Ναncy Reagan: Η άγνωστη ζωή μιας πρώτης κυρίας

Ναncy Reagan: Η άγνωστη ζωή μιας πρώτης κυρίας

Ναncy Reagan: Η άγνωστη ζωή μιας πρώτης κυρίας

Η Nancy Reagan που πέθανε την προηγούμενη Κυριακή, υπήρξε ένα μοναχικό, φοβισμένο παιδί, μια παρεμβατική, υπερπροστατευτική, στιλάτη πρώτη κυρία και -κυρίως- μια γυναίκα πολύ ερωτευμένη. Λάτρευε την πολυτέλεια, τα πάρτι, το έντονο κόκκινο χρώμα, συμβουλευόταν αστρολόγους. Άλλαξε την Αμερική.

Της Κάλλιας Καστάνη

«Η ζωή μου άρχισε στ’ αλήθεια όταν γνώρισα τον άντρα μου», είχε εξομολογηθεί κάποτε στο Vanity Fair η Νancy Reagan – και αν και η δήλωσή της ακούγεται ως υπερβολή ή, έστω, ως επικοινωνιακή εξτραβαγκάντσα, δεν απέχει πολύ από την αλήθεια.

Γεννημένη στη Νέα Υόρκη, στο Μανχάταν, στις 6 Ιουλίου 1921, η Anne Frances «Nancy» Robbins, δεν ήταν, αρχικά, παρά μια ανεπιθύμητη «παρενέργεια», ενός άτυχου γάμου. Οι γονείς της χώρισαν, λίγο μετά τη γέννησή της και η μητέρα της, Edith -ηθοποιός επίσης- αναζήτησε μάταια την τύχη της στο θέατρο, αφήνοντας τη μικρή σ’ ένα ζευγάρι αυστηρών θείων, στο Μέριλαντ σε ένα σπίτι με λίγες αγκαλιές και πολλή σιωπή.

Το 1931, η  Εdith ξαναπαντρεύεται έναν επιφανή νευροχειρουργό ονόματι Loyal Davis, ο γιατρός υιοθετεί τη Νancy και η οικογένεια μετακομίζει στο Σικάγο. Μετά από ατέλειωτες μέρες και νύχτες όπου πεταγόταν κλαίγοντας στον ύπνο της, η Αnne Frances Davis, έχει πια ό,τι χρειάζεται: μια αληθινή μαμά, έναν πλούσιο μπαμπά -που την υιοθετεί- παιχνίδια στην καλοκαιρινή κατασκήνωση, μαθήματα κολύμβησης, χορού και τένις, σχολείο στο exclusive Girls’ Latin School. Κολλέγιο μετά στο Smith College στη Μασαχουσέτη και μαθήματα υποκριτικής.

reagan5

Με τον Ronald Reagan θα συναντηθούν πολύ αργότερα, το 1949, την εποχή που εκείνος είναι ήδη ο «Εrrol Flynn των B-movies» κι εκείνη μια 28χρονη, ανερχόμενη σταρλετίτσα της MGM.  Μάλιστα, -πράγμα περίεργο- το πρώτο τους ραντεβού, θα έχει «πολιτικό» χαρακτήρα. Η Nancy, έχει ανακαλύψει με τρόμο, πως -από παρεξήγηση ή συνωνυμία- το όνομά της φιγουράρει σε μια λίστα φιλο-αριστερών ηθοποιών. Ένας παλιός οικογενειακός φίλος αναλαμβάνει να τη φέρει σε επαφή με τον Ronald Reagan – τότε πρόεδρο της δεξιάς Ένωσης Ηθοποιών Κινηματογράφου και φανατικό αντικομμουνιστή. Ελπίζοντας στη βοήθειά του, η Nancy του τηλεφωνεί και του ζητάει να βγουν για φαγητό. Ο Ronald, ήδη σε «ανάρρωση» από το διαζύγιό του με την ηθοποιό -και καλλονή της εποχής- Jane Wyman, από την οποία είχε αποκτήσει και δυο παιδιά, συμφωνεί. Tης ζητά μόνο να μην αργήσουν γιατί την επομένη έχει πρωινό γύρισμα. Στις τρεις τα ξημερώματα εκείνου του πρώτου ραντεβού, θα είναι ακόμα μαζί, πίνοντας και σχεδιάζοντας πώς θα ξαναβρεθούν την επομένη.

«Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας; Ναι, για μένα ήταν», θα πει αργότερα η Nancy. «Νομίζω πάντως πως του Ronnie του πήρε λίγο περισσότερο …». Περισσότερο ίσως, αλλά όχι και πάρα πολύ. Δυο χρόνια αργότερα, σε ένα άλλο δείπνο, σε ένα από τα αγαπημένα τους -πια- resto, ο Ronald θα γυρίσει απλά και θα της πει «Ας παντρευτούμε, τι λες;». «Ναι, ας παντρευτούμε», θα του απαντήσει. Ο γάμος τους θα γίνει σε στενό φιλικό κύκλο, στις 4 Μαρτίου του 1952, σε μια εκκλησούλα, λίγο έξω από το Λος Άντζελες και η κόρη τους Patty (Patricia Ann) – θα έρθει στη ζωή επτά μήνες αργότερα. Ο γιος τους, Ronald Prescott, γεννιέται το 1958.

nancyreagan1

Για τη Νancy, η οικογένεια, τα παιδιά, ρίχνουν τίτλους τέλους, σε μια -όχι και πολλά υποσχόμενη- καριέρα στο πανί. Με εξαίρεση μια πολεμική περιπέτεια, το «Hellcats of the Navy» εγκαταλείπει το σινεμά για να γίνει -όπως θα πει αργότερα- «η σύζυγος που πάντα ήθελα. Η αληθινή ευτυχία μιας γυναίκας, άλλωστε, βρίσκεται στο σπίτι, δίπλα στον άντρα και τα παιδιά της». Για τα επόμενα 52 χρόνια η μικρή Αnne Frances, δεν θα ξυπνάει πια μόνη τις νύχτες…

reagan3

ΠΡΩΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ

Από ‘κει και πέρα, ο χρόνος θα κυλήσει σαν λαμπερό σινε-ρομάντσο. Oι «Ronnie and Mommy» («Μοmmy» τη φωνάζει ο άντρας της, χαϊδευτικά) είναι πάντα μαζί, είναι συνέχεια μαζί. Θα ανέβουν παρέα το δρόμο από τους λόφους του Χόλιγουντ ως τα υψωματάκια του κυβερνείου της Καλιφόρνια το 1967, και από κει, το 1980 στον Λευκό Οίκο, όταν ο Ronald θα εκλεγεί ο 40ος πρόεδρος των ΗΠΑ. Εκείνος στην πολιτική, εκείνη στα χαμόγελα και τις φιλανθρωπίες. Δίπλα-δίπλα, στην κορυφή του κόσμου.

Δίπλα στον Ronnie, πίσω του, ή μήπως μέσα στα παπούτσια του; Για τους ιστορικούς και τους αναλυτές που μελετούν το ρόλο του «άγνωστου παράγοντα Χ» στην Ιστορία, ο ρόλος της Νancy Reagan ως πρώτης κυρίας των ΗΠΑ την περίοδο 1980-1981, είναι ένα αχανές case study. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, καμία σύζυγος προέδρου πριν ή μετά από αυτή, δεν κρίθηκε, επικρίθηκε, μισήθηκε ή λατρεύτηκε τόσο.

reagannm

Στην αρχή, όλα ήταν ροζ. H Νancy κουβαλούσε στον Λευκό Οίκο τον φρέσκο καλιφορνέζικο αέρα μιας πρώην σταρ και πλούσιας socialite, η δε «γερασμένη» κοινωνία της Ουάσιγκτον είχε, εκείνη την εποχή, ανάγκη από λίγο στιλ, φινέτσα και διάθεση για πάρτι. Πολύ πριν ο Reagan αναλάβει την προεδρία, τα gossip περιοδικά, είχαν «αλέσει» την εικόνα της μέλλουσας πρώτης κυρίας: τους σχεδιαστές που προτιμούσε (Galanos, Bill Blass, Οscar de la Renta), το hairstyle της, τον ντεκορατέρ της, τον κύκλο των πλούσιων φιλενάδων της, τα περίφημα πάρτι της. Πριν περάσει πολύς καιρός, το ροζ άλλαξε σε ώχρα, μετά σε κίτρινο. Το 1981, το Newsweek δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Η δωρεάν γκαρνταρόμπα της κυρίας Reagan» και ρεπορτάζ για το πώς η πρώτη κυρία είχε δεχθεί τουαλέτες από top designers, με αντάλλαγμα την υπόσχεση να τους διαφημίσει. Πολύ σύντομα το κύμα των επικρίσεων φούντωσε, μαζί με ένα μπαράζ δημοσιευμάτων για τα χρήματα που ξόδευε η Nancy για να ανακαινίσει τον Λευκό Οίκο (800.000 δολάρια από δωρεές ιδιωτών – χρήματα που εξέπιπταν από το φορολογητέο τους εισόδημα), για το εξωφρενικό ποσό που έδωσε για να αποκτήσει ένα σετ κινέζικης πορσελάνης, ή για τις τρεις κομμώτριες που μπαινόβγαιναν στα διαμερίσματά της, σε περίοδο, μάλιστα, περικοπών, ανεργίας και γενικότερης ύφεσης για τον αμερικάνικο λαό. Στα γκάλοπ η δημοτικότητά της καταποντιζόταν.

reagan4

Ευτυχώς, το προεδρικό επικοινωνιακό επιτελείο που συστάθηκε επειγόντως για να αντιμετωπίσει το «πρόβλημα Νancy» είχε τη λύση: η πρώτη κυρία χρειαζόταν απλώς λιγότερες τουαλέτες, λιγότερα πάρτι, λιγότερες κομμώτριες, μερικές τηλεοπτικές εμφανίσεις σε δημοφιλή shows, με ελαφρά τριμμένα ή παράταιρα ρούχα. Α, ναι κι έναν «καλό σκοπό». Που στην περίπτωσή της, ήταν μια καλά σχεδιασμένη καμπάνια κατά των ναρκωτικών και του αλκοόλ με τίτλο «Απλώς Πες Όχι». Πραγματικά, το «κόλπο» έπιασε… Τρία χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 1985, σε μια δημοσκόπηση των New York Times, η Mommy ξεπερνούσε σε δημοτικότητα ακόμα και τον ίδιο τον πρόεδρο.

Από κει και πέρα -ιδίως δε μετά την απόπειρα δολοφονίας του προέδρου Reagan, τον Μάρτιο του 1981- θα αρχίσει αυτό που οι αναλυτές ονομάζουν «δεύτερη περίοδο» της Nancy. Tα χρόνια της μεταμόρφωσής της από «κινέζικη κούκλα» της αμερικάνικης πολιτικής σε dragon lady. Από όλα όσα γράφτηκαν και ειπώθηκαν κατά καιρούς (πως, π.χ. ήταν μια εξουσιαστική γυναίκα που διέταζε τον άντρα της, πως προσελάμβανε και απέλυε υπουργούς και συμβούλους κατά βούληση ή ακόμα και τις φήμες για τον παράνομο έρωτα και τα μοναχικά γεύματα με τον Frank Sinatra) το χειρότερο ήταν οι κατηγορίες του πρώην προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, Donald Regan.

Στο βιβλίο του «For the record» (1988), o Reagan αποκάλυψε πως όλες οι σημαντικές αποφάσεις του Ronald Reagan λαμβάνονταν σε συνεννόηση με τη γυναίκα του και με μια αστρολόγο στο Σαν Φρανσίσκο. «Η σύζυγος του προέδρου, Νancy Reagan, ήθελε να είναι σίγουρη ότι τα αστέρια είναι ευνοϊκά για τη συγκεκριμένη απόφαση, συνάντηση ή ταξίδι του προέδρου». Πολύ γρήγορα, η είδηση ότι τα αστέρια καθόριζαν το πρόγραμμα και τις επιλογές της κεφαλής του κράτους έφτασε στις εφημερίδες. Το σκάνδαλο για την «τσαρίνα» Νancy και τη στενή της φίλη αστρολόγο Joan Quigley -τον «θηλυκό Ρασπούτιν» κατά την USA Today- σάρωσε τα πρωτοσέλιδα.

Μια εξήγηση που δόθηκε για την αστρολογική καθήλωση του «ισχυρότερου πολιτικού αρχηγού σ’ όλο τον κόσμο» είχε να κάνει με το χολιγουντιανό παρελθόν του προεδρικού ζεύγους: όπως οι περισσότεροι stars έτσι και οι Reagans διάβαζαν καθημερινά τα ωροσκόπιά τους. Μια άλλη θα έδινε πολύ αργότερα η ίδια η Νancy στην αυτοβιογραφία της με τίτλο «My Turn», (1989). Όπως εξήγησε μετά την απόπειρα δολοφονίας κατά του Ronald, της έγινε εμμονή η προσπάθεια να τον προστατέψει από κάθε κακό, από τη φιλοδοξία και την ανικανότητα των συμβούλων του. Όσο για το αν και πόσο τον επηρέαζε, η άποψή της ήταν αφοπλιστική:  «Επί οκτώ χρόνια κοιμόμουν με τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Αν αυτό δεν μπορεί να σου εξασφαλίσει καλύτερη “πρόσβαση” σε ένα πρόσωπο, τότε δεν ξέρω τι μπορεί. Λοιπόν ναι, συμβούλευα τον Ronnie, όποτε το χρειαζόταν και μου το ζητούσε. Και μερικές φορές και χωρίς να το κάνει…».

nancy2

RON AND NANCY: ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

Όσο περίεργο και αν ακούγεται, ο στενός, ερωτικός δεσμός του ζευγαριού -ακόμα και μετά από χρόνια γάμου και πολιτικής- δεν λύθηκε ποτέ. Υπήρχε στα μάτια της Νancy, κάθε φορά που ο Ronald μίλαγε κι εκείνη έμοιαζε να κρέμεται από τα χείλη του – «the gaze» κορόιδευαν οι εφημερίδες, το βλέμμα εκείνο της λατρείας. Υπήρχε στα φλογερά αποχαιρετιστήρια φιλιά τους, που έκαναν τους δημοσιογράφους να κοκκινίζουν και να κοιτάνε αλλού. Ήταν εκεί όταν τριγύριζαν χέρι-χέρι σαν ερωτευμένα σχολιαρόπαιδα στο Λευκό Οίκο,  ήταν στα λουλούδια που έστελνε εκείνος στη μητέρα της κάθε φορά που η Nancy είχε τα γενέθλιά της. «Για να την ευχαριστήσει, που του επέτρεψε να ζήσει μαζί μου…»

Και βέβαια, παραμόνευε μες στους σωρούς από γράμματα, στα σημειωτάκια και τις κάρτες που αντάλλασσαν μεταξύ τους. Οπουδήποτε στον κόσμο κι αν βρισκόταν, στη Μόσχα, το Ρέικιαβικ, το Βόρειο Πόλο ή στην άλλη άκρη του δωματίου, ο Ronald της έγραφε γράμματα που άρχιζαν: «Λατρευτή μου Nancypants» και τελείωναν: «Αγάπη μου, γυναίκα μου, ζωή μου, δεν ξέρω καν πώς ζούσα πριν να σε γνωρίσω, αλλά ίσως η αναμονή να έκανε τον ερχομό σου γλυκύτερο».  Η, «σήμερα, στην 31η επέτειό μας, θέλω να σου πω… Δεν είναι μόνο πως σ’ αγαπώ, είναι πως δεν αισθάνομαι ολόκληρος χωρίς εσένα. Είσαι η ίδια η ζωή για μένα. Κάθε φορά που φεύγεις, περιμένω να γυρίσεις για να αρχίσω να ζω ξανά». Τα περισσότερα από αυτά τα σημειώματα, η Νancy τα συγκέντρωσε αργότερα σε έναν τόμο με τίτλο  «I love you Ronnie» και τα εξέδωσε το 2000 με δικά της σχόλια και παρατηρήσεις.

reagan6

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ «ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ LOVE STORY»

Από το 1994 και μετά -από τότε που ο ίδιος ο Ronald Reagan με ένα συγκινητικό γράμμα στον αμερικανικό λαό ανακοίνωσε πως πάσχει από Αλτσχάιμερ- και σε όλο αυτό το «μακρύ ταξίδι του αποχαιρετισμού» του πρώην προέδρου άλλαξαν πολλά. Άλλαξε καταρχήν η δημόσια εικόνα της Nancy Reagan – η «τσαρίνα», η «βασίλισσα Nancy» έγινε ηρωίδα, το κίτρινο αραίωσε με λίγο θλιμμένο μπλε. Μόνο εκείνη δεν άλλαξε. Με μικρά διαλείμματα -όσο χρειαζόταν για τη διαρκή κοινωνική και φιλανθρωπική της δράση- με συνεχείς αρνήσεις σε φωτογράφους και δημοσιογράφους για να τον φυλάξει από την παρακμή, με θλίψη γι’ αυτή την τρομερή αρρώστια που λήστευε χωρίς οίκτο τις κοινές τους αναμνήσεις, η Nancy έμεινε στο πλευρό του, κάνοντας αυτό που ήξερε πάντα να κάνει καλύτερα: να προστατεύει τον άντρα της. Ο θάνατός του Ronald, τον Ιούνιο του 2004 έβαλε τέλος σε αυτό που ο Charlton Heston αποκάλεσε κάποτε «το μεγαλύτερο love story στην ιστορία της αμερικάνικης  προεδρίας».

Όσο για τη Nancy συνέχισε να ζει, στο σπίτι τους, στο Bel Air. Οι εμφανίσεις της, με τα χρόνια, λιγόστευαν ολοένα λόγω της εύθραυστης υγείας της, συνέχισε όμως να είναι ενεργή, στον αγώνα της κατά των ναρκωτικών και του Αλτσχάιμερ – υποστήριζε, μάλιστα, θερμά τις πειραματικές θεραπείες με βλαστοκύτταρα. Άφησε την τελευταία της πνοή, την περασμένη Κυριακή, 6 Μαρτίου, σε ηλικία 94 ετών. Λόγω καρδιακής ανεπάρκειας. Μετά το θάνατό της ανακοινώθηκε πως η Νancy Reagan θα ταφεί στη Ronald Reagan Presidential Library στο Simi Valley, δίπλα στο σύζυγό της, Ronald. Εκεί  όπου ανήκει. Εκεί όπου ανήκε πάντα.

Πηγή : Περιοδικό Down Town, τεύχος 486

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *