Ο διάσημος σχεδιαστής μας υποδέχεται στο σπίτι του, με διάθεση να μιλήσει για όλους και για όλα.
Του Πάνου Γιαννακόπουλου
Το σπίτι του στον Κεραμεικό είναι πλημμυρισμένο από ανδρικά ρούχα και αξεσουάρ κάθε λογής. Οι τοίχοι γεμάτοι κάδρα από ανδρικά κορμιά, «λάβαρα» από τις πολυτελείς καμπάνιες των συλλογών του. Το μπαλκόνι του γεμάτο φυτά, ενώ από σχεδόν όλα τα παράθυρα βλέπεις την Ακρόπολη. Αυτή, άλλωστε, ήταν ένας από τους λόγους που ο Νίκος Αποστολόπουλος άφησε την καριέρα του στο Παρίσι, για να συνεχίσει να δημιουργεί στην Ελλάδα.
Για πολλούς είναι μεγάλη επιτυχία το ότι ρούχα σας έχουν φορέσει μεταξύ άλλων ο Τομ Κρουζ, ο Τζορτζ Μάικλ, ο Έλτον Τζον και ο Αλαίν Ντελόν.
Θα ακουστεί εγωιστικό, αλλά αυτό ήταν φυσιολογικό να συμβαίνει. Τα αντιμετώπιζα όλα ως παρατηρητής. Σαν να έβλεπα ταινία.
Θέλατε να είστε εκκεντρικός;
Το αντιλαμβάνομαι περισσότερο τώρα, βλέποντας φωτογραφίες. Στο πανεπιστήμιο ήμουν πάντα με μια λευκή καμπαρντίνα μέχρι τα πόδια, μπότες ψηλές μέχρι τα γόνατα και το παντελόνι μέσα τους.
Εκείνα τα χρόνια οι άνδρες που πρόσεχαν τον εαυτό τους δεν έπεφταν θύματα μπούλινγκ;
Όχι, το μπούλινγκ είναι και θέμα χαρακτήρα. Εγώ, ας πούμε, μισώ την απόρριψη. Όμως, αν ήθελα ν’ απορρίψω κάποιον, θα δημιουργούσα την απόσταση που χρειαζόταν για να φύγει ή να φύγω.
Φοβόσασταν να μιλήσετε όπως σκεφτόσασταν;
Μιλάω πάντα όπως σκέφτομαι. Διάβασα σ’ ένα blog ότι επειδή έχω περάσει κατάθλιψη κι έχω πάρει αντικαταθλιπτικά, μου έχουν μείνει βιώματα. Αυτό είναι ό,τι πιο τρελό έχω ακούσει.
Τι συμπτώματα είχατε;
Έπαψα να είμαι αισιόδοξος. Πάντα ήμουν ενεργητικός και σταμάτησα να είμαι. Ζούσα καταστάσεις που με απομάκρυναν από τη διαρκή δύναμη που διέθετα.
Τα χάπια σας τα παίρνατε;
Για μικρό χρονικό διάστημα.
Γιατί τα σταματήσατε;
Γιατί θεωρούσα ότι δεν είναι του δικού μου επιπέδου. Εγωιστικό κι αυτό. Μια μέρα τα πήρα, τα πέταξα στην τουαλέτα και τελείωσε η ιστορία. Με τον ίδιο τρόπο έκοψα το κάπνισμα. Επίσης, κατάφερα να κόψω σε άνθρωπο τα βαριά ναρκωτικά μέσα σε μια νύχτα.
Έχετε βιώσει στα νιάτα σας αυτή την αγριότητα; Ναρκωτικά, ξενύχτια, σεξ;
Ασφαλώς. Τα έζησα για τα καλά τα 80s και ήταν τα ωραιότερα χρόνια. Οι καλύτερες εποχές.
Παρά τους πειρασμούς και την ταχεία εξάπλωση του Αids;
Τα χρόνια εκείνα ήταν αριστούργημα. Zούσα στο Παρίσι. Θυμάμαι ένα gay club, το «Σετ», στο οποίο πήγαινε όλη η υψηλή κοινωνία και όλοι οι σχεδιαστές, ομοφυλόφιλοι και μη. Κι ένα άλλο, το «Παλάς». Ήταν οι ναοί της μόδας και της διασκέδασης.
Υμνείτε τον άνδρα μέσα από τα ρούχα και τα εσώρουχά σας, δηλώνετε ότι ο έρωτας δεν έχει φύλο, κι όμως υπήρξατε παντρεμένος για χρόνια με μια γυναίκα, τη Μιραμπέλ.
Γνωριστήκαμε όσο φοιτούσα στο πανεπιστήμιο, στο Παρίσι. Για μένα ήταν κάτι παραπάνω από σχέση ζωής. Αυτή η γυναίκα ήταν το άλλο μου μισό, φτιαγμένη για μένα. Ήταν το απόλυτο εγώ μου.
Συνυπήρχατε απλώς ή συνυπήρχατε και ερωτικά;
Στην αρχή συνυπήρχαμε και ερωτικά. Μετά τράβηξε ο καθένας το δρόμο του, αλλά ήμασταν συνέχεια μαζί. Δε χωρίσαμε ποτέ.
Δε ζήλευε που ενώ μένατε μαζί είχατε ξεχωριστή ερωτική ζωή;
Ζήλευε, ναι. Παρά το ότι τα είχαμε ξεκαθαρίσει, είχε αυτό που έχω κι εγώ: ήθελε να νιώθει στη ζωή κάποιου μοναδική. Πίστευε ότι με το να κοιμάμαι αλλού, θα εξαφανιζόταν η μοναδικότητα, πράγμα που δεν ήταν αλήθεια.
Από την αγάπη της προς εσάς προέκυπταν πιεστικές καταστάσεις;
Όχι πιεστικές, αλλά απόλυτες. Υπήρξαν πολλές δυνατές στιγμές.
Εκείνη προχώρησε τη ζωή της όπως κάνατε κι εσείς ή σας περίμενε για πάντα;
Ήταν πάντα δίπλα μου, σαν μια ιέρεια.
Η Μιραμπέλ ήταν ο πρώτος άνθρωπος με τον οποίο κάνατε έρωτα;
Όχι. Ήμουν πάρα πολύ άτακτος.
Πότε γνωρίσατε το σώμα σας, ας πούμε, στα 14;
Πιο πριν. Ακούγεται εξωφρενικό. Θα λένε όλοι ότι είμαι σαν τον Σπαλιάρα. Αλλά, όχι. Η Πάτρα, από την οποία κατάγομαι, είναι πολύ φιλελεύθερη. Ήμασταν μαθητές και καπνίζαμε χασίς. Θυμάμαι ότι δε μ’ επηρέαζε. Μετά αγοράζαμε μπακλαβάδες και γαλακτομπούρεκα. Είχα τρέλα με το γαλακτομπούρεκο.
Σεξουαλικά ξέρατε πού ήσασταν από παιδί ή το ανακαλύψατε μεγαλώνοντας; Φαντάζομαι ότι στα 12 το μόνο πρότυπο που έχουν τα παιδιά είναι οι γονείς τους.
Όχι, είχαμε ελευθερία σκέψης. Από παιδί θεωρούσα ότι το σεξ γίνεται με τον άνθρωπο με τον οποίο είτε μπορεί να σε συνδέει κάτι πολύ έντονο σεξουαλικά είτε κάτι πολύ έντονο ψυχικά.
Ο καθωσπρεπισμός της κοινωνίας δε σας απασχόλησε;
Δεν μπήκα σε τέτοια καλούπια. Δε μ’ άρεσε να δίνω λογαριασμό σε κανέναν.
Στα κάδρα στο σπίτι σας κυριαρχεί το ανδρικό σώμα. Πέρα απ’ αυτά που λέτε για τον έρωτα ως ψυχική απόρροια, το κορμί δεν είναι που παίζει τον πρώτο ρόλο;
Έπαιζε πρωταρχικό ρόλο. Τώρα μ’ αρέσουν τα ελαττωματικά σώματα. Ήμουν κακομαθημένος. Είχα το χάρισμα να βρίσκω πολύ ωραίους ανθρώπους.
Σας νοιάζει να είστε αρεστός;
Όχι, καθόλου.
Ως παιδί ήσασταν αρχηγός της παρέας;
Ναι.
Ένας αρχηγός δε θέλει να είναι αρεστός;
Θέλει να επιβάλλεται.
Στο ερωτικό κομμάτι μεταφράζεται ως σύνδρομο δασκάλου;
Πάντα στον έρωτα ήμουν ο μέντορας. Και μ’ άρεσε πολύ και δεν ήταν δύσκολο να είμαι.
Εννοείτε ηλικιακά;
Και ηλικιακά και πνευματικά.
Ποιο ήταν το πιο τολμηρό πράγμα που κάνατε στη ζωή σας;
Το ότι πήγα στο Παρίσι με βάρκα το άγνωστο. Πήρα πέντε ρούχα και μερικά βιβλία. Δεν ήξερα καν πού να μείνω.
Πού μείνατε;
Σ’ έναν άνθρωπο που είχα γνωρίσει ένα καλοκαίρι για λίγο. Πήγα κι εγκαταστάθηκα σπίτι του. Για τέτοια τρέλα μιλάμε.
Στο Παρίσι νιώθατε ότι σας καταλάβαιναν περισσότερο;
Εκεί είχα τον αέρα της μόδας. Αλλά η μόδα τελείωσε. Με την έννοια ότι δεν υπάρχουν πια σχεδιαστές. Εγώ έζησα τη χρυσή εποχή της.
Αυτό σας δημιούργησε τουπέ;
Ναι, ήμουν πολύ σνομπ μέχρι το 1995.
Σας άρεσαν τα μεγάλα σαλόνια;
Μ’ άρεσαν, ενώ ταυτόχρονα μ’ άρεσε και να γκρεμίζω την εικόνα τους. Το ίδιο και στον έρωτα.
Σεξουαλικά αυτό σημαίνει ότι θέλατε από τον άλλον να υποτάσσεται;
Ναι. Γι’ αυτό έχω πάει με ατελείωτα άτομα, που δε φαίνονταν να ήταν τόσο ελεύθερα ερωτικά κι όμως κατάφερνα να τα πείσω. Έχω αυτή τη δύναμη.
Περάσατε τα καλύτερά σας χρόνια στο Παρίσι, όταν το Aids εξαπλωνόταν. Έχουν πεθάνει φίλοι σας απ’ αυτό;
Βέβαια. Στο Παρίσι και στην Αμερική, ήταν τρομακτικό αυτό το πράγμα. Τότε πέθαιναν μεγάλοι ηθοποιοί, σκηνοθέτες, φωτογράφοι… Όμως, δε νομίζω ότι μπορείς να ευνουχίσεις τον έρωτα. Πρέπει να τον χορτάσεις με τα όλα του.
Χορταίνεται;
Ακούω ανθρώπους που λένε ότι τον έχουν χορτάσει. Εγώ, δεν τον έχω χορτάσει.
Υπάρχουν σχέσεις στη ζωή σας που αν τις ομολογούσατε θα σόκαραν;
Υπάρχουν πολλά τέτοια άτομα.
Δε θελήσατε ποτέ να κάνετε οικογένεια;
Ποτέ. Η σωστή απάντηση είναι «Δεν ήθελα παιδιά και δε με ήθελαν τα παιδιά». Ξέρω ότι μια από τις γυναίκες που είχα απέβαλλε το παιδί μου κάποια στιγμή.
Σας φόβιζε η ευθύνη του γονέα;
Πάρα πολύ. Πίστευα ότι κάτι θα συμβεί. Δεν μπορούσα να σηκώσω την ευθύνη του παιδιού.
Συμφωνείτε τα gay ζευγάρια να κάνουν ή να υιοθετούν παιδί;
Θεωρώ σωστό για δύο άνδρες που ζουν μαζί να υιοθετήσουν παιδί. Χωρίς, όμως, να του λένε «Είμαστε μπαμπάδες σου». Αυτό το βρίσκω αισχρό. Πρέπει να λένε την αλήθεια. Αισχρό βρίσκω επίσης το θέμα της παρένθετης μητέρας. Και περισσότερο αισχρό για τη γυναίκα που το κάνει. Αισχρό και τιποτένιο. Αλλά την υιοθεσία τη θεωρώ σωστή. Μπορούν δύο άνθρωποι να μεγαλώσουν το παιδί όμορφα και να του μάθουν τη ζωή. Το θέμα της ομοφυλοφιλίας είναι ευαίσθητο.
Τι εννοείτε;
Πάντα θεωρούσα ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι άνθρωποι ιδιόρρυθμοι μεν, αλλά πιο εξαιρετικοί από τους άλλους. Τους θεωρώ εκλεπτυσμένους και μορφωμένους. Από την άλλη, υπάρχει και το σύνδρομο της «αδερφής», το οποίο θεωρώ πραγματικά αισχρό. Οι «αδερφές» δε μ’ αρέσουν καθόλου.
Τι κάνει τον ομοφυλόφιλο «αδερφή»;
Η συμπεριφορά του. Συνήθως είναι συμπεριφορά γυναικούλας. Δύο άνδρες μαζί, κάποιες φορές γίνονται καρικατούρα ενός ετερόφυλου ζευγαριού. Όλα αυτά μπορεί να τα σώσει το χιούμορ.
Εσείς δε φοβηθήκατε να μιλήσετε για την ομοφυλοφιλία;
Γιατί να φοβηθώ;
Θέλει κότσια, λένε.
Μ’ αρέσει η ζωή. Αγαπώ τον έρωτα και φοβάμαι το θάνατο.
Θα φοβηθείτε να δείτε τον εαυτό σας ρυτιδιασμένο στον καθρέφτη ή θα είναι μια από τις προκλήσεις που σας αρέσουν;
Δεν είναι καθόλου πρόκληση. Μ’ αρέσει η ομορφιά.
Φαίνεστε άνθρωπος με αυτοπεποίθηση για να κολλήσετε σε δέκα ρυτίδες.
Όπως θα πάω να φτιάξω το δόντι μου όταν πονέσει, έτσι θα πάω να φτιάξω και τις ρυτίδες μου, όταν εμφανιστούν. Θα με πονάει να βλέπω το πρόσωπό μου έτσι. Δεν ξέρω αν το αποφασίσω ποτέ. Αν συμβεί, θα το κάνω.
Μπότοξ έχετε κάνει;
Και ποιος δεν έχει κάνει;
Σας αρέσει να προκαλείτε;
Ναι, μ’ αρέσει.
Που σημαίνει ότι λέτε κάτι μόνο και μόνο για τον ντόρο που θα δημιουργηθεί;
Ναι. Μ’ αρέσει.
Σας έχουν κολλήσει τη ρετσινιά ότι στις συνεντεύξεις σας δεν έχετε πει καλό λόγο για κανέναν.
Βλακείες, το λένε οι αμόρφωτοι.
Δε νομίζετε ότι είστε αρκετά μορφωμένος για ν’ ασχολείστε με τη «Χ» παρουσιάστρια;
Έρχονται και με ρωτούν, γιατί τους αρέσει το χιούμορ, η αυστηρότητα και ο σαρκασμός μου. Τρώγονται να τους πω κάτι παραπάνω και μ’ αρέσει να τους ικανοποιώ. Διασκεδάζω πολύ. Μερικοί από εκείνους για τους οποίους έχω πει διάφορα, το έχουν πάρει καλοπροαίρετα.
Ποιοι;
Η Κατερίνα Καινούργιου, για παράδειγμα. «Τη γνώμη του λέει ο άνθρωπος», είπε.
Μεταξύ μας, δεν έχετε αφήσει Ελληνίδα παρουσιάστρια σε ησυχία.
Κι όμως, ο κόσμος στο δρόμο μου δίνει συγχαρητήρια. Τις έχει πολύ άχτι όλες αυτές. Μα, δεν είναι λυπηρό να βγαίνουν στα σόου και να τα παρουσιάζουν με κάτι μπούκλες και κάτι τουαλέτες λες και πηγαίνουν στα Όσκαρ;
Θα λέγατε το ίδιο αν φορούσαν δικές σας τουαλέτες;
Θα προσπαθούσα να τις σχεδιάσω διαφορετικά. Δεν μπορώ να δεχτώ τόσες πριγκίπισσες Σίσσυ που βλέπω στην τηλεόραση καθημερινά.
Στη Δούκισσα Νομικού είπατε «Είδα τις ταινίες σου, ήταν χάλια μαύρα». Πόσο ευγενικό ήταν εκ μέρους σας;
Μα, κι εμένα μου είπε άνθρωπος «Τα ρούχα σου δε μ’ αρέσουν καθόλου» Ο Πολ Σμιθ. Γέλασα πολύ. Ρωτήθηκε «Ποια ρούχα άλλων σχεδιαστών σας αρέσουν;» και απάντησε «Όλα, εκτός από του Νίκου». Το να μην αρέσω σε κάποιον, το δέχομαι. Την απόρριψη δεν μπορώ.
Την Ελένη Μενεγάκη την έχετε στην μπούκα.
Δε μ’ αρέσει αυτός ο καθωσπρεπισμός της βλακείας. Τη θεωρώ πανέξυπνη. Πιστεύω όμως ότι θεωρεί τους ανθρώπους χαζούς λέγοντας χαζομάρες. Υπάρχει ένα μεγάλο κοινό που του αρέσει να τρώει το κουτόχορτο που του προσφέρει.
Δεν πιστεύετε ότι είναι από τις μεγαλύτερες σταρ που έχει βγάλει η χώρα;
Ναι. Και όμορφη είναι. Αλλά δείχνει ποιο είναι το επίπεδο του μέσου Έλληνα.
Κάποιοι λένε ότι απευθύνεται στις κοπέλες της διπλανής πόρτας.
Το κορίτσι της διπλανής μου πόρτας σίγουρα δεν μπορεί να πεταχτεί για τριήμερο στη Νέα Υόρκη. Αυτή είναι το κορίτσι-πριγκίπισσα που το έσκασε από το παλάτι.
Η Τζένη Μπαλατσινού σας πείθει στην τηλεόραση;
Τη συμπαθώ πολύ την Τζένη. Αλλά αυτό το πράγμα δε με πείθει. Δεν είναι του στυλ μου. Προτιμώ τη Μαρία Μπεκατώρου, που λέει ό,τι της έρχεται.
Η Ντορέττα Παπαδημητρίου;
Δεν έχω δει την εκπομπή της. Ξέρω ότι έχει κάποιον εκεί, που όταν λέω κάτι, λέει διάφορα για μένα. Ότι έχω προβλήματα.
Ποιο είναι το χειρότερο που έχετε διαβάσει για εσάς;
Ότι είμαι τρελός.
Δεν είστε λιγάκι;
Κι εγώ τρελαίνομαι με μένα κάποιες φορές.
Έχετε μετανιώσει για κάτι στη ζωή σας;
Για το «όχι» που είπα στον Ferre, όταν μου ζήτησε να γίνουμε συνέταιροι. Μου προσέφερε πολλά ελβετικά φράγκα τότε.
Το ταλέντο είναι αρκετό για ένα νέο σχεδιαστή;
Είναι καλή αφετηρία.
Εσείς εκτοξευθήκατε λόγω ταλέντου ή επειδή πιάσατε το κομμάτι ανδρικό αξεσουάρ με το οποίο δεν είχε ασχοληθεί κανένας ως τότε;
Έχεις δίκιο. Όμως, για ν’ αλλάξεις το ανδρικό εσώρουχο, θέλει ταλέντο. Εγώ έκανα επανάσταση. Άλλαξα τα ανδρικά εσώρουχα ριζικά. Ήμουν ο πρώτος που έβγαλε το λίκρα κολλητό εσώρουχο. Όλα τα εσώρουχα που υπάρχουν τώρα είναι επίγονοι δικοί μου. Αυτό μου το αναγνωρίζει η ιστορία της μόδας. Αν δεις τα αρχεία του 20ου αιώνα, γράφουν μόνο εμένα.
Ποια ανδρικά εσώρουχα δε σας αρέσει να φορούν οι άνδρες;
Τα στρινγκ. Αν και τα έχω σχεδιάσει, δε μ’ αρέσουν. Τα θεωρώ αντιαισθητικά.
Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Grooming: Χριστίνα Ζώη (D Tales)
