Χαράλαμος Κοτσώνης: Το «εν κουλί», τα όνειρα και η συγκλονιστική ιστορία του

Χαράλαμος Κοτσώνης: Το «εν κουλί», τα όνειρα και η συγκλονιστική ιστορία του

Χαράλαμος Κοτσώνης: Το «εν κουλί», τα όνειρα και η συγκλονιστική ιστορία του
Φωτογραφία: Δημήτρης Βαττής

Το «κουλί» (αραιός πουρές φρούτων ή λαχανικών) είναι μια πολύ συνηθισμένη λέξη στη μαγειρική. Γι’ αυτό κι όταν την ξεστόμιζε με τόσο πάθος σε εκείνο το viral επεισόδιο του «Master Chef» με τις 816.240 προβολές, δεν φανταζόταν ότι θα γίνει χαμός! Ο 27χρονος Χαράλαμπος Κοτσώνης -άλλως «Χαράλαμπος εν κουλί»- από το Παλαιχώρι, είναι ένας ταλαντούχος μάγειρας με μια ανθρώπινη ιστορία που πρέπει να ειπωθεί.

Από την Αφροδίτη Γεωργίου

Τα συναισθήματα εναλλάσσονταν κατά τη διάρκεια της κουβέντας μας, εκείνο το ηλιόλουστο πρωινό δίπλα στη θάλασσα, παρέα με δύο φλιτζάνια καφέ. Όταν μιλούσαμε για το «Master Chef» και όσα ακολούθησαν τη θρυλική ατάκα του «εν κουλί», η ατμόσφαιρα ήταν χαλαρή και λάιτ. Όταν μιλούσαμε για όσα σκληρά πέρασε, ένας κόμπος ξεπεταγόταν στην καρδιά. Η σημερινή συνέντευξη δεν είναι απλά μια ευκαιρία να μάθουμε τα νέα ενός ακόμη προσώπου που γνωρίσαμε μέσα από τη μικρή οθόνη. Είναι μια καλή αφορμή για δυνατά μηνύματα κατά της βίας και του bullying που δηλητηριάζουν τις ανθρώπινες σχέσεις χρόνια τώρα.

Μιας και ο τελικός του «Master Chef» πλησιάζει θα ήθελα να αρχίσουμε με τη γεύση που σου άφησε. Μπήκες δύο φορές στο φετινό παιχνίδι…
Είμαι έξω καρδιά άνθρωπος κι έτσι θέλω να κρατώ τα καλά, αφήνοντας τα κακά στην άκρη. Ό,τι κακό και να έγινε, όπως η άτυχη στιγμή με τον Παντελή και το «κουλί» και γενικά όσα άλλα έγιναν μέσα στο σπίτι, τα χρησιμοποιώ για να συνεχίσω όσο πιο καλά μπορώ. Να σου πω την αλήθεια, τώρα που το παιχνίδι κοντεύει στο τέλος, δεν μπορώ να με φανταστώ στον τελικό. Είμαι πολύ ευχαριστημένος για τη θέση που πήρα. Νιώθω ότι έφυγα την κατάλληλη στιγμή…

Γιατί το λες αυτό;
Μετά την τελική δεκάδα, το παιχνίδι απέκτησε πιο έντονα στοιχεία ριάλιτι και αναγκάζει τους παίχτες να αλλάξουν περισσότερα στοιχεία του εαυτού τους για να είναι πιο κοντά στο τηλεοπτικό κομμάτι. Αν κάποιος, για παράδειγμα, ήταν πολύ χαμηλών τόνων μέχρι τη δεκάδα, μετά αυτό θα έπρεπε να αλλάξει… Είναι δύσκολο όταν δεν το ‘χει ο χαρακτήρας σου.

Ίσως να σε δυσκόλευε και η πίεση που όσο λιγοστεύουν οι παίχτες, μεγαλώνει. Είσαι εξαιρετικός μάγειρας, αλλά το άγχος και η τελειομανία σου μερικές φορές σου δυσκόλευαν τη ζωή! Κάνω λάθος;
Είναι πολύ σημαντικό το άγχος σου να το χρησιμοποιείς σωστά, ειδικά στη μαγειρική! Η αλήθεια είναι ότι το άγχος στο παιχνίδι ήταν πολύ περισσότερο σε σχέση με τη μαγειρική στις πραγματικές κουζίνες. Εκτός παιχνιδιού, είμαι πολύ διαφορετικός σε αυτό το θέμα. Οι κάμερες, οι κριτές, οι συμπαίχτες στον εξώστη, το πιεστικό πρόγραμμα, σε κάνουν να είσαι συνεχώς σε ένταση… Το χειρότερο μέρος, όμως, είναι ο εγκλεισμός. Φαντάσου να μπαίνεις σ’ ένα περιβάλλον με άλλα 21 άτομα με 21 διαφορετικούς χαρακτήρες και να μην έχεις καμία επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Όλο αυτό λειτουργεί, τελικά, ως μπούμερανγκ. Όταν αναγκάζεσαι να αλλάξεις καθημερινότητα απότομα, είναι δύσκολο να το διαχειριστείς σωστά. Όλα σου τα συναισθήματα, η χαρά, το άγχος, η λύπη είναι στο φουλ 24 ώρες το 24ωρο. Δεν μπορείς να ταιριάζεις με όλους, πόσο μάλλον κάτω από τέτοιες συνθήκες.

Κάνε μια πρόβλεψη για τον νικητή!
Νομίζω ότι νικήτρια του «Master Chef» θα είναι η Σπυριδούλα. Μαγειρικά αξίζει πολύ, η παραγωγή τής δίνει πολύ τηλεοπτικό χρόνο και γενικά έχει αυτό που ψάχνει το παιχνίδι: Έναν τηλεοπτικό μάγειρα.

Εσύ, με ποιους παίχτες θα γινόσουν φίλος εκτός παιχνιδιού;
Σίγουρα ταίριαξα με τον Πάνο, αλλά και τον Σταμάτη και τον Τάσο, με τους οποίους μοιραζόμασταν το ίδιο δωμάτιο. Με τον Παντελή, μπορεί να είχαμε μια περίεργη σχέση στην αρχή, αλλά τελικά όλο αυτό το μπέρδεμα με το «κουλί» μάς έφερε πιο κοντά! Με αφορμή αυτό, είδαμε ο ένας τον χαρακτήρα του άλλου και από την καλή και από την ανάποδη. Για να τελειώσουν μια και καλή οι φήμες που μας θέλουν τσακωμένους, να σου πω ότι στις 6 Ιουνίου θα πάω στην Κάλυμνο, καλεσμένος της οικογένειας του Παντελή! Θα με φιλοξενήσουν, και παρέα με τον Παντελή θα μαγειρέψουμε στην κουζίνα του εστιατορίου του ένα δικό μας μενού. Θα είναι δύο βραδιές «Master Chef»! Είμαστε μια χαρά μεταξύ μας. Όποια υπόνοια υπάρχει μετά από αυτό θα σπάσει (γέλια). Πάντως, δεν θα κρατούσα επαφή με την Άλκηστη και τη Μαρία την Τσαπράνη, γιατί δεν ταιριάζουμε ούτε μαγειρικά ούτε ως χαρακτήρες.

Βλέποντας το επίμαχο απόσπασμα με τον Παντελή θεώρησες ότι ήσουν κάπως υπερβολικός ή όχι;
Με τον Παντελή μιλήσαμε από την πρώτη μέρα που έγινε το περιστατικό. Ήμασταν ξεκάθαροι ότι απλά είχαμε μια κακή μέρα. Έκανε και ο Παντελής αρκετά λάθη, τα οποία αναγνώρισε. Μόνο που εκείνα κόπηκαν στο μοντάζ. Κακώς… Είναι αποδεκτό να μου βγάζεις ένα τηλεοπτικό προφίλ, αλλά θα ήθελα να ήταν δίκαιο. Με όσα προβλήθηκαν, φαινόμουν εγώ κακός και ο Παντελής σωστός. Εγώ που το έζησα, ξέρω τι έγινε. Και ο ίδιος ο Παντελής παραδέχτηκε τα δικά του λάθη. Γενικά, το συζητήσαμε και είμαστε καλά μεταξύ μας. Ο Παντελής είναι ένας τύπος πολύ ζεν, πολύ χαλαρός, εγώ είμαι αρκετά πιο δυναμικός και εκρηκτικός και στην κουζίνα και γενικά. Ο Παντελής συμπεριφέρεται έτσι, επειδή πέρασε δύσκολα. Χτύπησε με το ποδήλατο, κινδύνευσε η ζωή του και από τότε παίρνει τα πράγματα πολύ χαλαρά. Δεν αγχώνεται για τίποτα. Θεωρεί ότι από τη στιγμή που έζησε, δεν μπορεί τίποτα να τον ταρακουνήσει. Όσα πέρασε, τον επηρέασαν με αυτόν τον τρόπο. Με όσα προβλήθηκαν, δεν ήταν ξεκάθαρο τι προκάλεσε την έκρηξη. Απλά, φαίνομαι εγώ στην άκρη να φωνάζω σαν τρελός. Κάποιοι σχολίασαν, μάλιστα, ότι «άνθρωπος που βίωσε bullying, τώρα κάνει ο ίδιος bullying σε κάποιον άλλον». Εμείς που το ζήσαμε, έχουμε εντελώς διαφορετική άποψη.

Εσύ, το θέμα με το «εν κουλί» το είδες με χιούμορ από την πρώτη στιγμή ή σε πείραξε;
Επειδή μαγειρικά το κουλί είναι μια συνηθισμένη λέξη και δεν σημαίνει κάτι κακό, δεν το πήρα άσχημα. Ούτε περίμενα να συναντήσω τόσο χαμό για μια λέξη. Βγαίνοντας από το παιχνίδι και βλέποντας τι έγινε, σκέφτηκα να το αξιοποιήσω. Το είδα με χιούμορ και το πήρα στην πλάκα αλλά, ταυτόχρονα, άρχισα να το σκέφτομαι επαγγελματικά. Έτσι, ξεκίνησα τη διαδικασία κατοχύρωσης των δικαιωμάτων της λέξης για να μπορώ να το χρησιμοποιήσω όπως εγώ θέλω. Υπήρξαν άτομα που το χρησιμοποιούσαν εις βάρος μου. Είδα παγωτά με το όνομα «εν κουλί», λαμπάδες τώρα το Πάσχα…
Θα το κάνεις «brand», λοιπόν… Αυτό δείχνει έναν άνθρωπο με χιούμορ και ακομπλεξάριστο… Τι να περιμένουμε, δηλαδή, με το όνομα «εν κουλί»;
Προς το παρόν άρχισα συνεργασία με μια εταιρία που βγάζει διαφημιστικά προϊόντα, όπως ποτήρια, φανέλες, ποδιές με το δικό μου λογότυπο, του οποίου προσπαθώ να πάρω τα δικαιώματα για να γίνει εμπορικό σήμα. Έχω δεχτεί, επίσης, τηλεοπτικές προτάσεις. Θα με ενδιέφερε αρκετά μια τηλεοπτική εκπομπή μαγειρικής βασισμένη στον δικό μου χαρακτήρα. Ήδη ετοιμάζω σε youtube κανάλι δικά μου βίντεο με μαγειρική και στοιχεία stand up comedy, μέσα από τα οποία μαθαίνει κάποιος μια συνταγή αλλά με πιο διασκεδαστικό τρόπο. Επίσης, στο μέλλον σκέφτομαι ένα food truck! Θα είναι κάτι διαφορετικό και θα ασχολείται με δημιουργική μαγειρική!

Πώς ορίζεις το μαγειρικό σου στιλ;
Δημιουργικό! Παίρνω κλασικές βάσεις από κάποιες συνταγές και τις παρουσιάζω με τον δικό μου τρόπο. Προσπαθώ να βάζω στα πιάτα μου το στοιχείο της έκπληξης και να μεταφέρω συναισθήματα. Νομίζω ότι οι καλύτερες κουβέντες και οι πιο όμορφες σχέσεις καλλιεργούνται γύρω από ένα τραπέζι. Βασίζω πολύ τη φιλοσοφία μου στη νοσταλγία, χρησιμοποιώντας γεύσεις που χάθηκαν ή τείνουν να χαθούν. Τα πιάτα μου είναι πιο σύγχρονα, κάτι το οποίο δεν έδειξα όσο θα ήθελα στο παιχνίδι επειδή υπάρχουν συγκεκριμένα πλαίσια που σε πιέζουν αρκετά. Σίγουρα, το στιλ μου θα φανεί από δω και πέρα.

Πότε κατάλαβες ότι θες να ασχοληθείς με τη μαγειρική;
Ήξερα από την αρχή ότι θέλω να ακολουθήσω τη μαγειρική, αλλά στην τεχνική σχολή όπου ήμουν οι θέσεις ήταν γεμάτες. Αναγκάστηκα, λοιπόν, να ακολουθήσω κάτι εντελώς διαφορετικό που δεν μου άρεσε, την ηλεκτρολογία. Αποφάσισα να μείνω στο ίδιο έτος δύο χρόνια συνεχόμενα και να περιμένω να ανοίξει θέση για μαγειρική κάπου στην Κύπρο. Έτσι έγινε. Έχασα δύο χρόνια, αλλά όταν άνοιξε θέση στην Ξενοδοχειακή Σχολή στον Αγρό, πήγα.

Ποιος άνθρωπος πίστεψε πρώτος στον chef Χαράλαμπο Κοτσώνη;
Σίγουρα, ο Δήμος Χριστοδουλίδης! Ο καθηγητής μου στη σχολή στον Αγρό. Ήταν ο λόγος που πείσμωσα να ακολουθήσω επαγγελματικά τη μαγειρική. Κάποιος πρέπει να πιστέψει σε σένα και να σου δώσει ώθηση. Εκείνος ξεχώρισε τις μαγειρικές μου δυνατότητες και μου έδωσε δύναμη να μην τα παρατήσω. Ακόμα κι όταν περνούσα δύσκολα, μου θύμιζε τα όνειρά μου.

Μάλλον, τα όσα πέρασες δεν είναι άσχετα με τις αντιδράσεις σου κάποιες φορές. Από κοντά, πάντως, βλέπω έναν άνθρωπο ευγενικό, συνεργάσιμο, με πολύ καθαρό βλέμμα. Θες να πάμε λίγο σε εκείνα τα τρία χρόνια της ζωής σου που, όπως εξομολογήθηκες, έτρωγες ξύλο και άκουγες βρισιές συνεχώς… Πώς διαχειρίστηκες αυτόν τον εφιάλτη;
Όταν συνέβαινε αυτό είχα δύο επιλογές: Είτε το άντεχα για να κάνω το όνειρο της μαγειρικής πραγματικότητα ή θα άφηνα τη συμπεριφορά των άλλων να με σταματήσει. Από τη μία θα ησύχαζα αλλά από την άλλη θα έχανα τη μαγειρική… Όσο παράλογο κι αν ακούγεται, προσπάθησα να το κάνω μέρος της ζωής μου… Τελικά, όλα αυτά με έκαναν εξαιρετικά δυνατό χαρακτήρα.

Σήμερα, δεν θεωρείς ότι ήταν λάθος ο χειρισμός σου; Δεν έπρεπε να είχες μιλήσει; Η βία αγρίεψε… Ο ίδιος είπες ότι νοσηλεύτηκες δύο φορές σε έξι μήνες με πνευμοθώρακα επειδή σε χτύπησαν… Τι θα έλεγες σήμερα σε κάποιον που το βιώνει;
Σίγουρα, δεν πρέπει να σωπάσει. Πρέπει να μιλά και μάλιστα την ώρα που πρέπει. Αν και κατανοώ ότι είναι δύσκολο να εκφραστείς, ενώ το ζεις. Είναι πολύ δύσκολο να ανοιχτείς σε κάποιον όταν το βιώνεις, επειδή δεν έχεις ξεκάθαρη εικόνα. Είσαι επηρεασμένος από όλα όσα σου συμβαίνουν. Σκέφτεσαι, επίσης, ότι αν μιλήσεις τα πράγματα ίσως γίνουν χειρότερα, ότι μπορεί να μην σε ακούσει κανένας κι ότι δεν θα βρεις τις απαντήσεις ή τη βοήθεια που ψάχνεις. Όταν τελείωσε όλο αυτό, είχα πιο ξεκάθαρη εικόνα για να μιλήσω σε αυτόν που νοιάστηκε. Η ψυχολογία ενός θύματος είναι πολύ περίεργη… Χρειάζεται υπομονή και έναν άνθρωπο, φίλο ή συγγενή, που να μπορείς να μιλήσεις.

Έχεις μεγάλη οικογένεια;
Είμαστε έξι αδέρφια! Είμαι το προτελευταίο παιδί, έχω ακόμη μια αδερφή μικρότερη από εμένα.

Μίλησες για την περίεργη ψυχολογία του θύματος… Εννοείς ότι μπορεί να έχει ακόμη και ενοχές, πέφτοντας στην παγίδα να το θεωρεί φυσιολογικό;
Θεωρώ ότι είναι θέμα χαρακτήρα και εξαρτάται από τον καθένα ξεχωριστά πώς θα αντιδράσει στο bullying. Ακόμη κι όταν νοσηλευόμουν, σκεφτόμουν ότι δεν πρέπει να τα παρατήσω. Θεωρούσα ότι, πλέον, ήμουν κοντά στην επίτευξη του στόχου μου, δηλαδή να τελειώσω τη σχολή. Έλεγα στον εαυτό μου «άντεξες τόσα πολλά δύο χρόνια, θα περάσει κι αυτό και θα πας παρακάτω». Δεν σκέφτηκα στιγμή να τα παρατήσω. Την πρώτη φορά προκλήθηκε από χτύπημα και χρειάστηκα κάποιες μικροεπεμβάσεις. Τη δεύτερη φορά το έπαθα, επειδή ο πνεύμονας έγινε πιο ευαίσθητος. Τότε, χρειάστηκα μεγάλη εγχείρηση για να γίνω καλά.

Τι -υποτίθεται- έφταιγε για το bullying στην περίπτωσή σου;
Ήμουν δυναμικός χαρακτήρας και τότε. Ακολουθούσα τα δικά μου πιστεύω. Στα διαλείμματα οι άλλοι ασχολούνταν με ποδόσφαιρο, ενώ εγώ ήμουν προσηλωμένος στη μαγειρική, στα βιβλία μου. Με έβλεπαν υποτιμητικά. Ένας άλλος λόγος ήταν ότι ήμουν λιποβαρής, περισσότερο από όσο είμαι τώρα. Ήταν κλειστά μυαλά… Γενικά, παίζει ρόλο το πώς μεγαλώνει κάποιος για να μπορεί να συμπεριφέρεται έτσι στους γύρω του.

Σου ζήτησε ποτέ συγγνώμη κάποιος από όσους σε έβλαψαν;
Όχι. Δεν τους έχω δει ποτέ ξανά από τότε. Δεν έμαθα ποτέ νέα τους. Θυμάμαι, μάλιστα, τη μέρα της αποφοίτησης δεν είχαν έρθει να πάρουν το απολυτήριό τους. Το πήραν αργότερα από τη Γραμματεία του σχολείου. Ίσως από τύψεις, ίσως επειδή είδαν ότι στάθηκα στα πόδια μου, τα κατάφερα και δεν άκουσα κανέναν τους. Ποιος ξέρει…

Και τι γίνεται με την πίστη σου στους ανθρώπους;
Δεν έχασα την πίστη μου, αλλά φιλτράρω τους ανθρώπους. Πέρα από την τυπική επαφή, βάζω εξαιρετικά δύσκολα ανθρώπους στη ζωή μου. Ξέρω ότι δεν σε πλησιάζουν όλοι για καλό. Δέχομαι τα πάντα, τις κριτικές, ακόμα το να μου μιλήσει άσχημα κάποιος, όμως, μετά κρατώ αυτά που θέλω για καλό μου. Όπως όταν μου λένε ότι μοιάζω στον Mr Bean. Όσοι μου το λένε νομίζουν ότι με κοροϊδεύουν, αλλά εγώ το χρησιμοποιώ για να γελάμε.

Υπάρχει κάποια τακτική που πιστεύεις ότι κάνει έναν θύτη να αλλάξει συμπεριφορά;
Η λύση είναι να παραμείνεις εσύ καλός. Κανείς δεν μπορεί να είναι κακός για πάντα όταν εσύ είσαι συνέχεια καλός. Τι εννοώ; Να του δείξεις ότι όλα αυτά που σου κάνει δεν σε αγγίζουν, ακόμη κι αν μέσα σου είσαι ράκος και πας σπίτι σου και κλαις. Αν είσαι καλός μαζί του, ο θύτης σπάει απότομα. Ξαφνικά, σταματά να σου κάνει τη ζωή δύσκολη. Ακούγεται παράξενο, αλλά λειτουργεί τις περισσότερες φορές. Η απάντηση στην κακία είναι μία: Η καλοσύνη.

Styling: Γιώργος Χρυσοστόμου

Πηγή : Περιοδικό Down Town, τεύχος 646

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *