Της Νταϊάνας Αζά
Η ιδέα στριφογυρνούσε στο μυαλό τους για καιρό. Να δημιουργήσουν ένα χώρο δικό τους, που να ξεφεύγει από την αυστηρή μορφή μιας γκαλερί. Κάπου που θα μπορούσαν να ετοιμάζουν τα projects τους, να παρουσιάζουν εκθέσεις, δικές τους και άλλων καλλιτεχνών, να τον επισκέπτεται ο κόσμος για να δουλέψει ή απλά να δει μια ταινία. Όταν ο φωτογράφος Στέλιος Καλλινίκου και ο εικαστικός Peter Eramian αντίκρισαν τον χώρο στην οδό Κισσάμου στην Παλλουριώτισσα με ένα αυτοκόλλητο έξω από το κτίριο να αναγράφει «Θκιο Ππαλλιές», δεν χρειάστηκε να σκεφτούν άλλο όνομα, καθώς όλα όσα ονειρεύονταν συνοψίζονται σε αυτές τις δυο λέξεις. Σήμερα, οι Θκιο ΠΠαλιές διανύουν τον δεύτερο χρόνο λειτουργίας τους, έχοντας καθιερωθεί ως ένας απ’ τους πιο δραστήριους χώρους του τόπου που ασχολούνται με την σύγχρονη τέχνη. «Δημιουργήσαμε έναν διαδραστικό χώρο συνάντησης ανθρώπων και ιδεών, κάτι για το οποίο ήμαστε ιδιαίτερα περήφανοι», εξηγούν οι ίδιοι, πιστεύοντας βαθιά και οι δυο σε μια τέχνη η οποία αφόρα την κοινωνία.
Περιμένατε την αποδοχή που είχε από τον κόσμο;
Η αποδοχή είναι κάτι σχετικό. Δημιουργήσαμε ένα πυρήνα ανθρώπων που ενδιαφέρονται ουσιαστικά για τις δραστηρίοτητές μας. Το κοινό δείχνει ενδιαφέρον όταν έχεις κάτι να του προτείνεις, κάτι που το βάζει σε μια ενεργή συνιστώσα, του ζήτα δηλαδή να πάρει θέση. Εμείς κάνουμε αυτό που ενδιαφέρει εμάς πρωταρχικά και μετά αυτό βρίσκει ή δεν βρίσκει πρόσφορο εδαφος. Μην ξεχνάς ότι είμαστε ένας χώρος δράσεων που η ανταλλαγή, η συζήτηση και ακόμα και η σύγκρουση είναι ζωτικής σημασίας. Η αποδοχή προκύπτει ως επακόλουθο της ειλικρίνειας των προθέσεων της δουλείας μας. Πιστέυουμε βαθιά και οι δυο σε μια τεχνη η οποια αφόρα την κοινωνία.
Ποιες είναι οι ευκολίες και ποιες οι δυσκολίες του να δραστηριοποιείται κάποιος στην Κύπρο σε αυτόν τον τομέα;
Η Κύπρος είναι ένα μικρό μέρος και παρουσιάζει πολλές αντικειμενικές δυσκολίες για έναν καλλιτέχνη. Ανεπαρκείς κρατικοί θεσμοί καθώς και έλλειψη ιδιωτικών πρωτοβουλιών που θα μπορούσαν με κάποιο τρόπο να βοηθήσουν ή να αναζωογονήσουν το εικαστικό σκηνικό. Οι οποιεσδήποτε πρωτοβουλίες βασίζονται κατά κύριο λόγο στο προσωπικό πείσμα των ανθρώπων που δεν έχουν και άλλη επιλογή από το να προχωρήσουν. Την ίδια στιγμή, η Κύπρος προσφέρει σε έναν καλλιτέχνη ένα πλούσιο υπόστρωμα για επεξεργασία. Φρέσκες πρωτοβουλίες κάνουν συνεχώς την εμφάνισή τους και σιγά σιγά δημιουργείται ένας πυρήνας που φιλοδοξεί να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες. Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί πως σχετικά για το μικρό μέγεθος του τόπου, Κύπριοι καλλιτέχνες έχουν μια αξιοσημείωτη παραγωγή τόσο εντός του νησιού όσο και εκτός.
Peter Eramian
Αν μπορούσες να άλλαζες ένα μόνο πράγμα στη Λευκωσία, ποιο θα ήταν αυτό;
Θα ήθελα οι άνθρωποί της και από τις δυο πλευρές να δημιουργήσουν ισχυρότερους κοινωνικούς δεσμούς και να επιλύσουν το Κυπριακό, ανεξάρτητα από τους πολιτικούς, τους μη κυβερνητικούς και φιλανθρωπικούς οργανισμούς. Μετατοπίζοντας το Κυπριακό πρόβλημα προς μια κατεύθυνση μιας πιο άμεσης και επαναστατικής από κάτω προς τα πάνω δημοκρατίας.
Σε ποιο σημείο της νιώθεις πιο δημιουργικός;
Στην Παλλουριώτισσα, περπατώντας τον πεζόδρομο του Κοτσίρκα και κατευθυνόμενος στις Θκιο Ππαλιές.
Ποιον άνθρωπο της πόλης θαυμάζεις και γιατί;
Τον Στελιο Καλλινίκου γιατί είναι ο καλύτερος δημιουργικός συνεργάτης, φίλος και αδελφός που θα μπορούσα να συναντήσω με την επιστροφή μου στην Κύπρο.
Ποιο βιβλίο, εικόνα, παράσταση, έκθεση που είδες στη ζωή σου σε σημάδεψε;
“Η αγωγή του καταπιεζόμενου” του Πάουλο Φρέιρε γιατί κατέστησε ξεκάθαρη τη διαφορά και τη δυναμική μεταξύ καταπιεστή-καταπιεζόμενου και αποικιοκρατούμενου.
Στέλιος Καλλινίκου
Τι απεικόνιζε η πρώτη φωτογραφία που τράβηξες;
Η πρώτη φωτογραφία που έβγαλα δεν θυμάμαι τι απεικόνιζε αλλά σίγουρα θυμάμαι τι απεικονίζει η τελευταία. Το αιωνόβιο κυπαρίσσι του Φράγκου στη Νήσου.
Σε εμπνέει περισσότερο η Λευκωσία ή η γενέτειρά σου, η Λεμεσός;
Ποτέ δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα τα δίπολα, ή το ένα η το άλλο. Με την κάθε πόλη έχω ιδιαίτερη σχέση. Η Λεμεσός είναι οι γειτονίες μου και οι φίλοι μου οι παιδικοί, η οικογένειά μου. Η Λευκωσία είναι μια πόλη που συνάντησα πιο ώριμος και συνδυάστηκε περισσότερο με τις τωρινές μου δραστηριότητες.
Πού νιώθεις περισσότερο ο εαυτός σου;
Ο εαυτός μου νιώθω οπουδήποτε. Το τι νιώθουμε καθορίζεται περισσότερο από εσωτερικούς παράγοντες παρά από εξωτερικούς.
Από ποιο σημείο βλέπεις την καλύτερη θέα;
Το καλύτερο σημείο για να δει κανείς την θέα είναι από τον Όλυμπο και συγκεκριμένα το μονοπάτι της Άρτεμης. Είναι σαν μια πανοραμική περιδιάβαση της Κύπρου ολόκληρης!
Μέχρι τις 14 Οκτωβρίου στο χώρο «Θκιο Ππαλιές» μπορείτε να δείτε την έκθεση «Europa Europa!» του νεαρού καλλιτέχνη Faysal Mroueh.
