Το Cypriot and Proud μοιράζει καρτ ποστάλ από την Κύπρο που μας αρέσει και αναζητεί την αυθεντικότητα σε κάθε συνταγή, ηλιοβασίλεμα, βραβευμένο σεφ και απομακρυσμένη ταβερνούλα. Η Πάολα Παπακώστα ξεκίνησε το Cypriot and Proud σαν χόμπι για να φτάσει να διαχειρίζεται σήμερα την πιο επιδραστική ιστοσελίδα σε θέματα φαγητού.
Από την Τώνια Σταυρινού
Styling- μακιγιάζ: Ανδρέας Ζεν
Φοράει κόκκινο πουά φόρεμα και κρατά μια πιατέλα με τηγανητά μπαρμπούνια, ζυμώνει ψωμιά πάνω σε έναν ξύλινο πάγκο με τα παιδιά της πασαλειμμένα με αλεύρι, κρυφοκοιτάζει τον πάγκο ενός νέου διάσημου σεφ που έφτασε στην πόλη και πίνει φίνο λευκό κρασί με φόντο το ηλιοβασίλεμα… Τα ενσταντανέ που μοιράζεται στο λογαριασμό της στο Instagram συνθέτουν ένα άλμπουμ από γευστικά ταξίδια και μικρούς θησαυρούς που ανακαλύπτει και προτείνει κάθε μέρα στις 7.000 που την ακολουθούν. «Ξεκίνησα το Cypriot and Proud σαν χόμπι, γράφοντας για εστιατόρια σε όλη την Κύπρο» λέει καθώς συναντιόμαστε σε μια από τις αγαπημένες της συνοικιακές καφετέριες της πρωτεύουσας. «Το Instagram δεν υπήρχε ακόμη στο πλάνο, ενώ σήμερα είναι η κυρίαρχη πηγή views για μια ιστοσελίδα». Αυτό σημαίνει ότι τα τελευταία χρόνια έχει μπει στο παιχνίδι των influencers σερβίροντας κομμάτια από την καθημερινότητα και τις προσωπικές της στιγμές. «Γελώ όταν το σκέφτομαι γιατί όταν ξεκίνησα ήθελα να είμαι ανώνυμη και πήγαινα στα εστιατόρια για να τα δοκιμάσω ινκόγκνιτο. Αν μου έλεγες πριν εφτά χρόνια ότι θα φωτογραφιζόμουν σε προσωπικές στιγμές για το Instagram θα σου απαντούσα ότι δεν υπάρχει περίπτωση. Σήμερα το βλέπω αλλιώς.
Το πόσο μικρό ή μεγάλο κομμάτι της προσωπικής σου ζωής θα προβάλεις ορίζεται αποκλειστικά από σένα. Το σημαντικό είναι ότι αυτό που δίνω προς τα έξω είναι αληθινό, δεν υποδύομαι κάποιο ρόλο, είναι η καθημερινότητά μου και απλώς μοιράζομαι πολύ επιλεκτικά το κομμάτι της που έχει να κάνει με το φαγητό, τη μαγειρική και τα ταξίδια». Τα τελευταία χρόνια έχει προσθέσει τη μαγειρική και τις προτάσεις συνταγών στην ιστοσελίδα της αλλά η φιλοσοφία δεν έχει αλλάξει. «Στα ποστ μαγειρικής μπορεί να σκέφτομαι περισσότερο ως μαμά, προτείνοντας εκτός από τις αγαπημένες μου συνταγές και ορισμένες λίγο πιο υγιεινές χωρίς όμως συμβιβασμό στη γεύση. Στις παρουσιάσεις εστιατορίων όμως δεν άλλαξε τίποτα. Τα κριτήρια μου είναι η γεύση, η πρωτοτυπία, η ποιότητα, η ευρηματικότητα, η εξειδίκευση και η αυθεντικότητα. Δεν έχουν μετακινηθεί καθόλου οι απαιτήσεις μου». Αυστηρώς επιλεκτική παραμένει και στα προϊόντα που παρουσιάζει μέσα από αναρτήσεις στο Instagram. «Για να διαφημίσω ένα προϊόν θα πρέπει να το πιστεύω πραγματικά. Έχω αρνηθεί να διαφημίσω προϊόν που δεν με ικανοποίησε η γεύση του γιατί ένιωσα ότι εκεί διακυβεύεται η αξιοπιστία μου». Σύμφωνα με τις μετρήσεις του Instagram οι followers της έχουν πολύ μεγάλο engagement δηλαδή μεγάλο βαθμό διαδραστικότητας. Αυτό σημαίνει ότι αν προτείνει ένα τυρί, είναι πολύ πιθανό να το βρουν και να το δοκιμάσουν.
Αυτό που σίγουρα άλλαξε τα τελευταία χρόνια είναι ο γαστρονομικός χάρτης της Κύπρου και μαζί οι συνήθειες και οι προτιμήσεις μας. Πριν από μερικά χρόνια ήταν εύκολο να εντυπωσιάσεις αλλά σήμερα το κοινό στο οποίο απευθύνονται οι σεφ είναι πολύ πιο απαιτητικό και τα οικονομικά δεδομένα δεν τους επιτρέπουν να δίνουν δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες σε ένα εστιατόριο. «Θα ήθελα να φτάσουμε σε μια φάση που να μπορούμε να λέμε ότι ένα εστιατόριο «είναι καλό» χωρίς να συμπληρώνουμε τη φράση «είναι καλό για τα κυπριακά δεδομένα». Και στη Λεμεσό, νομίζω ότι αρχίζουμε να μπαίνουμε σε μια νέα εποχή τους τελευταίους έξι μήνες, με το άνοιγμα εστιατορίων πολύ υψηλών προδιαγραφών. Να πω όμως ότι μπαίνουμε και σε μια νέα εποχή για τις τιμές. Διότι η Λεμεσός ανέβασε μεν τον πήχη γαστρονομικά αλλά ανέβασε στα ύψη και τις τιμές». Από την άλλη, σημειώνει, είναι εξαιρετικά δύσκολο να κρατήσεις την ποιότητα ψηλά και τις τιμές χαμηλά σε έναν τόπο που δεν παράγει σχεδόν τίποτα πια. «Πάσχουμε από πρώτες ύλες. Εισάγουμε σχεδόν τα πάντα και για να βρεις μια ντομάτα που να μυρίζει ντομάτα και όχι φυτοφάρμακο πρέπει να την χρυσοπληρώσεις. Όλο αυτό το κόστος, μαζί με τα πανάκριβα ενοίκια, την έλλειψη προσωπικού και την ανάγκη να έχεις λίγα τραπέζια ώστε να ελέγχεις καλύτερα την ποιότητα των πιάτων που φεύγουν την κουζίνα, μεταφέρεται στο λογαριασμό του πελάτη».
Η σχέση της με το φαγητό ξεκίνησε πολύ πριν το Cypriot and Proud. Έζησε για δέκα χρόνια στο Λονδίνο δουλεύοντας σε μεγάλη τράπεζα και τα βράδια δοκίμαζε τα καλύτερα πιάτα της πόλης ποστάροντα τα σχόλια στο blog της. «Στο Λονδίνο είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω τα πάντα. Ό,τι άνοιγε, απόμερο, πολυτελές, καντίνα του δρόμου, εξωτικό, underground, pop up, πειραματικό, το δοκίμαζα. Εκεί διευρύνθηκαν οι γευστικοί μου ορίζοντες.Όπως και στον ένα χρόνο που έζησα στο Μιλάνο τρώγοντας όλη την Ιταλία! Από το Λονδίνο έκανα και πάρα πολλά ταξίδια, δοκιμάζοντας από street food μέχρι εστιατόρια βραβευμένα με Michelin. Επομένως επιστρέφοντας στην Κύπρο είχα «εκτεθεί» γευστικά σε πάρα πολλές εμπειρίες και είχα μια πολύ καλή ιδέα για το πώς ορίζουμε το καλό φαγητό». Την ρωτάω αν είναι από τις ταξιδιώτριες που τολμούν να δοκιμάσουν ακόμη και έντομα ή ερπετά. Η απάντηση είναι ναι. «Έχω φάει ακρίδες αλλά και πολλά ζώα όπως κροκόδειλο, άλογο, βατράχια. Για να είμαι ειλικρινής σήμερα δεν θα έτρωγα ξανά αυτά τα είδη λόγω συνείδησης. Είμαι πολύ πιο ευαισθητοποιημένη και σήμερα έχω μειώσει πάρα πολύ γενικότερα το κρέας. Δεν πίνω πια γάλα, έχω κόψει το χοιρινό κι επιλέγω μόνο βιολογικό κοτόπουλο. Η βιομηχανία του κρέατος είναι βάναυση για τα ζώα και καταστροφική για το περιβάλλον. Το να κυνηγάς ένα ζώο στη φύση για να το φας είναι άλλο, γινόταν για εκατομμύρια χρόνια πάνω στη γη. Το να έχεις ένα γουρούνι ακίνητο σε ένα κλουβί, να το φορτώνεις ενέσεις και να το σκοτώνεις με βάρβαρους τρόπους είναι απάνθρωπο αλλά και πολύ κακό για τη δική μας υγεία.».
Τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει επίσης ο τρόπος που ταξιδεύει. Με τρία παιδιά αναζητεί περισσότερο την ανάπαυση παρά την εξερεύνηση… «Έχω πάει αρκετά μακρινά ταξίδια, όπως η Σρι Λάνκα και το Βιετνάμ, όμως τα τελευταία χρόνια μπορώ να πω ότι απολαμβάνω περισσότερο τα ελληνικά νησιά και την Ευρώπη. Η εξερευνήτρια μέσα μου κοιμάται για την ώρα αλλά είμαι σίγουρη ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψει. Ανυπομονώ να μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά μου για να μπορούμε να κάνουμε νέες εξερευνήσεις μαζί. Θέλω πολύ να πάω στην Αργεντινή γιατί συνδυάζει το καλό φαγητό, με ωραία ζωή του δρόμου και προσφέρει πλούσιο φυσικό περιβάλλον. Θέλω όμως πολύ να πάω και Ιαπωνία, αλλά και σαφάρι στην Αφρική». Τη ρωτάω τι αναζητά σε κάθε προορισμό και η απάντηση είναι μονολεκτική. «Αυθεντικότητα. Προτιμώ τα μέρη που είναι αληθινά, που έχουν ντόπιο φαγητό και τοπία ανέγγιχτης άγριας ομορφιάς. Ακόμη και στα ελληνικά νησιά επιλέγω ανεξερεύνητες παραλίες, χωρίς ξαπλώστρες και αυθεντικό φαγητό».
Μαλλιά: Fady Saliba (Fady Aritstic Hairteam)
Ευχαριστούμε το ξενοδοχείο Parklane για την παραχώρηση του χώρου του για τη φωτογράφηση.
