Η Ραμόνα Παπαϊωάννου μάς συστήνει τον μικρό της αδελφό, Πολύβιο

Η Ραμόνα Παπαϊωάννου μάς συστήνει τον μικρό της αδελφό, Πολύβιο

Η Ραμόνα Παπαϊωάννου μάς συστήνει τον μικρό της αδελφό, Πολύβιο
Φωτογραφία: Στέλιος Καλλινίκου

Μπορεί να διαφέρουν σαν τη μέρα με τη νύχτα, όμως η αγάπη που νιώθουν ο ένας για τον άλλο, είναι εμφανής. Η πρωταθλήτρια του στίβου μας συστήνει το μικρό της αδελφό, Πολύβιο, και μαζί θυμούνται όλα όσα τους ενώνουν από παιδιά.

Από τη Νατάσσα Γεωργίου

Μετακομίσατε στη Γεροσκήπου από την Ελλάδα, σε νεαρή ηλικία, έχοντας μαμά Ελληνίδα και μπαμπά Ελληνο – Βραζιλιάνο. Ποια χαρακτηριστικά έχετε κληρονομήσει από αυτό το κράμα πολιτισμών;
Ραμόνα: Αν και είμαι άνθρωπος που προσαρμόζεται αρκετά ευ-κολα όπου και αν πάω, η αληθεια είναι πως, το πρώτο διάστημα, δυσκολεύτηκα στην Κύπρο. Μεγαλώνοντας, πιστεύω ότι έχω κληρονομήσει κάτι και από τις τρεις εθνικότητες, αλλά εννοείται πως η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι δυο χώρες που έπαιξαν τον σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση αρκετών πτυχών του χαρακτήρα μου. Η Βραζιλία υπάρχει στο αίμα μου, ούτως η άλλως. Την έχω μέσα μου από τον μπαμπά μου, σε διάφορα μικρά πράγματα, εκτός βέβαια από το χρώμα μου! (Γέλια). Τις περισσότερες φορές, υπερισχύει η αθηναϊκή μου πλευρά.
Πολύβιος: Δεν ξέρω τι ακριβώς έχω πάρει από τον καθένα, αλλά σίγουρα, αυτή η ανάμιξη, είναι πολύ ενδιαφέρουσα! (Γέλια).

Έχετε μόλις δύο χρόνια διαφορά. Κάνατε παρέα όταν ήσασταν μικροί;
Ρ.: Παίζαμε μαζί από αρκετά μικρή ηλικία, κυρίως τα καλοκαίρια, που τα περνούσαμε στην Αίγινα. Στην περίοδο της εφηβείας, ο καθένας μας είχε διαφορετικές παρέες. Θυμάμαι πως μαλώναμε συχνά σαν παιδιά στο σπίτι (Γέλια). Συνδεθήκαμε περισσότερο στα 20 μας, ιδίως κατά την περίοδο που μέναμε μαζί στην Αθήνα και η σχέση αυτή διαρκεί μέχρι σήμερα.
Π.: Λόγω της μικρής διαφοράς ηλικίας που έχουμε, πάντα κάναμε παρέα και πάντα μαλώναμε! (Γέλια). Μεγαλώσαμε σε μια όμορφη γειτονιά της Γεροσκήπου, όπου περνούσαμε τις μέρες μας, παίζοντας στο δρόμο με τα άλλα παιδιά. Σήμερα, έχει ο καθένας τους φίλους του, αλλά αυτό δεν άλλαξε τη σχέση μας.

Έχετε κοινά ενδιαφέροντα;
Π.: Από μικροί, οι ημέρες μας είχαν ένα κοινό: την προπόνηση! Στην Αθήνα, πολλές φορές συναντιόμασταν αργά το βράδυ στο σπίτι, όταν επιστρέφαμε από τις προπονήσεις μας. Πηγαίναμε πολύ συχνά μαζί στο γήπεδο, για να βλέπουμε την αγαπημένη μας ΑΕΚ. Εγώ, φυσικά, κάθε εβδομάδα και η Ραμόνα, όσο πιο συχνά μπορούσε!

Η Ραμόνα ήταν προστατευτική, ως η μεγάλη αδελφή;
Π.: Θα έλεγα πως ναι. Είναι ο χαρακτήρας της έτσι.

Έχετε πολύ διαφορετικές προσωπικότητες -εσύ, Ραμόνα, εξω-στρεφής και παρορμητική, ενώ ο Πολύβιος, ντροπαλός και συγκρατημένος. Τι θα θέλατε να παίρνατε ο ένας από τον άλλο;
Ρ.: Ακριβώς αυτό! Θα ήθελα να ήμουν πιο συγκρατημένη ως άν-θρωπος και να σκέφτομαι πριν κάνω κάποια πράγματα ή πριν μιλήσω! (Γέλια). Αυτό είναι κάτι που έχει ο Πολύβιος, ενώ εγώ, καθόλου. Να λειτουργώ και με τη λογική, όπως κάνει ο αδελφός μου.
Π.: Θα ήθελα να είχα το πείσμα της, όσον αφορά τους στόχους που βάζει.

Γενικά, συζητάτε τα θέματα που σας απασχολούν και νιώθετε ότι έχετε τη στήριξη ο ένας του άλλου;
Ρ.: Πλέον, έχουμε αναπτύξει μια υπέροχη αδελφική και φιλική σχέση μεταξύ μας, μαζί με τις αναμενόμενες διαφωνίες. Το βασικό είναι ότι ξέρω πως πάντα, ο αδελφός μου, με στηρίζει σε ό,τι κάνω και πιστεύω πως αυτό θα συνεχίσει να συμβαίνει και στο μέλλον. Στο αθλητικό κομμάτι, μπορεί να μην έρχεται να με παρακολουθεί από κοντά σε όλους τους αγώνες, αλλά νιώθω ποσό πολύ χαίρεται για μένα όταν διαπρέπω και πόσο στεναχωριέται, όταν είμαι τραυματισμένη ή δεν τα πηγαίνω καλά.
Π.: Με τη Ραμόνα, συζητάμε για πολλά θέματα και είμαστε δίπλα ο ένας στον άλλον. Έχουμε και τις διαφορές μας, κάτι που είναι απολύτως φυσιολογικό.

Υπήρξαν περίοδοι στη ζωή σας που δεν ήσασταν τόσο συνδε-δεμένοι;
Ρ.: Νομίζω εκεί κοντά στην εφηβεία μας. Ξέρεις πώς είναι αυτές οι ηλικίες για τα αγόρια και τα κορίτσια. Δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι!

Ραμόνα, ποιες είναι οι επόμενες διοργανώσεις που θα συμμετάσχεις;
Φέτος, είναι μια γεμάτη χρονιά και είμαστε ήδη στην περίοδο που θα αρχίσω τους αγώνες. Αυτό που εύχομαι, πρώτα από όλα, είναι να είμαι υγιής. Τα τέλη Ιουνίου, έχουμε τους Μεσογειακούς Αγώνες, όπου θέλω πολυ να καταφέρω να διακριθώ. Η μεγάλη διοργάνωση της χρονιάς είναι το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στο Βερολίνο, τον Αύγουστο.

Σε ευχαριστεί η απαιτητική καθημερινότητά σου;
Ρ.: Ναι, την έχω συνηθίσει πλέον. Είναι η ζωή που εγώ επέλεξα και που αγαπώ. Υπάρχουν μέρες, που είμαι τόσο κουρασμένη, που δεν έχω κουράγιο ούτε να σηκωθώ από τον καναπέ! Ακόμα και αυτό, είναι κομμάτι της ζωής μου και μου αρέσει.

Στα 23, όταν ένιωσες έτοιμη να ασχοληθείς επαγγελματικά με τον αθλητισμό, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ήταν αργά;
Ρ.: Για κάποιους, μπορεί να θεωρηθεί ότι άρχισα αργά. Για πολλούς αθλητές, πιθανόν να είναι όντως αργά. Για μένα, αυτή ήταν η ηλικία που ένιωσα έτοιμη να αφοσιωθώ στον πρωταθλητισμό, κάτι που αγαπούσα από μικρό παιδί. Αν το είχα κάνει νωρίτερα, ίσως και να είχα αναδειχθεί πιο γρήγορα, ίσως όμως και να μην πήγαινα καλά και να αποφάσιζα να τα παρατήσω. Κάθε άνθρωπος, έχει τη δική του σωστή ώρα για να διαλέξει την πορεία του και να πάρει αποφάσεις για τη ζωή του. Αρκεί πάντα, να διαλέγει ο ίδιος το πώς θα προχωρήσει και να μην αποφασίζει κάποιος άλλος για αυτόν.

Άρα, πιστεύεις ότι υπάρχει η κατάλληλη στιγμή για το κάθετι και ότι δεν πρέπει να πιέζουμε καταστάσεις;
Ρ.: Οπωσδήποτε! Για όλα υπάρχει η κατάλληλη στιγμή, φτάνει να κυνηγάμε τις ευκαιρίες που έρχονται στη ζωή μας, να είμαστε έτοιμοι, με τα μάτια μας ανοιχτά και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, να κάνουμε πράξη τα όνειρα και τους στόχους μας.

Αυτή είναι μια φιλοσοφία που εφαρμόζεις σε όλες τις πτυχές της ζωής σου;
Ρ.: Σχεδόν σε όλες. Κάνω πράγματα, όταν νιώσω έτοιμη και ώριμη να τα κάνω. Κάποιες φορές, μπορεί να είναι και λάθος, δεν είμαι τόσο απόλυτη σε αυτό, αλλά πιστεύω πολύ στο σωστό timing, και αυτό ισχύει και για τις ανθρώπινες σχέσεις. Μπορεί να βρεις τον άνθρωπό σου, με όλα όσα αναζητάς σε αυτόν, όμως η χρονική στιγμή να είναι τόσο λάθος, που τελικά να μην μπορείς να είσαι μαζί του.

Πώς συνδυάζονται αθλητισμός και θηλυκότητα;
Ρ: Θεωρώ ότι κάθε γυναίκα – αθλήτρια, απλά έχει ή δεν έχει, θηλυκότητα. Θέλω να πιστεύω ότι είναι κάτι που εγώ έχω. Τουλάχιστο, αυτό μου δίνουν να καταλάβω οι άντρες! (Γέλια). Με βλέπουν πρώτα σαν γυναίκα, και μετά σαν αθλήτρια. Από μικρή, μου άρεσε να φτιάχνω μαλλιά και νύχια, να ψωνίζω καλλυντικά, ρούχα, τσάντες, κοσμήματα και όλα τα σχετικά. Μου αρέσει πολύ να αναδεικνύω τη θηλυκή μου πλευρά, παρόλο που έχω ένα αρκετά γυμνασμένο σώμα, λόγω πρωταθλητισμού. Αν και όλη μέρα είμαι μέσα στο γήπεδο, με τα αθλητικά μου ρούχα, δεν ξεχνώ ποτέ πως είμαι γυναίκα. Ακόμα και στις προπονήσεις, φορώ τα δαχτυλίδια και τα σκουλαρίκια μου, κάποιες φορές βάφω και τα χείλη μου, διάφορα τέτοια. Αν μια αθλήτρια θέλει να δείχνει τη θηλυκή της πλευρά, πιστεύω πως μπορεί να το συνδυάσει.

Πολύβιε, ασχολήθηκες και εσύ με τον αθλητισμό, στο ποδό-σφαιρο, αγωνιζόμενος σε τοπικές ομάδες της Αθήνας. Είχες κλίση στο άθλημα από μικρός;
Από μικρός, το ποδόσφαιρο ήταν κάτι που απολάμβανα ιδιαίτερα. Έπαιζα ποδόσφαιρο σε επαγγελματικό και ερασιτεχνικό επίπεδο, όμως στην πορεία, δεν το κυνήγησα.

Γιατί πήρες την απόφαση να εγκαταλείψεις το άθλημα;
Π.: Δεν νιώθω ότι έχω εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο, αφού η αγάπη που έχω για το άθλημα παραμένει αναλλοίωτη. Στο μέλλον, σχεδιάζω να ασχοληθώ ξανά με τον χώρο, ως προπονητής στην ακαδημία που διατηρεί ο πατέρας μου.

Μένεις μόνιμα στην Πάφο. Απολαμβάνεις τη ζωή εκεί, ακόμα και το χειμώνα, που επικρατεί μεγαλύτερη ησυχία;
Π.: Μου αρέσει η ζωή στην Πάφο, τόσο το καλοκαίρι, όσο και το χειμώνα. Έχω αρκετούς φίλους και πάντα υπάρχουν πράγματα να κάνω, για να γεμίζω ευχάριστα τις ώρες μου. Παρόλα αυτά, δεν παραλείπω να επισκέπτομαι συχνά την Αθήνα, που είναι μία και μοναδική!

Ραμόνα, ποια είναι η γνώμη σου για τις αδελφές ψυχές;
Ρ.: Δύσκολη ερώτηση! Σαν Ραμόνα, πιστεύω πως υπάρχει αυτός ο ένας και μοναδικός σύντροφος για τον κάθε ένα από εμάς. Από την άλλη, είναι λίγοι άνθρωποι που καταφέρνουν το «για πάντα μαζί» και που βρίσκουν τον απόλυτο έρωτα, το άλλο τους μισό. Οι περισσότεροι κάνουν σχέσεις και γάμους με αυτούς που τους προσφέρουν μόνο τα βασικά που έχουν στο μυαλό τους. Επιλέγουν τη σιγουριά και τις βολεμένες σχέσεις και παρόλο που με το πέρασμα του χρόνου αγαπιούνται αληθινά, δεν έζησαν τον απόλυτο έρωτα μεταξύ τους.

Βλέπετε τους εαυτούς σας με οικογένεια στο μέλλον;
Π.: Έχοντας μεγαλώσει σε μια υπέροχη οικογένεια, σίγουρα κάποια στιγμή θα ήθελα να δημιουργήσω και τη δική μου.
Ρ.: Θέλω πολυ στο μέλλον να δημιουργήσω τη δική μου οικογένεια και να κάνω την κόρη που τοσό πολύ επιθυμώ! (Χαμόγελο). Ελπίζω να σταθώ τυχερή να βρω το άλλο μου μισό, τον άντρα που θα θέλω να είναι ο πατέρας των παιδιών μου και να με αξιώσει ο Θεός να κάνω παιδιά.

Σκέφτεστε συχνά το παρελθόν, μετανιώνοντας για πράγματα;
Π.: Πιστεύω ότι δεν υπάρχει λόγος να μετανιώνουμε για το παρελθόν, απλά μόνο να μαθαίνουμε.
Ρ.: Δεν σκέφτομαι συχνά το παρελθόν. Έχω μετανιώσει, τόσο για πράγματα που έκανα, όσο και για άλλα που δεν έκανα. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω και δεν μπορώ να κάνω κάτι για να αλλάξω κάτι που πέρασε. Από τα λάθη μου, έχω πάρει το μάθημά μου και με βοήθησαν να γίνω καλύτερη. Όσο για αυτά που δεν έκανα, έχω καταλάβει πως ζούμε μια φορά και δεν πρέπει να αφήνουμε για μετά, ό,τι μπορούμε να κάνουμε τώρα, γιατί μπορεί να μη μας δοθεί ξανά η ευκαιρία.

Επιμέλεια: Γιώργος Χρυστοστόμου
Μακιγιάζ: Thea Chrys
Μαλλιά: John Paffitis
Η Ραμόνα φορά ρούχα από Volt2Eleven και ο Πολύβιος ρούχα από Marks & Spencer.
Θερμές ευχαριστίες στο ξενοδοχείο Hilton Park για τη φιλοξενία κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης. 

Πηγή : Περιδικό Hello!, τ. 171

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *