Του επιτέθηκαν, τον κλώτσησαν στο σώμα και το πρόσωπο και τον έστειλαν στο νοσοκομείο. Γιατί; Επειδή έτυχε να είναι ομοφυλόφιλος. Έτσι απλά. Χωρίς λόγο και αφορμή. Δυο βδομάδες μετά, το 32χρονο θύμα της πρόσφατης ομοφοβικής επίθεσης στη Λευκωσία, μιλά για την τραυματική του εμπειρία και εξηγεί γιατί έχει συγχωρήσει ήδη τους έξι ενόχους.
Της Βασιλικής Ζήνωνος
Ήταν γύρω στις 4-5 τα χαράματα της 7ης Φεβρουαρίου, όταν ο «Βασίλης» (με αυτό το όνομα θέλει να τον αποκαλώ, φοβούμενος ακόμη να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα) σταμάτησε σε ένα αρτοποιείο για να πάρει κάτι φάει. Βγαίνοντας έξω είδε έναν παλιό συμμαθητή του, με τον οποίο είχαν χρόνια να συναντηθούν. Κάθισαν έξω απ’ το αρτοποιείο για να φάνε και στο διπλανό τραπεζάκι κάθονταν άλλα δύο άτομα, γύρω στα 20-25, τα οποία άρχισαν να τους φλερτάρουν με πειράγματα. Ο «Βασίλης» ανταποκρίθηκε και συμφώνησε να τους ακολουθήσει με το αυτοκίνητό του γύρω στα 600-700 μέτρα πιο κάτω απ’ το αρτοποιείο. Όταν τελικά τους συνάντησε σε παρακείμενο χώρο στάθμευσης, συνειδητοποίησε ότι μαζί τους υπήρχαν άλλα τέσσερα άτομα. Οι τέσσερις τού επιτέθηκαν, ρίχνοντας τον στο πάτωμα και κλωτσώντας τον στο πρόσωπο και τον θώρακα, ενώ οι δύο στην αρχή παρακολουθούσαν, αλλά στην πορεία τον χτύπησαν κι αυτοί. Όταν κατάφερε να ξεφύγει έτρεξε αιμόφυρτος πίσω στο αρτοποιείο και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο.
Τις πρώτες μέρες του συμβάντος, ο «Βασίλης» παρακολουθείτο από ψυχολόγο της ACCEPT-ΛΟΑΤ Κύπρου και δεν ήταν σε θέση να μιλήσει και να περιγράψει τα όσα απαράδεκτα είχε βιώσει. Βρήκε, ωστόσο, το θάρρος να καταγγείλει στην Αστυνομία την ομοφοβική επίθεση εις βάρος του, ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. «Αν δεν είχα τη στήριξη της ACCEPT-ΛΟΑΤ ίσως και να μην τολμούσα να προχωρήσω στην καταγγελία, γιατί δεν θα ήξερα πώς να διαχειριστώ την ανωνυμία μου. Ευτυχώς, μέχρι στιγμής, οι διαδικασίες προχωρούν με μεγάλη διακριτικότητα», λέει και μου επισημαίνει, ως μοναδικό μελανό σημείο, την αρνητικότητα που εισέπραξε την πρώτη μέρα της κατάθεσής του από τον αστυνομικό που ανέλαβε την υπόθεση. «Υπάρχει, βέβαια, μια γενικότερη προκατάληψη απέναντι στα ομοφυλόφιλα άτομα. Όσο κι αν έχουμε προοδεύσει ως χώρα, η κυπριακή κοινωνία δεν είναι ακόμη έτοιμη να δεχτεί επί ίσοις όροις έναν ομοφυλόφιλο». Ο «Βασίλης» θα μου πει, επίσης, ότι η πρόσφατη επίθεση δεν ήταν το μοναδικό περιστατικό ομοφοβικής βίας που έχει δεχθεί μέχρι σήμερα στη ζωή του. Στα χρόνια της εφηβείας του, τόσο στο σχολείο όσο και στο στρατό, ένιωσε αρκετές φορές καταπίεση και έτυχε χλευασμού και ειρωνικών σχολίων λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού του. «Είναι γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο που δεν θα ήθελα να στοχοποιηθούν οι νεαροί που με χτύπησαν. Τους έχω ήδη συγχωρήσει, γιατί -αν και φαίνεται να ήταν στημένη η επίθεση- λειτούργησαν απερίσκεπτα και αψυχολόγητα. Ξέρω τι θα πει να στιγματίζεσαι. Ας μην στιγματιστούν, όμως, αυτά τα άτομα στα 22-23 τους χρόνια για κάτι που έκαναν σε μια στιγμή παρορμητισμού. Να τιμωρηθούν μεν παραδειγματικά, για να περάσει και το μήνυμα προς την κοινωνία μας ότι τα εγκλήματα μίσους, στη βάση του σεξουαλικού, θρησκευτικού ή φυλετικού προσανατολισμού ενός συνανθρώπου μας, δεν μπορούν να γίνονται αποδεκτά, αλλά καλό θα ήταν να υπάρξει λεπτότητα στο χειρισμό της υπόθεσης για να αποφευχθεί οποιαδήποτε στοχοποίηση». Πιστεύει ότι δεν φταίνε τόσο τα παιδιά που τον χτύπησαν, όσο οι άνθρωποι που τους διαπαιδαγώγησαν να συμπεριφέρονται έτσι. «Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να μάθουν στα παιδιά να σέβονται και να αγκαλιάζουν τη διαφορετικότητα».
Άραγε έχει μετανιώσει που επέστρεψε στην Κύπρο, μετά από αρκετά χρόνια διαμονής στο εξωτερικό; «Όχι… Αγαπώ πάρα πολύ τη χώρα μου και δεν θα ήθελα ποτέ να αναγκαστώ να την εγκαταλείψω επειδή έτυχε να γεννηθώ ομοφυλόφιλος και ίσως να μη με σηκώνει το κλίμα της κλειστής κοινωνίας μας. Δεν πρόκειται να αφήσω αυτά τα μεμονωμένα περιστατικά να με επηρεάσουν. Θα ήθελα, όμως, να μπορούσα να ζούσα πιο ελεύθερα…».
