Eurovision preview – Η χρονιά του μετανάστη

Eurovision preview – Η χρονιά του μετανάστη

Eurovision preview – Η χρονιά του μετανάστη

Ο 64ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision ξεκινά σε δέκα ημέρες. Και φέτος το ραντεβού είναι πιο πολιτικό, πολιτικοποιημένο και πολυπολιτισμικό από ποτέ.

Από τον Κώστα Μπουρούση

Ένας Ιταλοαιγύπτιος, ένας Γαλλομαροκινός, μια Γεωργιανή πολιτογραφημένη Ελληνίδα, ένας αγνώστου καταγωγής Σουηδός, μια Ελληνοκαναδή μαζί με έναν Ρώσο, έναν Ελβετό, έναν Ολλανδό κι ένα -στιλιστικά- BDSM γκρουπ από τις εσχατιές της βόρειας Ευρώπης, την Ισλανδία, ετοιμάζονται να δώσουν τον καλό αγώνα για το τρόπαιο της πιο φαντασμαγορικής, λουσάτης, πομπώδους, πολυσυλλεκτικής και πολυσυζητημένης Eurovision που έγινε εδώ και πολλά-πολλά χρόνια. Αυτοί, τουλάχιστον, φιγουράρουν ως τα απόλυτα φαβορί σύμφωνα με τα γραφεία στοιχημάτων, λίγες ημέρες πριν ξεκινήσουν οι πρόβες για τον 64ο Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Τραγουδιού στο Τελ Αβίβ. Η σκηνή του Expo Center στην πρωτεύουσα του Ισραήλ είναι σχεδόν έτοιμη, οι εθνικές επιτροπές που μαζί με τους τηλεθεατές θα καθορίσουν το αποτέλεσμα των δύο ημιτελικών και του τελικού ανακοινώθηκαν, οι αποστολές των 41 χωρών λουστράρουν τις τελευταίες λεπτομέρειες των εμφανίσεών τους, για μια Eurovision που φέτος είναι μπολιασμένη με πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα. Όχι μόνο λόγω του μποϊκοτάζ που έχει κηρύξει ο Roger Waters, καλώντας τους καλλιτέχνες να απόσχουν λόγω της στάσης του Ισραήλ στο Παλαιστινιακό και διοργανώνοντας, μάλιστα, μια αντι-Eurovision το βράδυ του τελικού της 18ης Μαΐου στο Λονδίνο. Ούτε επειδή η Ουκρανία αποφάσισε να απόσχει λόγω της συνεχιζόμενης διαμάχης της με τη Ρωσία. Αλλά, κυρίως, εξαιτίας των ίδιων των διαγωνιζόμενων που δίνουν ακούσια ένα ηχηρό μήνυμα σε μια περίοδο που οτιδήποτε άλλο ή διαφορετικό είναι συχνά αυτομάτως και δακτυλοδεικτούμενο.

Ο Alessandro Mahmoud, γνωστός κατά κόσμον ως Mahmood, έχει όλα τα προγνωστικά με το μέρος του. Είναι νέος, ευειδής, διαθέτει στη φαρέτρα του τραγούδι που έχει ήδη κλέψει τις καρδιές των Eurofans, είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος και εκπροσωπεί την Ιταλία, η οποία ποθεί διακαώς μια νίκη στον διαγωνισμό από το 2011, οπότε και επέστρεψε στη Eurovision, έπειτα από αποχή 14 ετών. Είναι όμως και κατά το ήμισυ, από την πλευρά του πατέρα του, Αιγύπτιος. Κι αυτό ήταν στοιχείο παραπάνω από ικανό για να προκαλέσει τα ειρωνικά σχόλια του ξενοφοβικού υπουργού Εσωτερικών της Ιταλίας Matteo Salvini, όταν τον Φεβρουάριο που μας πέρασε -με τη χείρα βοηθείας της κριτικής επιτροπής είναι η αλήθεια- ο Mahmood σήκωσε την κούπα στο μουσικό φεστιβάλ του San Remo και πήρε το εισιτήριο για τη Eurovision. «Ο Mahmood το καλύτερο τραγούδι;», αναρωτήθηκε καταφανώς ειρωνικά στο Twitter ο Γενικός Γραμματέας της Λέγκας του Βορρά, ανοίγοντας έκτοτε τη συζήτηση αναφορικά με το πόσο Ιταλός είναι ο τραγουδιστής που θα εκπροσωπήσει τη χώρα στον διαγωνισμό. Στην πραγματικότητα, ο 26χρονος τραγουδιστής που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ιταλία είναι αρκετά Ιταλός ώστε να ζει ακόμα στο πατρικό σπίτι του μαζί με τη μητέρα του, ενώ βρήκε μέσω της ρητορικής μίσους του Salvini έναν πρώτης τάξεως δίαυλο να κάνει γνωστή την ύπαρξή του διεθνώς, αφού μαζί του ασχολήθηκαν τα μεγαλύτερα μέσα, από τον Guardian μέχρι τους New York Times. Και κάπως έτσι το τραγούδι του «Soldi», που αναφέρεται στην απώλεια του πατρικού προτύπου, βρίσκεται αταλάντευτα στις πρώτες θέσεις σύμφωνα με τα γραφεία στοιχημάτων.

Σταθερά απειλητικός για τον Ιταλό τραγουδιστή είναι ο «ομόλογός» του της Σουηδίας, ο οποίος μάλιστα φέρει στην πλάτη του μια ακόμα πιο δακρύβρεχτη ιστορία, από εκείνες που συγκινούν τον Τύπο αλλά και τους Eurofans. Ο John Lundvik ήρθε στον κόσμο πριν από 36 χρόνια στο Λονδίνο. Δεν γνώρισε ποτέ τους φυσικούς γονείς του. Υιοθετήθηκε σε ηλικία μόλις μιας εβδομάδας από ένα ζευγάρι Σουηδών μεταναστών στη Μεγάλη Βρετανία και κατόπιν ανδρώθηκε στην πόλη Vaxjo της νότιας Σουηδίας. Μάλιστα, μέχρι σήμερα παραμένει ενεργός αθλητής της τοπικής ομάδας στίβου, γεγονός που δικαιολογεί απολύτως τη ρώμη, τη σωματική διάπλαση και το παράστημά του. Αν και το χρώμα του δέρματός του δεν θυμίζει σε τίποτα Σκανδιναβό, ο Lundvik ήταν φέτος ο εκλεκτός που κατάφερε να κερδίσει τον μαραθώνιο, σχεδόν εξοντωτικό εθνικό τελικό του Melodifestivalen και να αναλάβει τη σουηδική εκπροσώπηση στο Τελ Αβίβ – το είχε παλέψει και πέρσι αλλά τερμάτισε μόλις τρίτος. Ο αεικίνητος δημιουργός που, μεταξύ άλλων, έχει συνθέσει μουσική για κινηματογραφικές ταινίες αλλά και για τον γάμο της πριγκίπισσας Βικτωρίας, διαδόχου του σουηδικού θρόνου διαγωνίζεται, μάλιστα, διπλά στη φετινή Eurovision. Εκτός από το «Too Late for Love» που ερμηνεύει ο ίδιος υπογράφει και τη μουσική σύνθεση του τραγουδιού «Bigger Than Us» του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στον δρόμο της διαπολιτισμικότητας ιχνηλατούν φέτος η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος, έπειτα από τον περσινό θρίαμβο της Ελένης Φουρέιρα, μιας τραγουδίστριας αλβανικής καταγωγής μεγαλωμένης στην Ελλάδα. Ας μην ξεχνάμε ότι η Κατερίνα Ντούσκα γεννήθηκε από Έλληνες γονείς στον Καναδά και ζει στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια, ενώ είναι γνωστή η μυθιστορηματική ζωή της Τάμτα που γεννήθηκε στη Γεωργία, αναζήτησε μια δεύτερη ευκαιρία ζωής στην Ελλάδα, τα κατάφερε καλύτερα κι από όσο η ίδια τολμούσε να φανταστεί και τώρα εκπροσωπεί την Κύπρο στον 64ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Τα ίδια χαρακτηριστικά μοιράζεται και η γαλλική συμμετοχή του Bilal Hassani.

Ο 20χρονος τραγουδιστής και YouTuber που αυτοπροσδιορίζεται ως queer γεννήθηκε μεν στο Παρίσι αλλά δεν έπαψε ποτέ να νιώθει περήφανος για τις μαροκινές καταβολές του. Αμέσως μετά την ανάληψη της εκπροσώπησης της Γαλλίας δέχτηκε σωρεία ρατσιστικών και ομοφοβικών σχολίων στα κοινωνικά δίκτυα, ενώ υπήρξαν ακόμα και απειλές για τη σωματική ακεραιότητά του.

Σε κάθε περίπτωση, η φετινή πολυπολιτισμική και πολιτικοποιημένη Eurovision αναμένεται να είναι τουλάχιστον ενδιαφέρουσα. Κι αυτό γιατί δεν υπάρχει κάποιο τραγούδι που να ξεπροβάλλει ως αδιαφιλονίκητο και ακλόνητο φαβορί. Ειδικά τώρα που τα γραφεία στοιχημάτων δίνουν ως επικρατέστερα νικητήρια τραγούδια δύο μπαλάντες: το «Arcade» του Ολλανδού Duncan Laurence και το «Scream» του Ρώσου Sergey Lazarev, ο οποίος επιστρέφει στον διαγωνισμό επιζητώντας τίποτα λιγότερο από τη νίκη.

Κατά πόδας τους ακολουθεί η μέχρι στιγμής έκπληξη της φετινής διοργάνωσης, ο Ελβετός Luca Hanni που έχει πάρει στα σοβαρά τον ρόλο του ως ευρωπαϊκό αντίστοιχο του Justin Bieber. Πάντως, η Ελβετία ποντάρει πολλά στο τραγούδι «She Got Me», για τη σκηνική παρουσίαση του οποίου προσέλαβε τη Sacha Jean Baptiste, χορογράφο του «Replay» της Τάμτα, αλλά και του «Fuego» της Ελένης Φουρέιρα. Τραγουδιστής, μοντέλο, πάλαι ποτέ νικητής γερμανικού talent show και για ένα φεγγάρι οικοδόμος, ο Hanni ξεπροβάλλει ως υπολογίσιμη δύναμη. Όπως και το συγκρότημα Hatari από την Ισλανδία , εκτός από τα φετιχιστικά κοστούμια του, θέλει να συνεισφέρει στη Eurovision του Τελ Αβίβ κι ένα βροντερό αντικαπιταλιστικό μήνυμα. Ευτυχώς, που ανέλαβε δηλαδή τον ρόλο, διότι η Madonna, η οποία ήθελε επίσης με την οκτώ λεπτών εμβόλιμη εμφάνισή της να διασπείρει ανάλογα «δαιμόνια», τελικά δέχτηκε να σιωπήσει και να πει απλώς ένα all time classic κι ένα από τα νέα της τραγούδια. Ποιος, άλλωστε, θα αρνιόταν αν αμειβόταν με ένα εκατομμύριο ευρώ, δηλαδή με 125.000 ευρώ ανά λεπτό εμφάνισης ή 208 ευρώ ανά δευτερόλεπτο;

Το Ισραήλ και οι χορηγοί της φετινής Eurovision δεν φείδονται χρημάτων. Θέλουν να στήσουν τη ναυαρχίδα του διαγωνισμού που παρακολουθούν κατά μέσο όρο τα τελευταία χρόνια 185 εκατομμύρια τηλεθεατές. Το δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο ΚΑΝ χρηματοδοτήθηκε με 28,5 εκατομμύρια ευρώ υπό μορφή δανείου από την κυβέρνηση για να κάνει τα κουμάντα του, ενώ επιστράτευσε όσους Ισραηλινούς σταρ με διεθνή ακτινοβολία μπορούσε: από το μοντέλο Bar Refaeli, που θα είναι μία από τους τέσσερις παρουσιαστές των ημιτελικών της 14ης και 16ης Μαΐου και του τελικού της 18ης Μαΐου, μέχρι την Gal Gadot, κατά κόσμον Wonderwoman, που θα συμμετάσχει μέσω βίντεο, αφού λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν μπορούσε να έχει φυσική παρουσία στον διαγωνισμό. Το μέγεθος και τη φιλοδοξία της παραγωγής μαρτυρούν και οι εμφανίσεις παλαιότερων συμμετεχόντων: η Conchita Wurst θα ερμηνεύσει το «Heroes» του Mans Zelmerlow, ο Σουηδός θα διασκευάσει το «Fuego|, η Ελένη Φουρέιρα θα εμφανιστεί με το θρυλικό «Dancing Lasha Tumbai» του Verka Serduchka, ενώ ο Ουκρανός καλλιτέχνης που τερμάτισε δεύτερος το 2007 θα αναμετρηθεί με το «Toy» της περσινής νικήτριας Netta.

Πηγή : Περιοδικό Down Town, τεύχος 646

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *