Κλέλια Μενελάου: H Κύπρια σύντροφος του Παναγιώτη Μπουγιούρη μάς συστήνεται

Κλέλια Μενελάου: H Κύπρια σύντροφος του Παναγιώτη Μπουγιούρη μάς συστήνεται

Κλέλια Μενελάου: H Κύπρια σύντροφος του Παναγιώτη Μπουγιούρη μάς συστήνεται
Φωτογραφία: Ρούλα Ρέβη

Τα τελευταία χρόνια είδε πολλές φορές το όνομά της σε τίτλους θεμάτων sites και περιοδικών: χώρισε, παντρεύτηκε, ξαναχώρισε, είναι έτοιμη να αποκτήσει παιδί με τον σύντροφό της, Παναγιώτη Μπουγιούρη. Κι όλα αυτά εν αγνοία της, χωρίς να έχει μιλήσει ποτέ. Αυτή είναι η πρώτη συνέντευξη της Κλέλιας και είναι αποφασισμένη να μιλήσει για όλα.

Του Πιερή Παναγή

Μου στέλνει μήνυμα στο κινητό πως «δεν βρήκα εύκολα ταξί, είμαι στο δρόμο τώρα» συνοδευμένο με ένα λυπημένο emoji. Λίγα λεπτά αργότερα, βλέπω από τις μεγάλες τζαμαρίες του Zonar’s ένα νεαρό κορίτσι, να διασχίζει σαν οπτασία την Πανεπιστημίου και να κάθεται απέναντί μου αφού πρώτα με χαιρετά εγκάρδια. Παραγγέλνει ζεστό αφέψημα με μπόλικα μυρωδικά του βουνού, σταυρώνει τα χέρια και περιμένει. Αυτή είναι η πρώτη της συνέντευξη και έχει άγχος. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. «Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Λάρνακα. Όταν άρχισα το μπαλέτο ήμουν μικρή, μόλις τεσσάρων χρονών. Είχα μια εξαιρετική δασκάλα που με έκανε να το αγαπήσω. Βλέποντάς με, με έβαλε κατευθείαν στη δεύτερη τάξη και με τα χρόνια, όσο μεγάλωνα ένιωθα ότι μου ταιριάζει. Οι φίλες μου έκαναν πιάνο, τένις. Εγώ δεν ένιωθα την ανάγκη να δοκιμάσω κάτι άλλο. Με πώρωνε το μπαλέτο. Γι’ αυτό και πάντοτε το έβλεπα σοβαρά, ήξερα ότι με αυτό και γενικότερα με το χορό θα ασχοληθώ στη ζωή μου».

Στο τελευταίο της κείμενο στην Athens Voice –συνεργάζεται με το αθηναϊκό free press από τα τέλη του περασμένου χρόνου- έγραψε για τις θυσίες, τους κόπους και τα κλάματα μιας χορεύτριας. Είναι όντως τόσο δύσκολα τα πράγματα Κλέλια; «Έχω την αίσθηση ότι στο εξωτερικό είναι ακόμα πιο δύσκολα, ακόμα πιο σκληρά και ανταγωνιστικά. Στην Ελλάδα, παρόλες τις δυσκολίες είναι ακόμη χαλαρά. Γενικά, είναι μια απαιτητική σπουδή που πρέπει να έχεις τεράστιες αντοχές. Παράλληλα, πρέπει να αναπτύξεις κάποιες άμυνες και να μην αφήνεις να σε επηρεάζει κάτι αρνητικό που θα ακούσεις από κάποιο δάσκαλο ή συμφοιτητή σου. Υπάρχουν στιγμές που θα σου μιλήσουν σκληρά, επομένως πρέπει να μπορείς να το χειρίζεσαι». Η μεγαλύτερη δυσκολία που είχε να αντιμετωπίσει ήταν οι κατά καιρούς τραυματισμοί της.

«Όσο ήμουν στην Κύπρο είχα τη μαμά μου να με πάει στο γιατρό, να με φροντίσει. Στην Αθήνα έπρεπε να τα αντιμετωπίσω μόνη μου και υπήρχαν στιγμές που δεν είχα κουράγιο. Συνέχιζα όμως με όποιο πόνο, χωρίς παράπονα». Και πώς διαχειρίζεται ένα 22χρονο κορίτσι όλες αυτές τις θυσίες; Δεν υπάρχουν στιγμές που θέλει να ξενυχτήσει, να φάει και να πιει χωρίς περιορισμούς; «Όταν έχεις να κάνεις με μια τόσο πειθαρχημένη σπουδή και όταν μπεις σε μια ομάδα για να κάνεις μια δουλειά πρέπει πάνω απ’ όλα να είσαι επαγγελματίας. Ξεχνάς το έξω γιατί το πρόγραμμα είναι δύσκολο και απαιτητικό. Από την άλλη δεν ήμουν ποτέ ο τύπος που έβγαινε και γυρνούσε στις 5 το πρωί. Προτιμώ να πάω για καφέ και να μιλήσω με μια φίλη μου, να πάω σινεμά. Έτσι, νιώθω ότι γεμίζει πιο δημιουργικά ο χρόνος μου. Θα πάω και ένα βράδυ σε ένα μπαρ, θα πιω ένα ποτό αλλά μέχρι εκεί».

Στην Αθήνα βρίσκεται από τα 18 της. Αφού αποφοίτησε από την Εθνική Λυρική Σκηνή, έκτοτε ζει και εργάζεται εκεί. «Πριν μερικές μέρες κάναμε πρεμιέρα. Είναι η πρώτη παράσταση στην οποία συμμετέχω επαγγελματικά πια, στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, με το έργο «Η Ωραία Ελένη» όπου ερμηνεύω τη θεά Αφροδίτη. Γνωριστήκαμε με τον σκηνοθέτη το καλοκαίρι όταν είχε δει δουλειά μου, μου είπε για την παράσταση που θα έκανε κι ότι με σκέφτηκε για τον συγκεκριμένο ρόλο. Έτσι είπα το ναι, ξεκινήσαμε πολύωρες πρόβες και νομίζω θα μας δικαιώσει το αποτέλεσμα. Προς το παρόν πάντως, δεν έχω άγχος. Νομίζω θα αγχωθώ στην πρεμιέρα».

Όλο αυτό το τρέξιμο -παράσταση, πρόβες, editorial μόδας, κείμενα στην Athens Voice- τι στερεί από την καθημερινότητά της; «Δεν νιώθω να στερούμαι κάτι… Κάνω κάτι που μου αρέσει επομένως κατά κάποιο τρόπο απολαμβάνω την κούραση από τις πρόβες και το ότι είμαι συνέχεια στο τρέξιμο. Είναι κάτι καινούριο για μένα επομένως το απολαμβάνω. Νιώθω ότι αξίζει τον κόπο». Ούτε ο Παναγιώτης δεν παραπονιέται; «Έφτασε η ώρα να μιλήσουμε και γι’ αυτό;» λέει και χαμογελά πίνοντας μια γουλιά από το τσάι της. Είναι αμήχανη και κουμπωμένη γιατί πολλές φορές είδε το όνομα της να πρωταγωνιστεί κατά καιρούς σε site και μπλογκ: «Ένα βήμα πριν την εκκλησία», «Χωρισμένοι στο ίδιο νησί», «Το μωρό που θα αλλάξει τη ζωή τους», «Έτοιμοι για γάμο» είναι μόνο μερικοί από τους τίτλους άρθρων με τον Παναγιώτη Μπουγιούρη –τον σύντροφό της- και την ίδια πρωταγωνιστές.

«Ό,τι γράφτηκε, γράφτηκε χωρίς να έχουμε μιλήσει ποτέ ούτε εγώ ούτε ο Παναγιώτης. Πολλές φορές, αναρωτιέμαι πού τα βρίσκουν. Στην αρχή με θύμωνε. Ήταν άβολο να γράφει για μένα ο καθένας, ό,τι του κατέβει στο κεφάλι. Πια δεν τους δίνω ιδιαίτερη σημασία, έχω μάθει να τα χειρίζομαι. Δεν θέλω να το αφήσω να με επηρεάζει». Με τον Παναγιώτη, παραδέχεται πως ταίριαξαν από την αρχή της σχέσης τους με ένα μαγικό τρόπο. «Σε έναν άνθρωπο δεν σε γοητεύει μόνο ένα πράγμα: το χρώμα των ματιών του ή τα χέρια του. Είναι μια γενική αύρα που σε ελκύει. Έτσι συνέβη και με τον Παναγιώτη. Γνωρίζοντάς τον, ταιριάξαμε σε πολλά πράγματα. Επειδή και ο ίδιος είναι καλλιτέχνης, νομίζω είναι πιο εύκολο να ταυτιστούμε». Και τα βασικά συστατικά για μια σχέση ποια είναι Κλέλια; «Νομίζω το κυριότερο είναι η εμπιστοσύνη μεταξύ του ζευγαριού. Παράλληλα πρέπει να υπάρχει συμβιβασμός. Να ακούς τα θέλω και τις ανάγκες του συντρόφου σου. Δεν μπορείς να ζεις όπως όταν ήσουν μόνος σου. Ιδιαίτερα όταν συγκατοικείς με τον άλλο πρέπει να γίνονται αμοιβαίες υποχωρήσεις. Έτσι γίνεται και σε μας, δεν διαφέρουμε από τα άλλα ζευγάρια».

Και πώς σκέφτεται το μέλλον; Τι θέλει να κάνει; «Ιδανικά θέλω να ανοίξω μια σχολή χορού. Δεν νομίζω να είναι στην Κύπρο ή την Αθήνα. Θέλω να το ψάξω έτσι ώστε να κάνω αυτό που με αντιπροσωπεύει και που ονειρεύομαι. Δεν ξέρω αν θα κάνω οικογένεια ή πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Θέλω να έχω το σκυλάκι μου -ένα χαριτωμένο και ήσυχο Yorkshire-, να είμαι καλά και υγιής για να μπορώ να κάνω αυτό που αγαπώ, το μπαλέτο. Και δίπλα μου να έχω ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπούν».

Styling: Bίβιαν Ρουβέλα
Μακιγιάζ/μαλλιά: Κατερίνα Μητροπούλου
Μακιγιάζ/μαλλιά εξωφύλλου: Δημήτρης Σταματίου (DTales Agency Make Up Expert L’oreal Paris) 
Bοηθός φωτογράφου: Θανάσης Κουσούνης

Ευχαριστούμε το «inn athens hotel» (Γ. Σουρρή 3 & Φιλελλήνων, Σύνταγμα, Αθήνα. Τηλ: 0030-2103258555, www.innathens.com) για την ευγενική φιλοξενία.

Πηγή : Περιοδικό Omikron, τεύχος 250

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *