Η ώρα του Γεδεών Δούκα

Η ώρα του Γεδεών Δούκα

Θυρωρός στο Μοντεβιδέο

Επιθυμώ για αρχή, αγαπητοί φίλοι, να διαβάσω την επιστολή που έλαβα από την κυρία Λίντα Σιλωάμ εκ του Βορείου Πόλου Λευκωσίας. «Κύριε Δούκα, κατ’ αρχήν συγχαρητήρια για την εκπομπή σας. Ήθελα να εκφράσω την άποψή μου για ένα θέμα που σας αφορά. Από τα λεγόμενά σας, τεκμαίρεται ότι προέκυψε ή θα προκύψει σύντομα, ένας συναισθηματικός δεσμός μεταξύ του αναγνώστη σας, του κυρίου Ελευθέριου Κύκλωπα και της οικονόμου σας, της δεσποινίδος Ναυσικάς Δημογέροντα. Η τελευταία είναι έγκυος για έναν αιώνα με τον πατέρα του εμβρύου να παραμένει άφαντος, επικαλούμενος πολέμους που έχουν λήξει προ αμνημονεύτων ετών. Μήπως θα έπρεπε, όχι μόνο να ενθαρρύνετε αυτή τη σχέση προς όφελος των δύο αυτών ατόμων, αλλά και να συνδράμετε οικονομικώς στη νέα τους ζωή; Δεν θέλω να σας υποδείξω το δέον, λαμβάνω απλώς το θάρρος να σας γράψω αυτό που θεωρώ ορθό. Σας ευχαριστώ θερμά, κύριέ μου, επιτρέψατέ μου να αναφωνήσω το Ζήτω ο Οίκος των Δούκα, Ζήτω η Λάρνακα, Ζήτω η Κύπρος!».

Ζήτω, κυρία μου, αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Εν πρώτοις επιθυμώ να εξάρω το ενδιαφέρον σας για τη δεσποινίδα Δημογέροντα και την πολυετή εγκυμοσύνη της. Οι πόλεμοι που κρατούν τον στρατιώτη Χαρίτωνα Φωτεινό μακριά δεν είναι φανταστικοί, είναι ιστορικά τεκμηριωμένοι. Δεν είναι φτηνές δικαιολογίες, είναι φρικτές πραγματικότητες. Επίσης, δεν ξέρω πόσο καιρό με ακούτε, αλλά έχω από αυτού του βήματος ζητήσει να ενημερωθεί ο κύριος Φωτεινός για την εγκυμοσύνη της δεσποινίδος Δημογέροντα. Τον ενημέρωσε ο Ερυθρός Σταυρός περί τα τέλη του παρελθόντος έτους. Προφανώς θέλει το χρόνο του. Το κυριότερο, σεβαστή μου ακροάτρια, είναι το ότι ο ομιλών δεν είναι ο κηδεμόνας της δεσποινίδος Δημογέροντα, είμαι ο εργοδότης της και παρότι υπάρχει μια στενή οικογενειακή σχέση, δεν έχω το παραμικρό δικαίωμα παρέμβασης ή νουθεσίας. Υποθετικά ομιλούντες, μία σχέση με τον κύριο Κύκλωπα, εν αγνοία του κυρίου Φωτεινού, ο οποίος δοκιμάζεται καθημερινά στα πεδία των μαχών, θα ήταν κατά τη γνώμη μου άδικη. Όμως, ποιος είμαι εγώ να κρίνω;

Πάντως- εμπιστευτικά σας το λέω αυτό και σας παρακαλώ να μην το κοινοποιήσετε- εγώ θα παρακολουθώ διακριτικά την εξέλιξη της κατάστασης κι αν διαπιστώσω ότι τα πράγματα εκτραχύνονται, θα ειδοποιήσω με κάποιο τρόπο τον Χαρίτωνα Φωτεινό. Δεν είναι σωστό να παραμείνει στο σκοτάδι. Μπορεί, λόγου χάριν, να ζητήσω από την τραγουδίστρια της νίκης, τη λαοπρόβλητη Σοφία Βέμπο να ερμηνεύσει επί τούτω ένα καινούριο πολεμικό άσμα που να εμπεριέχει ένα στοχευμένο υπαινιγμό. Ας πούμε, «ψάχνει ο Χαρίτων το παιδί του κι ετοιμάζει το τσαρδί του, βρε τον φουκαρά…».

Απεχθάνομαι την απιστία, φίλοι μου, επειδή είδα πόσο βασανιστική υπήρξε για τη μητέρα μου. Ούτε τα ιαματικά λουτρά βοήθησαν, ούτε οι βεντούζες, ούτε τα δώρα του πατέρα μου μετά από κάθε κουτσουκέλα. Μ’ αυτό τον τρόπο αποκτήσαμε και την τεράστια συλλογή από κινέζικα βάζα που εκτίθενται με το καθεστώς του μακροχρόνιου δανεισμού στο Μουσείο Μπενάκη των Αθηνών, «Συλλογή Μαρίκας Αλευρομάγειρου Δούκα».

Ο Αντίνοος Δούκας υπήρξε αυτό που ο λαός αποκαλεί «πουτανιάρης». Με συγχωρείτε, αλλά δεν μπορώ να βρω ευπρεπέστερη λέξη. Η μητέρα μου, ωστόσο, δεν έμενε με σταυρωμένα τα χέρια. Κάθε άλλο. Όταν είχε πάει για δουλειές στο Μόντε Κάρλο με μια Τσεχοσλοβάκα χορεύτρια τσίρκου, η αείμνηστος του έκαψε όλα τα γραμματόσημα. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό για έναν φιλοτελιστή του εκτοπίσματος του πατρός μου; Η χειρίστη τιμωρία. Του άφησε μόνο ένα, αυτό με το προσφυγάκι και τη φράση «Δεν ξεχνώ». Μια Πρωτοχρονιά όταν έκοβε τη βασιλόπιτα, έκοψε αυτοβούλως κι ένα κομμάτι για κάποια Σεχραζάρ. «Ποια είν’ αυτή», ρώτησε η μητέρα, «μια κυρία που μου στέλνει μετεωρολογικά δεδομένα από τη Βαβυλώνα», «τον κακό σου τον καιρό» απήντησε η Μαρίκα και ζήτησε να αφαιρεθεί το αλεξικέραυνο από τα προσωπικά του διαμερίσματα.

Αξίζει επίσης να σας αναφέρω πως, όταν ο μακαριστός Δούκας βρέθηκε ένα βράδυ στο νυχτερινό κέντρο «Νεράιδα» της πρωτευούσης με μια πρωτοδιόριστη του Υπουργείου Εξωτερικών, δήθεν για να του πάρει αυτή συνέντευξη για τη διατριβή της, την επομένη η μητέρα ήταν στο γραφείο του Μακαρίου. Σε μια εβδομάδα η Κυπριακή Δημοκρατία άνοιξε το πρώτο της προξενείο στο Μοντεβιδέο και η συγκεκριμένη μετατέθηκε εκεί ως θυρωρός. Έτσι ξεκίνησαν οι διπλωματικές μας σχέσεις με την Ουρουγουάη. Επειδή ο πατέρας μου ήταν γουρούνι και η μητέρα μου Σκορπιός.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *