Η ιστορία πίσω από το τραγούδι «Μη μου θυμώνεις μάτια μου»

Η ιστορία πίσω από το τραγούδι «Μη μου θυμώνεις μάτια μου»

Πρόκειται για ένα από τα ομορφότερα τραγούδια της ελληνικής δισκογραφίας που έγραψε ο Σταύρος Κουγιουμτζής. Αν και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1960, πέρασαν 10 ολόκληρα χρόνια για γίνει ευρέως γνωστό με τη φωνή του Γιώργου Νταλάρα. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο δημιουργός του, το τραγούδι αυτό το έγραψε όταν ήταν νεοσύλλεκτος, στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Καλαμάτας.

Ο Σταύρος Κουγιουμτζής μίλησε για την ιστορία πίσω από το τραγούδι αυτό σε συνέντευξη που έδωσε στο Mega Channel και τον Νάσο Αθανασίου, το 1995: «Το 1953 βρίσκομαι νεοσύλλεκτος στην Καλαμάτα, στο κέντρο εκπαιδεύσεως νεοσυλλέκτων. Εκεί λοιπόν ήτανε μια τεράστια έκταση, στο κέντρο αυτό, περιφραγμένο από ψηλούς, πέτρινους τοίχους γύρω – γύρω, μέσα μια μεγάλη αλάνα και κάπου στο βάθος τα κτήρια, βαμμένα στο χρώμα της ώχρας. Εκεί λοιπόν ήταν η δεύτερη μέρα που εγώ ήμουν χαμένος, τσακισμένος, εξουθενωμένος, έξω απ’ τα νερά μου, βρώμικος, κουρεμένος κι αναρωτιόμουν τι ήρθα να κάνω εδώ εγώ. Κι όπως ήμουν έτσι σ’ αυτή την κατάσταση, παρατήρησα, σηκώνοντας το βλέμμα μου προς τα πάνω, ένα πουλάκι που πετούσε από ένα δέντρο σ’ ένα άλλο. Το ένα δέντρο ήταν μέσα στο κέντρο εκπαιδεύσεως, κοντά στον τοίχο, το άλλο ήταν έξω από το κέντρο εκπαιδεύσεως. Και το πουλάκι μια στο δέντρο μέσα στο κέντρο, μια έξω από το κέντρο. Έκατσα λοιπόν εκείνη την ώρα κι έβλεπα το πουλάκι, με πόση ευκολία μπορούσε να βγει έξω από το κέντρο, ενώ εγώ θα ’πρεπε για σαράντα μέρες, να είμαι μέσα εκεί και να μην μπορώ να κάνω ούτε ένα βήμα έξω από το κέντρο, γιατί τότε ήταν σαράντα μέρες η βασική εκπαίδευση. Και τότε λαχτάρισα, πολύ λαχτάρισα, να είχα φτερά και να πετάξω και να γυρίσω πίσω στις αγάπες μου, στη μουσική μου, στα βιβλία μου, στο σπίτι μου, στη Θεσσαλονίκη, στους φίλους και στις φίλες μου. Νομίζω ότι ο στίχος “Μη μου θυμώνεις μάτια μου που φεύγω για τα ξένα, πουλί θα γίνω και θα ’ρθω πάλι κοντά σε σένα”, πρέπει να ’χε αφετηρία αυτό το περιστατικό που σας είπα στο κέντρο εκπαιδεύσεως».

Το τραγούδι κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1964 με τη Χορωδία των Φίλων της Ελληνικής Μουσικής το 1964, με τους στίχους του να είναι ελαφρώς διαφοροποιημένοι από αυτούς που γνωρίζουμε. Ένα χρόνο αργότερα ηχογραφήθηκε με τη φωνή του Γιάννη Πουλόπουλου και κυκλοφόρησε από τη Λύρα. Κάποια χρόνια αργότερα, ο Γιώργος Νταλάρας το ηχογράφησε με τους αρχικούς εκείνους στίχους, αλλά η ηχογράφηση αυτή δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε δίσκο. Το 1975 ο Γιώργος Νταλάρας ηχογράφησε το τραγούδι με τους στίχους και την ενορχήστρωση που γνωρίζουμε. Μπουζούκι έπαιξε ο Χρήστος Νικολόπουλος. Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στον δίσκο «Στα ψηλά τα παραθύρια» και έγινε μεγάλη επιτυχία. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν κυκλοφόρησαν πολλές επανεκτελέσεις του από διάφορους τραγουδιστές, ενώ διασκευάστηκε και σε άλλες γλώσσες σε χώρες του εξωτερικού.

Πηγή : Φιλgood, τεύχος 237.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *