Η ιστορία του ανθρώπου που έλυσε το δυσκολότερο πρόβλημα στην ιστορία των μαθηματικών

Η ιστορία του ανθρώπου που έλυσε το δυσκολότερο πρόβλημα στην ιστορία των μαθηματικών

Η ιστορία του ανθρώπου που έλυσε το δυσκολότερο πρόβλημα στην ιστορία των μαθηματικών

Της Θεοδώρας Γιάγκου

Η ζωή του όλη βασίστηκε σε μια εξίσωση. Το Θεώρημα του Fermat ήταν η «σπαζοκεφαλιά» που τον συντρόφευε στην παιδική ηλικία, ο λόγος που έγινε μαθηματικός και πέρασε 7 χρόνια από τη ζωή του κλεισμένος για ώρες σε μια σοφίτα, αναζητώντας κάπου στο μυαλό του την απόδειξη. Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου παθιασμένου με το θεώρημα – μύθο που συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο Γκίνες ως «το δυσκολότερο πρόβλημα στην ιστορία των μαθηματικών».

Το Θεώρημα του Fermat παίδεψε τόσο την παγκόσμια μαθηματική κοινότητα, ώστε είχε επικρατήσει τελικά η άποψη ότι είναι αδύνατο να αποδειχθεί, με πολλούς σύγχρονους μαθηματικούς να κρατούν απόσταση ασφαλείας για ν’ αποφύγουν το πάθημα άλλων, «μια πιθανή αποτυχία». Όχι όμως ο Andrew Wiles, που έζησε τη μισή ζωή του χτίζοντας μια νοητή γέφυρα προς την απόδειξή του, ξεκινώντας από την ηλικία των 10, όταν κράτησε πρώτη φορά στα παιδικά χεράκια του ένα βιβλίο που μιλούσε για έναν σπουδαίο μαθηματικό γρίφο. Ήταν ένα βιβλίο, κάποιου συγγραφέα, που βρήκε στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς του καθώς επέστρεφε από το σχολείο. Δεν κράτησε τις λεπτομέρειες παρά μόνο την ουσία, ότι δηλαδή αν ένας ακέραιος n είναι μεγαλύτερος του 2, τότε η εξίσωση xn+yn=zn, όπου x, y, και z θετικοί ακέραιοι δεν έχει λύση.

andrew

Παρά τα 10 του χρόνια και τη σχεδόν νηπιακή εμπειρία του με τους αριθμούς, μπόρεσε να καταλάβει τι ακριβώς έλεγε ο Fermat. Κι αυτό στάθηκε αφορμή για να ξεκινήσει το πιο μοναχικό, αλλά συναρπαστικό ταξίδι της ζωής του. Αν ανυπομονούσε για κάτι καθώς μεγάλωνε, ήταν να γίνει μαθηματικός και ν’ αποκτήσει τις απαραίτητες γνώσεις για να λύσει τον γρίφο που του είχε γίνει εμμονή.

Τη δεκαετία του ΄70 άρχισε να σπουδάζει μαθηματικά στον Οξφόρδη και λίγα χρόνια μετά έγινε διδακτορικός φοιτητής στο Clare Collage στο Cambridge. Τότε ήταν που άρχισε να αποκαλύπτει δειλά – δειλά στους καθηγητές του, τον διακαή πόθο του, χωρίς όμως να βρίσκει την αντιμετώπιση που περίμενε. Κανείς δεν τον ενθάρρυνε να συνεχίσει την αναζήτησή του, αλλά μάλλον τον συμβούλευαν να ξεχάσει το παιδικό του όνειρο και να προσηλωθεί σε πιο mainstream μαθηματικά, όπως ήταν τότε οι ελλειπτικές καμπύλες.

Η μελέτη των ελλειπτικών καμπύλων, όμως, τον οδήγησε ακόμη πιο κοντά στον Fermat. Ένας πιθανός συσχετισμός με το περιβόητο θεώρημα, τον έκανε να ξεκινήσει έρευνα κάτω από άκρα μυστικότητα και για τα επόμενα 7 χρόνια ξυπνούσε και κοιμόταν έχοντας μοναδική έγνοια την απόδειξη. Ο ίδιος περιέγραψε την εμπειρία αυτή σαν ένα περίπατο στο σκοτάδι. «Βρίσκεσαι σε ένα σκοτεινό μέγαρο και εισέρχεσαι στο πρώτο σκοτεινό δωμάτιο. Σκοντάφτεις δεξιά, αριστερά και πέφτεις επάνω στα έπιπλα. Σιγά-σιγά μαθαίνεις πού βρίσκεται κάθε έπιπλο και τελικά, μετά από περίπου έξι μήνες, βρίσκεις το διακόπτη και ανάβεις το φως. Ξαφνικά, τα πάντα φωτίζονται και βλέπεις πού βρισκόσουν. Κατόπιν εισέρχεσαι στο επόμενο σκοτεινό δωμάτιο».

Αφού πέρασε από πολλά σκοτεινά δωμάτια, ο Andrew βρήκε επιτέλους το φως και αποφάσισε να το μοιραστεί με τους μαθηματικούς παγκοσμίως στο Ινστιτούτο Isaac Newton στη γενέτειρά του, το Cambridge, εκεί όπου ξεκίνησαν όλα. Κανείς δεν περίμενε ότι θα βρισκόταν μπροστά στη μεγαλύτερη σύγχρονη μαθηματική ανακάλυψη, η οποία για τρεις αιώνες θεωρούνταν άπιαστη.

Διθυραμβικά σχόλια, πρωτοσέλιδα, συνεντεύξεις κράτησαν τον Andrew απασχολημένο τις επόμενες μέρες και βδομάδες, μέχρι που σκοτείνιασαν και πάλι όλα γύρω του. Ένας συνάδελφός του, στην προσπάθειά του να επαληθεύσει την απόδειξή του, σκόνταψε επάνω σε ένα λάθος που τελικά κόστισε έναν ακόμη χρόνο από τη ζωή του. Βρήκε όμως τη λύση, παρουσίασε εκ νέου την απόδειξή του και το μυαλό του βρήκε ξανά ηρεμία. Σήμερα, 21 χρόνια μετά, βραβεύτηκε επίσημα για την ανακάλυψή του με το βραβείο Abel, το «νόμπελ μαθηματικών».

Πηγή : Φιλgood

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *