Της Νατάσας Γεωργίου
Προδοσίες στο Σίγμα για τη φετινή σεζόν. Έχει ικανοποιήσει τις προσδοκίες σας η σειρά;
Χριστίνα Κυριάκου: Nαι, διότι γνώρισα καινούριους συναδέλφους που μαζί τους δίνεις και παίρνεις. Επίσης γνώρισα τον Ορφέα, με τον οποίο έχουμε πολύ καλή σχέση.
Ορφέας Παπαδόπουλος: Σε γενικές γραμμές, είναι μια καινούρια προσπάθεια, μια καινούρια συνεργασία και για τους δυο μας με τον Στράτο Μαρκίδη, ένα στοίχημα, γιατί ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος, υπάρχουν πολλές νέες σειρές. Δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό και κάνουμε όλοι ό,τι μπορούμε.
Πόσο ταυτίζεστε με τους ρόλους που υποδύεστε;
Χ.: Καθόλου. Δεν είμαι καθόλου κοντά με τη Μαρίνα, σε σημείο που δημιουργεί κόντρα, γιατί η Μαρίνα είναι ένα πολύ ευάλωτο πλάσμα, ελάχιστα δυναμικό, ενώ εγώ είμαι το ακριβώς αντίθετο, πολύ δυναμική, πολύ αποφασιστική και αυτό που θέλω θα το κάνω. Η Μαρίνα είναι εντελώς άλλο πράγμα.
Ο.: Δεν ταυτίζομαι, αλλά τον σκέφτομαι τον ρόλο και με απασχολεί σε διάφορες φάσεις της ζωής μου και της ημέρας μου. Γενικότερα, με τους ρόλους μου, δεν ασχολούμαι μόνο όταν παίρνω το σενάριο και κάθομαι σπίτι μου να διαβάσω, να μελετήσω, να πω τα λόγια μου την άλλη μέρα. Με απασχολεί σε διάφορες φάσεις μου ομολογώ.
Μπορεί η οικογένεια να επεμβαίνει στη σχέση του ζευγαριού;
Ο.: Υπάρχουν όρια για τις αποφάσεις που παίρνει το ζευγάρι και δεν έχει δικαίωμα κανείς άλλος να ανακατευτεί. Οι υπόλοιποι είναι περιττοί.
Χ.: Το ζευγάρι πρέπει να παίρνει τις αποφάσεις από κοινού.
Πώς βλέπετε το επίπεδο και την εξέλιξη των κυπριακών σειρών;
Ο.: Όσο περνά ο καιρός, βελτιώνεται. Έχει τύχει να δω σειρές εδώ και κάποιες κυπριακές σειρές κάνουν πολύ καλές προσπάθειες, ενώ και στις σειρές που προβάλλονται στην Ελλάδα βλέπω ένα αξιόλογο αποτέλεσμα. Δεν μπορώ να πω σε όλες, αλλά σε πολλές από αυτές. Αυτό δεν είναι θέμα κυπριακό καθώς και στην Ελλάδα υπάρχουν σειρές που, κατά την άποψή μου, είναι πολύ καλές και αξίζουν ενώ υπάρχουν και κάποιες που δεν αξίζουν.
Χ.: Σε σχέση με κάποια χρόνια πριν, που γίνονταν πέντε – έξι σειρές, είναι καλύτερα γιατί υπάρχουν πιο πολλές δουλειές, εργοδοτούνται πιο πολλά άτομα και σημασία έχει να υπάρχει εξέλιξη, καλή και ποιοτική. Με το να γίνονται πολλές σειρές, δεν σημαίνει πάντα ότι είναι για καλό. Πιστεύω ότι είναι δύσκολο, γιατί όσες παραπάνω γίνονται, τόσος πιο πολύς είναι ο ανταγωνισμός και αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο. Από την άλλη, προσπαθείς να γίνεις καλύτερος λόγω του ανταγωνισμού.
Ποια η άποψή σας για συμμετοχή ανθρώπων σε σειρές οι οποίοι δεν έχουν σπουδάσει υποκριτική ή δεν προέρχονται από το χώρο;
Χ.: Εγώ γενικότερα δεν το κρίνω αυτό, με την έννοια ότι κάποιος μπορεί να μην έχει σπουδάσει, όμως να είναι υπέρ – ταλαντούχος και να ξέρει πολλά παραπάνω από αυτούς που έχουν σπουδάσει. Οι παλιοί δεν σπούδαζαν. Σημασία έχει να κάνει με σεβασμό αυτή τη δουλειά και να βρίσκει την ουσία, όχι όπως τη θεωρούν μερικοί, δηλαδή να φαίνεσαι στο γυαλί και όλα αυτά. Νομίζω ότι ο χρόνος δείχνει αν το θέλει αυτός που δεν έχει σπουδάσει ή όχι και αν το δουλεύει για να είναι εκεί που είναι. Και να σπουδάσεις, μέσα από τη δουλειά μαθαίνεις. Μετρά το πόσο σοβαρά θα το πάρεις…
Ο.: Συμφωνώ απόλυτα με την προλαλήσασα και επαυξάνω. Ας πούμε στο εξωτερικό ποτέ δεν είχαν ταμπού με τέτοια θέματα. Τραγουδιστές πειραματίζονται και δοκιμάζονται στον κινηματογράφο, πολλοί βραβεύονται κιόλας για τις ερμηνείες τους, χωρίς να έχουν σπουδάσει κάτι. Μέσα από τη δουλειά μαθαίνεις ή δεν μαθαίνεις. Μπορεί να σπουδάσεις και να μη μάθεις πραγματικά τελικά τίποτα. Ή το έχεις ή δεν το έχεις. Μετρά το να εμβαθύνεις και να μπεις στην ουσία αυτής της τέχνης-δουλειάς και να μην το δεις ως μια ευκαιρία για να φανείς στο γυαλί και να γίνεις αναγνωρίσιμος. Πρώτα πρέπει εσύ να δεις τι μπορείς να κάνεις και μετά να δείξεις στους θεατές, γιατί είναι κάτι που θεάται όλο αυτό.
Η σκληρή δουλειά μπορεί να αναπληρώσει την έλλειψη ταλέντου;
Ο.: Γενικά η δουλειά ξεπερνά το ταλέντο.
Χ.: Και εγώ πιστεύω ότι η εξάσκηση κάνει τα πράγματα καλύτερα για όλους.
Ποια είναι τα σχέδιά σας για το χειμώνα;
Χ.: Το χειμώνα θα είμαι στο Θέατρο Δέντρο, στην παιδική σκηνή, με ένα μιούζικαλ, παραλλαγή του «Μολυβένιου Στρατιώτη» και από τα Χριστούγεννα και μετά πάλι βραδινό, πάλι μιούζικαλ, μουσικοχορευτικό.
Ο.: Έχει πολύ ωραία φωνή η Χριστίνα για όσους δεν το γνωρίζουν! Τυγχάνει να είμαι και εγώ σε ένα μιούζικαλ, το «Μόλις Χώρισα», στο Θέατρο Κιβωτός, στην Αθήνα, στην Οδό Πειραιώς, του Βασίλη Μυριανθόπουλου, που το σκηνοθετεί, το έχει γράψει κιόλας στο παρελθόν και έχει γίνει μιούζικαλ τώρα. Πρωταγωνιστούν οι Νάντια Μπουλέ, Μέμος Μπεγνής, Σόφη Ζαννίνου, Μαρία Γεωργιάδου, Αντιγόνη Ψυχράμη, Κωνσταντίνα Κλαψινού, Δημήτρης Διακόπουλος, Γιάννης Μανιατόπουλος και Αντώνης Σταματόπουλος και μια ομάδα έξι χορευτών. Περνάμε πάρα πολύ ωραία στις πρόβες και πραγματικά το εννοώ, δεν είναι από αυτά τα κλισέ που λένε. Πραγματικά πηγαίνω στις πρόβες και ανοίγει η καρδιά μου. Είναι και αυτό ένα στοίχημα, γιατί το έργο πρώτη φορά γίνεται μιούζικαλ και διασκεδάζουμε τρελά. Θα έχουμε γενέθλια πέντε φορές την εβδομάδα να γιορτάζουμε, γιατί έχει να κάνει με γενέθλια και χωρισμό. Ένα χωρισμό που τυγχάνει να συγχρονιστεί με τα γενέθλια.
Πόσο διαφορετική είναι η δουλειά στο θέατρο από την τηλεόραση;
Ο.: Καμία σχέση. Καταρχάς, έχεις το χρόνο να κάνεις πρόβες στο θέατρο, να εξελίσσεσαι πιο πολύ ως ηθοποιός, να εξελίσσεις τη σχέση σου με τους συναδέλφους σου. Γενικά πιστεύω ότι το θέατρο γεφυρώνει τις ζωές των ανθρώπων, έρχεσαι πάρα πολύ κοντά, πάρα πολύ γρήγορα, γνωρίζεσαι τόσο πολύ με έναν άνθρωπο. Δηλαδή, αν κανονικά θα μου έπαιρνε ένα χρόνο να γνωριστώ με έναν άνθρωπο, σε δύο μήνες θα είχα γνωριστεί αντίστοιχα με ένα συνάδελφο στο θέατρο, ασχέτως αν θα γίνουμε φίλοι τελικά ή όχι. Έτσι και αλλιώς, οι φιλίες σε αυτό το επάγγελμα κρατάνε λίγο. Μπορεί να ενθουσιαστείς πολύ, αλλά η επόμενη δουλειά θα σε πάει σε έναν άλλο κόσμο πια, θα γνωρίσεις άλλους ανθρώπους, θα βουτήξεις στην παρέα που θα κάνεις μαζί τους και συμβαίνει συνέχεια αυτό. Επίσης, έχει μια αρχή, μέση και ένα τέλος αυτό που παίζεις, όποτε γνωρίζεις πάρα πολύ καλά τι παίζεις. Στην τηλεόραση, προσπαθείς να κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς ποιοτικά, σε πολύ λίγο χρόνο. Μπορεί να γυρίσεις σπίτι σου και να πεις αυτό γιατί δεν το είπα έτσι ή έπρεπε να το κάνω αλλιώς και συμβαίνει συνέχεια. Όμως, είναι κάτι που έχει γυριστεί και δεν γυρίζει πίσω και γι’ αυτό είναι σκληρό αυτό που κάνουμε. Το να εκτίθεσαι με τέτοια ταχύτητα, είναι δύσκολο.
Χ.: Είναι εντελώς διαφορετικό το τηλεοπτικό από το θεατρικό τοπίο. Στο θέατρο έχεις περισσότερο χρόνο να ψάξεις το ρόλο και εσένα, να δημιουργήσεις μια σχέση με τους συναδέλφους σου και τελικά ολοκληρώνεσαι και εσύ μέσα από την παράσταση. Τηλεοπτικά, ο χρόνος είναι τόσο πιεσμένος, που προσπαθείς να βγάλεις ό,τι πιο γρήγορο και καλύτερο ταυτόχρονα και τις περισσότερες φορές το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που πιστεύεις ή θα ήθελες.
Υπάρχει κάποιος ρόλος που αγαπήσατε πολύ;
Χ.: Σε όλους τους ρόλους στο τέλος βρίσκεις κάτι να αγαπήσεις και κάτι που δεν θα σου αρέσει. Δεν θα περάσεις ούτε και εσύ καλά αν δεν αγαπήσεις το ρόλο, γιατί είναι σαν να τον κουβαλάς. Δεν έχω αγαπημένο όμως ρόλο μέχρι τώρα.
Ο.: Δεν γίνεται αλλιώς, αν δεν τον αγαπήσεις το ρόλο, δεν μπορείς να ταξιδέψεις μαζί του και αν δεν περάσεις και καλά δεν μπορείς να κάνεις καλά τη συγκεκριμένη δουλειά. Είναι παιχνίδι το θέατρο, για αυτό λες «πάω να παίξω, παίζω θέατρο!».
Υπάρχει κάποια άλλη δουλειά που θα μπορούσατε να κάνετε;
Ο.: Ναι! Να ταξιδεύω, να γυρίζω τον κόσμο!
Χ.: Θα ήθελα κάτι παρόμοιο, ας πούμε να τραγουδώ, αφού είναι μεγάλη αγάπη για μένα η μουσική, αλλά επειδή είναι πολύ παρόμοιο με το επάγγελμα του ηθοποιού και σχετίζεται, θα μπορούσα να κάνω και κάτι εντελώς άσχετο, να είμαι αεροσυνοδός ας πούμε. Μου αρέσει πάρα πολύ.
Ο.: Εμένα πάλι θα μου άρεσε να κάνω μια εκπομπή και να ταξιδεύω τον κόσμο, να γνωρίσω ξένους πολιτισμούς, αλλά να βουτήξω, να μπω βαθιά στα πράγματα και όχι μόνο στα τουριστικά, επιφανειακά και επιδερμικά που βλέπουμε συνήθως στις εκπομπές. Θα μου άρεσε πάρα πολύ κάτι τέτοιο. Μου αρέσει πολύ η μουσική και το τραγούδι, δεν το συζητώ, αλλά αυτό συσχετίζεται με τη δουλειά μας. Η ζωγραφική επίσης είναι μια άλλη μου αγάπη, αλλά δεν ξέρω αν θα μπορούσα να την κάνω επαγγελματικά, σε αυτή τη φάση τουλάχιστον. Βασικά δεν μπορείς να το κάνεις επαγγελματικά αυτό, ή ζωγραφίζεις ή δεν ζωγραφίζεις. Πάντως είμαι πολύ αφιερωμένος στη δουλειά μου και μου αρέσει πάρα πολύ αυτό που κάνω…
Πώς είναι μια τυπική μέρα στη ζωή της Χριστίνας και του Ορφέα;
Χ.: Όταν έχουμε γύρισμα, επειδή και ο Ορφέας έρχεται για λίγες μέρες, οι μέρες μου θα είναι βομβαρδισμένες με γύρισμα, για δέκα ώρες τουλάχιστον. Βρίσκουμε όμως τρόπο να περνάμε και καλά! Χωριζόμαστε μετά, ο Ορφέας συνεχίζει με γυρίσματα ή φεύγει, πηγαίνει για πρόβες όπως κι εγώ. Παλιά πηγαίναμε και για κανένα καφέ, τώρα όχι. Μια τυπική μέρα έχει πολύ τρέξιμο…
Ο.: Έρχομαι στην Κύπρο Δευτέρα πρωί και φεύγω συνήθως Τετάρτη μεσημέρι. Πηγαίνω για πρόβα κατευθείαν, αφού κάθε μέρα έχω πρόβα στο θέατρο. Κατά τα άλλα, προσπαθώ να κάνω λίγη γυμναστική, προσπαθώ να τρέφομαι σωστά. Όλα είναι μια προσπάθεια. Ο χρόνος μου είναι πάρα πολύ πιεσμένος, δεν έχω προσωπικό χρόνο, αλλά ταυτόχρονα η δουλειά μας είναι και ο προσωπικός μας χρόνος, γιατί δίνεις από τον εαυτό σου. Δίνεις τη φωνή σου, το κορμί σου, την ψυχή σου, το μυαλό σου, τα πάντα.
Οπότε δεν υπάρχει χρόνος για προσωπική ζωή;
Χ.: Άμα θέλεις θα βρεις, φτάνει να βρεις το κατάλληλο άτομο. Όταν θέλεις βρίσκεις χρόνο και για προσωπική ζωή και για οτιδήποτε άλλο, ίσως όχι όσο θα ήθελες, αλλά βρίσκεις.
Ο.: Εμένα προσωπικά σε αυτή τη φάση με γεμίζει τόσο πολύ η δουλειά μου, νιώθω τόσο γεμάτος επαγγελματικά, που δεν αναζητώ γενικά πράγματα. Αυτό είναι κάτι που ή έρχεται ή δεν έρχεται. Αν τα ζητήσεις, δεν έρχονται.
Τι ζητάτε από το σύντροφό σας;
Ο.: Κατανόηση φυσικά, γιατί δεν είμαστε και οι πιο εύκολοι άνθρωποι στο επαγγελματικό κομμάτι. Το άλλο το αφήνω στην άκρη, το αν είμαστε εύκολοι άνθρωποι γενικά! Η κατανόηση όμως, πραγματικά είναι απαραίτητο συστατικό, ειδικά όταν δουλεύεις τόσο. Από την άλλη, στη δουλειά μας, μπορεί ένα χρόνο να δουλεύεις πυρετωδώς και την επόμενη σεζόν να μη δουλεύεις το ίδιο. Αυτό είναι πολύ σχετικό.
Χ.: Συμφωνώ με τον Ορφέα, η κατανόηση είναι πολύ σημαντική.
Θεωρείτε ευκολότερες τις σχέσεις με ανθρώπους από το χώρο σε θέμα κατανόησης της φύσης της δουλειάς;
Ο.: Αυτό έχει άλλες δυσκολίες, όπως ο ανταγωνισμός. Είναι ακριβώς όπως συμβαίνει σε όλες τις νορμάλ δουλειές και σε όλες τις νορμάλ σχέσεις, δεν διαφέρει σε τίποτα. Ίσως όμως να αλλάζουν λίγο τα μεγέθη από την προβολή. Ίσως να υπάρχει λίγη περισσότερη κατανόηση από άτομα του χώρου. Υπάρχουν στιγμές που μπορείς να δουλέψεις μαζί πράγματα της δουλειάς σου με το σύντροφό σου, που είναι θετικό στοιχείο. Υπάρχουν όμως και τα αρνητικά, όπως υπάρχουν παντού.
Χ.: Ο ανταγωνισμός μπορεί να υπάρχει, επειδή ξέρει και ο σύντροφός σου, αν προέρχεται από τον χώρο, πώς πάει το πράγμα. Επίσης, το γεγονός ότι δουλεύουν και οι δυο δύσκολες ώρες, αφήνει πολύ πιο λίγο χρόνο να βρεθείς με τον άλλο.
Οι καλλιτέχνες αγαπούν με περισσότερο πάθος;
Ο.: Μπορεί. Νομίζω πως ναι! Εμβαθύνουν διαφορετικά, ενώνονται διαφορετικά με τα πράγματα, είναι πιο ευαίσθητοι. Και επειδή την ευαισθησία τη φέρνουμε στο μυαλό μας ως αδυναμία, δεν είναι, αντίθετα είναι δύναμη η ευαισθησία γιατί μπορείς να αντιληφθείς πράγματα, να συναισθανθείς.
Χ.: Ίσως και να αγαπούν με περισσότερο πάθος γιατί βλέπουν άλλα πράγματα, νιώθουν πιο έντονα κάποιες καταστάσεις. Και βλέπουν τα πράγματα από μια άλλη πλευρά από ό,τι ο υπόλοιπος κόσμος.
Ένα παιδί θα ήταν καλοδεχούμενο αν ερχόταν στη ζωή του καθενός από εσάς;
Ο.: Ίσως, κάποια στιγμή. Σε αυτή τη φάση δεν σκέφτομαι κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω αν θα νιώθω ευτυχισμένος. Δεν νιώθω έτοιμος να κάνω οικογένεια για κανένα λόγο. Βέβαια, δεν ξέρω αν αισθάνεται ποτέ κάποιος έτοιμος, πάντως σίγουρα δεν αισθάνομαι σε αυτή τη φάση.
Χ.: Ούτε και εγώ αισθάνομαι έτοιμη. Αν έρθει όμως, σημαίνει ότι έπρεπε να συμβεί και θα είναι για καλό.
Ποιο είναι το σημαντικότερο αγαθό;
Ο.: Δεν είναι ένα. Πιστεύω η υγεία, η αγάπη και η τύχη. Αυτά τα τρία.
Χ.: Υγεία, γιατί βάσει αυτής μπορείς να κάνεις πολλά. Η τύχη επίσης, θα συμφωνήσω με τον Ορφέα, αλλά εγώ πιστεύω πολύ και στο σεβασμό και την αγάπη.
Είστε ερωτευμένοι;
Ο.: Είμαι καλά.
Χ.: Και εγώ είμαι καλά.
Επιμέλεια: Γιώργος Χρυσοστόμου
Μακιγιάζ: Σοφία Γεωργίου (Florentia Makeup Artist Workshop)
Μαλλιά: Μάριος Μαύρου (Dream Hair Studio)
Η Χριστίνα φορά ρούχα από Fashion Hill και ο Ορφέας ρούχα από Marks & Spencer. Παπούτσια από προσωπική συλλογή.
Ευχαριστούμε θερμά τα Uni Halls στη Λευκωσία για τη φιλοξενία κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης.
