Όταν ένα παιδί κρατάει την αναπνοή του, οι γονείς συνήθως υποφέρουν περισσότερο από το ίδιο το μωρό. Ο ενήλικος που περνάει μια τέτοια δοκιμασία είναι πιθανόν να τρέμει για ώρες, αλλά το μωρό που μελανιάζει και λιποθυμάει επειδή κρατάει την αναπνοή του, συνέρχεται γρήγορα και πλήρως, καθώς οι αυτόματοι αναπνευστικοί μηχανισμοί αποκαθίστανται γρήγορα και η αναπνοή ξαναρχίζει.
Το κράτημα της αναπνοής συνήθως επισπεύδεται με τον θυμό, τον εκνευρισμό ή τον πόνο. Το κλάμα, αντί να μειώνεται, γίνεται όλο και πιο υστερικό, το μωρό αρχίζει να υπεροξυγονώνεται και στη συνέχεια σταματάει τελικά να αναπνέει. Σε ήπιες κρίσεις, τα χείλη μελανιάζουν. Σε πιο σοβαρά επεισόδια, το μωρό μελανιάζει παντού και μετά χάνει τις αισθήσεις του. Όσο είναι αναίσθητο, το σώμα του μπορεί να γίνει άκαμπτο ή ακόμη και να συσπάται. Το επεισόδιο συνήθως λήγει σε λιγότερο από ένα λεπτό – πολύ πριν μπορέσει να εμφανιστεί κάποια εγκεφαλική βλάβη.
Κράτημα αναπνοής ή επιληπτικό επεισόδιο;
Περίπου ένα στα πέντε βρέφη κρατάει την αναπνοή του κάποια στιγμή. Κάποια έχουν μόνο περιστασιακά επεισόδια, άλλα μπορεί να έχουν ένα δύο τη μέρα. Το κράτημα της αναπνοής τείνει να είναι κληρονομικό και είναι πιο συνηθισμένο μεταξύ των έξι μηνών και των τεσσάτων ετών, αν και περιστασιακά μπορεί να αρχίσει νωρίτερα ή να εμφανιστεί αργότερα. Μπορείτε να το διακρίνετε από την επιληψία (με την οποία επ’ ουδενί δεν σχετίζεται) από το γεγονός ότι προηγείται το κλάμα και από το γεγονός ότι το μωρό μελανιάζει προτού χάσεις τις αισθήσεις του. Στην επιληψία, συνήθως, δεν προηγείται κάτι συγκεκριμένο και το μωρό κανονικά δεν μελανιάζει πριν από μια κρίση.
- Διαβάστε επίσης: Το τρίξιμο των δοντιών στα βρέφη
Πώς θα το βοηθήσετε
Δεν χρειάζεται θεραπεία για το παιδί που έχει λιποθυμήσει κατά τη διάρκεια του κρατήματος της αναπνοής. Και μολονότι δεν υπάρχει θεραπεία για τη συνήθεια, εκτός από την πάροδο των χρόνων, είναι πιθανόν να αποτρέψετε τα ξεσπάσματα θυμού που καταλήγουν σε αυτές τις τακτικές:
- Εξασφαλίστε ότι το μωρό σας ξεκουράζεται αρκετά. Το μωρό που είναι εξαντλημένο ή σε υπερδιέγερση είναι πιο ευπαθές από ένα ξεκούραστο μωρό.
- Μην κάνετε «πόλεμο» για κάθε ζήτημα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είστε αυθεντία, ότι είστε μεγαλύτερη και εξυπνότερη από το βρέφος. Δεν χρειάζεται να το αποδεικνύετε συνεχώς.
- Προσπαθήστε να ηρεμήσετε το μωρό πριν αρχίσει να γίνεται για τα καλά υστερικό, χρησιμοποιώντας μουσική, παιχνίδια ή άλλους περισπασμούς (αλλά όχι φαγητό που μπορεί να το κάνει να αποκτήσει άλλη μια κακιά συνήθεια).
- Προσπαθήστε να μειώσετε την ένταση γύρω από το μωρό – το δικό σας και οποιουδήποτε άλλου- αν αυτό είναι δυνατόν.
- Αντιδράστε με ψυχραιμία στις κρίσεις του κρατήματος της αναπνοής. Η ανησυχία σας μπορεί να επιδεινώσει τα πράγματα.
- Μην ενδίδετε στο μωρό μετά από μία κρίση. Αν το μωρό σας ξέρει ότι μπορεί να πάρει αυτό που θέλει κρατώντας την αναπνοή του, θα επαναλαμβάνει συχνά τη συμπεριφορά.
- Αν οι κρίσεις είναι σοβαρές, διαρκούν περισσότερο από ένα λεπτό, δεν σχετίζονται με το κλάμα ή αν ανησυχείτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο, συζητήστε το με τον γιατρό όσο το δυνατόν πιο σύντομα.
Πηγή: Τι να περιμένεις τον πρώτο χρόνο του μωρού σου
