Μάριος Κυριαζής: Ο Κύπριος υποψήφιος για το Νόμπελ ανακάλυψε το μυστικό της νεότητας

Μάριος Κυριαζής: Ο Κύπριος υποψήφιος για το Νόμπελ ανακάλυψε το μυστικό της νεότητας

Μάριος Κυριαζής: Ο Κύπριος υποψήφιος για το Νόμπελ ανακάλυψε το μυστικό της νεότητας
Φωτογραφία: Παναγιώτης Μηνά

Απ’ την αρχή, μου λέει ότι δεν είναι συνηθισμένος άνθρωπος. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, να είναι συνηθισμένος ένας επιστήμονας, που έχει βαλθεί να καταπολεμήσει τη γήρανση; Οι έρευνες του Μάριου Κυριαζή έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον, εξ ου κι έχει προταθεί για το Νόμπελ Ιατρικής.

 Της Κωνσταντίνας Γεωργίου

Πώς νιώσατε όταν ενημερωθήκατε από άτομα του κύκλου σας, ότι είστε υποψήφιος;

Δεν ήταν ξαφνικό. Από καιρό άκουγα πως οι έρευνες μου αξίζουν για Νόμπελ. Οπότε, είχα συνηθίσει σιγά-σιγά στην ιδέα.

Αδημονείτε για το αποτέλεσμα, το οποίο θα ανακοινωθεί σ’ έναν χρόνο περίπου;

Νομίζω, πως δεν έχω ελπίδες. Είναι υποψήφιοι για το Νόμπελ μεγάλοι καθηγητές από την Αμερική, που εκπροσωπούν φαρμακευτικές εταιρίες, οι οποίες ενδεχομένως να ασκήσουν κάποια επιρροή.

Τι σημαίνει σε πρακτικό επίπεδο για έναν γιατρό/ερευνητή να βραβευτεί με το Νόμπελ, πέρα από την τεράστια ηθική ικανοποίηση;

Το βραβείο δίνεται σε επιστήμονες, των οποίων η ανακάλυψη θα βοηθήσει με κάποιο τρόπο την ανθρωπότητα. Ουσιαστικά, αναγνωρίζονται οι έρευνες που διεξάγονται για χρόνια, ενώ είναι πιθανόν να δοθούν περισσότερες ευκαιρίες για έρευνα και συνεργασία με άλλους επιστήμονες.

5555

Με απλά λόγια, τι ακριβώς αφορά η θεωρία σας περί αποκωδικοποίησης του DNA της γήρανσης;

Δεν πρόκειται ακριβώς για DNA. Η θεωρία μου αφορά διαφορετικά σημεία, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους. Οι έρευνές μου έχουν δείξει πως η σχέση μας με την τεχνολογία και οι πληροφορίες που συσσωρεύονται από το περιβάλλον, αναγκάζουν τον εγκέφαλο μας να δημιουργήσει ουσίες. Αυτές οι ουσίες είναι που καταπολεμούν τη γήρανση. Οι πληροφορίες, βέβαια, που ανταλλάσουμε, πρέπει να έχουν σημασία και να αναγκάζουν το μυαλό μας να σκεφτεί.

Έχετε δηλώσει πως χάρη σε αυτή την ανακάλυψη, ο άνθρωπος θα ζει χωρίς τη γήρανση. Το ότι στις μέρες μας, αισθανόμαστε πιο έντονα την ανάγκη να δείχνουμε μικρότεροι από την ηλικία μας, οδήγησε τη μελέτη σας προς αυτή την κατεύθυνση;

Όχι. Η ειδικότητά μου στη γεροντολογία –καθώς είμαι γηρίατρος- ήταν αυτή που με οδήγησε προς αυτή την κατεύθυνση. Όταν επισκεπτόμουν οίκους ευγηρίας και παρακολουθούσα τους ηλικιωμένους να τους τρέχουν τα σάλια και μην μπορούν να κινηθούν και να φάνε, σκεφτόμουν ότι δεν πρέπει να είναι έτσι ο άνθρωπος. Γεννιόμαστε υγιείς. Είναι πολύ σκληρό να τελειώνει η ζωή μας κατά αυτόν τον τρόπο, λόγω της γήρανσης. Όταν συναντώ στον δρόμο ένα νεαρό άτομο, στο μυαλό μου το συγκρίνω μ’ ένα ηλικιωμένο, το οποίο μετά από μερικά χρόνια δε θα είναι σε θέση να κάνει όσα θέλει.

Αυτή δεν είναι η φυσική κατάληξή της ζωής;

Αντιθέτως. Η φύση τείνει προς τη ζωή. Οπότε, γιατί να επιλέγει τον θάνατο στην περίπτωση της γήρανσης; Διότι υπάρχουν άλλοι λόγοι, που έχουν να κάνουν με την εξέλιξη του ανθρώπου, οι οποίοι όμως μπορούν να αντιστραφούν.

1111

Η μελέτη σας έχει ολοκληρωθεί;

Ακόμη βρίσκομαι στην αρχή. Τα τελευταία δύο χρόνια, έκανα μια πιο σοβαρή μελέτη πάνω στη θεωρία και στη συνέχεια θα προχωρήσω σ’ ένα μεγάλο κοινωνικό πείραμα, προκειμένου να αποκτήσω περισσότερες πληροφορίες.

Εθελοντές βρήκατε;

Ένα σωρό.

Πώς και πήρατε την απόφαση να επιστρέψετε στην Κύπρο;

Ο βασικότερος λόγος ήταν για να διεξάγω εδώ το κοινωνικό μου πείραμα.

Σε ποια ηλικία φύγατε από τη γενέτειρά σας, τη Λάρνακα;

Μετά τη στρατιωτική μου θητεία, έφυγα για σπουδές στην Ιταλία. Ακολούθως, πήγα στην Αμερική, επέστρεψα αργότερα για μερικούς μήνες στην Κύπρο και ύστερα προορισμός μου ήταν η Αγγλία, όπου έζησα τα τελευταία 30 χρόνια.

Είναι μεγάλη διαφορά πάντως. Από μια μεγαλούπολη, όπως το Λονδίνο, να βρεθείτε σε μια ήσυχη πόλη, όπως η Λάρνακα.

Επειδή ξέρω τι να κάνω, πού να πάω και ποια άτομα να προσεγγίσω, βρίσκω ότι η Λάρνακα διαθέτει αρκετή κίνηση για να μου κρατήσει το ενδιαφέρον.

333

Όλα αυτά τα χρόνια, κρατούσατε επαφή με τον τόπο σας;

Φυσικά. Μάλιστα, πριν από τρία χρόνια δημιούργησα ένα μουσείο για την κυπριακή ιατρική στο κέντρο της Λάρνακας. Μια μέρα, σε μια βόλτα, είχα αντικρίσει ένα μεγάλο διατηρητέο, το οποίο αγόρασα στη συνέχεια. Στον πάνω όροφο δημιούργησα το σπίτι μου και στον κάτω το μουσείο, το οποίο φιλοξενεί οτιδήποτε σχετίζεται με την κυπριακή ιατρική.

Από μικρός θέλατε να γίνετε γιατρός;

Ναι. Ο παππούς μου ήταν γιατρός και ο πατέρας μου φαρμακοποιός. Περνούσα πολλές ώρες στο φαρμακείο του πατέρα μου κι εκεί είχα τη δυνατότητα να κουβεντιάζω με γιατρούς και δασκάλους. Κοντά τους μάθαινα πράγματα, τα οποία μου κέντριζαν το ενδιαφέρον.

Αυτό σημαίνει πως ήσασταν διαρκώς χωμένος μέσα στα βιβλία;

Τα βιβλία πάντα μου άρεσαν. Συνάμα, μου άρεσε να προβληματίζομαι για τα όσα διάβαζα. Πάντα κρατούσα τις ισορροπίες. Το ίδιο έκανα και όταν ήμουν φοιτητής. Διάβαζα κάποιες ώρες, αλλά έβγαινα και έξω με τους φίλους μου.

Γιατί επιλέξατε τη συγκεκριμένη ειδικότητα;

Σκέφτηκα ότι όλοι θα γεράσουμε μια μέρα, οπότε αναγκαστικά θα επισκεφτούμε έναν γηρίατρο, όπως συμβαίνει με τους οδοντίατρους. Θεωρώ πως ήταν σωστή η επιλογή μου.

Υποθέτω ότι ένας ερευνητής χρειάζεται μεγάλη αυτοσυγκέντρωση και ώρες μελέτης. Πώς επιτυγχάνεται η χρυσή τομή όταν κάποιος είναι και οικογενειάρχης;

Ένα από τα μαθήματα που πήρα σε αυτή τη ζωή, είναι πως δεν μπορείς να πάρεις κάτι, χωρίς να δώσεις κάτι άλλο. Εγώ για χάρη της επιστημονικής μου καριέρας, θυσίασα την οικογένειά μου. Η σύζυγος μου μένει στην Αγγλία. Το ίδιο και ο γιος μου, τον οποίο μπορεί να δω μόνο μια φορά τον χρόνο.

55

Τουλάχιστον, δείχνει κατανόηση;

Δεν είναι ότι του αρέσει, αλλά αντιλαμβάνεται πως η ζωή μου είναι αφιερωμένη στις μελέτες.

Όταν δεν ασχολείστε με την έρευνά σας και δεν παρακολουθείτε τους ασθενείς σας, τι σας αρέσει να κάνετε;

Να σκέφτομαι τη μοίρα του ανθρώπου και του κόσμου γενικότερα. Δυστυχώς, αυτή είναι η απάντησή μου. Δεν έχω κάποιο χόμπι.

Αν κρίνω από τη φωτογραφία σας στο Facebook, που ποζάρετε με τον σκύλο σας, είστε ζωόφιλος.

Ναι, τα σκυλιά μου είναι μια καλή παρέα. Τα αγαπώ. Δεν μπορεί κάποιος να θέλει να βοηθήσει την ανθρωπότητα και να μην αγαπά τα ζώα. Αυτό ισχύει γενικότερα για τη φύση. Ακόμη κι ένα λουλούδι να θέλω να κόψω, θα πρέπει να το σκεφτώ, γιατί ενδεχομένως να προκαλέσω ζημιά στην τριανταφυλλιά. Είναι σημαντικό να σκεφτόμαστε πρώτα τι αντίκτυπο θα έχει μια πράξη μας στο κοινωνικό σύνολο.

Αυτός ο τρόπος σκέψης, δεν σας ρίχνει ψυχολογικά;

Σου το είπα και την πρώτη φορά που μιλήσαμε. Δεν είμαι εντελώς κανονικός άνθρωπος. Κάνω αυτές τις σκέψεις, μπορώ να τις μελετήσω σε επιστημονικό επίπεδο, αλλά δεν επηρεάζουν την καθημερινότητά μου. Προχωρώ στο επόμενο βήμα, χωρίς άγχος.

 

 

 

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *