Ίδια μελωδία διαφορετικός στίχος

Ίδια μελωδία διαφορετικός στίχος

Πριν από κάποιες μέρες παρουσιάστηκε στην Αθήνα ο νέος δίσκος της Βικτωρίας Ταγκούλη «Οι νικητές του πουθενά». Στη συγκεκριμένη δουλειά υπάρχει ένα κομμάτι (σε μουσική του Σταύρου Σιόλα και στίχους του Μάνου Ελευθερίου), το οποίο έχει τη δική του, ιδιαίτερη ιστορία. Η ιδιαιτερότητα του τραγουδιού αυτού βρίσκεται στο γεγονός ότι ο στίχος του κυκλοφόρησε πριν από κάποια χρόνια με διαφορετική μελωδία (του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα), τραγουδημένο από τη Δήμητρα Παπίου. Με αφορμή την ιστορία αυτή, η στήλη θυμάται άλλο ένα παρόμοιο περιστατικό.

Πρόκειται για μια ιστορία που μας πάει πίσω στα μέσα της δεκαετίας του ’70 και στο ξεκίνημα του Αντώνη Βαρδή στη δισκογραφία. Ο πρώτος προσωπικός δίσκος του μεγάλου συνθέτη και ερμηνευτή κυκλοφόρησε το 1976 από τη Lyra, με τίτλο «Οραματίζομαι». Οι στίχοι ήταν του Γιάννη Αθανασιάδη, ενός νέου στιχουργού που ζούσε στη Σουηδία. Όπως περιγράφει ο ίδιος ο Βαρδής σε συνέντευξη που είχε δώσει στον Θανάση Γιώγλου για το Ogdoo, ο Αθανασιάδης τού είχε δώσει κάποιους στίχους, τους οποίους με τη σειρά του έδωσε στον Γιώργο Νταλάρα για να τους δει. Στον Νταλάρα άρεσαν, αν και σημείωσε ότι φαινόταν η απειρία του στιχουργού και πως ήθελαν δουλειά. Ο Βαρδής ξεκίνησε να δουλεύει πάνω στα κομμάτια, με τον Νταλάρα όμως να ζητά διάφορες αλλαγές στους στίχους: «Δύο χρόνια περίπου γινόταν αυτό το πράμα, μας κούρασε. Τόσο εγώ όσο και ο στιχουργός «διαλυθήκαμε» με το να δουλεύουμε αυτά τα τραγούδια», λέει στην ίδια συνέντευξη. Από τη μία, λοιπόν, ήταν ο Νταλάρας που ήθελε συνεχώς αλλαγές στους στίχους και από την άλλη ο Βαρδής, ο οποίος είχε δώσει μια υπόσχεση στον φίλο του και στιχουργό.

Τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο πολύπλοκα όταν μια μέρα ο Βαρδής συνάντησε -στο μαγαζί όπου τραγουδούσε- τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, ο οποίος του είπε ότι τα τραγούδια του πάνω στα οποία δούλευε βγαίνανε υπέροχα. Ο Βαρδής δεν είχε ιδέα για ποια τραγούδια μιλούσε ο στιχουργός. Τελικά, όπως αποδείχτηκε, ο Νταλάρας είχε δώσει στον Παπαδόπουλο τις μελωδίες του Βαρδή που είχαν προκύψει μέσα από τη συνεργασία του με τον Αθανασιάδη. Και τότε συνέβη κάτι που ούτε ο Νταλάρας αλλά ούτε και ο Μάτσας της MINOS δεν περίμεναν: ο Βαρδής δεν δέχτηκε να κυκλοφορήσουν τα τραγούδια με τους στίχους του Παπαδόπουλου. «Ή μ’ αυτούς τους στίχους ή καθόλου», είχε πει. Οι υπόλοιποι δεν μπορούσαν να το πιστέψουν. Τελικά, ο δίσκος με τα τραγούδια αυτά (σε στίχους του Αθανασιάδη) κυκλοφόρησε από το αντίπαλο δέος, τη Lyra και σημείωσε -σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του Βαρδή- παταγώδη αποτυχία.

Δύο χρόνια αργότερα, όταν ο Νταλάρας ετοίμαζε τον δίσκο «Οι Μάηδες οι ήλιοι μου», ο ερμηνευτής ζήτησε από τον Βαρδή να συμπεριλάβει ένα από τα κομμάτια εκείνα, με τους στίχους του Παπαδόπουλου αυτή τη φορά. Ήταν το τραγούδι «Θυμήσου», που στον δίσκο του Βαρδή με τον Αθανασιάδη είχε κυκλοφορήσει με τον τίτλο «Βραδιάζει». Η μελωδία αυτή, λοιπόν, πέρασε στην ιστορία της δισκογραφίας ως μια από τις ελάχιστες που κυκλοφόρησαν δύο φορές, με διαφορετικό στίχο.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *