Γιώργος Αγγελόπουλος: Μια σχέση θέλει να της αφοσιωθείς

Γιώργος Αγγελόπουλος: Μια σχέση θέλει να της αφοσιωθείς

Γιώργος Αγγελόπουλος: Μια σχέση θέλει να  της αφοσιωθείς
Φωτογραφία: Πάνος Γιαννακόπουλος (Studio 13)

Ο αγαπημένος σε όλους Ντάνος, μιλάει για την υποκριτική, την εξέλιξή του, το πρώτο του βιβλίο που ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει, θυμάται την παιδική του ηλικία, ενώ μιλάει και για τον έρωτα που δεν έχει προλάβει να μπει ακόμη στη ζωή του.

Από τον Αλέξανδρο Πρίφτη

Όταν τον πήρα για να κάνουμε τη συνέντευξή μας, βρισκόταν στην Κύπρο, λίγο έξω από τη Λευκωσία. Δεν είχε καλό σήμα και χρειάστηκαν δυο τρεις προσπάθειες. «Αγαπώ την Κύπρο για τους ευγενείς κατοίκους της, τη ζεστή φιλοξενία, τις παραδόσεις και το κυπριακό φαγητό», ξεκινά να μου λέει.

Σήμερα νιώθεις πιο σίγουρος για τον εαυτό σου στο κομμάτι της υποκριτικής;
Σχετικά, ναι. Δεν έχει περάσει πολύ καιρός από τότε που έκανα αυτό το βήμα στη ζωή μου, ωστόσο, είναι ένα γεμάτο 10μηνο όμορφων και ολοκαίνουριων εμπειριών. Μαθαίνω. Πιστεύω ότι είμαι ακόμα στην αρχή – κι έτσι είναι. Μπορεί να ξεκίνησα μεγάλος σε αυτό τον χώρο -δεν άρχισα στα 20 μου όπως άλλοι- όμως, είμαι «μαθητής» και θέλω να μάθω. Διαβάζω, μελετώ, το προσπαθώ. Στην αρχή ήμουν πιο τρακαρισμένος, τώρα είμαι σαφώς καλύτερος, όμως, σου επαναλαμβάνω ότι μόνο δέκα μήνες ασχολούμαι με αυτό τον χώρο. Δεν είναι πολύς καιρός.

Σκέφτεσαι την εξέλιξή σου; Για παράδειγμα, θα ήθελες του χρόνου να κάνεις θέατρο;
Κοίτα, αυτό που μου λες μόνο απλό δεν είναι. Εγώ, τώρα ξεκινάω. Κι επειδή ό,τι κάνω στη ζωή μου, ναι μεν έχει ένα ρίσκο, παρόλα αυτά είμαι μεθοδικός και λογικός άνθρωπος. Θα έκανα θέατρο μόνο αν αισθανόμουν άνετα και απόλυτα σίγουρος ότι μπορώ να τα καταφέρω και δεν θα εκτεθώ. Και μαζί με μένα, ότι δεν θα εξέθετα ποτέ τους ανθρώπους που με πίστεψαν. Ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που, ό,τι κάνουν, το κάνουν βήμα-βήμα. Όχι όλα μαζί. Οπότε όχι, τη δεδομένη στιγμή που μιλάμε, δεν θα έκανα θέατρο.

Ισχύει αυτό που γράφεται για σένα ότι θα ασχοληθείς με την πολιτική και θα κατέβεις υποψήφιος δήμαρχος Σκιάθου;
Καλύτερα να ρωτήσεις αυτούς που τα γράφουν και τους άλλους που βγαίνουν και τα λένε – κάποιοι από αυτούς κι εξ’ ονόματός μου, μάλιστα. Ανακρίβειες είναι όλα αυτά. Το ότι κάποιος αγαπά την πατρίδα του και τον τόπο του, δεν σημαίνει ότι θα γίνει σώνει και καλά πολιτικός. Ας λένε κι ας γράφουν ό,τι θέλουν. Το μέλλον θα δείξει καλύτερα για όλους μας.

Ήσουν πάντα έτοιμος για τις αρνητικές κριτικές;
Είμαι ένας άνθρωπος που διαβάζει τις κριτικές, γιατί πιστεύω ότι θα με βελτιώσουν. Κάποιος που είναι ακριβής και αμερόληπτος, θα υπογραμμίσει τις όποιες αδυναμίες και θα βελτιωθώ. Κάποιοι άλλοι πάλι, όχι. Δεν έχει, όμως, σημασία. Σημασία για μένα έχει ποιος λέει ή ποιος γράφει κάτι.

Αφομοιώθηκες, πιστεύεις, από τον χώρο της showbiz ή παραμένεις όπως σε γνωρίσαμε, ένα απλό παιδί από τη Σκιάθο;
Από τη Σκιάθο είμαι και Σκιαθίτης θα παραμείνω! Το ότι μένω στην Αθήνα προς το παρόν, και άφησα το νησί μου, δεν σημαίνει ότι δεν το αγαπώ. Η καρδιά μου κτυπά στη Σκιάθο. Έχω την οικογένειά μου εκεί. Τώρα, όσον αφορά στη showbiz που μου λες, εγώ δεν το καταλαβαίνω. Τι πάει να πει αυτό; Το ότι με αναγνωρίζουν δέκα άνθρωποι παραπάνω, δεν μπορεί αυτό να μου αλλάξει τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα. Αυτός που ήμουν, αυτός παραμένω και σήμερα. Μόνο που σήμερα η ζωή μου μοιράζεται μεταξύ Κύπρου, Αθήνας και Μετεώρων, για τα γυρίσματα του σίριαλ «Το Τατουάζ» του Alpha.

Σε ρώτησα, επειδή πια πολύς κόσμος σε αντιμετωπίζει ως celebrity. Αισθάνεσαι έτσι;
Ο κόσμος είναι πολύ ζεστός και μου προσφέρει πάντα απλόχερα όλη του την αγάπη. Δεν ξέρω αν αυτό μού δίνει κάποια ιδιότητα ή τίτλο, ξέρω όμως ότι τους είμαι -και πάντα θα το λέω αυτό- ευγνώμων για όσα μου προσφέρουν. Παραμένω ο ίδιος Γιώργος, που ήμουν και πριν με γνωρίσετε όλοι.

Θα ήθελες να ζήσεις μόνιμα στη Σκιάθο;
Εκεί μεγάλωσα, εκεί πέρασα σχεδόν όλη μου τη ζωή και στη Σκιάθο σχεδίαζα να ζήσω μόνιμα πριν το «Survivor». Δεν υπάρχει καλύτερο μέρος να μεγαλώσεις οικογένεια και δεν το αποκλείω να επιστρέψω μόνιμα εκεί. Το μέλλον, όμως, δεν το ξέρει κανείς. Ποιος ξέρει πώς θα έρθουν τα πράγματα; Αν μου έλεγες πρόπερσι ότι «θα κερδίσεις το “Survivor” και ότι μετά θα γίνεις ηθοποιός», δεν θα το πίστευα. Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις. Ο θεός μόνο ξέρει το μέλλον.

Πρόσφατα σε είδαμε σε ταξίδι σου στην Αμερική. Τι ακριβώς έκανες εκεί;
Ταξίδεψα στη Νέα Υόρκη ως special guest του Anthony Robbins που είναι ίσως ο πιο διάσημος ομιλητής και παρακινητής στον κόσμο, για να λάβω μέρος στο event του με τίτλο «Unleash the Power Within» (σ.σ. «Απελευθέρωσε τη δύναμη μέσα σου»). Προέκυψε, επίσης, η πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «Olympia» για τη ζωή και το έργο της ανεπανάληπτης Ελληνοαμερικανίδας Ολυμπίας Δουκάκη, σε σκηνοθεσία του Κύπριου φίλου, Χάρη Μαυρομιχάλη. Οφείλω ακόμη να παραδεχτώ ότι το πιο εγκάρδιο μέρος του ταξιδιού ήταν οι συναντήσεις στην ομογένεια. Οι Έλληνες εκεί παρακολουθούν πιστά «Το Τατουάζ» του Alpha κι άκουγα από παντού να με φωνάζουν άλλοι Ντάνο, άλλοι «Στέφανο». Ένας αξιοσέβαστος κύριος, καμιά εβδομηνταριά χρονών, μου είπε σοβαρότατα ότι σκέφτεται να προσλάβει δικηγόρο για να βγάλει την Όλγα από τη φυλακή (χαμογελάει).

Έχω διαβάσει κάπου, επίσης, πως σε έναν περίπου μήνα κυκλοφορεί το πρώτο σου βιβλίο. Ποια ανάγκη σε ώθησε να το γράψεις;
Είναι ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο γι’ αυτούς που θέλουν να με γνωρίσουν καλύτερα. Η σκέψη γεννήθηκε με αφορμή κάποια εταιρικά συνέδρια στα οποία μου ζητήθηκε, μετά τη συμμετοχή μου στο «Survivor», να μιλήσω για τη δύναμη του ανθρώπου να αγωνιστεί για έναν στόχο που έχει βάλει στη ζωή ή την καριέρα του, έναν στόχο που ίσως φαντάζει μεγαλύτερος από τις δυνάμεις του. Αρχικά, είχαμε πρόθεση να δώσουμε στο βιβλίο παρακινητικό χαρακτήρα, στην πορεία έγινε μια αφηγηματική αυτοβιογραφία με στοιχεία παρακίνησης. Σκεφτήκαμε πως ο καλύτερος τρόπος για να αγγίξεις κάποιον είναι να μοιραστείς τη δική σου ιστορία, έτσι όπως θα τα έλεγες σε έναν καλό φίλο. Είναι η προσωπική μου ιστορία και η τοποθέτησή μου για όλα όσα πρεσβεύω.

Απ’ το λίγο πάντως που σε γνωρίζω, έχω καταλάβει ότι είσαι ένας άνθρωπος εσωστρεφής, που δύσκολα ανοίγεται. Το να γράψεις ένα βιβλίο αυτοβιογραφικό, δεν είναι κάπως αντιφατικό;
Δεν θα με χαρακτήριζα εσωστρεφή, ούτε εξωστρεφή και ποτέ δεν αρνήθηκα να απαντήσω σε οποιαδήποτε ερώτηση δημοσιογράφου για την προσωπική μου ιστορία, όσο αδιάκριτη κι αν ήταν. Γενικά, όταν κρίνω ότι αξίζει να γίνει κάτι, τότε θα τολμήσω να το κάνω. Όταν μπήκα στο «Survivor», δεν ήξερα τη δύναμη των άλλων παικτών. Θα μπορούσα να ήμουν ο τελευταίος σε δύναμη παίκτης. Αλλά έκρινα ότι άξιζε τον κόπο να λάβω μέρος. Μπορούσα να υπερασπιστώ τη συμμετοχή μου ακόμα κι αν γύριζα πίσω μετά την πρώτη βδομάδα. Το ίδιο νιώθω και για το βιβλίο. Ο κόσμος με ξέρει μέσα από τη συμμετοχή μου στο «Survivor» κι όλοι έχουν μια άποψη για μένα. Με το βιβλίο αυτό ο αναγνώστης θα διαμορφώσει άποψη με βάση το πώς είδα εγώ τη ζωή μου, μέσα από τα περιστατικά και τις στιγμές που με χάραξαν και με καθόρισαν. Θέλω να μιλήσω, με αυτόν τον τρόπο, στον κόσμο, για το ποιος είμαι. Και πιο πολύ για να καταλάβουν ότι δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο ή ξεχωριστό, αλλά ένας απλός άνθρωπος όπως όλοι μας. Θέλω να καταλάβουν πως αν τα κατάφερα εγώ, μέσα από τις συνθήκες στις οποίες μεγάλωσα, μπορεί να τα καταφέρει ο κάθε ένας.

Σε λίγες μέρες, στις 8 Ιανουαρίου, θα έχεις τα γενέθλιά σου – μπαίνεις στα 37. Τι θα ευχόσουν φέτος – πέρα από τα αυτονόητα, για υγεία, αγάπη και ευτυχία.
Εύχομαι κάθε χρόνο τα γενέθλια μου να με βρίσκουν πιο γεμάτο και καλό άνθρωπο.

Μιας και μιλάμε για τον χρόνο που φεύγει, αλήθεια, τι σου λείπει σήμερα από τα παιδικά σου χρόνια; Τι νοσταλγείς;
Το συναίσθημα της ανεμελιάς. Τότε, που ήμουν παιδί και δεν με ένοιαζε τίποτα. Τότε, που έπαιζα μπάλα με τους φίλους μου στη Σκιάθο, που πέφταμε, που χτυπούσαμε. Δεν έχουν άγχη και αγωνίες τα παιδιά. Αυτές τις στιγμές τις εκτιμώ πιο πολύ, επειδή σε μένα τερματίστηκαν απότομα όλα αυτά. Χρειάστηκε να μεγαλώσω πιο γρήγορα.

Επειδή έφυγε από τη ζωή ο πατέρας σου;
Ναι. Όταν είσαι πιτσιρικάς και σου συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε, ναι, κλονίζεσαι, όμως, παράλληλα πρέπει και να σταθείς δίπλα στους δικούς σου ανθρώπους – στην προκειμένη περίπτωση, στη μητέρα μου, στον αδερφό μου. Δένεσαι πιο πολύ με την οικογένειά σου, αλλά η απώλεια είναι πάντα απώλεια και μένει εκεί. Οπότε, ωριμάζεις πιο γρήγορα από το φυσιολογικό.

Διατηρείς ακόμα μέσα σου στοιχεία της παιδικότητάς σου;
Τέτοια περιστατικά μάς σκληραίνουν και μας ατσαλώνουν απέναντι στη ζωή. Δεν θα σου κρύψω πως είμαι ένα μεγάλο παιδί, αλλά είμαι και ενήλικας. Μπορεί πολύ εύκολα να γίνω το πειραχτήρι της παρέας, ο πλακατζής, όμως, πρέπει να υπάρχουν σημαντικές προϋποθέσεις για να το δει κάποιος αυτό. Πρέπει να έχω οικειότητα με τον άλλο – δεν μπορώ να σε πειράξω χωρίς να με ξέρεις, γιατί μπορεί να παρεξηγηθείς. Θέλω να είμαι σωστός με τους ανθρώπους και να τους αντιμετωπίζω σοβαρά. Στους φίλους μου, στις παρέες μου, όμως, αφήνομαι ελεύθερος.

Τον έρωτα τον αντιμετωπίζεις εξίσου σοβαρά στη ζωή σου;
Ο έρωτας για μένα είναι μία κατάσταση που, ναι μεν σε αναστατώνει, σου προσφέρει χαρά κι ευχάριστα συναισθήματα, όμως, είναι και η οδός που σε κάνει να δεις κάποια πράγματα αλλιώς. Εννοώ ότι, μέσω ενός έρωτα, μπορεί να παντρευτείς και να κάνεις παιδιά. Μπορεί και όχι. Δεν έχει σημασία. Όταν μου συμβαίνει, όμως, τον ζω και τον απολαμβάνω.

Είπες τελευταία στον εαυτό σου, ότι ίσως είναι καιρός να μπει η συντροφικότητα στη ζωή σου;
Και που το είπα, τι έγινε; (γελάμε). Κακά τα ψέματα, είναι τέτοια τα ωράρια που δουλεύω, τα διαφορετικά μέρη που πηγαίνω, που είναι πολύ δύσκολο να κάνω σχέση αυτή την περίοδο. Η σχέση δεν είναι μόνο για να λέμε ότι έχουμε σχέση, θέλει να της αφοσιωθείς.

Αν σου προέκυπτε, όμως, θα έκανες την υπέρβαση να αναπροσαρμόσεις τις προτεραιότητες στη ζωή σου για μια σχέση;
Μελλοντικά ναι, νομίζω θα το έκανα. Όλα αυτά για μένα είναι βήμα-βήμα. Δηλαδή, αν είχα δίπλα μου μια σύντροφο που με υποστήριζε και άξιζε τις όποιες υπερβάσεις, τότε σαφώς και θα τις έκανα, χωρίς ποτέ να παραμελήσω τη δουλειά μου και να φανώ κατώτερος των προσδοκιών. Νομίζω ότι όλα μπορούμε να τα συνδυάσουμε στη ζωή – και καριέρα και οικογένεια.

Σε ενοχλεί όταν οι γυναίκες κάνουν το πρώτο βήμα;
Το κλασικό είναι ο άντρας να το κάνει. Ωστόσο, όχι, δεν με ενοχλεί καθόλου, γιατί οι σχέσεις είναι σαν τον χορό. Δεν έχει σημασία το ποιος θα κάνει το πρώτο βήμα, αλλά τα επόμενα βήματα να είναι κοινά. Να συμβαδίζουν, δηλαδή, αρμονικά οι δύο άνθρωποι.
Κλείνοντας, θέλω να μου πεις, αν θα πήγαινες στο «Survivor all stars» που μάλλον ετοιμάζεται για την επόμενη σεζόν…
Ανάλογα τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις. Αν γινόταν αύριο το πρωί, σαφώς και δεν θα μπορούσα να πάω. Σ’ έναν χρόνο ή όποτε γίνει τέλος πάντων, δεν ξέρω πού θα είμαι, δεν ξέρω τι θα κάνω. Επομένως, αν με καλούσαν και εάν ήμουν διαθέσιμος να το κάνω, τότε θα το σκεφτόμουν πολύ σοβαρά.

Info: Το σίριαλ «Τατουάζ» μεταδίδεται από Κυριακή έως Πέμπτη στις 22.00, από τον Alpha Κύπρου.

Πηγή : Περιοδικό Down Town, τεύχος 627

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *