Η ιστορία πίσω από τον καινούριο δίσκο της Μιρέλας Πάχου, «Λίγο χρώμα»

Η ιστορία πίσω από τον καινούριο δίσκο της Μιρέλας Πάχου, «Λίγο χρώμα»

Ίσως η λέξη «χρώμα» να είναι η πρώτη λέξη που σου έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεσαι τη Μιρέλα και τα τραγούδια της. Δεν είναι τυχαίος, λοιπόν, ο τίτλος της καινούριας της δουλειάς. Μιας δουλειάς που μας θυμίζει ότι ακόμα και όταν ο κόσμος μοιάζει ασπρόμαυρος, κάπου υπάρχει πάντα «λίγο χρώμα». Λίγο πριν την εμφάνισή της στο Red Summer Festival στη Λευκωσία, μας μιλά για το πώς δημιουργήθηκε η όμορφη αυτή δουλειά και επιμένει -γιατί όχι άλλωστε;– ότι η ζωή είναι -σε πείσμα των καιρών- πολύχρωμη.

«Αυτός ο δίσκος, που άλλος ξεκίνησε και άλλος ολοκληρώθηκε, διαμορφώθηκε ανεξάρτητα από τις προθέσεις μου. Εγώ απλά μπερδευόμουν στα πόδια του. Η αυτονομία του φάνηκε εξαρχής αδιαπραγμάτευτη. Αν και έδειξε να ενθουσιάζεται με το ασπρόμαυρο μουσικό τοπίο που είχα οραματιστεί, δεν έπαψε στιγμή να το αμφισβητεί και να προτείνει, αντί γι’ αυτό, τον δικό του χρωματιστό και φωτεινό κόσμο. Ούτε στον τίτλο δεν μου έκανε τη χάρη. Γιατί εγώ ήθελα να ονομάζεται «Δικαίωμα στη Λήθη», από το άρθρο 17 του πρόσφατου Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θα μου πεις: τι δουλειά έχει ένας δίσκος με το δικαίωμα να ζητήσεις τη διαγραφή προσωπικών δεδομένων που σε αφορούν σε ένα διαδίκτυο που «δεν ξεχνά ποτέ»; Τότε νόμιζα ότι έχει. Αλλά μετά, ο τίτλος δεν ταίριαζε με τίποτα. Οριακά τον επέβαλα σε ένα μόνο τραγούδι – την «Αμνησία»- κι αυτό σε παρένθεση.

Τέλος πάντων, όσο περνούσε ο καιρός, επειδή το γκρίζο άρχισε να μου φαίνεται όλο και λιγότερο ελκυστικό, είπα: άσ’ το ελεύθερο να γίνει ό,τι γίνει. Τόσο απλά και τόσο λογικό. Σε εκείνη τη χρονική φάση γεννήθηκε το τραγούδι «Λίγο Χρώμα». Πρώτα ο στίχος και μετά η μουσική. Πρώτα η φράση «θα μείνω λίγο ακόμα». Με την έννοια του «δηλώνω παρούσα»: ονειρεύομαι αγωνίζομαι, διεκδικώ. Από τη φράση αυτή και μετά, σιγά-σιγά και στην αρχή ανεπαίσθητα, άρχισε να μπαίνει το χρώμα. Παλ, αχνό, ίσα-ίσα να ξανοίγει το γκρίζο Ανάμεσα σε δυο σιωπές. Στο μαύρο της αβύσσου – και ας μη θυμάμαι τι σήμαινε τότε αυτό. Το σίγουρο είναι ότι μια φράση έκανε τη διαφορά. Κι ύστερα οι μουσικές που αγάπησα και αγαπώ. Τα τραγούδια του Κωστή και του Διονύση. Η ζωή μου όλη, το φως, το χρώμα σε μια παρτιτούρα. Όταν το τραγούδι ολοκληρώθηκε, ένα μικρό θαύμα είχε για μένα συντελεστεί. Γιατί απροσδόκητα οι δύο κόσμοι άρχισαν υπόγεια να επικοινωνούν, η εικόνα να κεντράρεται και να καθαρίζει και οι αναμνήσεις, τα συναισθήματα, οι παλιές και οι νέες ιδέες να βγαίνουν στην επιφάνεια. Μέσα από το «Λίγο Χρώμα», η έλευση του χρώματος έγινε δημιουργία. Το τραγούδι αυτό ήταν το μεταίχμιο για το πέρασμα από την π.Χ. (πριν το Χρώμα) στην μ.Χ. εποχή. Και άπαξ και ήρθε το χρώμα δεν χρειαζόταν να πετάξεις τίποτα, όπως λέει και ο Διονύσης. Με ένα μαγικό τρόπο, όλα τα τραγούδια βρήκαν τη θέση τους σ’ αυτό το δίσκο, που ασπρόμαυρος ξεκίνησε και χρωματιστός ολοκληρώθηκε.
Σ’ αυτόν το δίσκο που από τη στιγμή που τελείωσε, άρχισε να μου λείπει».

* Η Μιρέλα Πάχου εμφανίζεται σήμερα, 3 Ιουνίου, στο πρώτο RED Summer Festival στο Γήπεδο του Ορφέα στη Λευκωσία, στις 20:00, 77777040.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *