Ο δικός μας MasterChef μέσα από 10 +1 ερωτήσεις, για τη μαγειρική, την υψηλή γαστρονομία και τις γεύσεις που έχουν αφήσει στον ίδιο τα παιδικά του χρόνια και τα καλοκαίρια του.
Από Την Τάνια Νεοκλέους
Ποια γεύση είχε σε μεγαλύτερο βαθμό η παιδική σου ηλικία; Η γεύση που πρωταγωνιστούσε στα παιδικά μου χρόνια αλλά και αργότερα, τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό, ήταν σίγουρα το burger. Αν η Κύπρος ήταν φαγητό ποιο θα ήταν; Ξεκάθαρα τα κουπέπια, μαγειρεμένα με κολοκάσι. Το κοκκινιστό κολοκάσι είναι ένα καθαρά κυπριακό φαγητό, το οποίο σε συνδυασμό με τα κουπέπια, της μητέρας μου κατά προτίμηση, είναι νομίζω όλες οι γεύσεις και οι μυρωδιές της Κύπρου σε ένα πιάτο.
Ποιο φαγητό σού έρχεται στο μυαλό πρώτο όταν σκέφτεσαι το καλοκαίρι; Ένα πιάτο που παραπέμπει στην ωμοφαγία. Ένα ταρτάρ ή σεβίτσε για παράδειγμα, μαζί με μία μαρινάδα με έντονη γεύση από κάποιο καλό τζιν, αρκετά αρωματικά και κάποια ασιατικά υλικά. Είναι το ιδανικό για μένα, γιατί αφήνει μια φρεσκάδα. Αν ενισχύσεις τη συνταγή και με κάποιο φρούτο, τότε μιλάμε για το απόλυτο καλοκαιρινό πιάτο.
Τι θα μπορούσες να τρως για το υπόλοιπο της ζωής σου; Σίγουρα burger, όπως και street food γενικότερα.
Ποιο υλικό αποφεύγεις περισσότερο όταν μαγειρεύεις; Γενικά δεν αποφεύγω οτιδήποτε, μου αρέσει να δουλεύω με όλα τα υλικά. Αυτά που δεν μου πολυαρέσουν σε προσωπικό επίπεδο είναι ο άνηθος και τα μπιζέλια, όμως τα σέβομαι το ίδιο με όλα τα υλικά που μου δίνεται η ευκαιρία να μαγειρέψω μαζί τους και τα αξιοποιώ κατάλληλα.
Ποιο φαγητό η μαμά σου φτιάχνει καλύτερα από εσένα; Ό,τι έχει να κάνει με την κυπριακή γαστρονομία και την κυπριακή κουλτούρα, νομίζω η μητέρα μου το κάνει πολύ καλύτερα από μένα, γιατί είναι πιάτα που η ίδια τα φτιάχνει εδώ και περίπου τριάντα χρόνια, ενώ εγώ μαγειρεύω μόλις τα τελευταία δέκα σχεδόν χρόνια.
Τι μαγείρεψες περισσότερο την περίοδο της καραντίνας; Στην καραντίνα έψησα αρκετές φορές σούβλα και σουβλάκια, ενώ έκανα παστίτσιο και μουσικά. Γενικά, όμως, δεν ήμουν και τόσο σταθερός σε κάτι, γιατί μου αρέσει να φτιάχνω κάθε μέρα διαφορετικά πράγματα.
Από τα εστιατόρια της Κύπρου τι νιώθεις ότι λείπει; Θα έλεγα η ταυτότητα. Υπάρχουν αρκετά all day venue bars, τα οποία λειτουργούν από τις δέκα το πρωί σερβίροντας brunch και τα οποία περιλαμβάνουν έναν κατάλογο που αποτελείται από 40 με 50 κωδικούς. Αυτό για μένα δεν καθορίζει την ταυτότητα ενός χώρου, εκτός από τρία- τέσσερα καλά μαγαζιά που υπάρχουν στην Κύπρο και το υποστηρίζουν σωστά. Αυτό που θα προσπαθήσω και έχω όλη τη διάθεση να το πετύχω είναι να χτίσω ένα εστιατόριο με την ταυτότητα τη δική μου.
Από ποια υλικά δημιουργείται σήμερα ένας πολύ καλός σεφ; Από τη φιλοσοφία, την αγάπη, την όρεξη, τη φαντασία και το πάθος του για ό,τι φτιάχνει.
Ποιος είναι ο σεφ που θαυμάζεις περισσότερο; Ο σεφ Aitor Zabala, του εστιατορίου Somni στο Λος Άντζελες, με δύο αστέρια Michelin. Είναι ένας σεφ ο οποίος έχει πάει τη γαστρονομία σε ένα άλλο επίπεδο και σε έναν τριασδιάστατο κόσμο. Μαζί με την ομάδα του και τη φιλοσοφία που έχει το εστιατόριο να δουλεύει χωρίς σερβιτόρους και με ένα dining room 14 θέσεων, για μένα είναι ο απόλυτος καινοτόμος της γαστρονομίας.
Ποια είναι τα αμέσως επόμενά σου βήματα και ποιος ο στόχος της ζωής σου; Τα επόμενά μου βήματα είναι να ανοίξω το δικό μου εστιατόριο με τους σωστούς συνεργάτες, αλλά και μια εκπομπή στην τηλεόραση. Ο στόχος της ζωής μου, δεν μπορεί να είναι άλλος από το να είμαι εγώ και η οικογένειά μου καλά και σίγουρα να καταφέρω να αποκτήσω το αστέρι Michelin.
Φωτό: Δημήτρης Βαττής
Styling: Shona Muir
Περιοδικό “Omikron”, τεύχος 288.
