Η ώρα του Γεδεών Δούκα

Η ώρα του Γεδεών Δούκα

Τράβα μπρος

Φίλες και φίλοι της «Ώρας του Γεδεών Δούκα», καλησπέρα σας. Σας μεταφέρω τους θερμότατους χαιρετισμούς της αδελφής μου που είναι ορνιθολόγος και διεξάγει τις έρευνές της στα τροπικά δάση της Μαλαισίας. Μιλήσαμε με την Αμαλία το πρωί της Πέμπτης μέσω του ασυρμάτου της φρεγάτας «Μαίρη Λίντα» του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Η φρεγάτα είχε αγκυροβολήσει για καθαρά εθιμοτυπικούς λόγους στον λιμένα της Λάρνακος. Επισκέφθηκα το σκάφος με τη θυγατέρα μου, την αλώπεκα Μαρίκα Βοναπάρτη, κατόπιν προσκλήσεως του κυβερνήτη. Αφού ενημερώθηκα εκτενώς από τους αξιωματικούς για την αποστολή της φρεγάτας και την αρίστη επιχειρησιακή της κατάσταση, έλαβα ως δώρο ένα πιστό αντίγραφο του σκάφους- όχι σε φυσικό μέγεθος ασφαλώς- καμωμένο από ελεφαντόδοντο. Εγώ πρόσφερα το έργο μου «Η εγκυκλοπαίδεια των πάντων» για την εκπαίδευση των ναυτών.

Όταν την καλέσαμε με τον ασύρματο του «Μαίρη Λίντα» η Αμαλία ήταν ανεβασμένη σ’ ένα φοινικόδεντρο και παρατηρούσε μία μικρή ομάδα αρσενικών παγωνιών που έπαθαν κρίση ταυτότητας και συμπεριφέρονται σαν καρδερίνες. Και ανοίγουν, που λέτε, τα φτερά τους πάνω στα δέντρα δημιουργώντας ένα δεύτερο φύλλωμα πάνω στο ήδη υπάρχον. Η αδελφή μου προσπαθεί να κατανοήσει τι τους προκάλεσε αυτή την παρέκκλιση και να διερευνήσει το κατά πόσον είναι μεταδοτική και σε άλλα είδη μέσω μιμητισμού. Διότι, όπως μου εξήγησε, αν ισχύει κάτι τέτοιο, μπορεί εν συνεχεία να δούμε γλάρους σε κοτέτσια, φασιανούς σε παραλίες και στρουθοκαμήλους στα περβάζια μας, «είναι ένα μεμονωμένο συμβάν, αδελφέ μου ή το γένος των πτηνών οδεύει σε μια πλήρη συμπεριφορική απορρύθμιση, ιδού η απορία».

Της είπα να αφήσει για λίγο τις συμπεριφορικές παρεκκλίσεις των παγωνιών και να ασχοληθεί με τον επικείμενο γάμο της θυγατέρας της Σεραφίνας με την ταξίαρχο του πυροβολικού Αντιλόπη Καλαμπαλίκη. Της ανέφερα ότι ο γάμος θα γίνει τον Ιούλιο στην οικία μου. Η Αμαλία ευαρεστήθηκε σφόδρα με την απόφασή μου να φιλοξενήσω εδώ την τελετή. Μου εξήγησε απολογητικά ότι, επειδή οι έρευνές της βρίσκονται σε κομβικό σημείο, δεν θα είναι σε θέση να συνδράμει το παραμικρό στις προετοιμασίες, «θα κάνω τα αδύνατα δυνατά να παραστώ, αδελφέ μου, όμως ακόμη κι αυτό δεν μπορώ να σ’ το εγγυηθώ, είναι μεγάλη η ερευνητική πρόκληση, πιστεύω ότι ήγγικεν η ώρα να αφήσω ανεξίτηλη τη σφραγίδα μου στην επιστήμη της ορνιθολογίας». Έπειτα μου ζήτησε να της παραθέσω τις σκέψεις μου γύρω από την τελετή. Το έπραξα ευχαρίστως.

Η υπογραφή του συμφώνου συμβίωσης και η γαμήλια δεξίωση θα γίνουν στον κήπο. Τα τραπέζια θα στηθούν πέριξ του αγάλματος της μητέρας, το οποίο θα ντύσω για την περίσταση. Θα της φορέσω το σιέλ ταγέρ, το κολιέ με τα υπέρογκα μαργαριτάρια και το κοραλλί καπέλο με φτερά καλιακούδας. Το μενού θα το αποφασίσουμε με τον Τιμόθεο, ο οποίος είναι τόσο δημιουργικός που αρκεί να του θέσεις ένα ευρύ θέμα π.χ. «το σιδηρούν παραπέτασμα» ή «ο εν Κανά γάμος» και μετά μεγαλουργεί. Ο κατάλογος των προσκεκλημένων θα καταρτιστεί από τις δύο συζύγους με ελάχιστες προσθήκες από εμένα, κυρίως από μέλη του λογοτεχνικού συρφετού και του διπλωματικού σώματος. Μπορώ, ας πούμε, να εξαιρέσω τον γραμματέα του Πνευματικού Κέντρου «Εν τούτω νίκα», τον κύριο Παντελεήμονα Δρυ; Δεν θα μου το συγχωρέσει διότι τον ταλαιπωρεί ένα οξύ σύμπλεγμα κατωτερότητας και συνεπώς θα εκλάβει τη μη πρόσκληση ως ευθεία προσβολή της προσωπικότητός του. Δεν μπορώ να του κάνω τέτοιο κακό.

«Ποιος δήμαρχος θα τελέσει το γάμο;», ρώτησε η αδελφή μου. Θα κάνουμε οντισιόν προκειμένου να βρεθεί ο πλέον φωτογενής διότι το γεγονός θα τύχει μεγάλης προβολής και όχι μόνο στον ελληνικό κόσμο. Η Αμαλία μού είπε πως, αν και πρόκειται για μια νομικής υφής διαδικασία- είναι η υπογραφή ενός συμφώνου- θα ήθελε στην αρχή να ακουστεί μια σύντομη προσευχή. Της υποσχέθηκα ότι θα την αναπέμψω εγώ στη νοηματική γλώσσα. Είχε και μια τελευταία παράκληση, «θα ήθελα στη δεξίωση να ακούγονται ήχοι σπανίων πτηνών της Μαλαισίας, θα σου στείλω ακουστικό υλικό, γίνεται;». Ασφαλώς!

Όταν έκλεισα τον ασύρματο σύσσωμο το πλήρωμα της φρεγάτας ήταν εμφανώς συγκινημένο. «Παντρεύω την ανιψιά μου!», είπα με ενθουσιασμό. «Η ώρα η καλή», απήντησε ο κυβερνήτης, δίδοντας το σήμα στη χορωδία των κελευστών να ερμηνεύσει, υπό τον ήχο των σειρήνων, το «τράβα μπρος και μη σε μέλλει, θάρρος η ζωή μας θέλει κι είναι πάντοτε ωραία η ελπίδα για παρέα».

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *