Η ώρα του Γεδεών Δούκα

Η ώρα του Γεδεών Δούκα

Κιβωτός του Νώε

Σήμερα ήταν μια όμορφη Κυριακή, αγαπητοί ακροατές. Σαν αντίδωρο για το τίποτε και τον χειμώνα του οίκου μου… Είχα ζητήσει απ’ το προσωπικό να στρωθεί το τραπέζι στον κήπο δίπλα απ’ τον περιστερώνα. Είχα προσκαλέσει την ανιψιά μου Σεραφίνα, ενώ ζήτησα να παρακαθήσουν η οικονόμος μου Ναυσικά Δημογέροντα και ο αναγνώστης μου, ο Ναυπλιεύς Ελευθέριος Κύκλωπας. Παρούσα ασφαλώς ήταν κι η θυγατέρα μου Μαρίκα Βοναπάρτη. Θα ζητούσα κι από τον μάγειρά μου Τιμόθεο να συμμετάσχει, όμως κάτι τέτοιο, εφόσον θα είχε την επιμέλεια του γεύματος, απαγορεύεται ρητώς από το πρωτόκολλο που συνέταξε το 1878 η γιαγιά μου Πραξαγόρα Πρωτοπρεσβύτερου.

Η Σεραφίνα κατέφθασε με το πολυώροφο τροχόσπιτο που είναι η οικία της, αλλά κι ο οίκος Υψηλής Ραπτικής για γάτες. «Περιοδεύουσα μπουτίκ» την αποκαλεί η ίδια, «παράγκα του καραγκιόζη» η αδελφή μου η Αμαλία. Η Σεραφίνα μας πρόσφερε ένα κλαρωτό φορεματάκι, «το είχα σχεδιάσει για μια χοντρή γάτα που πέθανε από συναισθητική υπερφαγία, το χαρίζω στην αλεπού σας, θείε». Η Μαρίκα Βοναπάρτη όμως ήταν αρνητική, «δεν θέλω το ένδυμα καμίας πεθαμένης γάτας, το είδος τους είναι φοβερά υπερτιμημένο». Είπε τότε η δεσποινίς Δημογέροντα να μετατρέψει το φόρεμα σε σεμεδάκι και να το εκθέτει περιοδικά σε κάποιο δωμάτιο με χαμηλή επισκεψιμότητα.

Με εξαίρεση αυτό το ατυχές γεγονός περάσαμε όμορφα και αγαπητικά. Τα εδέσματα ήταν εξαιρετικά, η Μαρίκα Βοναπάρτη αυτοσχεδίασε στην άρπα και μας διάβασε μια πρόσφατη μελέτη της για τις ευεργεσίες του γαιοσκώληκα στα χερσαία οικοσυστήματα. Στη συνέχεια ζήτησα να μάθω τα νέα της Σεραφίνας, η οποία μου ανέφερε ότι επαγγελματικώς τα πράγματα πάνε περίφημα, ο κύκλος εργασιών της επιχείρησής της έχει το τελευταίο διάστημα διευρυνθεί θεαματικά. Την προσκάλεσαν μάλιστα για επίδειξη μόδας στις Συρακούσες και τώρα προσπαθεί να βρει τρόπο μεταφοράς της μπουτίκ της στη Σικελία. Υποσχέθηκα να ζητήσω τη συνδρομή του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδος. Θυμούμαι το καλοκαίρι του ’62 που μας μετέφερε για διακοπές στους Παξούς το θωρηκτό «Αβέρωφ». Ύστερα από μια μικρή παύση, η Σεραφίνα μάς είπε πως κι η προσωπική της ζωή πάει επιτέλους καλά. Τόσο καλά που προτίθεται να συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με την εδώ και δύο μήνες σχέση της, την ταξίαρχο του πυροβολικού Αντιλόπη Καλαμπαλίκη!

Δεν βλέπω την ώρα να πω τα ευχάριστα στη μητέρα της στη Μαλαισία! Τόσο η Αμαλία, όσο και εγώ διατηρούσαμε τη σθεναρή πεποίθηση πως η Σεραφίνα θα πεθάνει στο ράφι, περιτριγυρισμένη από αμπιγέ γάτες. «Να το κάνετε κι εσείς, θείε», γυρίζει και μου λέει, αναφερόμενη προφανώς στο σύμφωνο, «τώρα που νομιμοποιήθηκε η συμβίωση ξεμείναμε από συμβαλλόμενα μέρη, παιδί μου», απήντησα. Μετά πρότεινα η γαμήλια τελετή και η δεξίωση να γίνει στους κήπους της οικίας μου, «θα διοργανώσω προς τιμήν σας μια θεσπέσια γιορτή!». Η Σεραφίνα τηλεφώνησε στη δεσποινίδα Καλαμπαλίκη και σε δύο λεπτά είχα την απάντησή τους, «αποδεχόμαστε και σας ευχαριστούμε!».

Έδωσα εντολές στη δεσποινίδα Δημογέροντα να αρχίσει αμέσως τις προετοιμασίες του γάμου που θα γίνει στις δεκατέσσερις προσεχούς Ιουλίου. Θα κωλύεται ο Γάλλος πρέσβης λόγω εθνικής επετείου, τόνισα όμως ότι πρέπει οπωσδήποτε να προσκληθεί. Έπειτα ήπιαμε σαμπάνια προς τιμήν του ζεύγους, υπάρχουν πάντα έτοιμες σαμπάνιες διά έκτακτα περιστατικά.

Προτού λήξει ο πανηγυρισμός, ο κύριος Κύκλωπας είχε μια άκαιρη απορία. Ρωτούσε τι είναι ο «Κατακλυσμός» που λαμβάνει χώρα στο παραλιακό μέτωπο της Λάρνακος και αν είναι ασφαλές να τον επισκεφθεί κάποιος. Του εξήγησα πως δεν πρόκειται για καιρικό φαινόμενο, αλλά για μια εμποροπανήγυρη που αξίζει να δει κανείς αρκεί να την αντιμετωπίσει ως εικαστική εγκατάσταση. Αφού ήπιε μια γουλιά σαμπάνια με ρώτησε κατά πόσον θα μπορούσε να τον συνοδέψει στον Κατακλυσμό η Ναυσικά.

Δεν είμαι ο κηδεμόνας της, διευκρίνισα, παρόλα αυτά υπογράμμισα ένα γεγονός αναντίλεκτο. Η δεσποινίς Δημογέροντα κυοφορεί εδώ και δεκαετίες το τέκνο του εθελοντή πολεμιστή Χαρίτωνα Φωτεινού. «Το γνωρίζω, κύριε Δούκα, θα ήθελα, ωστόσο, να πάμε μαζί στον Κατακλυσμό, αν δεν έχετε αντίρρηση». Ο Ελευθέριος είχε κοκκινίσει, η Ναυσικά είχε κατεβασμένο το βλέμμα.

Ναι, ας πάνε στον Κατακλυσμό και αν υπάρχει η ελάχιστη δικαιοσύνη σ’ αυτό τον κόσμο, όταν θα φτάσουν στην παραλία, θα προσαράξει η κιβωτός της Παλαιάς Διαθήκης και ο ίδιος ο Νώε θα τους προσκαλέσει προσωπικώς στο σκάφος. Όταν επιβιβαστούν θα μάθουν και την αποστολή τους∙ να διασώσουν το γένος των ατυχών της Γης.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *