Η ώρα του Γεδεών Δούκα

Η ώρα του Γεδεών Δούκα

Vulpes Vulpes

Εκ μέρους των διδασκόντων της φιλτάτης μου θυγατρός Μαρίκας Βοναπάρτη ήρθε και με βρήκε στο κονικλοτροφείο που διατηρώ στο κελάρι ο καθηγητής του δικαίου του διαστήματος Σόλων Μπέρμπερης. Εν πρώτοις μου εξέφρασε τον θαυμασμό σύμπασας της χορείας των διδασκόντων για την επίδοση της Μαρίκας Βοναπάρτη «η οποία υπερέβη και την πλέον αισιόδοξη προσδοκία». Του χάρισα ένα μοβ κουνέλι από μια σπάνια ποικιλία της Σαρδηνίας κι ένα μελανόμορφο αγγείο που είχε βρει ο αδερφός μου ένα πρωί που σκάλιζε τον κήπο. Όπως σας έχω πει, φίλοι μου, ο Μανδραγόρας μετοίκησε στα χρόνια του μεσοπολέμου στη Βραζιλία όπου έκανε δική του οικογένεια και ζει μέσα στις αχανείς φυτείες καφεόδεντρων. Είναι ευθυτενής και πρασινομάτης, γύρω στα τριάντα, έχει μια δυσκολία στην προφορά του ρο. Το μασάει, το λέει περίπου μισό. Όχι γο αλλά ρο μισό.

Ο κύριος Μπέρμπερης εξέφρασε και μία ανησυχία εκ μέρους όλων των διδασκόντων. Όχι, δεν υπάρχει κάποιο μαθησιακό ζήτημα, απλώς η Μαρίκα Βοναπάρτη φαίνεται εσχάτως ολίγον μελαγχολική. Αρχικά δεν το παραδεχόταν, τελικά κατάφερε να της εκμαιεύσει το λόγο η καθηγήτρια της ηφαιστειολογίας, «μου λείπει το είδος μου», της είπε άκεφα. Δηλαδή; «Να, κύριε Δούκα, σκεφτείτε πώς θα ήταν η ζωή σας σ’ ένα μέγαρο γεμάτο αλεπούδες που θα σας περιποιούνταν και θα σας εκπαίδευαν. Δεν θα θέλατε κάποτε να βλέπατε και κάναν άνθρωπο;».

Τι να τον κάνεις τον άνθρωπο όταν είσαι γεμάτος από πολυτέλειες και υλικές απολαύσεις; Εγώ της προσφέρω τα πάντα. Αν ήταν σε μια σπηλιά με ομοειδείς της, θα ήταν ευτυχέστερη; Να της πείτε πως τα μέλη του είδους της, του Vulpes vulpes, είτε πέφτουν θύματα των λαθρεμπόρων και καταλήγουν στους ώμους της υψηλής κοινωνίας ως παλτά και εσάρπες, είτε γίνονται βορά των θηρευτών και των ευγενών κυνηγών. Ο ίδιος ο πρίγκιπας Φίλιππος, ο σύζυγος της βασιλίσσης Ελισάβετ, κάθε Οκτώβριο πηγαίνει για κυνήγι αλεπούς. Τι να το κάνει τέτοιο είδος! «Και το δικό μας είδος, κύριε Δούκα, έχει τα βάσανά του και το δικό μας είναι έκθετο σε ποικίλους κινδύνους, ποιος άνθρωπος, όμως, θα το απεκδυόταν ολωσδιόλου, ζώντας μονίμως ανάμεσα σε μέλη μίας άλλης συνομοταξίας;» Εγώ, κύριέ μου. Εγώ ο Γεδεών Δούκας του Αντίνοου και της Μαρίκας, εκ Λάρνακος και εξ Ιεροσολύμων. Μάλιστα έχω δύο γενέτειρες… Η σύλληψή μου έγινε στα Ιεροσόλυμα όταν είχαν πάει οι γονείς μου για προσκυνηματικό τουρισμό, η δε γέννησή μου έλαβε χώρα στη Λάρνακα τρία χρόνια αργότερα. Κατόπιν δικαστικής αποφάσεως, στο πιστοποιητικό γέννησης δηλώθηκαν και οι δύο πόλεις ως οι γενέθλιοι τόποι μου.

Ο κύριος Μπέρμπερης δεν διαφώνησε επί της ουσίας μαζί μου, εξέφρασε ωστόσο τη γνώμη πως θα ήταν καλό, έστω και για λίγο, η Μαρίκα Βοναπάρτη να έλθει σε επαφή με μέλη του είδους της, χωρίς αυτό να θέτει εν αμφιβόλω τον τρόπο ζωής της και χωρίς να υπονομεύει τη λαμπρή της πορεία ανάμεσα στους ανθρώπους. «Και πού να την πάω, κύριε καθηγητά, στα δάση της Αγγλίας να μου τη γδάρει ο πρίγκιπας Φίλιππος;», είχα λίγο εκνευριστεί.

Τότε μου παρέθεσε λεπτομερώς τη σύσταση των διδασκόντων. Να πάμε με τη Μαρίκα Βοναπάρτη σε κάποιο χωρίο, ονόματι Καλαβορίκι, που βρίσκεται στο τμήμα των Ιμαλαΐων που ανήκει στο κράτος της Μιανμάρ, σε υψόμετρο δεκαοκτώ χιλιάδων ποδών. Οι κάτοικοι του Καλαβορικίου θεωρούν ιερή την αλεπού, την οποία λατρεύουν ως ελάσσονα θεότητα, όπως έχουμε εμείς τους αγίους και τους μάρτυρες, τον άγιο Χαράλαμπο φερ’ ειπείν. Κάθε σπίτι διαθέτει μία οικόσιτη αλεπού ενώ οι άγριες έχουν το ελεύθερο να μπαινοβγαίνουν στα σπίτια των κατοίκων ανά πάσα στιγμή και ώρα. Η προτροπή τους, λοιπόν, είναι να περάσουμε ένα Σαββατοκύριακο με τη θυγατέρα μου στο Καλαβορίκι προκειμένου να της δοθεί η δυνατότητα να συναγελαστεί με άλλες αλεπούδες σ’ ένα περιβάλλον ασφαλές και ευφρόσυνο.

Έδωσα αμέσως εντολή στην οικονόμο μου, τη δεσποινίδα Ναυσικά Δημογέροντα, να κάνει τις κρατήσεις για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Είχα όμως και μία ογκούμενη αγωνία. Αν θελήσει η Μαρίκα Βοναπάρτη να παραμείνει στο Καλαβορίκι; Πώς θα επιστρέψω εγώ άτεκνος στη νήσο; Ζήτησα τη γνώμη του Σακελλάριου Ρίχτερ. Ο νομικός μου σύμβουλος απήντησε ότι η θυγατέρα μου ενηλικιώνεται τον προσεχή Νοέμβριο, εφόσον το ταξίδι θα γίνει στα τέλη Μαΐου δεν θα έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Επομένως, όλα καλά και ουδεμία ανησυχία δικαιολογείται.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *