Δεν υπάρχει ένας μόνο τρόπος να μεγαλώνει κανείς σωστά ένα παιδί. Κάθε γονιός κουβαλά τις δικές του εμπειρίες, τον χαρακτήρα του, τα βιώματά του και τις αξίες με τις οποίες μεγάλωσε. Άλλοι δίνουν μεγαλύτερη σημασία στους κανόνες, άλλοι στην ελευθερία, ενώ αρκετοί προσπαθούν να βρουν την ισορροπία ανάμεσα στην πειθαρχία και τη συναισθηματική σύνδεση.
Οι παρακάτω τύποι γονιών δεν λειτουργούν ως «ταμπέλες», αλλά ως τρόποι για να αναγνωρίσουμε συμπεριφορές που συχνά συναντάμε μέσα στην οικογένεια.
Ο αυστηρός γονιός
Ο αυστηρός γονιός πιστεύει πως τα όρια και οι κανόνες είναι απαραίτητα για να μάθει το παιδί υπευθυνότητα και σεβασμό. Συνήθως υπάρχει πρόγραμμα, συνέπεια και σαφής πειθαρχία. Όταν όμως η αυστηρότητα δεν συνοδεύεται από τρυφερότητα και επικοινωνία, το παιδί μπορεί να δυσκολευτεί να εκφράσει ελεύθερα τα συναισθήματά του.
Ο δημοκρατικός γονιός
Θεωρείται από πολλούς ο πιο ισορροπημένος τύπος. Ο δημοκρατικός γονιός θέτει όρια, αλλά εξηγεί το γιατί, ακούει το παιδί και προσπαθεί να το καθοδηγήσει χωρίς να επιβάλλεται. Συνδυάζει την αγάπη με τη συνέπεια και βοηθά το παιδί να αναπτύξει αυτοπεποίθηση, υπευθυνότητα και καλύτερη σχέση με τους γύρω του.
Ο επιτρεπτικός γονιός
Ο επιτρεπτικός γονιός δυσκολεύεται να πει «όχι» και συχνά αποφεύγει τις συγκρούσεις. Θέλει το παιδί του να είναι χαρούμενο και προσπαθεί να ικανοποιεί πολλές από τις επιθυμίες του. Παρότι η πρόθεση είναι τρυφερή, η απουσία ξεκάθαρων ορίων μπορεί να κάνει το παιδί να δυσκολεύεται αργότερα με κανόνες, περιορισμούς ή ματαιώσεις.
Ο αδιάφορος γονιός
Σε αυτή την περίπτωση, ο γονιός μπορεί να καλύπτει τις βασικές ανάγκες του παιδιού, αλλά να μην είναι ουσιαστικά παρών στην καθημερινότητά του. Η συναισθηματική απόσταση, η έλλειψη συμμετοχής και η περιορισμένη επικοινωνία μπορεί να δημιουργήσουν στο παιδί αίσθημα μοναξιάς ή ανασφάλειας.
Διαβάστε επίσης:3 απλοί τρόποι παιχνιδιού που ενισχύουν τον εγκέφαλο του μωρού
Ο γονιός ελικόπτερο
Είναι ο γονιός που βρίσκεται συνεχώς πάνω από το παιδί, παρακολουθώντας κάθε του βήμα. Θέλει να προλάβει λάθη, δυσκολίες και απογοητεύσεις, πολλές φορές όμως καταλήγει να παρεμβαίνει υπερβολικά. Έτσι, το παιδί μπορεί να στερηθεί την ευκαιρία να μάθει να λύνει μόνο του προβλήματα και να παίρνει πρωτοβουλίες.
Ο γονιός χιονοεκχιονιστικό
Αυτός ο τύπος γονιού δεν θέλει απλώς να προστατεύσει το παιδί, αλλά προσπαθεί να απομακρύνει κάθε εμπόδιο από τον δρόμο του. Μπορεί να παρεμβαίνει στο σχολείο, στις φιλίες ή στις υποχρεώσεις του παιδιού, αναλαμβάνοντας πράγματα που θα έπρεπε να διαχειριστεί το ίδιο. Το αποτέλεσμα είναι ότι το παιδί δυσκολεύεται να χτίσει ανθεκτικότητα.
Ο γονιός τίγρης
Ο γονιός τίγρης δίνει μεγάλη έμφαση στην επιτυχία, στις επιδόσεις και στην προσπάθεια. Περιμένει συνέπεια, υψηλούς στόχους και πολύ καλή απόδοση, είτε στο σχολείο είτε στις δραστηριότητες. Αν και μπορεί να καλλιεργήσει φιλοδοξία και πειθαρχία, οι υπερβολικές απαιτήσεις ενδέχεται να προκαλέσουν άγχος και φόβο αποτυχίας.
Ο γονιός φίλος
Ο γονιός φίλος θέλει να έχει μια ζεστή, ανοιχτή και άμεση σχέση με το παιδί του. Συζητά μαζί του, το ακούει και προσπαθεί να είναι το πρόσωπο που εμπιστεύεται περισσότερο. Ωστόσο, όταν η ανάγκη για οικειότητα υπερισχύει των ορίων, μπορεί να δημιουργηθεί σύγχυση στους ρόλους γονιού και παιδιού.
Ο γονιός ελεύθερης ανατροφής
Πιστεύει ότι τα παιδιά χρειάζονται χώρο για να ανακαλύψουν τον κόσμο, να πάρουν πρωτοβουλίες και να μάθουν από τα λάθη τους. Δεν παρεμβαίνει διαρκώς, αλλά φροντίζει να υπάρχει ένα ασφαλές πλαίσιο μέσα στο οποίο το παιδί μπορεί να δοκιμάσει τις δυνάμεις του. Για εκείνον, η ανεξαρτησία είναι βασικό κομμάτι της ανάπτυξης.
Ο συνειδητός γονιός
Ο συνειδητός γονιός δίνει έμφαση στην αυτογνωσία, στην ενσυναίσθηση και στην ουσιαστική επικοινωνία. Πριν αντιδράσει, προσπαθεί να καταλάβει τι νιώθει ο ίδιος αλλά και τι κρύβεται πίσω από τη συμπεριφορά του παιδιού. Δεν κυνηγά την τελειότητα, αλλά τη σύνδεση, βοηθώντας το παιδί να αναπτύξει συναισθηματική νοημοσύνη.
Υπάρχει τελικά ιδανικός γονιός;
Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι γονείς δεν ανήκουν αποκλειστικά σε μία κατηγορία. Μπορεί κάποιος να είναι πιο αυστηρός σε ορισμένες στιγμές, πιο επιτρεπτικός σε άλλες ή υπερπροστατευτικός όταν ανησυχεί. Το σημαντικό δεν είναι να βάλουμε μια ταμπέλα στον εαυτό μας, αλλά να αναγνωρίζουμε τον τρόπο που λειτουργούμε και να εξελισσόμαστε μαζί με το παιδί μας.
