Μπορεί η γιόγκα να αλλάξει τη ζωή σου;

Μπορεί η γιόγκα να αλλάξει τη ζωή σου;

Μπορεί η γιόγκα να αλλάξει τη ζωή σου;
Φωτογραφία: Μιχάλης Κυπριανού

Όταν ακούς γιόγκα σκέφτεσαι πόζες στο Instagram και φιγούρες με το κεφάλι ανάποδα στο ειδικό στρωματάκι. Η Αγνή Κωνσταντινίδου, από το Yoga Shal-House of Yoga, θέλει να αφήσουμε το trend στην άκρη και να ασχοληθούμε με τη γιόγκα που θεραπεύει σωματικά και ψυχικά τραύματα.

Από την Τώνια Σταυρινού

Η σχέση μου με τη γιόγκα είναι σαν κι αυτή που έχω με τα κατοικίδια. Φαίνονται υπέροχα από μακριά, θαυμάζω τη σύνδεση που έχουν μαζί τους άλλοι άνθρωποι, αλλά ξέρω πως δεν είναι για μένα. Η Αγνή γελά και μου λέει με σιγουριά ότι η γιόγκα είναι για όλους και μου εξηγεί πως όλα όσα νομίζω ότι ξέρω, είναι πιθανόν να προέρχονται από τη μυθολογία του μάρκετινγκ που την πουλάει τα τελευταία χρόνια ως ένα trend για μια ελίτ που έχει τα λεφτά να αγοράζει πανάκριβες στολές της και να τρέχει από το πρωί για διαλογισμό σε λευκά στούντιο που μυρίζουν αρωματικά κεριά. «Πολύς κόσμος όταν του πεις να κάνει γιόγκα σου απαντά βαριέμαι, είναι πολύ ανιαρή. Εκεί καταλαβαίνεις ότι μιλά η άγνοια. Πολλοί νομίζουν ότι απλά καθόμαστε στο πάτωμα σταυροπόδι και κάνουμε «ωμ». Επειδή ξέρω ότι υπάρχει μεγάλη παρανόηση εκεί έξω, θεωρώ σημαντικό να γίνεται μια καλή αρχή, με τους κατάλληλους δασκάλους, όπου οι προσδοκίες και η πραγματικότητα θα μπουν σε μια σωστή βάση». Να λοιπόν 7 αλήθειες που μάθαμε μιλώντας με την Αγνή.

1.  Η γιόγκα γυμνάζει αποτελεσματικά ολόκληρο το σώμα. Η διαφορά είναι ότι φτάνει και στο πνεύμα, στη σωστή αναπνοή και στο «καθάρισμα» μας από όλα αυτά που έχουμε μέσα μας και μας βαραίνουν. Επομένως με τη γιόγκα γυμνάζεσαι, δυναμώνεις, χτίζεις αντοχή, αποβάλλεις αρνητικά συναισθήματα και ναι, μπορείς να χάσεις και κιλά. Το σώμα είναι αυτό που μας κουβαλά, άρα αν δεν είναι υγιές, δεν θα είμαστε καλά ούτε στα άλλα επίπεδα. Ξεκινάμε λοιπόν από το σώμα, με το κομμάτι της ενδυνάμωσης και αυτό μετά επιδρά στην ψυχολογία, την αυτοπεποίθηση και σταδιακά σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας, από τον τρόπο που μιλάμε στα παιδιά μας μέχρι τη σεξουαλικότητά μας.

2. Με τη γιόγκα μαθαίνεις να έχεις υπομονή, αγάπη και καλοσύνη προς το σώμα σου. Και μόνο που αρχίζεις να παρατηρείς την αναπνοή σου και να αποκτάς επίγνωση του οξυγόνου που μπαίνει στο σώμα σου, αισθάνεσαι σαν να ξυπνάς. Αυτό είναι το πρώτο που θα νιώσεις, άμεσα, αλλά η γιόγκα είναι μια συνεχής διαδικασία, ένα ταξίδι. Ξέρετε έρχονται συχνά άτομα για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα -για πονοκεφάλους, για τη μέση τους, για κάποια ενόχληση. Όταν ασιθανθούν καλύτερα φεύγουν. Το θέμα όμως είναι να το κρατήσεις ως τρόπο ζωής σαν μια μακροχρόνια επένδυση στην καλή σου υγεία. Οι γιατροί πλέον συστήνουν κολύμπι και γιόγκα για όλους.

3. Οι περισσότερες γυναίκες σωματοποιούμε το στρες. Επομένως το να αφήσουμε κατά μέρος τις ευθύνες της καθημερινότητας, τον έλεγχο του γραφείου, τη φροντίδα των παιδιών και να δημιουργήσουμε χρόνο για τον εαυτό μας είναι πολύ σημαντικό. Ο χρόνος που περνάς με τον εαυτό σου όπου μπορείς να ακούς μόνο τις σκέψεις σου και σιγά σιγά να μάθεις να τις ελέγχεις ώστε να μην «τρέχουν» εξαντλώντας σε, είναι σωτήριο για να μη βουλιάζεις. Και νομίζω ότι το έχουμε ζήσει όλες ιδιαίτερα ως μητέρες. Είναι πολύ σημαντικό να δημιουργήσεις χρόνο για τον εαυτό σου. Το λέμε αλλά μερικές φορές δεν συνειδητοποιούμε πόσο αλλάζει τα πάντα.

4. Η γιόγκα σε εκπαιδεύει για να αποκτήσεις μεγαλύτερη διαύγεια. Έχεις καλύτερο έλεγχο του σώματός σου αλλά και του μυαλού σου μιας και έχεις μεγαλύτερη συναίσθηση και αντίληψη. «Γιατί νιώθω έτσι; Γιατί αντέδρασα έτσι; Πώς θα κυριαρχήσω σ’ αυτή την παρόρμηση;» Το έχω δει να συμβαίνει άπειρες φορές. Σε νεαρές γυναίκες έχω δει να ξεδιπλώνουν την αυτοπεποίθησή τους, να εγκαταλείπουν το ντροπαλό κορίτσι και μέσα σε μερικούς μήνες να εξελίσσονται σε μια απελευθερωμένη γυναίκα. Αυτό δεν γίνεται με πιεστικό τρόπο, δεν είναι αυτός ο στόχος. Έρχεται καθαρά από μέσα μας.

5. Το σώμα μας δημιουργεί κάποιες άμυνες που μας κρατάνε δέσμιες. Οι γυναίκες έχουμε την τάση να σφίγγουμε την κοιλιά μας και να την κρατάμε συνέχεια. Στο διαλογισμό και σε κάποια μαθήματα γιόγκα μαθαίνουμε να την χαλαρώνουμε, εντελώς. Έχουμε δημιουργήσει κάποιες άμυνες σε διάφορα σημεία του κορμιού μας, τις οποίες δυσκολευόμαστε να εγκαταλείψουμε. Δεν δίνουμε τον χρόνο στα τραύματά μας να θεραπευτούν και απλά σφιγγόμαστε γύρω τους. Είναι ένας μηχανισμός για να προχωράμε μπροστά. Είναι αυτά τα blocks που ακούμε. Μερικές φορές τα ψυχολογικά τραύματα γίνονται σωματικά. Είτε μιλάμε για την ντροπαλότητα που μας βασανίζει, είτε για κακοποίηση που δεν έχουμε ξεπεράσει. Ακόμη και ο τρόπος που επιδρά πάνω στις γυναίκες η πατριαρχική κοινωνία, δημιουργεί πολύ συγκεκριμένα τραύματα.

6. Η γιόγκα ξυπνά την Shakti, τη θηλυκή ενέργεια. Αυτό είναι ευεργετικό και για τα δύο φύλα καθώς ξυπνά την ανάγκη για αυτογνωσία. Έτσι έρχεσαι σε επαφή με τον πυρήνα σου. Ποια είσαι πραγματικά; Πέρα από την κοινωνική σου θέση, την επαγγελματική σου ταυτότητα, τα παιδιά σου, το αυτοκίνητό σου, ποια είσαι; Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν περάσει ούτε μία ώρα στη ζωή τους σκεπτόμενοι. Είμαστε τόσο προσκολλημένοι σε έναν μικρόκοσμο που δεν μας αφήνει να είμαστε πραγματικά παρούσες και παρόντες στην ίδια μας τη ζωή. Κι από αυτό ξεκινούν άλλα προβλήματα: κολλάμε σε παλιές πληγές, αναπτύσσουμε κατάθλιψη, είμαστε αγχώδεις, γεμάτοι πληγές, κολλημένοι σε οικογενειακά κουβάρια. Παρατηρώ ότι πολλοί άνθρωποι κρατάνε ακόμη και την αναπνοή τους, παραμένοντας σφιγμένοι, σε μια ασυνείδητη προσπάθεια να ελέγξουν το σώμα τους. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι ακριβώς το αντίθετο: να ελευθερώνουμε πράγματα, να αποβάλλουμε, να αδειάζουμε, να βγάζουμε, να γειωνόμαστε. Με το να κλείσεις τα μάτια, να σφίξεις τα δόντια και να κάνεις πως δεν είσαι εκεί δεν θα περάσει. Πρέπει να δεχθείς τον πόνο, να ανοίξεις τον εαυτό σου για να τον αφήσεις και να ελευθερωθείς.

7. Ο κόσμος νομίζει ότι για να κάνεις γιόγκα πρέπει να πληροίς κάποια κριτήρια. Να μπορείς να κάνεις κατακόρυφο να στηρίζεσαι ανάποδα στο κεφάλι και να είσαι ξεφτέρι στον διαλογισμό. Τίποτα από αυτά δεν είναι προϋπόθεση. Η ματαιοδοξία μας είναι το πρώτο που πεθαίνει πάνω στο mat του γιόγκα. Η ανάγκη μας να αποδείξουμε κάτι. Δεν φταίει ο κόσμος για αυτή την παρανόηση. Είναι όλο το μαρκετιγκ που χτίστηκε γύρω από τη γιόγκα. Τα ειδικά ρούχα, οι τέλειες φιγούρες στο Instagram… Η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεσαι τίποτα απολύτως για να κάνεις γιόγκα. Θα έλεγα να μην αφήνουμε να μας αποθαρρύνει αυτό το «τσίρκο» και να δώσουμε λίγο από το χρόνο μας για μια δοκιμή. Ο καθένας μπορεί να αλλάξει τη ζωή του.

Ένα σωσίβιο στην κατάθλιψη
«Η δική μου σχέση με τη γιόγκα ξεκινά από την εποχή των σπουδών μου στο Μάντσεστερ. Παρόλο που ήθελα να γυμνάζομαι δεν μου άρεσε το τρέξιμο και το ποδήλατο, ένιωθα να με πνίγει το γυμναστήριο και κάτω από το σπίτι μου πρόσεξα ένα yoga center. Ήταν μια αποκάλυψη για μένα. Πού αλλού πας και σου λένε ξάπλωσε για έξι λεπτά χωρίς να κάνεις τίποτα; Ήταν το αντίθετο του «τρέξε, μπορείς, πιο ψηλά, πιο δυνατά, πιο γρήγορα». Ήταν θεραπευτικό. Επιστρέφοντας στην Κύπρο πήρα δουλειά σε μια μεγάλη εταιρία και εργάστηκα με τα ωράρια και την ένταση που εξυπακούεται μια τέτοια θέση. Η διέξοδος μου ήταν πάντα η γιόγκα».

«Παραιτήθηκα, πήρα τον 13ο μου και πήγα ένα μεγάλο ταξίδι στην Ταϊλάνδη. Έμεινα εκεί για τρεις μήνες, παρακολουθώντας ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο σχετικό με τη γιόγκα. Ήταν το καλύτερο πράγμα που έκανα ποτέ. Πέρα από τη φύση, την απλότητα της ζωής εκεί, συνάντησα τους πιο απίστευτους δασκάλους από διάφορες χώρες του κόσμου,. Εντελώς απλοί, ταπεινοί, αυθεντικοί. Ένιωσα ότι βρήκα το «είδος» μου. Σαν να έφτανα σπίτι μου. Μετά την Ταϊλάνδη το έψαξα κι άλλο, διδάχθηκα από διάφορους δασκάλους και δασκάλες, μέχρι που ναι αποφάσισα ότι αυτός ο τρόπος ζωής ήταν για μένα. Επέστρεψα στην Κύπρο πριν από εφτά χρόνια και έκτοτε ασχολούμαι επαγγελματικά».

«Είμαι ένας άνθρωπος που εύκολα νιώθω να πνίγομαι. Ιδιαίτερα όταν αισθανθώ ότι μου στερούν την ελευθερία μου. Η γιόγκα σ’ αυτό το θέμα υπήρξε σωτήρια. Όταν γέννησα κι αντιμετώπισα την επιλόχειο κατάθλιψη νομίζω ότι αυτή ήταν το σωσίβιο μου. Είναι ένας τρόπος να βλέπω καθαρά, να μπορώ να αξιολογήσω μια κατάσταση και να μη γίνομαι έρμαιο, να κρατώ τον έλεγχο, να μην αντιδρώ σε κάθε τι με επιθετικότητα, να διατηρώ την ψυχραιμία μου να έχω υπομονή και να μην πνίγομαι μέσα στα αισθήματά μου. Και πάνω από όλα αυτό που σε διδάσκει η γιόγκα είναι ευγνωμοσύνη».

Πηγή : Περιοδικό Omikron, τεύχος 271

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *