρονιά; Πώς θέλετε να σας βρει;

Νατάσα: Ένας προσωπικός στόχος που έβαλα είναι να ξεκινήσω γυμναστήριο. Να έχω λίγο χρόνο περισσότερο για μένα και ίσως μέσα σε εκείνον τον χρόνο να είναι και το γυμναστήριο.

Ανδρέας: Για μένα το πιο σημαντικό είναι να υπάρχουν πρότζεκτς που να τα γουστάρω, να θέλω να τα δουλέψω για να μπορούμε να είμαστε εντάξει οικονομικά για τα παιδιά μας. Να έχουμε υγεία και αγάπη και όλα τα υπόλοιπα νομίζω θα μπουν στον δρόμο.

Φωτογραφίε: Μιχάλης Κυπριανού

Styling: Shona Muir

Μακιγιάζ: Μαίρη Μυριανθοπούλου (Ilona make up team by Inglot)

Μείνετε ενημερωμένοι με όλες τις τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, μέσα από το Philenews.
Εγγραφή στο Newsletter

Δείτε Επίσης

Like Recommends