Παραμύθι χωρίς Όραμα

Παραμύθι χωρίς Όραμα

Το πολυαναμενόμενο «Παραμύθι Αλλιώς» (Πέμπτη & Παρασκευή 9.15 μμ, Alpha) επιχειρεί να κάνει στη μεσαιωνική Κύπρο ό,τι η «Αίγια Fuxia» στις ντόπιες σειρές βράκας: ένας νοσταλγικός φόρος τιμής σε συνδυασμό με ανελέητο κανιβαλισμό. Και εν μέρει δουλεύει. Το νέο πόνημα του Λώρη Λοϊζίδη πέρασε από σαράντα κύματα μέχρι να βγει στον αέρα την προηγούμενη εβδομάδα. Τα πρώτα επεισόδια ξαναγράφτηκαν και ξαναγυρίστηκαν από την αρχή, υπήρξε πολύμηνη καθυστέρηση στα γυρίσματα, άλλαξαν οι συντελεστές και γενικά συνέβησαν όλα εκείνα τα στραβά που συνήθως μαρκάρουν μία παραγωγή ως «προβληματική». Η σύγχυση είναι εμφανής στον τόνο. Δεν είναι ξεκάθαρο εάν πρόκειται για σουρεάλ παρωδία με κουφά (όπως το πετυχημένο με τη γοργόνα που γίνεται σούσι), κυπριακή σειρά εποχής βγαλμένη από

το ΡΙΚ ή ανάλαφρη κομεντί χαρακτήρων με μία τουλάχιστον «σοβαρή» πλοκή να υποβόσκει στο background (το φάντασμα της «Αίγιας» πλανάται σχεδόν σε κάθε πλάνο, από τα πετρόχτιστα δωμάτια μέχρι την αρσενική Πελλομαλλού του Αντώνη Κατσαρή). Αυτή η εναλλαγή στο ύφος είναι ευχή και κατάρα. Ευχή γιατί διαθέτει κάτι για όλους διευρύνοντας έτσι το κοινό του, κατάρα διότι δεν μπορείς να πάρεις τα «σοβαρά» στοιχεία της στα σοβαρά – απλά περιμένεις την ατάκα που θα ελαφρύνει το κλίμα. Η physical comedy και τα οπτικά γκαγκ ανέκαθεν δεν λειτουργούσαν στην ελληνόφωνη τηλεόραση, δεν υπάρχει ούτε η σκηνοθετική ματιά, ούτε η τεχνογνωσία για κάτι τέτοιο με αποτέλεσμα κάθε σκηνή με σουρεαλιστικά αστεία, τούμπες, γκάφες και τα συναφή να καταλήγει παιδιάστικη κι ερασιτεχνική. Ευτυχώς όμως που οι δημιουργοί γνωρίζουν ότι το λεκτικό είναι το πιο δυνατό τους σημείο και το σενάριο του Λώρη, ακόμα και κουτσουρεμένο/προσαρμοσμένο για την ελληνική αγορά ξεχειλίζει από ατάκες, διασκεδαστικούς αναχρονισμούς και pop αναφορές (το εύρημα με την κυπριακή διάλεκτο ως «απαγορευμένη γλώσσα» παρουσιάζει ενδιαφέρον ενώ λάτρεψα τη σπόντα για το τραγούδι του «Βουράτε Γειτόνοι»). Δεν λείπουν βέβαια κάποιες γκρίζες ζώνες, όπως ο gay χαρακτήρας που υποδύεται ο Λώρης ή το γεγονός ότι η «χοντρή και άσχημη» πριγκίπισσα της Ελισάβετ Κωνσταντινίδη πρέπει να βιάσει κάποιον για να κάνει σεξ, αυτά είναι θολά νερά παιδιά για να ψαρεύει κανείς εύκολους αστεϊσμούς και ο κίνδυνος της καρικατούρας παραμονεύει (ας μην ξεχνά ο Alpha το πάθημά του με το νερόβραστο και οριακά ομοφοβικό «Μη με σκας»). Άλλωστε υποτίθεται ότι σατιρίζεις ξεπερασμένα μεσαιωνικά στερεότυπα, δεν τα αναπαράγεις, σωστά;

Πηγή : Περιοδικό Down TvMανία Τεύχος 1225

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *