H Nτάρια Τουρόβνικ μιλά για τη ζωή της στην Κύπρο

H Nτάρια Τουρόβνικ μιλά για τη ζωή της στην Κύπρο

H Nτάρια Τουρόβνικ μιλά για τη ζωή της στην Κύπρο

Για τα παιδικά της χρόνια στην Κύπρο και τους φίλους της μίλησε στο περιοδικό Down Town η πρώην παίκτρια του Survivor Nτάρια Τουρόβνικ.

Προσαρμόστηκες εύκολα στη ζωή μετά το παιχνίδι;

Όχι, καθόλου. Ακόμη και τώρα που μιλάμε δεν έχω προσαρμοστεί. Δυσκολεύομαι πάρα πολύ και ζορίζομαι. Δεν περίμενα να πιεστώ στην προσαρμογή μου τόσο πολύ – έχουν δίκιο όσοι λένε πως όσο περισσότερο μένεις στο «Survivor», τόσο πιο δύσκολο είναι να προσαρμοστείς μετά στη ζωή που άφησες πίσω. Μπορεί να μην πεινάς, να μη βρωμάς πια και να κάνεις κάθε μέρα μπάνιο, αλλά ψυχολογικά είσαι ακόμα μέσα στο παιχνίδι. Για να καταλάβεις, ξαπλώνω στο κρεβάτι μου για να κοιμηθώ και ακουμπάω το ποτήρι με το νερό και το κινητό μου στο πάτωμα και όχι στο κομοδίνο. Αφήνω τα πράγματά μου κάτω από συνήθεια, όπως κάναμε και στο «Survivor». Άσε που μου κάνει εντύπωση που κοιμάμαι επάνω σε στρώμα και όχι στο ξύλο! Προσπαθώ να συνέλθω, αλλά δεν είναι εύκολο.

Ζεις μόνιμα στην Κύπρο;

Όχι πια, τα τελευταία χρόνια είμαι στην Αθήνα γιατί σπουδάζω διοίκηση επιχειρήσεων. Γεννήθηκα στην Ουκρανία, αλλά οι δικοί μου μετακόμισαν -σχεδόν με το που γεννήθηκα- στην Κύπρο. Η μητέρα μου δουλεύει στα duty free του αεροδρομίου, στη Λάρνακα. Εκεί μεγάλωσα. Ο λόγος που μείναμε στην Κύπρο, ήταν εξ αιτίας της μητέρας μου. Πάντα της άρεσε το νησί και την ευγνωμονώ που επέλεξε αυτό το μέρος για να μεγαλώσω!

Τι αγάπησες από το νησί;

Τα πάντα! Για παράδειγμα, το ότι είναι μια πιο μικρή και κλειστή κοινωνία, σε σχέση με την Αθήνα, κι έτσι είναι όλα πιο γειτονικά, πιο οικογενειακά. Θυμάμαι, όσο ήμουν μικρή, έπαιζα με τους φίλους μου στις Φοινικούδες, κάναμε μπάνια… Έχω όμορφες αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια! Για να μη μιλήσω για το μοναδικό φαγητό της Κύπρου. Τις σιεφταλιές, τα κουπέπια… Να, τα κουπέπια μου έλειψαν πάρα πολύ! Όταν ήρθα στην Αθήνα τα έχασα όλα αυτά, δυσκολεύτηκα.

Γιατί;
Επειδή βγήκα έξω από τα νερά μου. Στην Κύπρο πήγαινα παντού με τα πόδια, οι αποστάσεις είναι πολύ μικρές και οι συγκοινωνίες εύκολες. Όταν ήρθα στην Αθήνα, τα έχασα, για παράδειγμα, με το μετρό. Κοιτούσα δεξιά κι αριστερά και δεν ήξερα πού πρέπει να πάω. Πολύ ωραίο μεν, αλλά χάθηκα εντελώς! Να φανταστείς κυκλοφορούσα μόνο με gps κι όταν το κινητό μου έκλεινε από μπαταρία, τότε πανικοβαλλόμουν και ρωτούσα με αγωνία τους περαστικούς για το πού πρέπει να πάω (γελάει). Στην αρχή δεν είχα πολλούς φίλους στην Αθήνα, απέκτησα όμως στην πορεία. Δεν ήταν εύκολα τα πράγματα στην αρχή για μία κοπέλα μόνη. Ευτυχώς, ήρθαν μετά και κάποιες φίλες μου από την Κύπρο και αισθάνθηκα πιο ασφαλής.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισες τότε;
Το ότι πολλές φορές ένιωθα μόνη μου κι επίσης αυτό που σου είπα και πιο πριν: Χανόμουν στους δρόμους! Η Αθήνα είναι πολύ μεγάλη πόλη και χαοτική. Αυτό με τρόμαζε. Έχω χαθεί πάρα πολλές φορές, αλλά τώρα τα πάω πολύ καλύτερα!

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *