Ο Τσιτσάνης τα χρόνια της Κατοχής

Ο Τσιτσάνης τα χρόνια της Κατοχής

Με αφορμή την καλοκαιρινή περιοδεία της Ορχήστρας Βασίλης Τσιτσάνης με τη Δήμητρα Γαλάνη και τη Νατάσσα Μποφίλιου -σταθμός της οποίας θα είναι και η Κύπρος- η στήλη κάνει σήμερα μια αναδρομή στην παρουσία του Τσιτσάνη στο ελληνικό τραγούδι κατά την ιδιαίτερη περίοδο της Κατοχής. Μια εποχή κατά την οποία ο μεγάλος δημιουργός έγραψε σημαντικά τραγούδια.

Γεννημένος στα Τρίκαλα, ο Τσιτσάνης εγκαθίσταται στην Αθήνα στα τέλη του 1936. Εκεί δουλεύει σε διάφορα μαγαζιά και ηχογραφεί τους πρώτους του δίσκους στην Odeon. Τον Μάρτιο του 1938, όμως, καλείται να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στο Τάγμα Τηλεγραφητών στην περιοχή του Ντεπό. Εκεί, ο Τσιτσάνης γράφει πολλές από τις μεγάλες του επιτυχίες. Αν και τον Απρίλιο του 1940 απολύεται από τον στρατό, σύντομα ξεσπά ο πόλεμος και ο δημιουργός επιστρατεύεται και στέλνεται στο Αλβανικό Μέτωπο με την ειδικότητα του τηλεγραφητή.

Όταν το Μέτωπο καταρρέει και οι Γερμανοί εισβάλλουν, ο Τσιτσάνης επιστρέφει στα Τρίκαλα, όπου βρίσκει το σπίτι του μισογκρεμισμένο από τα βλήματα όλμων. Φεύγει, λοιπόν, για τη Θεσσαλονίκη, εκεί όπου γνωρίζει τη σύζυγό του, Ζωή. Στο βιβλίο «Η ζωή μου, το έργο μου», ο Τσιτσάνης μιλά για την εποχή εκείνη: «Πήγα αμέσως για δουλειά. Δούλεψα στο Καραμπουρνάκι, στους Μπαρμπαλιά, δούλεψα και αλλού και στα περίφημα «Κούτσουρα» του Δαλαμάγκα, που βρισκόταν στην οδό Νικηφόρου Φωκά, κοντά στο Λευκό Πύργο. Στα ξένα αυτά μαγαζιά δεν δούλεψα και πολύ καιρό, γιατί μετά το 1941, άνοιξα δικό μου μαγαζί, στην οδό Παύλου Μελά 21, δίπλα στο Μέγαρο του Μοσκώφ, στη Διαγώνιο. Ήταν ένα μικρό μαγαζάκι με λίγα τραπεζάκια, ένα φοβερό μαγαζάκι που έμεινε ιστορικό. Λεγόταν «Ουζερί Τσιτσάνη» και εκεί μέσα έγραψα τραγούδια τα οποία γραμμοφώνησα μετά τον πόλεμο και χάλασαν κόσμο. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο αγαπώ τη Θεσσαλονίκη. Σ’ αυτή την πόλη ετοίμασα στην Κατοχή, ολόκληρο έργο. Ένα έργο που αργότερα θα μίλαγε όλος ο κόσμος, ένα έργο που βγήκε από τις δραματικές σελίδες της εποχής, ένα έργο που ξεπήδησε μέσα από την ψυχή μου, ένα έργο που είχε μέσα του τον καλύτερο μουσικό μου κόσμο, ένα έργο που αργότερα θα σάρωνε την Ελλάδα. Η Κατοχή είναι η πιο συγκλονιστική περίοδος του λαϊκού τραγουδιού και αυτή όπως φαίνεται πια καθαρά κάθε μέρα, «σημάδεψε» και την καριέρα μου και την ιστορία της λαϊκής μουσικής. Διότι αν προπολεμικά έγινε το ξεκίνημά μου στα γραμμόφωνα ως λαϊκού συνθέτη και έγινε πραγματική επανάσταση στο λαϊκό τραγούδι, η Κατοχή υπήρξε η εποχή που έδωσα ό,τι καλύτερο είχα στην ψυχή μου, που έδωσα ό,τι πιο αληθινό βγήκε μέσα από τις τραγικές εκείνες συνθήκες. Η Κατοχή, με δύο λόγια, είναι η καρδιά του λαϊκού τραγουδιού».

Η περίοδος της Κατοχής ήταν ιδιαίτερα παραγωγική για τον Τσιτσάνη. Μεταξύ του 1941 και του 1944, κατά την οποία βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη, ο μεγάλος δημιουργός έγραψε περίπου τριάντα τραγούδια. Τα τραγούδια αυτά ηχογραφήθηκαν μετά το 1946, όταν ξανάνοιξε το εργοστάσιο παραγωγής δίσκων που είχε κλείσει για τρία χρόνια. Κάποια από αυτά τα τραγούδια έγιναν μεγάλες επιτυχίες: «Αραπίνες», «Αχάριστη», «Συννεφιασμένη Κυριακή», αλλά και αρκετά άλλα.

Πηγή : Φιλgood, τεύχος 234.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *