Ο Χρήστος Ζαμπούνης σε ένα εξομολογητικό απολογισμό της ζωής του

Ο Χρήστος Ζαμπούνης σε ένα εξομολογητικό απολογισμό της ζωής του

Ο Χρήστος Ζαμπούνης σε ένα εξομολογητικό απολογισμό της ζωής του
Φωτογραφία: Ιωάννα Ρουφοπούλου

Χρήστος Ζαμπούνης. Εκδότης, δημοσιογράφος και πολυγραφότατος, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του μυθιστορήματος μας φιλοξενεί στο σπίτι του, κάνοντας έναν εξομολογητικό απολογισμό της ζωής του.

Του Άρη Καβατζίκη

Oι συζητήσεις με τον Χρήστο Ζαμπούνη είναι απολαυστικές. Οι ιστορίες ενδοσκόπησης που έχει να καταθέσει αποτελούν μαθήματα ζωής, καθώς παραδέχεται λάθη και πάθη, πέρα από τις επιτυχίες και τις φωτεινές στιγμές του. Ένα «Τάμα στη Μύκονο» στάθηκε η αφορμή της συνάντησής μας. Αν και δεν έχω ακόμη καταλήξει εάν παραμένει ένας «παιδήλικας», όπως ήταν και ο τίτλος του αυτοβιογραφικού του βιβλίου, «Ιστορίες ενός Παιδήλικα», τον καρπό του κοσμεί ένας παραδοσιακός Μάρτης, με λευκή και κόκκινη κλωστή.

«Τάμα στη Μύκονο», το νέο σας αστυνομικό- ερωτικό θρίλερ. Γιατί επιλέξατε τη Μύκονο;
Τον περασμένο Σεπτέμβριο βρέθηκα στα γενέθλια μιας φίλης στο «Hakkasan» της Μυκόνου. Τότε, στο επίκεντρο των συζητήσεων βρισκόταν η εξάρθρωση ενός κυκλώματος ναρκωτικών και μαστροπείας, στο οποίο ενεπλέκετο μάλιστα μια εστεμμένη – όχι γαλαζοαίματη, αλλά των καλλιστείων. Αυτή είναι η αφετηρία του μυθιστορήματος που έγραψα σε πραγματικό χρόνο, με πραγματικούς ήρωες και πραγματικά μέρη.

zabounis2

Φοβηθήκατε καθόλου, καθώς εμπλέκονται άνθρωποι και καταστάσεις που γνωρίζουμε;
Παρότι πολλοί θα αναγνωρίσουν πρόσωπα και καταστάσεις, δεν μπορεί κανείς να ταυτοποιήσει κάποιον συγκεκριμένα. Τα γεγονότα ήταν απλώς η αφετηρία μου. Στη συνέχεια, όμως, η πλοκή αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας.

Τι αντιπροσωπεύει για εσάς η Μύκονος;
Η Μύκονος είναι ένας προορισμός, όπως και άλλοι, που επισκέπτομαι τακτικά από το 1979, οπότε και πρωτοπήγα ως πρωτοετής φοιτητής. Δεν ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που ξυπνούν και κοιμούνται με τη σκέψη της, ούτε ονειρεύτηκα ν’ αποκτήσω βίλα εκεί, όπως πολλοί συμπατριώτες μας. Την αγαπώ, όπως αγαπάει κανείς ένα καθαρόαιμο αραβικό άλογο ή ένα σπάνιο βάζο Μινγκ. Είναι πανέμορφη μέχρι παρεξηγήσεως και δυνητικά θα μπορούσα να ζήσω εκεί μονίμως, υπό τις κατάλληλες συνθήκες.

zabounis1

Ζήσατε πολλές εκδοχές του νησιού. Ξεχωρίζετε κάποια;
Όταν πρωτοπήγα, φοιτητής, έμενα σε sleeping bag, έπειτα σε απλά ξενοδοχεία, αργότερα σε καλύτερα, μετά σε σπίτια φίλων. Έχω περάσει τη φάση, όπως εξάλλου όλοι οι νέοι μετά τη μεταπολίτευση, της έκρηξης της σεξουαλικότητας. Έζησα και την αμηχανία της εποχής των δανεικών και της επίδειξης πλούτου από τους εγχώριους επισκέπτες της Μυκόνου, ενώ πλέον ζω μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση, καθώς έχουμε «μαζευτεί» όλοι μας. Θέλω να πιστεύω πως την καλύτερη εποχή της δεν την έχω ζήσει ακόμη. Οι Μυκονιάτες και η φιλοξενία τους έκαναν αυτό το νησί να ξεχωρίσει σε σχέση με τα υπόλοιπα νησιά μας. Το βιβλίο είναι ένας ύμνος σ’ αυτή την ωραία Μύκονο. Μετά από έξι χρόνια κρίσης, καιρός είναι να κοιτάξουμε το μέλλον, καθώς το νησί συμπεριλαμβάνεται σε αφιερώματα διεθνών τίτλων για τους πιο μοδάτους προορισμούς του καλοκαιριού.

Θεωρείτε ότι η Μύκονος απευθύνεται πλέον στους Έλληνες;
Ζήσαμε μια πλάνη, ότι δηλαδή όλοι μπορούσαμε να πάμε στη Μύκονο. Κι αυτό βασίστηκε σε δανεικά και διακοποδάνεια. Η Μύκονος απευθύνεται σ’ ένα ορισμένο κοινό. Η μεγάλη διάψευση είναι ότι πλέον καταλάβαμε πως δεν μπορούμε όλοι να κάνουμε τα πάντα. Όλοι περιοριστήκαμε και «κόψαμε» ή μας «έκοψαν». Ούτε στη δεκαετία του ’70 πήγαιναν όλοι εκεί, αλλά οι μεγιστάνες.

Υπήρξατε διευθυντής του περιοδικού «Life&Style», το οποίο άφησε εποχή στο χώρο των εκδόσεων. Φαντάζομαι ότι δεχόσασταν πολλές προσκλήσεις τότε. Υπήρξαν περιπτώσεις που ήρθατε σε δύσκολη θέση εξαιτίας της υπερβολής που αντικρίζατε;
Όλοι παρασυρθήκαμε, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Είχα την τύχη, πριν επιστρέψω στην Ελλάδα, να ζήσω τη «μεγάλη χίμαιρα» –για να δανειστώ τον τίτλο του βιβλίου του Καραγάτση–, μένοντας και εργαζόμενος στη Γαλλία, και συγκεκριμένα σε κορυφαία περιοδικά, όπως το «Poin de Vue», το «Paris Match», το «Figaro Magazine». Επίσης, είχα την τύχη να συνεργαστώ επιστρέφοντας με τον Αντώνη και την Έλενα Λυμπέρη, και να κάνουμε το «Life&Style». Ήταν εξόχως δημιουργικά τα χρόνια που δουλέψαμε μαζί, όπως και άκρως ενθαρρυντική η ανταπόκριση των αναγνωστών, που όχι μόνο μας αγόραζαν φανατικά, αλλά κρατούσαν τα τεύχη του «Life&Style» στη βιβλιοθήκη τους. Ασφαλώς και έγιναν υπερβολές, όμως υπήρξε μια ποιότητα κι ένα υψηλό επίπεδο αισθητικής. Όσο για τη δύσκολη θέση που με ρωτάτε, θα έλεγα ότι ένιωσα αρκετές φορές αμηχανία μπροστά σε τόση αμετροέπεια.

zabounishome

Μετά από τις προσωπικές αποκαλύψεις που κάνατε στις «Ιστορίες ενός Παιδήλικα» πριν από δύο χρόνια, μετανιώσατε για κάτι απ’ όσα γράψατε;
Ήταν μια διαδικασία ενδοσκόπησης και ψυχοθεραπείας. Όταν μας συμβαίνει ένα κακό –σ’ εμένα έτυχαν πολλά μαζεμένα– υπάρχουν πολλοί τρόποι αντιμετώπισης: κατάθλιψη, εξάρτηση από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, αυτοκτονία. Επειδή έχω προϋπηρεσία στις δυσκολίες, μπόρεσα να αντιμετωπίσω την κατάθλιψη γράφοντας. Αντίθετα, την προηγούμενη φορά, όταν είχα ένα δύσκολο χωρισμό με τη μητέρα της κόρης μου στη Γαλλία, κι εκείνη εξαφανίστηκε με το παιδί στην Αμερική, έπεσα στα ναρκωτικά. Τα έκοψα όταν ξαναβρέθηκε το παιδί. Ήταν μεγάλο μάθημα.

Πόσο κράτησε η εξάρτησή σας από την κοκαΐνη;
Δύο χρόνια, μέχρι να βρεθεί το παιδί. Είναι μεγάλη χώρα η Αμερική. Τώρα, πλέον, αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις μας.

Γιατί εξαφανίστηκε τότε η σύντροφός σας;
Είναι μια ερώτηση που πρέπει να κάνετε στην ίδια.

Υπάρχουν πράγματι χειρόγραφα του «Παιδήλικα» σε θυρίδα, που δε συμπεριλήφθηκαν στο βιβλίο και ίσως δημοσιεύσετε μια μέρα;
Δεν είμαι από τους ανθρώπους που θα κάνουν τον έξυπνο αποκαλύπτοντας τα μυστικά άλλων. Είναι πολλά κεφάλαια που δε συμπεριέλαβα, επειδή η ελληνική κοινωνία δεν είναι έτοιμη να τα αποδεχτεί. Δίστασα να γράψω για τα ναρκωτικά – θα μπορούσα να μην το κάνω, καθώς ζούσα στη Γαλλία και δε γνώριζε κανείς ότι έκανα χρήση κοκαΐνης, πλην των οικείων μου. Το έβαλα, τελικά, γιατί έστω κι ένας από τους χιλιάδες αναγνώστες να έλεγε «Πώς τα σταμάτησε αυτός, ας το κάνω κι εγώ», θα είχα πετύχει το στόχο μου.

Είστε ένας γοητευτικός άντρας. Περισσότερο κυνηγήσατε τις γυναίκες ή εκείνες σας κυνήγησαν;
Οι σχέσεις μου με τις γυναίκες πέρασαν από σαράντα κύματα. Κοσμογονική εξέλιξη για μένα είναι ότι πέρασα από την πολυγαμία στη μονογαμία. Έχω αλλεργία, πλέον, με την απιστία. Με το που γεννήθηκε η κόρη μου, τελείωσαν για μένα οι πολυγαμικές σχέσεις, παρόλο που πολλοί φίλοι μου έλεγαν «Μα, είσαι τρελός;», δεδομένου ότι γινόταν «παρέλαση» γυναικών μπροστά μου, τόσο κατά τη διάρκεια της παρουσίας μου στην τηλεόραση όσο και με το περιοδικό. Το λέω δημοσίως, γιατί κάποιος μπορεί να υποστηρίξει το αντίθετο, αλλά ας έρθει να μου το πει. Είναι ωραίο να έχεις μια σταθερά και να ξέρεις τι θέλεις. Όπως γράφω και στα βιβλία μου, ένας Έλληνας τζέντλεμαν –που είναι το πλέον οξύμωρο είδος– ποτέ δε θα πει «Με κυνηγούν οι γυναίκες». Θέμα τακτ. «Δε θυμάμαι», απαντώ… Ρομαντική αμνησία την αποκαλώ.

Το γάμο τον δοκιμάσατε μόνο μια φορά στη ζωή σας.
Ναι, με τη Μαργαρίτα Μυρογιάννη, τον Ιούνιο του 2006, και ήταν πολύ επιτυχημένος. Μια πολύ ωραία κοπέλα και μια πολύ ωραία σχέση.

zabounishome1

Σας πέρασε από το μυαλό ν’ αποκτήσετε δεύτερο παιδί;
Βέβαια. Υπάρχουν πράγματα που θέλουμε και δε γίνονται και άλλα που δεν έχουμε σκεφτεί και συμβαίνουν. Αν με άκουγαν οι γυναίκες που έχουν περάσει από τη ζωή μου, σήμερα θα είχα αρκετά παιδιά. Κάτι συνέβαινε ή μεσολαβούσε και δε γινόταν. Τώρα είμαι έτοιμος, θέλω να κάνω ένα παιδί που να το βλέπω, γιατί η κόρη μου είναι στην Αμερική, στο Λος Άντζελες, και βρισκόμαστε μία στο τόσο. Σπουδάζει κινηματογράφο στο University of Southern California.

Την επηρεάσατε στην επιλογη των σπουδών της;
Σίγουρα, γιατί ξεκίνησε να σπουδάζει δημοσιογραφία. Έπειτα, με τη μητέρα της είχαμε μια εταιρεία παραγωγής στο Παρίσι και ήταν όνειρό μας ν’ ασχοληθούμε με τον κινηματογράφο, αλλά δεν πέτυχε. Μέσα στο DNA της, λοιπόν, κάτι καταγράφηκε.

zabounishome2

Ποια είναι η αίσθησή σας για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν πλέον οι Έλληνες τη βασιλική οικογένεια; Μήπως έχουν ηρεμήσει απέναντί της;
Ναι, έχει υπάρξει μια στροφή 180 μοιρών. Όταν πρωτοξεκίνησα το βασιλικό ρεπορτάζ με έπαιρναν με τις ντομάτες, ενώ τώρα έχει απενοχοποιηθεί. Συντελέσαμε κατά πολύ και με το «Life&Style». Είδαμε μια φοβερή αποδοχή τότε με τα βασιλικά εξώφυλλα. Πρόκειται για ανθρώπους αξιοπρεπείς και σοβαρούς –δε θέλω να κάνω συγκρίσεις με άλλους παράγοντες του δημόσιου βίου– και νομίζω ότι υπάρχει πλέον μια συμπάθεια. Για παραπάνω δε γνωρίζω, αλλά αν ποτέ τεθεί ζήτημα, θεωρώ ότι δε θα υπάρχει η εχθρότητα ή οι αγκυλώσεις του παρελθόντος. Και η αυτοβιογραφία του βασιλέως που κυκλοφόρησε με το «Βήμα της Κυριακής» εκτίναξε την κυκλοφορία του. Κάτι λέει αυτό. Στον εαυτό μου δίνω τον ταπεινό τίτλο του «βασιλικού παρατηρητή» (royal observer).

Πρεσβεύετε τους καλούς τρόπους. Το savoir vivre πώς αντιμετωπίζει τους ομοφυλόφιλους που θέλουν να υπογράψουν σύμφωνο συμβίωσης; Είναι αποδεκτό;
Στην πρώτη έκδοση του «Savoir Vivre», το 2002, κακώς δε συμπεριέλαβα το κεφάλαιο για την ομοφυλοφιλία. Στη δεύτερη, όμως, έκδοση, το έπραξα. Τα ήθη έχουν εξελιχθεί και ούτε καν θα μπω σε συζήτηση για να επιχειρηματολογήσω υπέρ. Όταν η ζωή σου δείχνει το δρόμο, οι νόμοι ακολουθούν τη ζωή. Όπως είναι ένα ζευγάρι ετεροφυλόφιλο, το ίδιο είναι και ένα ομοφυλόφιλο. Τη διάκριση δεν την καταλαβαίνω. Είναι χάσιμο χρόνου και το θεωρώ αυτονόητο. Είχα ανέκαθεν τόσο στενές σχέσεις με gay, που ακόμη και τώρα λένε «Αυτός είναι gay».

zabounishome3

Αλήθεια, σας έχουν φλερτάρει gay, κι αν ναι, πώς αντιδράσατε;
Ασφαλώς, μόνο που μετά λύπης μου διαπιστώνω και διαπιστώνουν ότι είμαι straight.

Εάν είχατε μια ομοφυλοφιλική εμπειρία στη ζωή σας, θα τη δημοσιοποιούσατε όπως έκανε ο Απόστολος Γκλέτσος, αποτελώντας το θέμα συζήτησης των ημερών;
Νομίζω ότι μετά την πρωτιά του Απόστολου Γκλέτσου ουδείς θα ασχοληθεί με τον δεύτερο, τον τρίτο ή τον τέταρτο που θα κάνει παρόμοιες αποκαλύψεις.

Στο συγκεκριμένο κεφάλαιο του «Savoir Vivre» τι αναφέρετε;
Πώς, λόγου χάρη, το ανακοινώνουμε σε γονείς και φίλους, πώς αντιδρούμε σε μια ανακοίνωση, πώς κάνουμε μια πρόσκληση σε δείπνο σ’ ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι.

Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Grooming: Κερασία Κούη
Τα κοστούμια του Χρήστου Ζαμπούνη είναι Sur Mesure από το ράφτη του, Νίκο Κουρλα (Βουλής 5).

Πηγή : Περιοδικό Hello, τεύχος 54

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *