Η ώρα του Γεδεών Δούκα

Η ώρα του Γεδεών Δούκα

 

Καληνύχτα

Μετά από υπόδειξη του ιατρού μου, του καθηγητού Λυσικράτη Ευγενικού, επικοινώνησα με τον εξοχότατο Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας με πρόθεση να καταθέσω την εντολή της εποπτείας του Ελλάς 2021. «Κύριε Πρόεδρε, με τιμήσατε με την απόφασή σας να χρίσετε εμένα επικεφαλής των παγκόσμιων εορτασμών για τα διακόσια έτη από την έναρξη της εθνικής παλιγγενεσίας, λόγοι υγείας, ωστόσο, με υποχρεώνουν να σας ζητήσω να με απαλλάξετε από τα καθήκοντά μου». Ο Πρόεδρος ήταν κάθετος, «σε καμία περίπτωση!». Με προέτρεψε να αναπαυθώ και να ασχοληθώ με τη διοργάνωση σε κατοπινό στάδιο, «έχουμε πολύ χρόνο, αγαπητέ μου, και στο κάτω κάτω της γραφής σας ζητώ μια γενική εποπτεία, δεν θα ήθελα επ’ ουδενί λόγω να σας δω να αποχωρείτε». Απέσυρα την παραίτηση. Τι να έκανα; Δεν είναι εύκολο να εγείρει κανείς ενστάσεις στον ύπατο πολιτειακό παράγοντα της Ελλάδος.

Κάλεσα τον κύριο Ευγενικό στο βεριτέ σαλόνι, «το και το», του λέω, «δεν κατάφερα να παραιτηθώ, παρόλα αυτά ο Πρόεδρος μου έδωσε πίστωση χρόνου». Δεν ικανοποιήθηκε, «η σύστασή μου ήταν σαφής, η κατάσταση της υγείας σας επιτάσσει να περιορίσετε αμέσως τις δραστηριότητές σας». Του είπα ότι, εφόσον ο ίδιος έκανε τη σύσταση, η ευθύνη είναι πλέον αποκλειστικά δική μου, «είμαι ο θεράπων ιατρός σας!», «ακριβώς, άλλο όμως ιατρός και άλλο κηδεμόνας», «έχω ευθύνη απέναντί σας και απέναντι στο ίδρυμα». Ποιο ίδρυμα; «Απολύεστε! Θα διορίσω εκ νέου τον παιδίατρο Μιθριδάτη Μεντεσέ. Να ενημερωθεί πάραυτα διά επιστολής». Έδειχνε να μην κατανοεί αυτό που του έλεγα, «κύριε καθηγητά, απολύεστε, περάστε από την οικονόμο μου για καταβολή των οφειλομένων, δεν είστε πλέον ο προσωπικός μου ιατρός».

«Πρώτον, δεν λέγομαι Ευγενικός και δεύτερον, δεν είστε εσείς ο εργοδότης μου», απάντησε. «Δεν με ενδιαφέρει με ποιους άλλους έχετε επαγγελματική σχέση, κύριέ μου, από τον οίκο των Δούκα έχετε αποδεσμευτεί». Του εξήγησα με ευγένεια και ηρεμία ότι σέβομαι την επιστημοσύνη του και εκτιμώ το ενδιαφέρον του για μένα, ενόψει όμως των πολλών μου υποχρεώσεων, δεν μπορώ να ακολουθήσω όσο πιστά θα ήθελα τις συμβουλές του. Είμαι πατέρας και δημόσιο πρόσωπο και καλλιτέχνης και εργοδότης και επικεφαλής του Ελλάς 2021 και πρόεδρος του πνευματικού κέντρου «Εν τούτω νίκα». Τα περιθώρια συμμόρφωσης είναι ελάχιστα. Του ξεκαθάρισα ότι ο λόγος της απόλυσής του είναι οι τάσεις αυταρχισμού απέναντι στις οποίες είχα εξ απαλών ονύχων δυσανεξία. Ούτε η μήτηρ μου δεν κατόρθωσε να με ποδηγετήσει, αγαπητοί μου. Μάλιστα. Ούτε η Μαρίκα Αλευρομάγειρου-Δούκα που ήθελε διακαώς να γίνω τραπεζίτης και να αποκτήσω σύζυγο και τέκνα πολλά.

Έπειτα θέλησε να μιλήσει ανοικτά. «Ως εδώ και μη παρέκει, αρκετά με τις φαντασιώσεις. Δεν λέγεστε Γεδεών Δούκας, αλλά Λουκάς Ανδρέου». Όχι! «Σας φέρανε πριν τέσσερα χρόνια στο γηροκομείο διότι δεν υπήρχε κανείς να σας φροντίζει». Όχι! «Η σύνταξή σας -υπήρξατε φιλόλογος και λυκειάρχης- μετά βίας καλύπτει τα έξοδα διαμονής, διατροφής και τα φάρμακά σας». Όχι! «Η μόνη που σας επισκέπτεται, κι αυτή σπανίως τους τελευταίους μήνες, είναι μια ανιψιά σας που λέγεται Ελένη». Όχι! «Γράφετε συνεχώς ασυνάρτητα πράγματα και μετά αγορεύετε λες και βρίσκεστε στο δικαστήριο ή στη Βουλή». Όχι! «Είστε ηλικιωμένος, μόνος και ξεχασμένος, κύριε Ανδρέου, αφήστε μας να σας βοηθήσουμε, είμαστε επιστήμονες». Όχι! Δεν θέλω τη βοήθεια κανενός επιστήμονα, θα απευθυνθώ στους ακροατές μου, «διατηρώ εβδομαδιαία εκπομπή στο Retro Radio, κύριε». «Δεν υπάρχει ούτε σταθμός, ούτε εκπομπή, ούτε ακροατές». Ψέματα! «Φέρτε μου τη θυγατέρα μου, την αλώπεκα Μαρίκα Βοναπάρτη!». «Προφανώς αναφέρεστε σ’ εκείνο το καχεκτικό γατί που πιλατεύετε αλύπητα… Α, και επιτέλους με λένε Σωτηριάδη!». «Είστε απαράδεκτος, φύγετε αμέσως από μπροστά μου!», είχα απολέσει την ψυχραιμία μου.

Έφυγε. Έκλεισε την πόρτα ενός λευκού δωματίου και με άφησε μόνο με όλο αυτό το τίποτα. Μ’ αυτή την τιμωρία για ό,τι έζησα και για ό,τι φοβήθηκα ή απέτυχα να ζήσω. Δεν ξέρω αν ισχύουν αυτά που είπε. Μπορεί να είναι η αλήθεια, μπορεί και όχι. Το μείζον όμως είναι ότι εσείς, οι ακρατές της «Ώρας του Γεδεών Δούκα» υπάρχετε και με ακούτε. Κι εφόσον υπάρχετε εσείς, υπάρχω και εγώ· ο Γεδεών Δούκας του Αντίνοου και της Μαρίκας, ο αδελφός της Αμαλίας και του Μανδραγόρα, ο πατέρας της αλώπεκος Μαρίκας Βοναπάρτη. Σας οφείλω μεγάλη ευγνωμοσύνη, φίλοι μου. Δώσατε νόημα στη ζωή ενός γέροντα. Σας ευχαριστώ από καρδιάς. Έρρωσθε και ευδαιμονείτε! Καληνύχτα.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *