Μέμος Μπεγνής: «Η Κύπρος είναι μία πολύ καλή πόρτα για τους Ελλαδίτες!»

Μέμος Μπεγνής: «Η Κύπρος είναι μία πολύ καλή πόρτα για τους Ελλαδίτες!»

Μέμος Μπεγνής: «Η Κύπρος είναι μία πολύ καλή πόρτα για τους Ελλαδίτες!»
Φωτογραφία: Ολυμπία Κρασαγάκη

Είναι χείμαρρος σε κάθε του συνέντευξη, ακομπλεξάριστος. Μιλάει πάντα για όλους και για όλα χωρίς φόβο, χωρίς να κρύβεται από κάτι. Παράλληλα με τις πρόβες του για το «Sweet Charity», που θα ανέβει αυτό τον μήνα στο Badminton συμπρωταγωνιστώντας με τη Σμαράγδα Καρύδη, ο Μέμος απολαμβάνει αυτή την περίοδο την επιτυχία του σίριαλ «το Δαχτυλίδι της Φωτιάς» στο Mega Ελλάδος, που εκτόξευσε τις μετοχές του στα ύψη.

Του Αλέξανδρου Πρίφτη

Η ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

«Έχω κάνει αρκετές δουλειές στην Κύπρο και είμαι ιδιαίτερα ευτυχής και χαρούμενος γι’ αυτό. Υπήρξαν άνθρωποι που με στήριξαν και με εμπιστεύτηκαν. Η τελευταία μου δουλειά ήταν το “Δαχτυλίδι της φωτιάς”, το οποίο παίχτηκε με μεγάλη επιτυχία εδώ στο νησί και, με ακόμα μεγαλύτερη, στην Ελλάδα. Η Κύπρος είναι μία πολύ καλή πόρτα για τους Ελλαδίτες! Βέβαια, πουθενά δεν υπάρχει οικονομική ασφάλεια, αλλά εγώ είχα σιγουριά για τις δουλειές στην Κύπρο. Κάθε φορά με ρωτούν αν αισθάνομαι καλά που αναλαμβάνω δουλειές στην Κύπρο. Πολύ καλά! Και το θεωρώ άδικο αν κάποιοι συνάδελφοι ξινίζουν που Ελλαδίτες ηθοποιοί συμμετέχουν σε κυπριακές παραγωγές. Οι Κύπριοι, αντίστοιχα, κάνουν πολλές δουλειές στην Ελλάδα. Μια ζωή συνέβαινε αυτό. Μην ξεχνάς το παράδειγμα της Άννας Βίσση, του Μιχάλη Χατζηγιάννη, της Κωνσταντίνας, του Σωτήρη Μουστάκα και άλλων πολλών που έκαναν σπουδαία καριέρα στην Ελλάδα. Κανείς δεν παίρνει τις δουλειές από τον άλλον. Προσωπικά, είμαι ευγνώμων για την Κύπρο μας, τις ευκαιρίες που μου έδωσε, που με στήριξε και μου έδωσε ένα έξτρα εισόδημα όταν το χρειαζόμουν πραγματικά. Τους ευχαριστώ από καρδιάς! Έχω πολλούς φίλους Κύπριους και τους λατρεύω. Όμως, νομίζω, δεν θα μπορούσα να μείνω πουθενά αλλού πλην της Ελλάδας. Και στην Αμερική να μου έλεγαν να πάω για έναν μεγάλο ρόλο, θα πήγαινα, αλλά θα είχα πάντα ως βάση μου την Ελλάδα. Δεν με φαντάζομαι πουθενά αλλού! Έτσι έχω μάθει. Στην Ελλάδα γεννήθηκα και μεγάλωσα».

memosmpegnis1

Ο ΜΕΜΟΣ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

«Τόσο η μητέρα μου όσο και ο πατέρας μου με στήριξαν στην απόφασή μου να γίνω ηθοποιός. Η μάνα μου τα έβλεπε πιο ρομαντικά τα πράγματα. Ο πατέρας μου ήταν λίγο πιο σκληρός, είχε πιο επιχειρηματικό μυαλό. Από παιδί ήμουν σε ένα ωδείο κι ο πατέρας μου ήθελε, μεγαλώνοντας, να ανοίξω ένα ωδείο και να διδάσκω στη Σαλαμίνα όπου μέναμε. Εμένα δεν μου άρεσε η ιδέα – και δεν το έκανα. Μετά μπήκε στη ζωή μου το θέατρο. Ήταν δίπλα μου στην απόφασή μου αυτή, δεν έχω παράπονο. Πήρα αγάπη και από τους δύο. Πιο πολύ από την- μητέρα μου, στην οποία έχω τεράστια αδυναμία. Με τον πατέρα μου δεν είχα και τις καλύτερες σχέσεις, τα έχω πει αυτά, αλλά εντάξει… Ήταν λίγο πιο απόμακρος και σκληρός, λόγω βιωμάτων. Μπορεί να υπάρχει και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους δύο άντρες, κι ας είναι πατέρας και γιος, όπως κάνουν τα κοκόρια. Έχω στοιχεία στον χαρακτήρα μου από τους δικούς μου. Αλλά δεν μπορώ να σου πω ότι, αν γινόμουν πατέρας, θα έπαιρνα κομμάτια του χαρακτήρα του πατέρα μου. Κι ο λόγος είναι ότι δεν θα γίνω ποτέ πατέρας. Δεν είμαι υπέρ της πατρότητας και της οικογένειας. Δεν έχω σχέδια να κάνω παιδί, δεν είναι στο στιλ μου. Δεν είμαστε όλοι φτιαγμένοι για να γίνουμε γονείς. Κοίτα γύρω και δες πόσοι αποτυχημένοι γάμοι υπάρχουν και πόσα δυστυχισμένα παιδιά επίσης. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα κακών μπαμπάδων και μαμάδων, που κάνουν παιδιά μόνο και μόνο επειδή η κοινωνία αναγκάζει τους ανθρώπους αυτούς να ακολουθήσουν αυτό το δρόμο. Ότι και καλά “πρέπει”. Αυτά είναι αηδίες για μένα. Αν το κάνουν συνειδητά, μπράβο τους και τιμή τους! Τους στηρίζω. Αλλά δεν είμαστε όλοι για όλα. Δεν πιστεύω ότι “ένα παιδί μάς ολοκληρώνει ως ανθρώπους”. Αυτό δεν ισχύει για όλους. Κάποιους, ναι. Κάποιους άλλους τους ολοκληρώνουν τα ταξίδια, η μοναξιά, το ταλέντο τους, η καριέρα τους. Εγώ δεν έχω βρει ακόμα τον προορισμό μου, δεν το έχω ψάξει ακόμα για να σου πω. Συνεχίζω να με μαθαίνω ακόμα και αφουγκράζομαι τις ανάγκες μου. Ζω μια ζωή όπως τη θέλω, χωρίς να καταπιέζομαι από κανέναν. Είμαι ευτυχισμένος!». memosmpegnis

Η ΚΑΡΙΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ

«Πάντα λάτρευα τη μουσική και το τραγούδι. Από μικρός έπαιζα πιάνο και συμμετείχα σε πάρα πολλά μιούζικαλ και αμέτρητες μουσικές παραστάσεις. Όταν τελείωσα τις σπουδές μου, πίστευα ότι θα ακολουθήσω την καριέρα του σολίστα. Είναι πολύ δύσκολο. Μία φορά, ήμουν πάνω στη σκηνή, ως πιανίστας, και η Κάτια Δανδουλάκη, στον ρόλο της Κάλλας στο θέατρο. Μαγεύτηκα από αυτή την εμπειρία κι ερωτεύτηκα το θέατρο. Και είπα ότι αυτό θα κάνω στη ζωή μου. Δεν ξέρω, όμως, πώς θα είχαν εξελιχθεί τα πράγματα, αν έμενα αμιγώς στη μουσική. Αλλά η μουσική και το θέατρο είναι οι δύο μεγάλες μου αγάπες».

memosmpegnis2

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ

«Έχω ερωτευτεί πολύ και με έχουν ερωτευτεί αντίστοιχα πολύ. Δεν έχω παράπονο. Πόνεσα, έκλαψα, αγάπησα. Ποτέ δεν φαντάστηκα τη ζωή μου χωρίς τον έρωτα. Δε γίνεται. Ακόμα κι όταν δεν ήμουν με έναν άνθρωπο, ερωτευόμουν μια ιδέα, τη δουλειά μου, το οτιδήποτε. Ο έρωτας δεν είναι μόνο σεξουαλικός. Κάνω μία δουλειά πολύ δύσκολη. Δεν μπορούν να το αντιληφθούν όλοι αυτό και για πολλές σχέσεις μου ήταν δύσκολο. Χρειάζεται κατανόηση. Ως Σκορπιός, λένε ότι είμαι αυτοκαταστροφικός. Δεν νομίζω ότι είμαι σε μεγάλο βαθμό. Έχω ζήσει έντονα, αλλά σε λογικά πλαίσια. Κοίτα, είμαι παράξενος άνθρωπος στις σχέσεις μου. Δεν είμαι εύκολος σύντροφος, γιατί έχω στεγανά και περίεργες απόψεις. Εγώ προσπαθώ να δώσω στον άλλον να καταλάβει ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως μας έμαθαν να είναι. Δεν είναι, ας πούμε, η ζήλια δείγμα αγάπης ή η κτητικότητα δείγμα ενδιαφέροντος. Είναι φθοροποιά συναισθήματα αυτά. Αγάπη είναι να αφήνεις τον άλλον ελεύθερο».

memosmpegnis3

ΤΟ ΣΕΞ

«Είναι υπερεκτιμημένο για μένα. Δεν είναι το κέντρο του κόσμου, ούτε το άλφα και το ωμέγα, όπως μας πλασάρουν. Εδώ φτάσαμε πια να μας οδηγούν τα περιοδικά στο πώς θα το κάνουμε! Ο άνθρωπος είναι πολυγαμικό ον. Και σχέση να έχεις, δεν μπορείς να μείνεις για πάντα πιστός και να πηγαίνεις σε όλη σου τη ζωή μόνο με αυτόν τον άνθρωπο. Αυτό δεν μπορεί να γίνει. Είμαι οpen σε αυτό το πράγμα, καταλαβαίνω την απιστία. Δεν το θεωρώ κακό. Η απιστία είναι στη φύση μας – και δεν τη λέω απιστία, αλλά δοκιμάζεις κάτι διαφορετικό. Αν συμβεί καλώς να συμβεί. Ένα ξελαμπικάρισμα είναι. Δεν πιστεύω ότι προδίδεις τον άλλον έτσι, με αυτό τον τρόπο. Το ιδανικό βέβαια είναι να έχεις χημεία με τον σύντροφό σου και να περνάς καλά μαζί του, αυτό είναι πολύ όμορφο».

mpegnis

Η ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

«Δεν είμαι άθεος, αλλά άθρησκος. Έχω κακή σχέση με τη θρησκεία. Είναι το όπιο του λαού και μία εφεύρεση για να κρατάει τους ανθρώπους στον σκοταδισμό. Για να μπορεί να ελέγχει τους ανθρώπους με το φόβο της κόλασης και με όλες αυτές τις παπαριές… Δεν πιστεύω σε καμία θρησκεία. Παραδέχομαι τον Χριστό, πιστεύω σε αυτόν. Όπως πιστεύω στον Βούδα και στον Μωάμεθ. Πιστεύω σε αυτές τις ενέργειες. Είναι τεράστιοι όλοι αυτοί, έχουν φτάσει σε μεγάλα σημεία καταπάτησης του “εγώ”, έχουν πει σπουδαία πράγματα. Είναι σε ανώτερα επίπεδα. Πιστεύω σε αυτές τις ενέργειες, αλλά δεν τις βάζω σε θρησκευτικές φόρμες».

Πηγή : Down Town, Τεύχος 485

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *