Ο γνωστός σχεδιαστής Ανδρέας Ζαννετίδης μάς συστήνει τον αδερφό του

Ο γνωστός σχεδιαστής Ανδρέας Ζαννετίδης μάς συστήνει τον αδερφό του

Ο γνωστός σχεδιαστής Ανδρέας Ζαννετίδης μάς συστήνει τον αδερφό του
Φωτογραφία: Παναγιώτης Μηνά

Ο γνωστός σχεδιαστής μάς συστήνει τον αδελφό του και οι δυο τους μας μιλούν για τις παιδικές τους αναμνήσεις, την ομοιότητά τους και όλα αυτά που τους ενώνουν.

Από τη Νατάσα Γεωργίου

Ποιες είναι οι αγαπημένες σας αναμνήσεις από τα παιδικά σας χρόνια;
ΑNΔ: Γενικά, οι αναμνήσεις από τα παιδικά μας χρόνια είναι όλες ευχάριστες. Δεν μπορώ να σου πω για δυστυχισμένες στιγμές, όπως δεν μπορώ να σου πω ότι μπορούμε να ξεχωρίσουμε κάτι. Θυμάμαι να υπήρχε πάντα αγάπη και επικοινωνία στο σπίτι μας.
ΑΝΤ: Συμφωνώ με τον Ανδρέα, είχαμε ευχάριστα παιδικά χρόνια. Ήμασταν πάντα δεμένοι, δεν μαλώναμε τόσο συχνά. Έχουμε και μια αδελφή, η οποία είναι 15 χρόνων τώρα και είμαστε πολύ προστατευτικοί μαζί της. Την μεγαλώσαμε από μωρό και ακόμα το κάνουμε.

Χρησιμοποιούσατε ποτέ την ομοιότητά σας για να κάνετε ζαβολιές;
ΑΝΔ.: Δεν χρειάστηκε ποτέ! Με τον Αντώνη είχαμε διαφορετικά ενδιαφέροντα και μετά πηγαίναμε και σε διαφορετικά σχολεία και έτσι δεν μπήκαμε ποτέ σε αυτή τη θέση.
ΑΝΤ.: Δεν είχαμε και ποτέ το ίδιο λουκ. Τα τελευταία τρία χρόνια είναι που μοιάζουμε ακόμα πιο πολύ!

Πόσο σημαντική είναι η αδελφική σχέση για εσάς;
ΑΝΤ.: Για μένα, είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι υπάρχει μεταξύ μας απόλυτη εμπιστοσύνη. Είμαι πραγματικά πάρα πολύ τυχερός που έχω τα αδέλφια μου και την οικογένειά μου δίπλα μου, για ό,τι χρειαστώ.
ΑΝΔ.: Θεωρώ ότι η αδελφική σχέση και γενικά η σχέση με την οικογένεια είναι η πιο σημαντική. Είναι τα άτομα από τα οποία δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς. Είναι πολύ βασικό ότι με τα αδέλφια μου δεν τίθεται ποτέ θέμα ανταγωνισμού.

Διαισθάνεστε συχνά κάποια έντονα συναισθήματα ο ένας του άλλου;
ΑΝΔ.: Ναι, όταν ο Αντώνης δεν είναι καλά, το διαισθάνομαι, αλλά αυτό ισχύει και για τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς μας.
ΑΝΤ.: Λόγω της στενής οικογενειακής μας σχέσης, λίγο πολύ όλοι το νιώθουμε αυτό μεταξύ μας.

Έχετε ακολουθήσει εντελώς διαφορετικά επαγγέλματα. Μιλήστε μας λίγο για την επαγγελματική σας πορεία.
ΑΝΤ.: Εγώ ασχολούμαι με τη μαγειρική. Δούλευα για δύο χρόνια σε μεγάλη επιχείρηση ως μάγειρας και μετά, από την πείρα που απέκτησα, ένιωσα ότι μπορώ να κάνω κάτι για μένα και έτσι αποφάσισα με ένα φίλο να αναλάβω τη λειτουργία του μπουφέ ενός συλλόγου στο Καϊμακλί. Είμαι πολύ ευχαριστημένος, γιατί έχω κερδίσει πολύ κόσμο με τη δουλειά μου και το φαγητό που φτιάχνω και προσπαθώ για το καλύτερο.
ΑΝΔ.: Τα τελευταία επτά χρόνια είμαι στο χώρο της μόδας, όπου διατηρώ το δικό μου ατελιέ, φτιάχνοντας ρούχα και κοσμήματα. Αρχικά, είχα ξεκινήσει με το interior design, αλλά ακολούθως αποφάσισα να ασχοληθώ με το fashion design, για το οποίο είχα μια ιδιαίτερη αγάπη και αυτό τον δρόμο θέλω να ακολουθήσω για την υπόλοιπή μου ζωή.

Τι αποτελεί για εσάς την απόλυτη καταξίωση στον επαγγελματικό τομέα;
ΑΝΔ: Προσωπικά, είμαι πολύ υπέρ των αργών και σταθερών βημάτων και του να κάνω μετρημένες κινήσεις. Δεν μπορώ να σου πω ότι έχω ένα στόχο εξωπραγματικό, που θα με κάνει να νιώσω την καταξίωση. Με το να δουλεύω, να είμαι καλά και να προχωρώ, αποτελεί για μένα μεγάλη ικανοποίηση. Δεν έχω έναν απόλυτο στόχο, να πάω κάπου συγκεκριμένα και να κάνω ένα συγκεκριμένο πράγμα. Σιγά – σιγά, ό,τι είναι να έρθει, θα έρθει. Είμαι πολύ ικανοποιημένος με την επαγγελματική μου πορεία.
ΑΝΤ.: Εμένα, ο στόχος μου ήταν να δημιουργήσω κάτι δικό μου. Είμαι σε καλό στάδιο, έχω κάνει την αρχή και θα δείξει η πορεία πώς θα προχωρήσω.

Υπάρχει κάποιο χαρακτηριστικό σας, είτε εξωτερικό είτε εσωτερικό, που θα θέλατε να αλλάζατε;
ΑΝΔ.: Θα ήθελα να σταματήσω να είμαι τόσο δοτικός ως άνθρωπος και τόσο ευαίσθητος.
ΑΝΤ.: Και εγώ το ίδιο (Χαμογελά). Εκτός από την εξωτερική μας ομοιότητα, έχουμε και πάρα πολλά κοινά στο χαρακτήρα!

Ποιο προτέρημα του άλλου θα θέλατε να είχατε;
ΑΝΔ.: Νομίζω το προτέρημα που έχουμε και οι δύο είναι ότι είμαστε εργασιομανείς. Από μικροί δουλεύαμε, παρόλο που δεν στερηθήκαμε ποτέ τίποτα. Αν και μπορεί να ακούγεται αστείο, οι γονείς μας φρόντισαν να μεγαλώσουμε σαν πρίγκιπες. Έτσι νιώθουμε για όλα όσα μας πρόσφεραν και μας προσφέρουν. Οι γονείς μας ήταν και εκείνοι εργατικοί. Δεν ησύχαζαν ποτέ και αυτό ήταν κάτι το οποίο βοήθησε στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας.
ΑΝΤ.: Είμαστε πάντα της δουλειάς, είναι η αλήθεια. Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε από τα 15 μας. Ήταν καθαρά δική μας πρωτοβουλία, αφού όπως ανέφερε και ο Ανδρέας, μεγαλώσαμε πολύ καλά, χωρίς να μας λείψει ποτέ τίποτα.

Πώς θα χαρακτηρίζατε ο ένας τον άλλο με τρεις λέξεις;
ΑΝΤ.: Εργασιομανής, δημιουργικός, υπομονετικός.
ΑΝΔ.: Εργασιομανής, άνετος και λίγο ανυπόμονος!

Πώς σας αρέσει να περνάτε τον ελεύθερό σας χρόνο;
ΑΝΤ.: Μου αρέσει να χαλαρώνω με φίλους.
ΑΝΔ: Ναι κι εμένα μου αρέσει πολύ να συναντώ τους φίλους μου. Πηγαίνουμε βόλτες και μερικές φορές εκδρομές. Πραγματικά με ξεκουράζει το φαγητό με καλούς φίλους!

Έχετε κοινά ενδιαφέροντα; Σας αρέσει να γυμνάζεστε;
ΑΝΤ.: Παρόλο που ο πατέρας μας ήταν αθλητής, δυστυχώς εμείς δεν ασχοληθήκαμε καθόλου με τον αθλητισμό! Έπαιζε ποδόσφαιρο και γενικά του αρέσει πολύ η γυμναστική. Αντίθετα, ένα κοινό που έχουμε με τον Ανδρέα είναι ότι παίζουμε μπιρίμπα (Χαμόγελο).
ΑΝΔ.: Και όχι μόνο… Βοηθάμε ο ένας τον άλλο σε θέματα δουλειάς. Όταν έχω λίγο ελεύθερο χρόνο θα βοηθήσω τον Αντώνη και το αντίστροφο, ο Αντώνης εμένα.

Πείτε μας κάτι το οποίο ο κόσμος δεν γνωρίζει για εσάς και ίσως αποτελεί έκπληξη.

ΑΝΔ.: Δεν κρύβουμε κάτι για τη ζωή μας. Κάποτε, θεωρώ ότι μπορεί ο κόσμος να πιστεύει ότι είμαι απρόσιτος και σνομπ, ενώ είμαι ακριβώς αυτό που δείχνω. Λατρεύω να κάνω τη δουλειά μου και ακόμα και τις πελάτισσές μου, δεν τις θεωρώ απλά αυτό. Μου αρέσει να δημιουργώ μια σχέση μαζί τους και θέλω γενικά αυτός που έχω απέναντί μου να νιώθει οικεία μαζί μου.
ΑΝΤ.: Εγώ τις περισσότερες φορές παρεξηγούμαι επειδή χάνω την υπομονή μου. Όταν θέλω να γίνει κάτι με ένα συγκεκριμένο τρόπο στη δουλειά και δεν γίνει, θυμώνω. Είμαι τελειομανής και θέλω να γίνονται όλα όπως πρέπει. Στη μαγειρική, όπως και στη δουλειά του Ανδρέα, η λεπτομέρεια είναι πολύ βασική. Παίζεις με τη λεπτομέρεια.

Παίρνετε ρίσκα γενικά ή είστε πιο συντηρητικοί;
ΑΝΤ.: Πήρα το ρίσκο όταν έφυγα από τη δουλειά μου, για να ξεκινήσω κάτι από το μηδέν, που δεν ήξερα καν αν θα είχε συνέχεια. Πιστεύω ότι με την καθοδήγηση και συμπαράσταση της οικογένειάς μου, έκανα την ορθή επαγγελματική επιλογή, το ρίσκο απέδωσε, η δουλειά μου πάει καλά και δεν έχω κανένα παράπονο.
ΑΝΔ.: Παρόλο που παίρνω πολλά ρίσκα, προσπαθώ να διατηρώ και μια ισορροπία. Παίρνω το ρίσκο και μετά το εξελίσσω με αργά και σταθερά βήματα, όπως ανέφερα και πιο πάνω. Είχα αποφασίσει να ανοίξω κατάστημα από το πουθενά, που ήταν ένα πολύ μεγάλο ρίσκο, πάντα με δική μου ευθύνη. Έχουμε το προτέρημα ότι οι γονείς μας είναι πάντα δίπλα μας και δεν εννοώ μόνο οικονομικά. Είναι δίπλα μας σε όλα, το στήριγμα και η ασφάλειά μας.

Οι φίλοι τι ρόλο παίζουν στη ζωή σας;
ΑΝΔ.: Για μένα οι φίλοι είναι το πιο σημαντικό πράγμα μετά την οικογένεια. Είναι η δεύτερή μου οικογένεια. Είμαι από τους ανθρώπους που είμαι ευλογημένος και πολύ ευγνώμων που έχω τους φίλους που έχω τα τελευταία 20 χρόνια, από τον καιρό που ήμασταν παιδιά. Εκείνοι είναι οι φίλοι μου και είναι μια σταθερή αξία. Δεν έχω να μοιραστώ κάτι μαζί τους και ταυτόχρονα τα μοιράζομαι όλα. Δηλαδή, μπορεί να καθόμαστε κάπου και να μη μιλάμε, γιατί απλά δεν χρειάζεται.
ΑΝΤ.: Εγώ φίλους έχω λίγους και καλούς. Από τον καιρό του σχολείου. Είναι και για μένα η δεύτερή μου οικογένεια. Όταν έχω κάτι το μοιράζομαι μαζί τους, είτε ένα πρόβλημα ή ένα χαρούμενο περιστατικό. Ξέρω ότι είναι δίπλα μου και με βοηθούν πάντα. Επειδή μεγαλώσαμε μαζί με τον Ανδρέα, αφού έχουμε μόνο 16 μήνες διαφορά, οι φίλοι και των δύο μας, μεγάλωσαν στο σπίτι μας και έτσι είμαστε συνδεδεμένοι και ο καθένας με τους φίλους του άλλου. Ακόμα και με τους γονείς των φίλων μας!

Τι ψάχνετε στον σύντροφό σας;
ΑΝΤ.: Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο, με όλα όσα συμβαίνουν στην κοινωνία, να βρεις το κατάλληλο άτομο. Ο σεβασμός και η κατανόηση είναι απαραίτητα συστατικά για να κτιστεί μια σχέση με γερές βάσεις. Ο σύντροφός σου πρέπει να αντιλαμβάνεται και να αποδέχεται το επάγγελμά σου και τη ζωή που κάνεις και αυτό να είναι αμοιβαίο. Ό,τι απαιτείς να έχεις από κάποιον, πρέπει και να το δίνεις. Και στη δουλειά και στις σχέσεις.
ΑΝΔ.: Το πιο σημαντικό πράγμα για μένα είναι η κατανόηση. Κάνω μια δουλειά η οποία απαιτεί πάρα πολλές ώρες εργασίας, απουσιάζω πολλές ώρες από το σπίτι και καλώς ή κακώς, λόγω της φύσης της δουλειάς μου, πρέπει να παρευρίσκομαι σε εκδηλώσεις και το βράδυ. Η κατανόηση είναι ό,τι πιο βασικό.

Ποιο είναι για εσάς το πολυτιμότερο αγαθό;
ΑΝΔ.: Οικογένεια και υγεία και για τους δυο μας!

Ποιο είναι το μότο σας;
ΑΝΔ.: Δόξα σοι ο Θεός! Μόνο αυτό. Πιστεύω πολύ στον Θεό, όπως και όλη μου η οικογένεια. Είναι μια τεράστια δύναμη μέσα μας, που αν δεν την έχουμε δεν μπορούμε να συνεχίζουμε. Η πίστη μου με βοήθησε σε πολύ δύσκολες στιγμές.
ΑΝΤ.: Να έχουν τα πράγματα ουσία. Δεν μεγαλώσαμε με αξίες υλικές, αν και δεν μας έλειπε, ούτε τότε ούτε τώρα, οτιδήποτε, όπως είπε και πριν ο Ανδρέας. Δεν είμαστε υλιστές. Τα τελευταία επτά χρόνια είμαστε και οικονομικά ανεξάρτητοι και έτσι είναι πιο εύκολο να συγκεντρώνομαι στην ουσία των πραγμάτων.

Τι θα θέλατε να θυμάται ο κόσμος για εσάς στο μέλλον;
ΑΝΔ.: Θα ήθελα ειλικρινά να είμαι άνθρωπος σωστός και να με θυμάται ο κόσμος για την ανθρωπιά μου. Η δουλειά έρχεται μετά.
ΑΝΤ.: Αυτό που μένει τελικά είναι να είσαι καλός άνθρωπος. Τα υπόλοιπα είναι περιττά.

Επιμέλεια: Άντρεα Χατζηνικόλα
Grooming: Γιώργος Ιωσήφ (Florentia Makeup Artist Workshop)
Μαλλιά: Δώρος Παναγίδης
Θερμές ευχαριστίες στο Patio Coctail Bar για τη φιλοξενία.

Πηγή : Περιοδικό Hello! τεύχος 100

Related posts

1 Comment

  1. Ξανθίππη

    Ότι δηλαδή το σχεδιαστή τον γνωρίζουμε, άρα καιρός να μάθουμε και τον αδερφό του…

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *