Παύλος Μυλωνάς – Το σάπιο και το παλιο πρεπει να φύγουν

Παύλος Μυλωνάς – Το σάπιο και το παλιο πρεπει να φύγουν

Παύλος Μυλωνάς – Το σάπιο και το παλιο πρεπει να φύγουν

Με ένα μήνυμα στο λογαριασμό του στο facebook, ο δημοσιογράφος Παύλος Μυλωνάς ανακοίνωσε ότι θα κατέλθει στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές του Μαΐου με τη Συμμαχία Πολιτών.

Στο μήνυμα του γράφει τα ακόλουθα:

“Αγαπητοι φίλοι,
θελω με λιγα λογια να σας εξηγήσω τους λόγους της απόφασης μου να κατέλθω υποψήφιος στις επόμενες εκλογες.

Μετά από 24χρόνια σκληρής δουλειάς και αγάπης για το λειτούργημα του δημοσιογράφου ήρθε η ώρα της αλλαγής “υπηρεσίας”.
Καθημερινά με ανιδιοτέλεια και έντιμα, ασκούσα την δημοσιογραφική μου αποστολή με βάση την δική μου αλήθεια χωρις θεατρινισμους και συμφεροντολογικους υπολογισμους.
Πριν απο 24 χρόνια ξεκινώντας την δημοσιογραφία είχα την τύχη να πραγματοποιήσω την προσδοκία των παιδικών μου χρόνων.
Να έχω δηλαδή την δυνατότητα να προσφέρω ότι μπορώ μέσα απο την εργασία μου για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης στην τουρκοκρατούμενη πατρίδα μας.
Βιώνοντας την αδικία και τα αποτελέσματα της τουρκικής εισβολής στο πετσί μου, σκεφτόμουν πως είναι σημαντικό μέσω της γραφίδας ή του μικροφώνου να συμμετάσχω σε όλες τις προσπάθειες για ανατροπη των αποτελεσματων της εισβολης αλλά του σάπιου συστηματος που επικρατεί δεκαετίες τώρα σε βάρος των μη προνομιούχων αυτου του τοπου.
Σκεφτόμουν ότι αν μη τι άλλο μπορούμε να πετύχουμε την αλλαγή της νοοτροπίας που τόσο έντεχνα καλλιέργησε και καλλιεργει το κατεστημένο του τόπου μας.Δεξιό ή αριστερο.
Γι αυτό το λόγο ήθελα και έγινα δημοσιογράφος και όχι για οποιοδήποτε άλλο λόγο.
Έχοντας καλύψει σχεδόν δυόμισι δεκαετίες και χωρίς να παρεκκλίνω ούτε μια στιγμή από τις αρχές, τις αξίες και τα πιστεύω μου, ήρθε η ώρα να μεταβω στην απέναντι όχθη της απαξιωμενης πολιτικής.
Δεν είναι του χαρακτήρα μου και ουτε πιστεύω στις τυποποιημενες και εντυπωσιακές διακηρύξεις για μεταρρυθμίσεις, μάχες και υποσχέσεις.
Πιστεύω μόνο στην καθημερινή πάλη με τον εαυτό μας. Αυτοι που οδήγησαν την πατρίδα μας στην οικονομικη καταστροφή, και μεγάλο μέρος του λαού μας στην απελπισία, είναι οι ίδιοι που για δεκαετίες, είτε μόνοι είτε συνεργαζόμενοι μεταξύ τους, ανεβάζουν και κατεβάζουν προέδρους, ελέγχοντας ουτε λίγο ουτε πολυ τις ζωές μας.
Γνωρίζοντας, με σκληρό τρόπο πολλές φορες το σαπιο και διεφθαρμένο σύστημα τους ο προβληματισμός όλων μας για το πως μπορούν να αλλάξουν τα πραγματα είναι κοινός.
Όλοι παραδέχονται την ανάγκη για αλλαγή. Οι νέοι είτε μεταναστεύουν είτε εργάζονται με απαράδεκτους μισθούς των 400 ευρώ.
Οι συνταξιούχοι αισθάνονται μόνοι και αβοήθητοι με τις συνταξεις ελεημοσύνης, ενώ χιλιάδες άλλοι συμπολίτες μας στην παραγωγική μέση ηλικία έχασαν το έδαφος κάτω απο τα πόδια τους. Μικρομεσαίοι, επιχειρηματίες, ιδιωτικοι υπάλληλοι, κουρεμενοι καταθετες και κατοχοι αξιογράφων, παλεύουν να επιβιωσουν.
Οι συνεχείς μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα, οι χαμηλόμισθοι του δημοσίου, έκτακτοι και με 15 πενθήμερα συμβόλαια, δεινοπαθούν στις λογικές του success story τους.
Δεν χρειάζονται πολλά άλλα παραδείγματα είτε στην εκπαίδευση, είτε στα διαλυμένα δημόσια νοσηλευτήρια για να αντιληφθει κανείς πως οι λίγοι προνομιούχοι και όσοι τους στηρίζουν δεν μπορούν να αποτελούν την μόνιμη δυναστεία που καταπιέζει και εκμεταλεύεται την μεγάλη πλειοψηφία του λαού.
Πολλοι ισχυρίζονται πως το σύστημα και το κατεστημένο δύσκολα ανατρέπονται. Ισως και να εχουν δίκαιο αλλα την ίδια ώρα η αλήθεια και το δίκαιο, η ελευθερία και η αξιοπρέπεια πρέπει να είναι για όλους μας η υπέρτατη επιδίωξη.
Εχοντας αυτά και πολλα άλλα βεβαία κατα νου αποφάσισα να αντιδράσω με άλλα μέσα. Η πρόταση για συνεργασία και συμμετοχή μου στο ψηφοδέλτιο της Συμμαχίας Πολιτών στην Λεμεσό ήταν πρόκληση.
Ειμαι απο τους ανθρώπους που πιστεουν πως οι ιδεολογίες και τα δόγματα είναι χρήσιμες θεωρίες οταν αξιοποιούνται προς όφελος των πολιτων και της πατρίδας.
Δυστυχώς στην Κύπρο οι ιδεολογίες των φιλελλευθερων και νεοφιλελλευθέρων, της αριστεράς και άλλων παραφυάδων τους, χρησιμοποιούνται απο τους κομματικούς μηχανισμούς ώς συναισθηματικά ερεθίσματα και εφαλτήρια κομματικής εκμεταλευσης. Αποτελούν δε το κύριο μεσο για τον συναισθηματικό φανατισμό της μαζας.
Η ζωή και οι κοινωνίες δεν είναι γήπεδα για να ασκούνται κομματικοί φαντάροι αλλά πεδίο αγώνα για βελτίωση της ποιότητας της ζωής και ανάδειξη του καλύτερου και αποκλεισμού του φαυλου και διεφθαρμένου.
Το σάπιο και το παλιο πρεπει να φύγει. Το νέο, το έντιμο και η ελπίδα πρέπει να ερθουν”mylonas.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *