Μαρίνα Μανδρή-Προκόπης Αγαθοκλέους: «Σε αυτό τον γάμο είμαστε ίσοι»

Μαρίνα Μανδρή-Προκόπης Αγαθοκλέους: «Σε αυτό τον γάμο είμαστε ίσοι»

Μαρίνα Μανδρή-Προκόπης Αγαθοκλέους: «Σε αυτό τον γάμο είμαστε ίσοι»
Φωτογραφία: Παναγιώτης Μηνά

Παθιασμένοι για τη ζωή, αυθόρμητοι, ειλικρινείς, αποκαλυπτικοί, γεννημένοι ο ένας για τον άλλο. Ο Προκόπης και η Μαρίνα στην πρώτη τους συνέντευξη ενάμιση μήνα μετά τον γάμο τους -και οκτώ μήνες μετά τη γέννηση της κόρης τους, Δάφνης- μιλούν για όλα όσα τους ενώνουν.

Από τον Κωνσταντίνο Χάμπαλη

 

Σύμφωνα με τον Γάλλο συγγραφέα, Antoine de Saint Exupery, «Η ζωή μας έμαθε ότι αγάπη δεν είναι να κοιτάζει ο ένας τον άλλον, αλλά να κοιτάζουν και οι δύο προς την ίδια κατεύθυνση». Ισχύει;

Προκόπης: Όχι μόνο να κοιτάζουν προς την ίδια κατεύθυνση αλλά και να πορεύονται προς αυτή.

Μαρίνα: Αρκεί να υπάρχει από την αρχή θέληση και αγάπη, γιατί πολλές φορές θα εμφανιστούν και παράδρομοι!

Τι αγάπησε ο ένας στον άλλο;

Προκόπης: Την ειλικρίνεια και την ευθύτητα του χαρακτήρα της. Η Μαρίνα, ως άτομο, είναι παρορμητικό που καμιά φορά ξεπερνάει το όριο που η ίδια μπορεί να θέσει στον εαυτό της, αλλά αναγνωρίζει τα λάθη της και ζητάει συγνώμη όταν και όποτε πρέπει. Αυτό αγάπησα σε αυτή, την αλήθεια της.

Μαρίνα: Τι αγάπησα στον Προκόπη; Τον Προκόπη! Γι’ αυτό που είναι, γι’ αυτό που δείχνει, γι’ αυτό που βλέπετε. Τον αγαπώ. Θεωρώ ότι είναι όλοι οι χαρακτηρισμοί μαζεμένοι σ’ ένα όνομα, σε μία λέξη, σ’ ένα χαμόγελο.

Αγαπώ σημαίνει να εκφράζεις ελεύθερα τα συναισθήματά σου.

Μαρίνα: Επίσης, να νιώθεις άνετα με τον άνθρωπό σου χωρίς να πρέπει να ζυγιάζεις τις σκέψεις και να μετράς τα λόγια που ρέουν από μέσα σου.

Λέτε εύκολα σ’ αγαπώ ο ένας τον άλλον;

Προκόπης: Κι αν υπάρξει στιγμή που δεν θα το πούμε θα το εκφράσουμε με πράξεις, μ’ ένα φιλί, μια αγκαλιά.

Μαρίνα: Εξάλλου, το σ’ αγαπώ δεν είναι λόγια, αλλά πράξεις. Αποδεικνύεις καθημερινά στον άνθρωπο σου, αλλά και στον εαυτό σου, τον λόγο που επέλεξες να είσαι μαζί του για το υπόλοιπο της ζωής σου.

Δύο αντισυμβατικοί τύποι, λοιπόν, πώς πήραν την απόφαση ν’ ανέβουν τα σκαλιά της εκκλησίας;

Προκόπης: Όλο ξεκίνησε αντισυμβατικά! Έφτασα στην εκκλησία και η Μαρίνα ήταν ήδη εκεί!

Μαρίνα: Μόνο έτσι θα γινόταν αυτός ο γάμος. Έχω την εντύπωση ότι αυτή η αντισυμβατικότητά μας, μας οδήγησε σε αυτό το μονοπάτι.

Και πού έγκειται αυτή η αντισυμβατικότητα;

Μαρίνα: Στην τρέλα και την παρορμητικότητά μας. Δεν υπάρχουν καλούπια στον δικό μας γάμο. Έχω την εντύπωση ότι αν ήμουν μ’ έναν άνθρωπο που δεν αισθανόμουν ελεύθερη δεν θα προχωρούσα ποτέ σε μια τόσο σοβαρή σχέση.

Προκόπης: Όταν της έκανα πρόταση γάμου γονάτισε μαζί μου. Κι όταν τη ρώτησα γιατί, μου είπε: «Σε αυτό το γάμο θέλω να είμαστε ίσοι».

Δύσκολη απόφαση ο γάμος.

Μαρίνα: Δύσκολη απόφαση γι’ αυτούς που δεν μπορούν να συμβιβαστούν στις εύκολες διαδικασίες. Γι’ αυτούς που πραγματικά ξέρουν τι θέλουν στη ζωή τους, ο γάμος είναι απλά η επισφράγιση του έρωτά τους.

Ήταν ο γάμος που πάντα ονειρευόσασταν;

Μαρίνα: Κι ακόμα καλύτερος, γιατί μαζί τον οργανώσαμε. Επέμενα λίγο περισσότερο εγώ σε κάποια διαδικαστικά. Παρόλα αυτά καταφέραμε να κάνουμε αυτό που θέλαμε. Είναι σπουδαίο πράγμα να θυμάσαι και την παραμικρή λεπτομέρεια του γάμου σου.

Προκόπης: Κι αυτό οφείλεται σε έναν τεράστιο βαθμό στους φίλους μας που βοήθησαν στην όλη διαδικασία. Ήταν δίπλα μας σε όλα. Ήταν μια έκρηξη αγάπης αυτός ο γάμος. Όπως η γέννηση και τα βαφτίσια της κόρης μας, Δάφνης. Νιώθω ευλογημένος με τη Μαρίνα, γιατί έχουμε έναν κύκλο ανθρώπων γύρω μας που ανά πάσα στιγμή, ανάβει το φυτίλι της αγάπης του και εκρήγνυται.

Αισθάνεστε ότι άλλαξε κάτι στη ζωή σας από τη μέρα που παντρευτήκατε;

Μαρίνα: Τίποτε απολύτως. Ούτε καν στην καθημερινότητά μας. Μόνο μέσα στο σπίτι γίνεται ένας μικρός χαμός, αλλά όλα τ’ άλλα παραμένουν τα ίδια. Κι όταν υπάρχει ένα παιδί σε αυτή τη σχέση, το δέσιμο που αισθάνεσαι για τον σύντροφό σου γίνεται πιο βαθύ. Οπότε, ο γάμος τι να αλλάξει; Τίποτε απολύτως.

Πόσο άλλαξε τη ζωή σας ο ερχομός της μικρής Δάφνης;

Μαρίνα: Πάρα πολύ. Ξαφνικά υπάρχει ένα ακόμα άτομο μέσα στο σπίτι που εξαρτάται από σένα. Οπότε, αλλάζει η ζωή και η ψυχοσύνθεσή σου. Αλλά, προσπαθούμε να φέρουμε τη Δάφνη στα δικά μας μέτρα. Αρχικά, πορευτήκαμε βάσει των δικών της διαδικασιών κι ακολούθως προσαρμόζεται στα δικά μας δεδομένα. Είναι εύκολο μωρό, δεν είναι γκρινιάρα, ούτε ιδιότροπη.

Προκόπης: Το γεγονός ότι δεν είναι γκρινιάρα οφείλεται σ’ έναν τεράστιο βαθμό στη Μαρίνα που ανέλαβε την ανατροφή της 24ωρες το 24ωρο. Εκείνη full time μητέρα κι εγώ στον ρόλο του κουβαλητή. Η Μαρίνα, κατάφερε να μεταδώσει στη Δάφνη ηρεμία, γαλήνη και ασφάλεια.

Δεν σας κρύβω ότι μου θυμίζετε λίγο κλασική κυπριακή οικογένεια, όπου ο μπαμπάς δουλεύει και η μητέρα αναλαμβάνει το μεγάλωμα των παιδιών.

Προκόπης: Πρόκειται για πετυχημένη συνταγή από την απαρχή της ανθρωπότητας! Το δοκιμασμένο, το κλασικό πολλές φορές, μπορεί να σε σώσει!

Κλασικός οικογενειάρχης με μοντέρνα ερεθίσματα;

Προκόπης: Ανοιχτός οικογενειάρχης σε οποιαδήποτε ερεθίσματα!

Από το στιλ, τη μόδα;

Μαρίνα: Ο καθένας ακολουθεί το δικό του στιλ. Και βεβαίως συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλο! Ζητώ τη γνώμη του κι αυτός τη δική μου! Τα γούστα μας συμβαδίζουν!

Προκόπης: Όλα είναι σχετικά στις μέρες μας. Μοδάτος και στιλάτος μπορεί να είναι ο κάθε άνθρωπος που ξέρει να φοράει τα ρούχα και όχι να τον φοράνε αυτά.

Έχω την εντύπωση ότι η Μαρίνα είναι πιο αυστηρή μέσα στο σπίτι. Ισχύει;

Μαρίνα: Μελλοντικά αυτό θα φανεί πιο έντονα όσο αφορά το παιδί! Θα είμαι αυτή που θα βάζει τα όρια και ο Προκόπης αυτός που θα τα διαλύει.

Προκόπης: Η Μαρίνα, όντως, θα είναι αυτή που θα βάζει όρια κι εγώ, πολύ φοβάμαι ότι θα είμαι αυτός που δεν θα μπορεί να αντισταθεί στα νάζια και στο χαμόγελο της Δάφνης! Αλλά θα το παλέψω!

Προκόπη, ποια ήταν η αντίδρασή σου όταν έμαθες ότι η Μαρίνα ήταν έγκυος;

Προκόπης: Οι παλμοί της καρδιάς μου δεν παρέμειναν ίδιοι. Αλλά, ήμουν έτοιμος να γίνω πατέρας. Ξέραμε ημερομηνία και ώρα της σύλληψης. Το περιμέναμε.

Μαρίνα: Έβλεπε αθλητικά, θυμάμαι, εκείνη την ημέρα. Έπρεπε να του το πω τρεις φορές για να το ακούσει. Οπότε, ούτε ακραίοι συναισθηματισμοί υπήρχαν ούτε τίποτα. Το περιμέναμε.

Υπάρχουν σκέψεις και για δεύτερο παιδί;

Μαρίνα: Δεύτερο; Εγώ θέλω τέσσερα, μη σου πω και πέντε μωρά.

Προκόπης: Εγώ, πάλι, θέλω μόνο δύο. Ένα, αγοράκι αυτή τη φορά, για να βλέπει μαζί μου Μουντιάλ.

Μαρίνα: Ποιος σε εμποδίζει να βλέπεις αγώνες ποδοσφαίρου με την κόρη σου;

Σε ποια πράγματα, συνήθως, διαφωνείτε;

Προκόπης: Για το πώς πρέπει να μπαίνει το χαρτί της τουαλέτας.

Μαρίνα: Και στο πώς πρέπει να απλώνονται τα ρούχα στην απλώστρα. Μικρά, καθημερινά πράγματα του σπιτιού, που «αναστατώνουν» υπέροχα τη ζωή μας.

Προκόπη, βοηθάς στις δουλειές του σπιτιού;

Προκόπης: Ναι.

Μαρίνα: Αν βοηθάει, λέει… Και μάλιστα είναι πάρα πολύ καλός. Τον θαυμάζω.

Προκόπης: Κάνω τα πάντα. Από πάγκους, πλύσιμο τζαμιών, σκούπισμα, σφουγγάρισμα, ηλεκτρική σκούπα, στρώσιμο του κρεβατιού, πλένω ρούχα.

Θες να πεις ότι κάνεις και σιδέρωμα;

Τα πάντα και συμφέρω!

Το απολαμβάνεις;

Αν δεν το απολάμβανα δεν θα το έκανα. Αισθάνομαι ότι κάνω κι εγώ κάτι για το σπίτι μου. Προσφέρω με τον δικό μου τρόπο.

Μαγειρεύεις;

Προκόπης: Πιο συχνά στην κουζίνα βρίσκεται η Μαρίνα. Τρυπώνω, όμως, κι εγώ καμιά φορά.

Μαρίνα: Το φαγητό είναι δική μου ευθύνη, αλλά το πρόγευμα του Προκόπη είναι αξεπέραστο.

Το άλλαγμα του παιδιού;

Μαρίνα: Και οι δύο. Πρέπει να ξέρει ανά πάσα στιγμή ο ένας από τους δυο μας πώς να αλλάζει και να ταΐζει το παιδί, τώρα που τρώει και τροφές, σε περίπτωση που χρειαστεί να απουσιάσουμε από το σπίτι. Κι οφείλω να ομολογήσω ότι ο Προκόπης είναι ο τέλειος πατέρας και σύζυγος.

Πώς αντιδράτε όταν κλαίει η μικρή;

Προκόπης: Είμαι άνθρωπος που πανικοβάλλεται εύκολα. Παλεύω, όμως, να το ελέγξω. Όταν οδηγώ, για παράδειγμα, και το μωρό σπαράζει από το κλάμα, πριν βάλουμε το αγαπημένο τραγούδι της, το «Ελεφαντάκι», για να σιωπήσει, αγχώνομαι.

Μαρίνα: Εγώ, πάλι, προσπαθώ να την ηρεμήσω μιλώντας της και φυσικά αγκαλιάζοντάς την, αλλά και με τραγούδι, βάζω μουσική και χορεύω με το μωρό. Ό,τι κι αν συμβαίνει, μόλις ακούει το συγκεκριμένο τραγούδι, χαλαρώνει και το απολαμβάνει.

Δεν μου λέτε, θα συνεχίσετε τις εξορμήσεις σας στη φύση;

Μαρίνα: Εννοείται. Αυτός είναι ο τρόπος ζωής μας.

Μόνοι ή με τη Δάφνη;

Προκόπης: Η Δάφνη όταν έκλεισε έξι μηνών πήγε στην πρώτη της συναυλία, παρακολούθησε την πρώτη θεατρική παράστασή της και πριν καν κλείσει 40 ημερών κάναμε πρωτοχρονιάτικο πάρτι στο σπίτι μας και ήταν εκεί μαζί μας.

Μαρίνα: Η Δάφνη είναι μέσα σε όλα.

Θα είναι προσκεκλημένη και στο hensnight που ετοιμάζεις;

Όχι. Γι’ αυτό δεν έκανα το hens night μου πριν από τον γάμο. Περίμενα να μεγαλώσει λίγο για να μπορέσει η μάμα να έχει λίγο χρόνο με τις φίλες της και η Δάφνη να μείνει στο σπίτι με τον μπαμπά της.

Έχεις ορίσει ημερομηνία για το πάρτι;

Θα το κάνω του χρόνου

Εσύ, Προκόπη, έκανες bachelor party με τους φίλους σου;

Όχι, αλλά κάποια στιγμή θα το κάνω κι εγώ.

Γιατί όλα τόσο ανάποδα;

Μαρίνα: Είμαστε αντισυμβατικοί, εσύ ο ίδιος δεν το ‘πες;

Μαρίνα, όντως, περίμενες τον Προκόπη στην εκκλησία αντί αυτός εσένα;

Μαρίνα: Το λεωφορείο που με πήγε στην εκκλησία έφτασε πιο νωρίς απ’ ό,τι είχαμε υπολογίσει, οπότε ήταν μία καλή αφορμή να τον περιμένω, ώστε τα επόμενα χρόνια της ζωής μας, να μην τολμήσει να μου πει ποτέ τη λέξη «συντόμευε», γιατί θα του ρίξω στη μούρη την ατάκα: «αγάπη μου, εγώ σε περίμενα στην εκκλησία».

 

Styling: Γιώργος Χρυσοστόμου

Μαλλιά: Κωνσταντίνος Χαρίτου (Studio Quattro)

Μακιγιάζ: Αμαλία Ζαννέτου

Ρούχα από Mindy και Mork

 

*Ευχαριστούμε το Καφενείο Απόμερο (Πολυβίου 24, Λευκωσία, περιοχή Χρυσαλινιώτισσας, τηλ. 97848155-99358919) για την ευγενική φιλοξενία.

 

 

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *