Chernobyl: Σοκαριστικά αληθινό

Chernobyl: Σοκαριστικά αληθινό

Chernobyl: Σοκαριστικά αληθινό

Για κάποιον που έζησε τα γεγονότα (ναι, είμαι απ’ αυτούς τους «αρχαίους» που βίωσαν την τρομάρα που είχε καταλάβει τον κόσμο τότε), το όνομα Τσερνόμπιλ είναι συνώνυμο με την απόλυτη καταστροφή. Γιατί στις 26 Απριλίου του 1986 σ’ αυτή την περιοχή της Ουκρανίας, που τότε αποτελούσε μέρος της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης, σημειώθηκε ένα από τα χειρότερα ατυχήματα σε πυρηνικό σταθμό, το οποίο σε αντίθεση με άλλα που επέδρασαν μόνο στις τοπικές κοινωνίες όπου συνέβησαν, αυτό επηρέασε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σχεδόν τη μισή υφήλιο. Και αυτό ακριβώς καταφέρνει στα μόλις πέντε επεισόδιά της η σειρά «Chernobyl» του HBO σε συνεργασία με το Sky UK. Να σε επηρεάσει και να σε σοκάρει ώστε να προβληματιστείς, να σκεφτείς και να κρίνεις όχι τόσο τους ανθρώπους ως χαρακτήρες, αλλά τα γεγονότα και τις καταστάσεις. Όλα ξεκίνησαν από τη λανθασμένη (όπως αποδείχθηκε) απόφαση για δοκιμή του αντιδραστήρα 4 του εργοστασίου. Και παρακολουθούμε πια την εξέλιξη των γεγονότων, την αλληλουχία των λανθασμένων χειρισμών, τον συντονισμό των ενεργειών πυρόσβεσης-διάσωσης-εκκένωσης-αποκατάστασης, την αγωνία των ηρώων να σώσουν όπως μπορούν την κατάσταση ή καλύτερα να μειώσουν τον κίνδυνο από μια ολική καταστροφή. Οι αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν, η άγνοια για τους κινδύνους αλλά και ο ηρωισμός των πυροσβεστών, εργατών, στρατιωτών, μεταλλωρύχων και επιστημόνων που συμμετείχαν σ’ αυτή τη γιγάντια προσπάθεια που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο. Κι όλα αυτά μέσα σ’ ένα δύστροπο, μυστικοπαθές και σαθρό καθεστώς που στηριζόταν στα ψέματα και την παραπληροφόρηση για να μην εκτεθεί το κόμμα. Σ’ αυτό ακριβώς το περιβάλλον μας μεταφέρει η κάμερα του σκηνοθέτη Γιόχαν Ρενκ που καθοδηγεί με μαεστρία τον πολύ καλό Τζάρεντ Χάρις ως Βαλέρι Λεγκάσοφ, τον επιστήμονα που στάλθηκε από τη Μόσχα για να συνδράμει στις προσπάθειες αποκατάστασης, τον εκπληκτικό Στέλαν Σκάρσγκαρντ ως τον αντιπρόεδρο του Συμβουλίου Υπουργών, Μπόρις Στσερμπίνα, τον επικεφαλής της όλης επιχείρησης που διορίζει το κόμμα και τη φανταστική Έμιλι Γουάτσον ως Ουλιάνα Χομιούκ, πυρηνικό φυσικό, χαρακτήρας που είναι φανταστικός. Με σοκαριστικές σκηνές (όπως εκείνες του πουλιού που πέφτει νεκρό, των ουρλιαχτών των πυροσβεστών στο νοσοκομείο, των φερέτρων από μόλυβδο που θάβονται μέσα σε τσιμέντο, του βλέμματος ενός σκύλου προς τον στρατιώτη που ετοιμάζεται να το σκοτώσει ή της κάμπιας στο χέρι του Στσερμπίνα) και τον δαιμονισμένο ήχο του μετρητή ραδιενέργειας (ακόμα και ως μουσική υπόκρουση) που κυριολεκτικά σου τρυπά τ’ αφτιά και σε κάνει να νιώθεις ότι βρίσκεσαι κι εσύ εκεί. Μόνο όταν δείτε τη σειρά θα καταλάβετε τι εννοούμε.

Πηγή : Φιλgood, τεύχος 232.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *