Χαρούμενη και αισιόδοξη, η τραγουδίστρια μιλά για τις δυσκολίες που βίωσε στο παρελθόν και φωτογραφίζεται για πρώτη φορά με τον 12χρονο γιο της, Βαγγέλη Λιαδέλη.
Του Γιάννη Βίτσα
Τα δύσκολα παιδικά χρόνια της στη Ζιμπάμπουε, οι κρίσεις πανικού που βίωσε επί ένα χρόνο, η άριστη σχέση που διατηρεί πλέον με τον πρώην συζυγό της, Παναγιώτη Λιαδέλη, ο γιος της, ο οποίος τη μεταμόρφωσε κυριολεκτικά, χαρίζοντάς της την αληθινή ευτυχία, η επιλογή της ν’ αποστασιοποιηθεί από τη δημοσιότητα, η λεκτική βία που αντιμετώπισε σε σχέση της, αλλά και όλα όσα της δίνουν δύναμη, αισιοδοξία και χαρά. Εξομολογητική, η Σαμπρίνα, έπειτα από πολλά χρόνια σιωπής φωτογραφίζεται αποκλειστικά για το Hello! μαζί με το 12χρονο γιο της, Βαγγέλη Λιαδέλη.
Κάνεις απολογισμό της πορείας σου στις αρχές κάθε νέου έτους;
Το πράττω πολύ συχνότερα από μία φορά το χρόνο. Συνήθως δε γίνεται αυτό το διάστημα, αλλά σε στιγμές της καθημερινότητάς μου, που ένα γεγονός με βοηθά ν’ ανακαλύψω περισσότερο τον εαυτό μου ή τους γύρω μου, κάνοντας την ενδοσκόπησή μου.
Ποια στοιχεία του χαρακτήρα σου έχεις αλλάξει εν συγκρίσει με το παρελθόν;
Μεγαλώνοντας παρατηρώ αλλαγές τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και ευρύτερα στο κοινωνικό σύνολο. Για παράδειγμα, σε σύγκριση με δέκα χρόνια πριν έχω αλλάξει ριζικά αρκετά πράγματα. Πλέον, είμαι πιο χαλαρή, δε με απασχολεί η γνώμη των άλλων, έχω αντιληφθεί πόσο σοβαρός είναι ο ρόλος του γονιού. Έχω μάθει εκπληκτικά πολλά από το παιδί μου. Θα έλεγα πως είμαι πιο ήρεμη, χαρούμενη, δυναμική και αισιόδοξη.
Να θεωρήσω πως πέρασες στο παρελθόν μαύρες περιόδους; Βίωσες κατάθλιψη;
Όχι, δε βίωσα κατάθλιψη. Όμως, πριν από δεκαπέντε χρόνια αντιμετώπισα κρίσεις πανικού. Την αισιοδοξία την αναφέρω στη βάση της πεποίθησης ότι πολλές φορές οι άνθρωποι θεωρούμε ότι τα πράγματα που βιώνουμε δεν αλλάζουν. Δεν είναι αλήθεια. Μπορούμε ν’ αλλάξουμε πολλά σκεπτόμενοι θετικά και αντιμετωπίζοντας ως πρόκληση το να προχωρήσουμε ουσιαστικά, βγαίνοντας από το εκάστοτε πρόβλημα.
Πώς αντιμετώπισες τις κρίσεις πανικού;
Είναι ένα τρομερά άσχημο συναίσθημα. Ένιωθα πως συνέβαινε κάτι κακό. Δεν ήθελα να το γνωρίζουν ούτε καν οι άνθρωποι γύρω μου. Επί ένα χρόνο το βίωνα σχεδόν κάθε δεύτερη με τρίτη ημέρα. Το ξεπέρασα πλέον ολοκληρωτικά.
Δεν είναι εύκολο.
Είναι τρομερά δύσκολο. Στην αρχή νόμιζα ότι είχα κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας. Πολλές φορές βιώνουμε γεγονότα που μας προκαλούν αγχωτικές διαταραχές, είτε πρόκειται για οικονομικά προβλήματα είτε γιατί αισθανόμαστε καταπιεσμένοι ή νιώθουμε πως δε μας αποδέχονται. Τα συναισθήματα συσσωρεύονται και εμφανίζονται με τη μορφή των κρίσεων πανικού.
Τι θεωρείς ότι σου έλειπε και προκάλεσε τις κρίσεις πανικού;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Ζιμπάμπουε. Βίωσα άσχημες καταστάσεις στα παιδικά μου χρόνια. Η χώρα ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση. Σε ηλικία πέντε ετών ήρθα πρώτη φορά αντιμέτωπη με την απώλεια, με σκληρό τρόπο: σκοτώθηκε η αγαπημένη μου φίλη με όλη την οικογένειά της. Όλα αυτά μου δημιούργησαν φοβίες που κάποια στιγμή εξωτερικεύτηκαν.
Είδες τη φίλη σου να σκοτώνεται μπροστά σου;
Όχι. Είχαμε κερδίσει το πρώτο βραβείο στο πιάνο, ως ντουέτο. Θυμάμαι πως μας είχαν καλέσει στο δημαρχείο της πόλης να μας βραβεύσουν και την περίμενα. Δεν ήρθε και μας ενημέρωσαν έπειτα από λίγες ώρες πως σκοτώθηκε μαζί με την οικογένεια της.
Σε τραυμάτισε αυτό το γεγονός;
Βέβαια. Είναι πολύ άσχημο να χάνεις ανθρώπους που αγαπάς, ιδιαίτερα όταν είσαι παιδί και δεν μπορείς ν’ αντιληφθείς και να διαχειριστείς την απώλεια. Με τραυμάτισε και θεωρώ πως ορισμένα τραύματα σε ακολουθούν σε ολόκληρη τη ζωή σου.
Έκανες ψυχοθεραπεία προκειμένου να διαχειριστείς τις κρίσεις πανικού;
Με βοήθησε ένας καλός φίλος, ψυχολόγος. Διάβασα ορισμένα βιβλία που μου πρότεινε και βοήθησαν στο ν’ αλλάξει εκπληκτικά όμορφα η ζωή μου. Ένα από αυτά ήταν «Ο Λιγότερο Ταξιδεμένος Δρόμος». Όλοι μας μπορεί να χρειαστούμε σε δύσκολες περιόδους της ζωής μας έναν άνθρωπο που δε θα μας βάλει σε καινούργιο δρόμο, αλλά θα μας δείξει τον τρόπο να περπατήσουμε μόνοι σ’ αυτόν.
Τα τελευταία χρόνια έχεις επιλέξει ν’ αποστασιοποιηθείς από τη δημοσιότητα. Ποιοι είναι οι λόγοι;
Το να είσαι σ’ ένα χώρο 20 χρόνια, είναι δύσκολο. Σαφώς βγαίνουν νέα πρόσωπα κι έτσι πρέπει να γίνεται. Το βρίσκω πολύ λογικό. Το μόνο στενάχωρο είναι πως τα νέα παιδιά δεν έχουν διάρκεια.
Αισθάνθηκες ότι πολεμήθηκες κατά την πορεία σου στη μουσική;
Έχω βιώσει ανταγωνισμό –που δεν το θεωρώ κακό–, αλλά όχι πόλεμο. Τώρα, αν προσπάθησαν να με πολεμήσουν ορισμένοι κακοπροαίρετοι συνεργάτες, δεν το γνωρίζω. Δεν το έπραξαν μπροστά μου. Δεν ξέρω τι συνέβη πίσω από την πλάτη μου.
Για το Hello! φωτογραφήθηκες με τον Βαγγέλη. Πόσο άλλαξε τη ζωή σου ο γιος σου;
Μ’ έκανε ευτυχισμένη. Ένα παιδί σου μαθαίνει την αληθινή και άνευ όρων αγάπη. Όταν νιώθεις την πραγματική αγάπη αισθάνεσαι τόση ευτυχία, που δεν μπορείς παρά να είσαι μόνο αισιόδοξος.
Ήταν δύσκολο το διαζύγιό σας με τον Παναγιώτη Λιαδέλη, αλλά και το ότι εκείνος πλέον κατοικεί μόνιμα στο Βόλο;
Κάθε διαζύγιο στην αρχή είναι δύσκολο. Υπάρχουν προστριβές. Είναι λογικό. Το πρώτο διάστημα ομολογουμένως ήταν δύσκολη η σχέση μας με τον Παναγιώτη. Ευτυχώς, στην πορεία πορευτήκαμε πολύ καλά. Πλέον είναι όλα καλά μεταξύ μας. Μπορώ να σου πως έχουμε καλύτερη σχέση τώρα απ’ ό,τι όταν ήμασταν παντρεμένοι.
Είσαι ερωτευμένη ή μόνη αυτό το διάστημα;
Είμαι πολύ καλά μόνη μου. Είμαι εξαιρετικά καλά με τον εαυτό μου.
Θέλεις να ερωτευτείς;
Όχι, δε θέλω να ερωτευτώ, αλλά ούτε το αποκλείω. Αν είναι να συμβεί, θα γίνει. Δε μου λείπει. Δεν το ψάχνω. Δεν είμαι 20 ετών ώστε να επιζητώ να ζήσω τον μεγάλο έρωτα. Τον έχω περάσει. Θα ήθελα να μοιραστώ τη ζωή μου μ’ έναν άνθρωπο με τον οποίο όμως θα ταιριάζουμε και θα κυριαρχεί στη σχέση μας αμοιβαία εκτίμηση και σεβασμός.
Έχεις βιώσει λεκτική ή σωματική βία σε σχέση;
Δεν έχω δεχθεί σωματική βία, έχω όμως αντιμετωπίσει λεκτική βία. Υπήρξαν σύντροφοί μου στο παρελθόν χειριστικοί. Έχω δεχθεί, λοιπόν, χειριστικές συμπεριφορές, αλλά ευτυχώς το αντιλαμβανόμουν άμεσα και έφευγα.
Εμφανίζεσαι από τον Σεπτέμβρη σε νυχτερινό χώρο της Αθήνας.
Ναι, μαζί με τους Πέτρο Ίμβριο, Γιώργο Δασκουλίδη και Ελένη Καρουσάκη εμφανιζόμαστε στο «Νότες live».
Το 1993, το τραγούδι σου «Φταις» νίκησε στο ραδιοφωνικό διαγωνισμό της Eurovision, ενώ το 2003 συμμετείχες στον εθνικό τελικό. Θα συμμετείχες ξανά σε ημιτελικό της Eurovision;
Όχι. Δε μ’ αρέσει το ότι παίζονται πολιτικά παιχνίδια, ούτε το ότι υπάρχουν τραγούδια με πολιτικά υπονοούμενα. Δεν τον θεωρώ διαγωνισμό τραγουδιού.
Μακιγιάζ: Κωνσταντίνα Μιχοπάνου
Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Χτένισμα: Στάθης Δημάκης (vk hair)
