Η ώρα του Γεδεών Δούκα

Η ώρα του Γεδεών Δούκα

Έρως ανίκατε μάχαν

Είμαι σε δίλημμα, φίλοι ακροατές. Έχω τη σθεναρή πεποίθηση ότι ο αναγνώστης μου, ο Ναυπλιεύς Ελευθέριος Κύκλωπας και η οικονόμος μου, η εγκυμονούσα δεσποινίς Ναυσικά Δημογέροντα έχουν συνάψει δεσμό. Ουδέν μεμπτό και με γεια τους με χαρά τους, όμως ο βιολογικός πατέρας του εμβρύου, ο εθελοντής πολεμιστής Χαρίτων Φωτεινός βρίσκεται στο σκοτάδι. Τώρα εγώ να τον ενημερώσω ή να σιωπήσω;

Δεν είμαι και απολύτως βέβαιος ότι έχει συναφθεί ο δεσμός, οι ενδείξεις όμως είναι ισχυρές. Κατ’ αρχάς κάνα δυο φορές που τους άκουσα να μιλούν μεταξύ τους – και δεν είχαν προσέξει την παρουσία μου – παρατήρησα ότι έχουν καταργήσει τον πληθυντικό ευγενείας. Επίσης, εκτός από σινεμά και βόλτα στον Κατακλυσμό, έχουν πάει μαζί στη Διεθνή Έκθεση Κύπρου, στο περίπτερο των ζώων συντροφιάς, καθώς και προσκύνημα στην εκκλησία των αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης στο Μένοικο. Και σημειώστε ότι ζήτησαν από τον Τιμόθεο να τους ετοιμάσει κοινό καλάθι με τα περιηγητικά γεύματα. Κοινό καλάθι! Φως φανάρι, αγαπητοί μου. Μην κοιτάτε που παριστάνω τον ανήξερο από διακριτικότητα κι επειδή η ανατροφή μου δεν μου επιτρέπει να δράσω διαφορετικά. Τα έχουν! Τελεία και παύλα.

Αμ, το άλλο… Πάω πριν λίγες μέρες να επιθεωρήσω τις τουλίπες στον κήπο και πέφτει το μάτι μου στο μάνγκο που είχε φυτέψει η Ιντίρα Γκάντι κατά την επίσκεψή της στην Κύπρο στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Είχε παραθέσει επίσημο πρόγευμα προς τιμήν της η μητέρα μου. Την πρωθυπουργό συνόδευε το προεδρικό ζεύγος της νήσου, ο αείμνηστος Σπύρος Κυπριακού και η ερίτιμη σύζυγός του Μιμή. Μετά την ανάκρουση των εθνικών ύμνων των δύο κρατών η μητέρα συνόδεψε την πρωθυπουργό των Ινδιών στο σημείο όπου θα φυτευόταν το εθνικό δέντρο της χώρας της. Το προεδρικό ζεύγος και εγώ μείναμε στη βεράντα. Ο Σπύρος είχε να χειριστεί μία ακόμα συνωμοσία εναντίον του, η δε Μιμή μου τραγούδησε με μπάσα φωνή το «Ας ερχόσουν για λίγο».

Μετά τη φύτευση η μητέρα μου επέστρεψε με την πρωθυπουργό εμφανώς ενθουσιασμένη. Είχαν ανακαλύψει ότι έχουν την ίδια γενέθλιο ημέρα, τη δεκάτη ενάτη Νοεμβρίου. Αυτό σήμαινε πως ήταν τώρα τρεις οι Σκορπιοί στο τραπέζι: Σπύρος Κυπριανού, Ιντίρα Γκάντι και Μαρίκα Αλευρομάγειρου-Δούκα. Όταν το άκουσε η Μιμή έφτυσε στον κόρφο της και ζήτησε πολιτικό άσυλο στην πρεσβεία του Παναμά. Το αίτημα αποσύρθηκε κατόπιν παρεμβάσεως του τότε προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων Γεωργίου Λαδά.

Ας επανέλθω όμως στο θέμα μας. Τι είδα, λοιπόν, τις προάλλες πάνω στο «Μάνγκο της Ιντίρα»; Να είναι χαραγμένη στον κορμό μια καρδιά που τη διαπερνά ένα βέλος. Στη μια άκρη του βέλους το γράμμα νι και στην άλλη -την αιχμηρή- το έψιλον. Ηλίου φαεινότερον. Ναυσικά και Ελευθέριος! Μου ήρθε μια σκοτοδίνη. Αφού συνήλθα κάλεσα τον αναγνώστη μου στο ντεζιρέ σαλόνι. Του μίλησα ευθέως για το εύρημά μου. Ήταν ταραγμένος, «μπορεί να το έγραψαν οι συμμαθητές της Μαρίκας Βοναπάρτη». Ποιοι συμμαθητές, φίλοι μου; Η θυγατέρα μου εκπαιδεύεται κατ’ οίκον, δεν έχει συμμαθητάς, μόνον διδασκάλους!

Η προσπάθεια του Ελευθέριου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα ήταν αποκαρδιωτική. Του ζήτησα να μιλήσει χωρίς περιστροφές, «έχουμε κοινά ενδιαφέροντα, κύριε Δούκα». Κι εγώ έχω κοινά ενδιαφέροντα με σωρεία ατόμων -αγαπώ κι εγώ την ποίηση, λόγου χάριν, όπως και η πρώην ευρωβουλευτής Αντιγόνη Παπαδοπούλου- με είδατε ποτέ να χαράσσω τα αρχικά μας πάνω σε κορμούς δέντρων που έχουν φυτευτεί από αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων; Τον κάλεσα επιτέλους να σοβαρευτεί, «δεν γεννήθηκα εχθές, κύριε Κύκλωπα».

Μετά έβαλε τα κλάματα. Είναι μπερδεμένος είπε, δεν ξέρει τι του συμβαίνει, παρότι σαραντάχρονος, έμενε μέχρι πρότινος με τους γονείς του, ήτο αυστηρά προσηλωμένος στα βιβλία και ουχί στα κοράσια και τώρα νιώθει αυτό το πράγμα που είναι μια θερμότης και μια έξαψη και θέλει να το ζήσει πρώτα και ύστερα να το ονοματίσει. «Όπως ένα τέκνο, κύριε Δούκα, πρώτα έρχεται εις τον κόσμον με την ονοματοθεσία να έπεται». Όχι, απαραίτητα, σεβαστοί μου ακροατές. Εμένα η μητέρα μου με είχε ονοματίσει πριν τη σύλληψή μου, η οποία συνέβη στην αγία πόλη των Ιεροσολύμων. «Αντίνοε, απόψε θα συλλάβω τον πρωτότοκο υιό μας, θα φέρει το όνομα Γεδεών, θα ζήσει μες στο πολύ και μες στο τίποτε», είχε πει στον σύζυγό της. Ο πατέρας μου απλώς συνεμορφώθην, προσφέροντας εκών άκων το σπέρμα του… And the rest is history.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *