Όνειρο ζωής για τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, ο «Συρανό ντε Μπερζεράκ» ήταν παράλληλα ένα στοίχημα που κέρδισε, καθώς το κοινό το αγάπησε τόσο, ώστε ν’ ανεβαίνει ξανά και ξανά, με άλλες πρωταγωνίστριες στο πλευρό του – τώρα με τη Δήμητρα Ματσούκα. Η τρυφερότητα που γεννάται μεταξύ τους στη σκηνή φαίνεται ότι πηγάζει από την όμορφη συναδελφικότητα που τους συνδέει έξω απ’ αυτήν, η οποία μεταφράζεται και σε μια ταύτιση σε θέματα που αφορούν όχι μονο τη δουλειά τους, αλλά και τη ζωή γενικότερα.
Του Άρη Καβατζίκη
Tο θέατρο αντέχει στις μέρες μας;
ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ: Το θέατρο είναι είδος ανάγκης, όχι πολυτελείας, για να σταματήσει να πηγαίνει ο κόσμος. Είναι ό,τι πιο αναγκαίο για την ψυχή. Κι επειδή το κοινό το γνωρίζει, σε καιρούς κρίσης πηγαίνει πολύ καλά. Ακόμη και το να ξεχαστείς για δύο ώρες, είναι σημαντικό.
Ο Συρανό δεν ήταν όμορφος, αλλά διέθετε ένα υπέροχο εσώτερο σύμπαν. Εσύ, τι χαρακτηρίζεις όμορφο;
Έτσι κι αλλιώς, τα εξωτερικά χαρίσματα στιγμιαία δίνουν ένα προβάδισμα, στην πορεία ο εσωτερικός κόσμος νικά. Ομορφιά είναι για μένα να βλέπεις ένα ζευγάρι να φιλιέται ή ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, που διαβάζεις την πορεία της ζωής του μέσα από μια μεγάλη αγκαλιά. Το ζηλεύεις κιόλας όταν διαπιστώνεις ότι έχει περάσει από σαράντα κύματα και είναι ακόμα ευτυχισμένο. Είναι σπάνιο στην εποχή μας.

Υπάρχει κάποιο δικό σου σύμπαν στο οποίο καταφεύγεις στα δύσκολα;
Η ισορροπία για μένα είναι η ζωή εκτός δουλειάς, που μου εξασφαλίζει την ευτυχία μέσα από ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπούν.
Ο Συρανό ήταν μοναδικός στα λόγια. Εσύ, «παραμυθιάζεσαι»;
Κατά καιρούς ναι, όπως μπορεί να παραμυθιαστεί ο καθένας. Το θέμα είναι πως τα λόγια πρέπει να συμβαδίζουν με τις πράξεις, να διαπιστώνεις ότι ισχύουν πραγματικά γι’ αυτούς που τα λένε.
Υπάρχει ανιδιοτελής αγάπη;
Θα ήθελα να ελπίζω πως ναι. Αν πίστευα το αντίθετο, θα ήμουν στυγνός. Πρέπει ν’ αφήνεις περιθώριο ακόμα και για λάθη στη ζωή, να έχεις ανοιχτή αγκαλιά για τους ανθρώπους που σε πλησιάζουν. Αν υπάρχει ιδιοτέλεια, θα φανεί και θα πάρει ο καθένας το δρόμο του.
Παραμένεις ρομαντικός ή σε έχει σκληρύνει η εποχή μας;
Έτσι κι αλλιώς ο ρομαντισμός και η ευαισθησία βάλλονται σήμερα. Πυροβολούνται από κακές ενέργειες. Από εκεί και πέρα, δε χάνουμε την αισιοδοξία μας, δεν υπάρχει λόγος να γίνουμε μικρότεροι επειδή η εποχή το ζητάει.
Είμαστε οι Έλληνες ένας καλός λαός;
Ο σύγχρονος Έλληνας δε διαφέρει πολύ από το μη σύγχρονο, είτε με τα κακά είτε με τα υπέροχά του. Το λάθος είναι ότι υπερηφανευόμαστε για τους προγόνους μας κι αυτό μας στερεί την ανάγκη ν’ αποδείξουμε πόσο καλοί μπορούμε να είμαστε. Νομίζω ότι ο σύγχρονος Έλληνας έχει πολλά ελαττώματα, αλλά και προτερήματα, όπως το φιλότιμο, την ανθρωπιά, την «τσίπα».
Τι σ’ ενοχλεί περισσότερο, η αγένεια ή η πονηριά;
Η αγένεια και η κουτοπονηριά είναι ό,τι χειρότερο. Με ευγένεια ερχόμαστε στον κόσμο και έτσι πρέπει να φεύγουμε.
Σ’ αρέσει η τηλεόραση που έχουμε ή τη βρίσκεις «φτηνή»;
Δεν έχει μεγάλη διαφορά από την τηλεόραση της καλής εποχής, και εξηγούμαι για να μην παρεξηγηθώ: στις καλές μέρες υπήρχαν 100 κακά πράγματα και 3-4 καλά, που την κρατούσαν σ’ ένα επίπεδο. Νομίζω πως λόγω της κρίσης είναι δύσκολο να έχει πράγματα ποιοτικά. Γενικά, η αντίληψη για το πώς πρέπει να είναι η τηλεόραση βασίζεται στα νούμερα για την τηλεθέαση και τη διαφημιστική πίτα. Νομίζω πως από εκεί πηγάζει ένα σοβαρό πρόβλημα στο τι μας πλασάρεται ως ωραίο ή όχι. Η τηλεόραση προσπαθεί να βρει το δρόμο της. Όταν ισορροπήσει, εύχομαι να σκεφτούν πράγματα ουσιαστικά, που να θέλει ο κόσμος να τα δει, που θα τον κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

Το χειμώνα πολλοί καλλιτέχνες εξέφρασαν άποψη τόσο για το θέμα των μεταναστών όσο και για τη διαφορετικότητα, με αφορμή το σύμφωνο συμβίωσης. Ενοχλήθηκες από τη στάση κάποιων σε σημείο αγανάκτησης;
Μ’ αρέσει να ακούω παρά να εκφέρω γνώμη. Όχι γιατί δεν έχω, αλλά δε θεωρώ ότι είμαι σημαντικότερος από κάποιον άλλο, ώστε να πω τη γνώμη μου και να την ακολουθήσει. Ωστόσο, κάθε καλλιτέχνης έχει το δικαίωμα να εκφράσει γνώμη για οτιδήποτε μας αφορά. Καλό είναι, όμως, να φιλτράρουμε όσα ακούμε. Ας μην ξεχνάμε ότι πάνω απ’ όλα είμαστε άνθρωποι. Από τη στιγμή που δεν αποφασίζουμε για κάτι, είναι καλό να έχουμε γνώμη, είναι ο άξονας της ελευθερίας.
Θα συνεργαζόσουν με συναδέλφους σου που πρεσβεύουν ακραία πράγματα, είτε σε πολιτικό είτε σε κοινωνικό επίπεδο;
Αν έχεις μια υποψία ότι δε θα συνεργαστείς καλά με κάποιον, προσπαθείς ν’ αποτρέψεις τη συνεργασία. Από την άλλη, δεν θεωρώ σωστό να τα βάζουμε όλα σ’ ένα καζάνι. Μπορεί να είναι ακραίος ο χαρακτήρας και όχι οι απόψεις του. Αν δεν είναι σωστός επαγγελματίας κάποιος, γιατί να θέλεις να συνεργαστείς μαζί του; Είναι ένα σύνολο πραγμάτων, όχι μόνο το θέμα των ακραίων απόψεων. Εξάλλου, την ελευθερία της άποψής του την έχει ο καθένας, το λάθος είναι να προσπαθεί να την επιβάλλει στους άλλους.
Έχεις δουλέψει ασταμάτητα τα τελευταία 20 περίπου χρόνια. Κατάφερες να κάνεις κάποια επένδυση με τα χρήματα που πέρασαν από τα χέρια σου;
Όλοι στην ίδια μοίρα είμαστε, πολίτες που κάνουμε το καθήκον μας. Καλό θα ήταν και το κράτος, ανάλογα με τα χρήματα που παίρνει απ’ όλους μας, να μας εξασφαλίζει ώστε να μην έχουμε αγωνία για το θέμα της υγείας ή της παιδείας. Ίσως τότε ο πολίτης έδινε τόπο στην οργή.
Αναθεώρησες πράγματα μετά το ατύχημα που είχες και ο υπαίτιος σε άφησε αβοήθητο στο δρόμο;
Και πριν πίστευα πως η ζωή είναι πολύτιμο δώρο. Προσπαθώ ν’ απολαμβάνω την κάθε μέρα.
Είσαι καλός σύζυγος; Συμμετέχεις στον οικιακό προγραμματισμό;
Είμαι ενεργός νοικοκύρης!
Υπάρχει κάτι που απολαμβάνεις;
Μαστορέματα κάνω έτσι κι αλλιώς, αλλά μ’ αρέσει και να μαγειρεύω. Έμαθα σιγά-σιγά, πολύ πριν γίνει της μόδας η μαγειρική.
Μαγειρεύεις περισσότερο εσύ απ’ ό,τι η σύζυγός σου;
Μόνο εγώ μαγειρεύω. Όμως, και η γυναίκα μου μαγειρεύει καλά.
Θα μοιραστείς μαζί μας το πιο θετικό γνώρισμα της συζύγου σου, Λίνας Πρίντζου;
Έχει πάρα πολλά θετικά. Το πιο σημαντικό είναι ότι μπορεί να είναι και γυναίκα και παιδί και σύζυγος και ερωμένη, όλα αυτά που θα έπρεπε να έχει κάθε γυναίκα. Επίσης, αν και σπάνιο για γυναίκα, δε ζηλεύει και είναι πολύ χαρούμενη.
Κάνεις προβολή του εαυτού σου ως μπαμπά στο μέλλον ή είναι κάτι που φοβάσαι ακόμη;
Ο ρόλος του πατέρα ίσως να είναι ο πιο δύσκολος για έναν άντρα. Αλλά το να έρθει ένα παιδί στη ζωή μας, θα ήταν πολύ ωραίο.
Στη δημόσια έκφραση ενός επαγγελματικού ονείρου από καλλιτέχνες χρειάζεται αυτολογοκρισία ή και η αμετροέπεια συγχωρείται;
Δεν υπάρχει λόγος να κρίνουμε κάποιον που εκφράζει ένα όνειρό του, όσο τρελό κι αν είναι. Προσωπικά, δύσκολα θα εκφράσω ένα όνειρό μου, πρώτα θα κάνω κάτι, όπως συνέβη και με τον «Συρανό». Αφού το πραγματοποίησα, αποκάλυψα ότι ήταν όνειρό μου και ίσως το μοναδικό που είχα ως καλλιτέχνης.
Εάν συναντούσες τον Αλέξη Τσίπρα τί θα ήθελες να του πεις; Θα τον προσκαλούσες κάπου;
Θα του εξέφραζα μια απορία: αν γύρω απ’ όλη αυτή την ιστορία υπάρχει κάποιο σχέδιο. Δεν ξέρω αν τον προσκαλούσα, γιατί οι πολιτικοί ζουν σ’ ένα δικό τους σύμπαν, δε γνωρίζουν πώς είναι οι πραγματικές ζωές. Θα έπρεπε ο πολιτικός να είναι κοντά στους ανθρώπους, στα καθημερινά του προβλήματα.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ
Τελικά τι ερωτευόμαστε; Την εικόνα ή το «μέσα» ενός ανθρώπου;
Ιδανικά, και τα δύο. Συνήθως, το δεύτερο.
Εσύ, τι χαρακτηρίζεις όμορφο;
Την ομορφιά. Και την καλοσύνη.
Ο Συρανό ήταν μοναδικός στα λόγια. Εσύ, «παραμυθιάζεσαι»;
Πολύ! Ειδικά όταν τα ωραία λόγια συνοδεύονται από ωραία φωνή!
Έχεις ερωτευτεί το ίδιο δυνατά όμορφους και μη όμορφους;
Όχι. Έχω ερωτευτεί ανθρώπους γοητευτικούς, ανεξαρτήτως εμφάνισης. Άλλωστε, οι πραγματικά όμορφοι είναι λίγοι. Σχεδόν εξαίρεση.
Υπάρχει ανιδιοτελής αγάπη;
Υπάρχει. Στους γονείς, στα αδέλφια, στους φίλους, στα παιδιά, στο σύντροφό μας. Όχι, όμως, όταν πρόκειται γι’ αυτόν με τον οποίο νιώθουμε ερωτευμένοι.
Φοβάσαι μήπως δεν ξαναερωτευτείς με πάθος;
Φοβάμαι, όμως λέω ότι αποκλείεται να μη μου συμβεί έτσι όπως το θέλω. Μάλλον δεν ήμουν έτοιμη για κάτι τέτοιο ως τώρα. Αισιοδοξώ.

Δήλωσες πως δε σ’ αρέσουν τα σούπερ μάρκετ. Να φανταστώ πως ο ρόλος της νοικοκυράς φαντάζει εφιάλτης στ’ αυτιά σου;
Φαντάζει ευτυχία. Απλώς, δεν είμαι χομπίστας του είδους. Εικάζω ότι αν έπρεπε, θα τα έκανα όλα.
Στο ρόλο «μάνα» τι δε σ’ αρέσει; Η ευθύνη ή η διαδικασία;
Η απουσία εκείνου με τον οποίο θα ήθελες να κάνεις παιδί.
Σ’ αρέσει η τηλεόραση που έχουμε ή τη βρίσκεις «φτηνή»;
Παρακολουθώ το «Vice», τη Μάγια Τσόκλη σε επανάληψη, κάτι ωραίες εκπομπές περί αρχιτεκτονικής, μαγειρική στο Σκάι πρωινές ώρες, με τον Τζέιμι Όλιβερ που γυρίζει τη Μεγάλη Βρετανία. Ανησυχητικό το τελευταίο, αν σκεφτείς ότι δε μαγειρεύω. Ωστόσο, ενώ τα μάτια μου κλείνουν, επιμένω να θέλω δω πώς καταλήγει η συνταγή.
Το χειμώνα πολλοί καλλιτέχνες εξέφρασαν άποψη τόσο για το θέμα των μεταναστών όσο και για τη διαφορετικότητα, με αφορμή το σύμφωνο συμβίωσης. Ενοχλήθηκες σε σημείο αγανάκτησης;
Σιγά τα ωά! Ποιος θα μιλήσει κατά των μεταναστών, των ομοφυλοφίλων ή του συμφώνου συμβίωσης; Σιγά την επανάσταση. Εκτός κι αν είσαι ο Νότης Σφακιανάκης (για τους μετανάστες) ή ο Δημήτρης Κουτσούμπας ή η Ιερά Σύνοδος (για το σύμφωνο συμβίωσης). Δεν αγανακτώ με δηλώσεις συναδέλφων. Σπάνια, άλλωστε, αυτοί που εκτιμώ κάνουν δηλώσεις.
Θα συνεργαζόσουν με συναδέλφους σου που πρεσβεύουν ακραία πράγματα;
Αν τους θεωρούσα ταλαντούχους, βεβαίως. Ξέρεις, ο Ηλίας Καζάν, αυτός ο σπουδαίος καλλιτέχνης, υπήρξε μακαρθιστής. Ωστόσο, όποιος έχει δει ή διαβάσει το «Συμβιβασμό» (εκδόσεις Μελάνι), δεν μπορεί να μην τον θαυμάζει. Για να μην αναφερθώ συνολικά στο υπόλοιπο και πολύ γνωστό του έργο.
Στη δημόσια έκφραση ενός επαγγελματικού ονείρου χρειάζεται αυτολογοκρισία ή συγχωρείται η αμετροέπεια;
Να συγχωρείται από ποιον; Από τους θιασώτες τηλεοπτικών εκπομπών ή όσων γράφουν σε αμφιβόλου ποιότητα έντυπα ή sites; Δεν το έχω σκεφτεί. Θα έπρεπε;
Εσύ, γιατί επιμένεις ότι έχεις όνειρο το Χρυσό Φοίνικα;
Ο Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ έχει γράψει ένα τραγούδι, που άκουγε ο πατέρας μου όταν ήμουν παιδί. Λεγόταν «Δικαίωμα στο Όνειρο». Γι’ αυτό.
Εάν συναντούσες τον Αλέξη Τσίπρα τι θα του έλεγες;
Αυτό που είπε ο Βασίλης: «Υπάρχει σχέδιο;». Επίσης, με αφορμή αυτό, θα ήθελα να πω πόσο έχω αγαπήσει το Βασίλη. Και πόσο χαίρομαι για την τεράστια επιτυχία του. Την αξίζει.
Γιατί ανεβάζεις selfies στο instagram αμακιγιάριστη, ενώ έχεις τη φήμη ότι «βγάζεις το λάδι» στους φωτογράφους των περιοδικών;
Δεν ισχύει. Ξέρεις καλά ότι ούτε μακιγιάζ πολυθέλω, ενώ σιχαίνομαι το ρετούς. Απλώς, θέλω να επιλέγω αυτούς που με φωτογραφίζουν.
Πώς αποφάσισες να δημοσιοποιήσεις το όνομα του Γιάννη Κουτσομύτη για το ποσό των 100.000 ευρώ που σου οφείλει;
Ως αντίδραση στην αδικία. Βοήθησα κάποιον που ζήτησε την υπομονή μου, όταν μπορούσα να μην πάω στο γύρισμα, εφόσον δεν πληρωνόμουν. Η σειρά προβλήθηκε το 2009. Το 2016, ο Γιάννης Κουτσομύτης αγνοείται. Μαζί μ’ αυτόν και το ποσό των 130.000 ευρώ που έχει εισπράξει ως αμοιβή μου από το κανάλι. Και όλα αυτά, ενώ ο δικηγόρος του δήλωσε υπερήφανος για το πόσο εξαίρετος οικονομολόγος είναι ο πελάτης του και πόσο το blog του τυγχάνει αποδοχής. Σημεία των καιρών. Και μιας χώρας άναρχης και αποθαρρυντικής.
Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Μακιγιάζ – χτένισμα: Γιώργος Φυτάς (This is not Another Agency*)
Βοηθός φωτογράφου: Θανάσης Κουσούνης
Ευχαριστούμε την Astir Beach, Απόλλωνος 40, Βουλιαγμένη, τηλ. 210 8901619, www.astir-beach.com, για την ευγενική φιλοξενία.

