Μαρίνα Συμεού: «Η μέρα που συνάντησα τη Meryl Streep»

Μαρίνα Συμεού: «Η μέρα που συνάντησα τη Meryl Streep»

Μαρίνα Συμεού: «Η μέρα που συνάντησα τη Meryl Streep»

Τον προηγούμενο μήνα, η βραβευμένη με τρία Όσκαρ ηθοποιός, Meryl Streep -ως πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του 66ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου- έδωσε το παρών της στη γερμανική πρωτεύουσα, παραδίδοντας σεμινάρια υποκριτικής σε νέους καλλιτέχνες. Ανάμεσά τους και η Κύπρια ηθοποιός, Μαρίνα Συμεού, η οποία έχει να διηγείται μια από τις πιο σημαντικές εμπειρίες της ζωής της!

Του Παντελή Παναγιώτου

Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι ηθοποιοί θα έδιναν αρκετά για να βρίσκονταν στη θέση σου και να μπορούσαν να παρακολουθήσουν ένα σεμινάριο κινηματογράφου από τη Meryl Streep. Πώς ήταν αλήθεια αυτή η εμπειρία;

Το «Berlinale Talents» είναι μια διοργάνωση που γίνεται στα πλαίσια του γνωστού σε όλους Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Αφορά νέους καλλιτέχνες από όλες τις ειδικότητες του κινηματογράφου και στόχος του είναι μέσα από εργαστήρια, master classes και άλλες εκδηλώσεις, η αλληλεπίδραση και η προοπτική συνεργασίας μεταξύ ανερχόμενων καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο. Φέτος, λοιπόν, είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε, ανάμεσα στα άλλα, και ένα master class από τη Meryl Streep και η αλήθεια είναι πως ένιωσα πάρα πολύ τυχερή.

Είναι από τις ηθοποιούς που θαυμάζεις;

Ναι! Είναι η αγαπημένη μου ηθοποιός. Τη θαυμάζω απεριόριστα ως καλλιτέχνη, για την ικανότητα της να μεταμορφώνεται σε κάτι καινούριο μέσα από τους ρόλους της και πάντα να προσδίδει τέτοια δύναμη στους χαρακτήρες της, χάρη στην προσωπικότητα της.

Σε ανθρώπινο επίπεδο, τι ήταν αυτό που σου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση;

Η οικειότητά της. Μιλούσε πάντα τόσο ανεπιτήδευτα, χωρίς να χάνει την ευκαιρία να αυτοϋπονομεύεται και ταυτόχρονα να μη χάνει τίποτα από το κύρος της. Θυμάμαι, μάλιστα, ότι αμέσως μετά που βγήκαμε από το θέατρο, λέγαμε μεταξύ μας και με τα υπόλοιπα παιδιά πως αισθανόμασταν σαν να μας είχε μιλήσει η μητέρα μας!

Ποια ήταν η πιο χρήσιμη συμβουλή που κράτησες από τη Meryl Streep;

Δεν θυμάμαι να είχε κάποια διάθεση για συμβουλές. Άλλωστε, ο δρόμος του καθενός είναι μοναδικός. Δεν πιστεύω στις «συνταγές». Μιλώντας για τη δική της προετοιμασία όταν δουλεύει πάνω σε κάποιο ρόλο, μας εξήγησε το πόσο μεγάλη σημασία δίνει η ίδια στη μουσική. Υπάρχει, δηλαδή, κάποιο συγκεκριμένο μουσικό θέμα που τη βοηθά στη συγκέντρωση και στην έμπνευση. Επίσης, η πολύ καλή σχέση της με τη μουσική την έχει βοηθήσει πολύ και στην ικανότητά της να υιοθετεί με τέτοια ευκολία διαφορετικές προφορές για τις ανάγκες κάθε ρόλου. Από αυτά που μας είπε, όμως, δεν θα ξεχάσω την απάντησή της στην ερώτηση, αν σκέφτεται να σκηνοθετήσει η ίδια, λέγοντας πως κάποιοι σκηνοθέτες τής λένε πως το έχει κάνει ήδη! marinasimeou1

Η επιλογή για τη συμμετοχή σου στη συγκεκριμένη διοργάνωση, με ποιο τρόπο έγινε;

Ουσιαστικά, για την αίτηση θα έπρεπε να στείλουμε δείγμα από τη δουλειά μας, ένα βιογραφικό σημείωμα αλλά και να απαντήσουμε σε ένα αρκετά εκτενές ερωτηματολόγιο που αφορούσε στον καλλιτεχνικό προσανατολισμό, τις επιρροές και τις προσδοκίες μας για τη συγκεκριμένη διοργάνωση. Φέτος, η επιλογή έγινε ανάμεσα σε 2600 υποψήφιους από 118 χώρες. Από την Κύπρο, όμως, ήμασταν μόνο εγώ και η σκηνοθέτης, Τώνια Μισιαλή.

Να υποθέσω ότι αυτή η συμμετοχή λειτούργησε και ως επιβεβαίωση της καλλιτεχνικής σου αξίας;

Αποτελεί, θα έλεγα, τη «σφραγίδα»’ από μια παγκοσμίως αναγνωρισμένη διοργάνωση. Και αυτό, μου έδωσε δύναμη και κουράγιο να μην τα βάζω κάτω σε αυτούς τους καιρούς που δυστυχώς κάθε άλλο παρά ευνοούν τα όνειρα νέων ανθρώπων…

Φεύγοντας από το Βερολίνο, λοιπόν, επαναπροσδιόρισες  τα πράγματα ως επαγγελματίας;

Ναι! Γύρισα στην Αθήνα και τώρα πια είμαι γεμάτη όρεξη και έμπνευση για να κάνω δικά μου πράγματα.

Ζεις μόνιμα στην Αθήνα;

Τα τελευταία 10 χρόνια σχεδόν.

Όπως είναι σήμερα η κατάσταση στην Ελλάδα, πόσο ευνοϊκές είναι συνθήκες για το επαγγελματικό σου μέλλον;

Υπάρχει παντού μια διάχυτη «δίψα» για έκφραση και δημιουργία. Δυστυχώς, όμως, δεν υπάρχουν λεφτά. Με γοήτευε πάντα ως επιλογή ένας καλλιτέχνης να παρουσιάζει το έργο του και χωρίς την ανάγκη οποιουδήποτε χορηγού, είτε κρατικού, είτε ιδιωτικού, να βγάζει το καπέλο του, το κουτί του και ο κάθε θεατής να του δώσει αυτό που νομίζει και μπορεί. Βλέπω πια αρκετά θέατρα να τείνουν να περάσουν σε αυτή τη μορφή αμοιβών, γιατί απλά δεν τους μένουν αλλά περιθώρια. Οι πρόβες στην πλειοψηφία τους είναι απλήρωτες και οι αμοιβές με ποσοστά. Δυστυχώς, για να υπάρχει αξιοπρέπεια, είναι ζητούμενο το κράτος να ενισχύει επαρκώς τις τέχνες. Και αυτή τη στιγμή η αλήθεια είναι πως τα πράγματα βρίσκονται σε πολύ άσχημη κατάσταση…

marinasimeou3

Συνήθως, οι ηθοποιοί του θεάτρου υποτιμούν κάπως την τηλεόραση. Ανήκεις κι εσύ σ’ αυτή την κατηγορία;

Όταν ακούω από κάποιους να λένε πως οι σειρές στην τηλεόραση υπάρχουν για να είναι εμβόλιμα ανάμεσα στις διαφημίσεις, μου δημιουργεί όσο να ‘ναι κάπως μια κακή σχέση. Από την άλλη, δεν εντοπίζω ιδιαίτερα μεγάλο πρόβλημα στο συγκεκριμένο Μέσο. Τα τελευταία χρόνια, όλοι ξετρελαινόμαστε να βλέπουμε τις αμερικάνικες σειρές. Αυτές οι παραγωγές, όμως, έχουν πίσω τους πολλή δουλειά και χρήμα. Είναι εντελώς προσεγμένες και τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη του. Αυτό που μας τρομάζει ως καλλιτέχνες στην Ελλάδα και στην Κύπρο όσον αφορά την τηλεόραση είναι η προχειρότητα με την οποία γίνονται τα πράγματα. Κι αυτό για έναν ηθοποιό μπορεί να σημαίνει ανεπανόρθωτη έκθεση αν δεν ξέρει πώς να προστατεύσει τον εαυτό του.

Δεν θα έκανες ποτέ τηλεόραση, ακόμα κι αν υπήρχε μια πολύ  καλή πρόταση από καλλιτεχνικής αλλά και από οικονομικής άποψης;

Μπορούν να γίνονται και γίνονται αξιοπρεπή πράγματα στην τηλεόραση. Δεν πρέπει ποτέ να υποτιμά κανείς τα γούστα του κοινού και να θεωρεί πως η υψηλή θεαματικότητα είναι εξασφαλισμένη εξυπηρετώντας το εύκολο και το ταπεινό. Το κοινό έχει ένστικτο και εκτιμά πάντα όταν κάτι είναι πραγματικά καλό. Σε αυτή τη λογική δεν απορρίπτω κι εγώ οποιαδήποτε πρόταση από την τηλεόραση.

Με τι καταπιάνεσαι αυτό τον καιρό;

Γράφω το δικό μου σενάριο. Το έχω ξεκινήσει με κάποιο ρομαντισμό και προσπαθώ να μη σκέφτομαι πολύ τις δυσκολίες που θα βρω μέχρι να γίνει ταινία. Νομίζω αυτή είναι η αντίστασή μου σε αυτούς τους καιρούς. Να μην πάψω να ονειρεύομαι.

marinasimeou2

Στην Κύπρο πρόλαβες να δοκιμάσεις κάτι προτού αποφασίσεις να φύγεις για το εξωτερικό;

Ναι. Η πρώτη μου εμφάνιση στο θέατρο είχε γίνει στην πόλη μου, τη Λεμεσό. Είχα υποδυθεί την Κάριν στα «Πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ», του Ρ. Β. Φασμπίντερ, στην ΕΘΑΛ, σε σκηνοθεσία Μηνά Τίγκιλη. Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία με όλους τους συντελεστές, όπως επίσης και με τη Μέλανη Στέλιου που έκανε την Πέτρα. Ήταν πράγματι πολύ γλυκιά η πρώτη εμπειρία.

Η Κύπρος, σου λείπει καθόλου;

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο μου λείπει ώρες-ώρες. Στην Κύπρο μένουν οι γονείς μου, οι φίλοι και τα αγαπημένα μου πρόσωπα. Αφού καμιά φορά, έχω τόσο μεγάλη ανάγκη για έναν καφέ και μια προσωπική επαφή μαζί τους. Με την πρώτη ευκαιρία έρχομαι, συνήθως για να ξεκουράζομαι και να παίρνω δυνάμεις.

Για το μέλλον, τι σχέδια έχεις; Ποιους στόχους σου θα ήθελες να δεις να πραγματοποιούνται;

Θα ήθελα να μη σταματήσω να συγκινούμαι και να εκπλήσσομαι, ως άνθρωπος και ως ηθοποιός. Με ενδιαφέρει να δουλεύω πάντα με ανθρώπους που μας συνδέει ισχυρή πίστη σε αυτό που κάνουμε. Όταν υπάρχει αυτό το συστατικό μεταξύ των ανθρώπων της ομάδας γι’ αυτό που κάνουν και πίστη για το άτομο του καθενός ξεχωριστά, νομίζω πως προκύπτουν… θαύματα!

Πηγή : Περιοδικό Down Town, τεύχος 486

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *