Γιάννης Αντετοκούνμπο: Ένας θρύλος γεννιέται!

Γιάννης Αντετοκούνμπο: Ένας θρύλος γεννιέται!

Γιάννης Αντετοκούνμπο: Ένας θρύλος γεννιέται!

Μόλις στα 22 του χρόνια είναι ο πρώτος Έλληνας στην ιστορία που θα μετάσχει σε All Star GameTο Sports Illustrated κυκλοφόρησε πρόσφατα με τη φωτογραφία του Greek Freak (ως «Greek Peak») στο εξώφυλλο. Οι επιδόσεις του ζαλίζουν και κάνουν τους αθλητικογράφους να τον συγκρίνουν με μύθους του NBA. Ποιος θα αντισταθεί στην Antetokunmpomania;

Της Κάλλιας Καστάνη

Πρόσφατα, ένα έγκυρο ανδρικό ελληνικό site, δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Γιατί όλοι αγαπάνε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο;». Η απάντηση, είναι, πάνω κάτω κοινή, διατυπωμένη με μικρές παραλλαγές: ο Γιάννης, είναι «ο ήρωας του αθλητικού παραμυθιού», η Σταχτοπούτα και ο Πρίγκιπας μαζί, σε μια ιστορία, που μοιάζει βγαλμένη από σενάριο του Hollywood – δεν αποκλείεται και να γίνει ταινία κάποια στιγμή. Άλλωστε, όλοι αγαπούν αυτές τις ωραίες, συγκινητικές ιστορίες «αμερικάνικου ονείρου», για παιδιά που ξεκινούν από χαμηλά, κραδαίνοντας το πείσμα, το όνειρο και το ταλέντο τους, στο δρόμο για την κορυφή του κόσμου. Ιστορίες για καθημερινούς «ήρωες» που δουλεύουν ασταμάτητα και μεγαλουργούν, παλεύοντας λυσσαλέα και ξεπερνώντας κάθε εμπόδιο – στο φινάλε νικώντας ακόμα και τη φύση. Ή τον εαυτό τους.

Ο Γιάννης είναι ένα τέτοιο παιδί – ένα παιδί της διπλανής πόρτας που ζει το όνειρό του. Τον αγαπούν όλοι γιατί «ενσαρκώνει αυτό που θα ήθελε ο καθένας να γίνει. Είναι “εσύ”, που δεν σταμάτησες ποτέ να προσπαθείς να γίνεις ο καλύτερος δυνατός εαυτός σου. Είναι ο παιδικός μας ήρωας. Είναι o “δικός μας” Καράτε Κιντ. Είναι ο “δικός μας” Ρόκι». Ποιος δεν θα λάτρευε μία τέτοια ιστορία;

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΕΠΟΛΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Στις αρχές της, η ιστορία του Γιάννη Αντετοκούνμπο, ήταν ασπρόμαυρη, σαν κλασικό μελό του ’60. Οι γονείς του, Τσαρλς και Βερόνικα, έφτασαν στην Ελλάδα, το 1991, μέσω Τουρκίας – δυο μετανάστες από τη Νιγηρία, όπου είχε γεννηθεί ο πρώτος γιος τους, Φράνσις, σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Δεν τη βρήκαν αμέσως. Η Αθήνα τούς ήταν άγνωστη, η γλώσσα το ίδιο, οι δουλειές ήταν λίγες -ιδίως για ένα ζευγάρι Αφρικανών, με σκούρο δέρμα- και τα χρήματα που έμπαιναν στο σπίτι ακόμα λιγότερα. Για να τα βγάλουν πέρα, έκαναν διάφορες δουλειές (κατά βάση, ο Τσαρλς ασχολείτο με τα ηλεκτρολογικά και η Βερόνικα κρατούσε παιδάκια στη γειτονιά) και άλλαζαν διαρκώς σπίτια σε αναζήτηση φθηνότερου ενοικίου. Στην Ελλάδα, γεννήθηκαν τα άλλα τέσσερα παιδιά τους: ο Θανάσης, ο Γιάννης, ο  Κώστας και ο Αλέξανδρος. Όταν τα πράγματα δυσκόλευαν πολύ, οι Αντετοκούνμπο έβγαιναν στον δρόμο οικογενειακώς και πουλούσαν τσάντες, αρώματα, ρολόγια και γυαλιά ηλίου-μαϊμού.

«Υπήρχαν μέρες που δεν πουλάγαμε τίποτε στους δρόμους, το ψυγείο μας ήταν άδειο και δεν είχαμε ούτε ένα κομμάτι ψωμί να φάμε, γουργούριζε η κοιλιά μας. Ή άλλες φορές που λέγαμε ψέματα στη μητέρα μας ότι είχαμε φάει έξω με τους φίλους μας ή ότι δεν πεινούσαμε για να περισσέψει ένα πιάτο για τα μικρότερα αδέλφια μας, τον Κώστα και τον Άλεξ», είχε δηλώσει παλιά ο Γιάννης Αντετοκούνμπο στο περιοδικό People. «Περάσαμε πολύ δύσκολες στιγμές μέσα στη φτώχεια και στην αβεβαιότητα, αλλά είμαι πολύ υπερήφανος για τους γονείς μου και για όλη την οικογένειά μου. Οι δυσκολίες, αντί να μας διαλύσουν, μας συσπείρωσαν και σφυρηλάτησαν τους δεσμούς και τις προσωπικότητές μας». Δύσκολη, βέβαια, η «σφυρηλάτηση δεσμών», όταν η απαιτητική σπιτονοικοκυρά, στο μικρό ημιυπόγειο όπου έμεναν, Χρηστομάνου και Δωδώνης γωνία, κοντά στη πλατεία Βάθη, τους έστελνε απανωτά εξώδικα, απαιτώντας την εξόφληση των ενοικίων που καθυστερούσαν…

Η ιστορία θα τέλειωνε κάπου εκεί – μια μικρή, δακρύβρεχτη νουβέλα με «κοινωνικές» πινελιές, κατάλληλη μόνο για περιθωριακά έντυπα, αν στη νέα γειτονιά των παιδιών, στα Σεπόλια, στο γήπεδο του Τρίτωνα, δεν είχαν τοποθετηθεί δύο υπαίθριες μπασκέτες. Κι αν, περνώντας από κει με το ποδήλατό του, ο Σπύρος Βελληνιάτης, ο υπεύθυνος των τμημάτων υποδομής του Φιλαθλητικού, δεν πρόσεχε δυο πανύψηλα αγόρια να τις τριγυρίζουν: τον Θανάση και τον Γιάννη Αντετοκούνμπο – τότε, ακόμα ο δεύτερος, ήταν 15 χρονών. Είχε ύψος 2.05. Και προτιμούσε το ποδόσφαιρο ή τον στίβο από το μπάσκετ – λόγω γονιδίων, μάλλον, αφού ο πατέρας του, ο Τσαρλς, έπαιζε ποδόσφαιρο στα νιάτα του, ενώ η μητέρα του ήταν αθλήτρια του ύψους. Ο Βελληνιάτης, ίδρωσε να τον πείσει να παίξει, «δοκιμαστικά, έστω για ένα μήνα». Δέχτηκε, πήγε, δοκίμασε. Έμεινε. Σε λίγους μήνες έβγαλε και δελτίο στον Φιλαθλητικό, ανεβαίνοντας από το παιδικό στο εφηβικό πρωτάθλημα. Όχι ότι τα πράγματα βελτιώθηκαν μαγικά – υπήρχαν μέρες που ο Γιάννης έβγαζε διπλή προπόνηση, τρώγοντας μόνο ένα κρουασάν από το περίπτερο. Εκείνος και ο Θανάσης, έπαιζαν με το ίδιο ζευγάρι παπούτσια, που μοιράζονταν και φορούσαν εναλλάξ. Και πότε-πότε, έχαναν προπονήσεις επειδή έπρεπε να δουλέψουν. Αλλά ήδη, οι ουρανοί είχαν ανοίξει για τους Αντετοκουν-bros,  είχε μπει φως, η ιστορία τους, είχε πια χρώματα. Και το «αστέρι» του Γιάννη, είχε αρχίσει να λάμπει…

ΑΠΟ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΣΤΟ ΝΒΑ

Τα υπόλοιπα, όπως λένε «είναι ιστορία». Μια ιστορία που θα έφερνε τους scouts από την Αμερική, στην πόρτα του Γιάννη και τον ίδιο από τα γήπεδα του Ζωγράφου και της Α2, στο ΝΒΑ, μέσω… Σαραγόσα (και όχι Ολυμπιακού ή Παναθηναϊκού, αφού τότε, δεν είχε επίσημα την ελληνική ιθαγένεια, ούτε μπορούσε να εκδώσει ταξιδιωτικά έγγραφα), με την οποία υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο, τον Δεκέμβριο του 2012. Η επόμενη, ήταν η χρονιά του: στις 28 Απριλίου έγινε γνωστό πως θα συμμετείχε στα drafts του ΝΒΑ το 2013. Τον Μάιο απέκτησε πλήρη ελληνική ιθαγένεια και τον Ιούνιο επιλέχτηκε στο Νο15 του draft. Ένα μήνα αργότερα, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τους Milwaukee Bucks – ένα χαρτί που εγγυόταν πως, στο εξής, δεν θα χρειαζόταν ποτέ να χάσει άλλη προπόνηση λόγω πείνας: 5.000.000 δολάρια.

Δεν ήταν εύκολο να το πιστέψει. Λέγεται πως τους πρώτους μήνες στο Μιλγουόκι, φεύγοντας από το Lounge του BMO Harris Bradley Center, την έδρα των Bucks, ο Γιάννης δεν άφηνε ποτέ πίσω του το ανέγγιχτο φαγητό. Ο συμπαίκτης του Brandon Knight τον θυμάται να ζητάει και να παίρνει την παραπανίσια μερίδα, σε πακέτο, σπίτι του. Kαι να μαλώνει τον Caron Butler επειδή πέταξε στα σκουπίδια τα παλιά του sneakers….

ΤΟ «ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ» ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ

Στους Bucks, o 22χρονος point forward (σ.σ. έτσι τον βάφτισε, καλωσορίζοντάς τον στους Bucks, ο πρώην προπονητής του Larry Drew, λόγω της ικανότητάς του να παίζει και ως point guard και σε θέση forward ) φοράει τη φανέλα με το νούμερο 34. Το επώνυμο-γλωσσοδέτης «Αντετο-κούνμπο», ταλαιπώρησε λίγο τους Αμερικανούς αθλητικoγράφους και σχολιαστές, που στην αρχή, αδιαφορούσαν για κείνον ή έκαναν πλάκα, πριν αναγκαστούν να καταπιούν τις γλώσσες τους, μπροστά στις επιδόσεις του Greek freak. «Freak», κυριολεκτικά, μιας και οι διαστάσεις του Γιάννη, στο σύνολό τους, είναι κάτι σπάνιο, ασυνήθιστο. Ένα αληθινό «φαινόμενο» .
Οι ειδικοί επιστήμονες που αξιολογούν τα σωματικά του χαρακτηριστικά, ορκίζονται πως είναι λες και ο δευτερότοκος Αντετοκούνμπο «σχεδιάστηκε» ειδικά για το μπάσκετ. Λέγεται π.χ. ότι το άνοιγμα των χεριών του είναι κατά 10,1 εκατοστά μεγαλύτερο από αυτό των ανθρώπων στο ύψος του. Πως έχει μεγάλη «επέκταση ισχίου» που τον βοηθά να είναι ταχύτερος από ό,τι άλλοι αθλητές στο μέγεθός του, στα πλάγια βήματα. Πως το μήκος της παλάμης του (από την άκρη του αντίχειρα ως την άκρη του μικρού δαχτύλου) είναι 30,4 εκατοστά, ενώ του μέσου ανθρώπου μόλις 18,7 εκατοστά – αυτό, τον βοηθάει να «αγκαλιάζει» την μπάλα και να έχει τον απόλυτο έλεγχό της. Και ο αχίλλειος τένοντάς του είναι 34,2 εκατοστάδηλαδή διπλάσιος από τον μέσο όρο, κάτι που δίνει μεγαλύτερη έκρηξη και επιτάχυνση. Παρά τη σωματοδομή του (σ.σ. ζυγίζει κάτι λιγότερο από 100 κιλά και το ύψος του είναι 2,11 μ.), είναι ταχύς, έχει πλαστικότητα, διασκελισμό, και μια βαθιά, σχεδόν ασύνειδη «γνώση», μια συνολική αντίληψη του παιχνιδιού που του επιτρέπει να παίρνει τις σωστές αποφάσεις στις κρίσιμες στιγμές…

Βλέποντάς τον να «επελαύνει» στο παρκέ, σχεδόν ξεχνάς πως γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1994 και είναι μόλις 22 χρονών και μερικών μηνών – είναι ο νεότερος μη Αμερικανός παίκτης που θα μετάσχει ποτέ σε Αll Star Game. Αλλά οι σταθερά υψηλές επιδόσεις του με τους MilwaukeeBucks, στο φετινό πρωτάθλημα του ΝΒΑ, κάνoυν παίκτες, προπονητές, πρώην «μύθους», τον ίδιο τον Magic Johnson, να παραληρούν. Μέχρι σήμερα, είναι πρώτος σε πόντους (23,7), ριμπάουντ (8,7), ασίστ (5,6), τάπες (2,1) και κλεψίματα (1,8) στους Bucks. Τα καρφώματα, τα εκπληκτικά buzzer beaters, του κάνουν τον γύρο του Διαδικτύου, μεγαλώνοντας κι άλλο τη φήμη του. Θα αρκούσε, βέβαια, γι’ αυτό, και μόνο το νούμερο πάνω στο νέο του, τετραετές συμβόλαιο που υπέγραψε με τους Bucks τον Σεπτέμβρη: 100.000.0000 στρογγυλά, πράσινα δολάρια. Αρκετά για να τον κρατήσουν στο Milwaukee ως το τέλος της καριέρας του. «Δεν μ’ αρέσουν πολύ οι αλλαγές. Θέλω να μείνω εδώ για πολύ καιρό. Κι αν μπορώ, μετά να γίνω προπονητής…», εξομολογείται ο ίδιος.

Ομολογεί, επίσης, πως «ντράπηκε» και χάρηκε μαζί όταν ο -πρώην, πια- Αμερικανός πρόεδρος Βarack Obama, αναφέρθηκε στο πρόσωπό του στην ομιλία του στην Αθήνα. Και πως πανηγύρισε για καθεμία από τις 1.604.463 ψήφους που του εξασφάλισαν την συμμετοχή στο All Star Game του NBA, και μάλιστα στην 3η θέση, πίσω μόνο από τον LeBron James (1.893.751) και τον Kyrie Irving (1.696.769). Το μήνυμά του στο Twitter, έλεγε πολλά. «Συμμετείχατε όλοι ενεργά σε ένα όνειρό μου και με βοηθήσατε να το κάνω πραγματικότητα… Το εκτιμάω απίστευτα πολύ! Να είστε σίγουροι πως θα παίξω και για εσάς στο All Star Game! Ευχαριστώ Ελλάδα!».

Η Ελλάδα, το Ευρωμπάσκετ, η Εθνική έρχονται και επανέρχονται στις κουβέντες του. Αυτός ο υπέροχος νέος Έλληνας που μεγάλωσε ακούγοντας Μίκη Θεοδωράκη (σ.σ. άρεσε πολύ στη νονά του), που δηλώνει παντού περήφανος για τη χώρα του και αρνείται να υπογράψει αυτόγραφα πάνω στη σημαία όταν το ζητούν οι θαυμαστές του, τα ξημερώματα της 19ης Φεβρουαρίου, θα βρεθεί εκεί ακριβώς όπου ονειρεύτηκε: στη βασική πεντάδα της Ανατολής, στο «παιχνίδι των Αστέρων» του ΝΒΑ, μαζί με τους καλύτερους του κόσμου. Τον λένε Γιάννη Αντετοκούνμπο. Και η εποχή του μόλις ξεκίνησε.

Πηγή : Περιοδικό Down Town, τεύχος 531

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *