Μαρία Μπεκατώρου:  Γιατί είσαι πάντα τόσο χαρούμενη, Μαρία;

Μαρία Μπεκατώρου:  Γιατί είσαι πάντα τόσο χαρούμενη, Μαρία;

Μαρία Μπεκατώρου:  Γιατί είσαι πάντα τόσο χαρούμενη, Μαρία;

Φέτος η Μαρία διανύει την πιο επιτυχημένη της σεζόν. Η ίδια δεν το πιστώνει στον εαυτό της. Απλά, προσπαθεί να το απολαμβάνει.

Από τον Αλέξανδρο Πρίφτη

Το ρολόι στον απέναντι τοίχο του γκρι καναπέ της δείχνει 20.21. Η Μαρία κάθεται ανακούρκουδα δίπλα μου και χασμουριέται. «Δεν φαντάζεσαι πόσο κουρασμένη είμαι…», μου εξηγεί. «Τις τελευταίες ημέρες, το σπίτι μου με έχει δει μόνο δύο ώρες. Το πιστεύεις;», μου λέει απολογούμενη για το βαρύ πρόγραμμά της. Σε πολλά σημεία της συνέντευξης, ξεχνάει την κούρασή της και γελάει δυνατά. «Έχω και να μαγειρέψω…», λέει και πάμε στην κουζίνα. Κάνουμε ένα διάλειμμα μισής ώρας, ίσα για να στήσει το φαγητό (κοτόπουλο με λαχανικά στην κατσαρόλα). Βάζει το κινητό της στο αθόρυβο, παίρνει ένα λευκό μαξιλαράκι του καναπέ, στην αγκαλιά της και με το ύφος ενός παιδιού που θέλει να το πάνε εκδρομή, μου λέει: «Άντε, πάμε!».

Φέτος σημειώνει μεγάλη επιτυχία το «Still Standing», αλλά και το «Your Face Sounds Familiar». Πιστεύεις ότι είναι η χρονιά σου, Μαρία;
Θεωρώ ότι αυτά που κάνω φέτος -και το «Still Standing», αλλά και το «Your Face Sounds Familiar»- έχουν πάρει καλύτερη μορφή. Δεν βγάζω τον εαυτό μου απ’ έξω, εννοείται πως η παρουσίαση παίζει ρόλο, αλλά δεν είναι το μόνο στην επιτυχία μιας εκπομπής. Νομίζω ότι φέτος είμαι πιο χαλαρή, αλλά και πιο χαρούμενη από ποτέ, από κάθε άλλη χρονιά. Πέρσι, το «Still Standing» δεν είχε τόσα μαζεμένα γυρίσματα. Φέτος το γυρίζουμε καθημερινά, οπότε είμαι πιο συνεπής και νιώθω πιο οικεία.

Περίμενες ότι το «Your Face Sounds Familiar», στην πέμπτη πια σεζόν του, θα ξεπερνούσε σε τηλεθέαση το «Survivor»;
Για να είμαι ειλικρινής, όχι. Δεν ξέρω από πριν πώς θα πάει κάτι, γιατί δεν έχω εικόνα. Οπότε, πριν βγούμε στον αέρα, είχα πολύ άγχος, γιατί δεν γνώριζα τι θα συμβαίνει απέναντί μας. Ένιωθα, όμως, ότι το «Your Face Sounds Familiar», είναι το καλύτερο από όλα όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα. Αλλά, δεν ήξερα τι θα επιλέξει ο τηλεθεατής. Εγώ το πίστευα πολύ, αλλά δεν ήξερα την επιλογή του κόσμου. Τελικά, όλα καλά!

Εσύ, θα μπορούσες να συμμετάσχεις ως παίκτρια;
Όχι, όχι, σε καμία περίπτωση. Δεν θα το έκανα ποτέ. Δεν έχω ούτε το ταλέντο, ούτε τα χαρίσματα, αλλά ούτε και τις δυνατότητες που έχουν όλοι όσοι συμμετέχουν: Τραγουδάνε, αλλάζουν τη φωνή τους, κάνουν πολύωρες πρόβες – κι όλα αυτά μέσα σε μια εβδομάδα. Εγώ δεν κάνω γι’ αυτό. Δεν το ‘χω…

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου από την κριτική επιτροπή;
Τους αγαπώ όλους ιδιαίτερα. Με τον Σταρόβα είμαστε φίλοι χρόνια, τον ήξερα από πριν. Τη Μιμή Ντενίση τη λατρεύω. Είχαμε κάνει παρέα στο παρελθόν κι έχουμε πει ότι φέτος το «Your Face Sounds Familiar» έγινε για να ξαναβρεθούμε. Το ίδιο συνέβη και με τον Μαζωνάκη. Με τον Γιώργο γνωριζόμαστε πάνω από 20 χρόνια. Εγώ τον έβγαλα μέσα από την εκπομπή μου, στο «Τηλεάστυ». Τα έφερε έτσι η ζωή που ξαναβρεθήκαμε. Τον Αλέξη τον γνωρίζω σιγά-σιγά και τον συμπαθώ.

Αν δεν σου είχε δοθεί η ευκαιρία από το Mega, να μπεις σε μεγάλα projects και να γίνεις πιο γνωστή στον κόσμο, πώς θα ήταν σήμερα η ζωή σου πιστεύεις;
Θα ήμουν ακόμα στο «Τηλεάστυ» και θα έκανα αυτή την ωραία και όμορφη πρωινή εκπομπή μέχρι σήμερα. Ποτέ δεν είχα βλέψεις και όνειρα να γίνω διάσημη τηλεστάρ.

Λίγο οξύμωρο ακούγεται αυτό. Όλοι όσοι είναι στην τηλεόραση θέλουν τη δόξα και το χρήμα. Εσύ, τα απέρριπτες;
Θα σου πω, πώς το σκεφτόμουν. Εγώ είμαι άνθρωπος της ασφάλειας. Στο «Τηλεάστυ» έμεινα 20 χρόνια. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν η δεύτερή μου οικογένεια. Κάθε μέρα μαζί. Είναι ακόμα φίλοι μου και τους αγαπώ. Έλεγα τότε «εφόσον είσαι καλά εδώ, περνάς καλά, δεν υπάρχει λόγος να φύγεις!». Είχα ελευθερία εκεί, είχα την ευθύνη της εκπομπής μου και δεν ζητούσα παραπάνω πράγματα. Δεν ήμουν ποτέ φιλόδοξη κι ίσως γι’ αυτό να μου ήρθαν μετά τα μεγάλα πράγματα – γιατί ποτέ δεν τα κυνήγησα.

Ο χώρος της τηλεόρασης, σε ό,τι έχει να κάνει με τις προσωπικές σχέσεις και τις φιλίες, σε απογοήτευσε ποτέ;
Στην αρχή, ναι. Αλλά μόνο στην αρχή, ήμουν αρκετά μπερδεμένη. Τότε, στο «Τηλεάστυ», ήμασταν λίγοι κι ένιωθα «προστατευμένη». Όταν πήγα στο Mega και μετά στον ΑΝΤ1, που γνώρισα τόσο κόσμο, πάντα ήμουν καλοπροαίρετη σε όποιον με προσέγγιζε. Με τον καιρό, ξύπνησα. Δεν είναι αγγελικά πλασμένος ο χώρος της τηλεόρασης. Εκπαιδεύτηκα και ωρίμασα. Ποτέ δεν τσακώθηκα με κανέναν. Πλέον, όμως, ξεχωρίζω τους καλούς, από εκείνους που δεν είναι και τόσο καλοί και τους κρατάω σε απόσταση ασφαλείας.

Υπήρξαν άνθρωποι που προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν το όνομά σου;
Ναι, αλλά πλέον ξέρω να το χειριστώ. Αν το δεις σφαιρικά, όλα είναι «εκμετάλλευση». Δηλαδή, αν κυκλοφορήσει αύριο μια συνέντευξη που έδωσα το 1995 και έχει τίτλο «η Μαρία Μπεκατώρου δηλώνει…», είναι κι αυτό «εκμετάλλευση» του ονόματός μου. Σίγουρα, στη φάση που είμαι τώρα, κάποιοι σκέφτονται συμφεροντολογικά για εμένα. Τώρα πια, όμως, να ξέρεις, τα καταλαβαίνω αυτά. Από την πρώτη επαφή, ξέρω τι θέλει ο άλλος από μένα. Νιώθω πιο εκπαιδευμένη – κατά τ’ άλλα δεν άλλαξα καθόλου. Είμαι η ίδια Μαρία.

Κάποτε μου έλεγες ότι κάνεις εσύ τις δουλειές στο σπίτι. Συνεχίζεις;
Ε, ναι, ποιος θα τα κάνει; Θα βάλω τον Αντώνη να σκουπίσει και να σφουγγαρίσει; Αν είναι δυνατόν! Κουράζομαι πολύ, γιατί δουλεύω πολύ. Ευτυχώς, ο Αντώνης είναι πολύ υπομονετικός. Όμως κι εγώ είμαι συνεπής. Ποτέ δεν μένει το σπίτι χωρίς φαγητό. Θα συγυρίσω, θα μαγειρέψω, θα συμμαζέψω λίγο. Και στον ελεύθερό μου χρόνο, θα περάσω χρόνο με τον άντρα μου. Εδώ, μου βγάζω το καπέλο και είμαι περήφανη για μένα. Κρατάω πολύ καλά τις ισορροπίες, στο σπίτι και στη δουλειά μου.

Μετά από 11 χρόνια γάμου και 20 χρόνια σχέσης, ο έρωτας παραμένει ανάμεσά σας;
Παραμένει, αλλά σε μία διαφορετική μορφή – πιο μεστή, πιο βαθιά. Ξέρεις, εμένα δεν μου πηγαίνει το τρελό σκίρτημα των πρώτων εβδομάδων, η ένταση, το άγχος. Θέλω ηρεμία, το «λιμάνι» μου, που λέμε. Και ο Αντώνης μου τα έδωσε αυτά. Υπάρχει ειλικρινής και ανιδιοτελής αγάπη ανάμεσά μας. Εμένα αυτός ο έρωτας μου ταιριάζει. Προτιμώ την αγάπη από τον έρωτα – είναι πιο βαθύ συναίσθημα. Έχουμε τη λέξη «αφοσίωση». Αυτή μας χαρακτηρίζει.

Δεν περάσατε ποτέ κρίση;
Όχι, ποτέ. Μόνο περιόδους γκρίνιας, αλλά κι αυτό πέρασε στα ψιλά. Δηλαδή «άσε με, ρε παιδί μου. Μη με πιέζεις με το τάδε θέμα!». Αυτό και ως εκεί. Στα 20 χρόνια που είμαι με τον άντρα μου, δεν έχουμε τσακωθεί ποτέ. Θα το πιστέψεις;

Όχι, δεν γίνεται…
Τσακωμός, τι είναι; Να κάνεις έναν καβγά, να φωνάξεις και να μη μιλιέσαι με τον άλλον. Εγώ δεν το μπορώ αυτό, δεν το αντέχω. Λίγη γκρίνια μπορεί να υπάρξει πού και πού, αλλά κάνει και καλό. Είναι ένα ωραίο σκαμπανέβασμα.

Υποχωρείς στις διαφωνίες;
Ναι, πολλές φορές. Όπως ξέρεις, δεν αντέχω τις φωνές, τα νεύρα, τις εντάσεις. Οπότε, προκειμένου να τα αποφύγω, υποχωρώ.

Ο Αντώνης σε ζηλεύει όταν σε φλερτάρουν ανοιχτά οι παίκτες στο «Still Standing»;
(γελάει δυνατά). Όχι, καθόλου. Γενικά, δεν βλέπει πολύ, γιατί λείπει. Αλλά, διάφοροι φίλοι μας, του το λένε και γελάει. «Αφού αρέσω, παιδί μου!», του λέω. Τι να κάνω, εγώ φταίω; (γελάει). Φέτος, έχουμε ορεξάτους παίκτες. Αλλά, όχι, δεν με ζηλεύει. Τα έχουμε λύσει αυτά τα θέματα. Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό να θεωρείς ότι «τον έδεσες τον γάιδαρό σου», αλλά δεν ζηλεύουμε ο ένας τον άλλον – ειδικά μετά από τόσα χρόνια.

Ποιο λάθος που έκανες δεν θα ήθελες με τίποτα να το επαναλάβεις;
Κάποτε εμπιστεύτηκα λάθος άνθρωπο. Είχα μιλήσει σε «δικό μου» πρόσωπο για ένα θέμα και με πρόδωσε. Ήταν σε φιλικό επίπεδο η συγκεκριμένη προδοσία, και απογοητεύτηκα. Από τότε έχω, ως αρχή μου, να μη μιλάω σε ανθρώπους που δεν ξέρω καλά, μόνο και μόνο επειδή είμαι ευάλωτη. Πρέπει να τσεκάρεις πολλές φορές έναν φίλο σου για να πεις ότι είναι φίλος σου. Κι αν δεν ξέρεις κάποιον καλά, τότε καλό είναι να μην τα λες όλα. Εγώ, την πάτησα και πήρα το μάθημά μου!

Παραμένεις, όμως, ευκολόπιστη κι ας προδόθηκες…
Όχι, δεν είμαι πια. Έχεις δίκιο, κάποτε ήμουν πολύ καλοπροαίρετη κι ευκολόπιστη. Όχι πια.

Με τον χρόνο τι σχέση έχεις; Αγχώνεσαι που μεγαλώνεις;
Δεν αγχώνομαι για την εξωτερική μου εμφάνιση. Αυτά τα βολεύω. Το έχω ξαναπεί, κάνω κάνα μποτοξάκι και ως εκεί. Την παραμόρφωση φοβάμαι. Θέλω να είμαι νέα, να δείχνω νεότερη από την ηλικία μου. Όταν θα πάω 50, θα ήθελα να δείχνω 40 ετών. Αλλά δεν μπορώ στα 50 να μοιάζω με 25άρα! Αυτό δεν γίνεται. Δεν μου αρέσει η υπερβολή. Τόσο όσο. Ό,τι έχω κάνει, άλλωστε, το έκανα για τον εαυτό μου και μετά για τον άντρα μου. Όχι για να βγαίνω ωραία στην τηλεόραση. Μου αρέσει αυτό που βλέπω στον καθρέφτη. Αν δεν μου αρέσει αύριο, θα το διορθώσω, χωρίς όμως να παραμορφωθώ. Το μεγαλύτερό μου άγχος είναι να μην περνούν τα χρόνια χωρίς να τα καταλαβαίνω. Θέλω να τα ζω όμορφα. Να μη «χάνονται».

Σε δέκα χρόνια από σήμερα, πού θα ήθελες να είσαι και τι θες να κάνεις;
Αν δεν είμαι μπροστά, στην τηλεόραση, θα ήθελα να είμαι πίσω. Στις παραγωγές. Μου αρέσει η δουλειά μου και δεν θέλω να την αφήσω. Αλλά ok, το μπροστά μπορεί να σταματήσει. Και θα σταματήσει, έτσι κι αλλιώς, κάποια στιγμή. Όμως, νομίζω ότι μπορώ να προσφέρω – κι ας μη φαίνομαι εγώ. Θα μιζεριάσω αν φύγω από την τηλεόραση, από τον χώρο.

Τι λείπει από τη ζωή σου; Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που μπορεί να έχεις;
Μιλάς με έναν άνθρωπο που έχει καταλάβει πια πως το σημαντικότερο πράγμα είναι η υγεία. Άπαξ κι έχω την υγεία μου, εγώ και οι άνθρωποι που αγαπώ, δεν θέλω κάτι άλλο. Είμαι πλήρης. Έχω τη δουλειά μου, το σπίτι μου, τον άντρα μου. Ζούμε αξιοπρεπώς κι όχι μέσα στη χλιδή. Πριν από λίγες ημέρες, μου έστειλαν ένα άρθρο με τίτλο «τα χρυσά συμβόλαια» και με είχαν μέσα. Από πού κι ως πού; Σε πληροφορώ, ότι δεν έχω κανένα «χρυσό συμβόλαιο». Αμείβομαι κανονικά. Σαφώς κι όταν κάνεις κάτι που έχει επιτυχία, ο μισθός είναι καλύτερος, αλλά σε καμία περίπτωση δεν παίρνω τα τρελά λεφτά. Δεν τα κυνήγησα κιόλας! Με τον Αντώνη πάντα έχουμε την εξής λογική: Να έχουμε το σπίτι μας, την οικογένειά μας, να ζούμε αξιοπρεπώς. Ως εκεί. Η μεγαλύτερη πολυτέλεια που κάνουμε είναι ένα ταξιδάκι τον χρόνο. Κι αυτό όχι υπερπαραγωγή. Νορμάλ πράγματα. Τα μεγαλεία κι όλα αυτά δεν τα θέλησα ποτέ.

Info: Το «Still Standing» μεταδίδεται καθημερινά στις 18.30, από τον ΑΝΤ1. Το «Your Face Sounds Familiar» μεταδίδεται κάθε Κυριακή στις 21.20, επίσης από τον ΑΝΤ1.

Πηγή : Περιοδικό Down Town, τεύχος 641

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *