Πέρα απ’ το καλό και το κακό

Πέρα απ’ το καλό και το κακό

Η Μπριζίτ Μακρόν και η έλλειψη γενναιότητας σε ζωές δειλές να αγαπήσουν.

Ο έρωτας, λέει, είναι προνόμιο των γενναίων. Οι δειλοί δεν μπορούν να αγαπήσουν παράφορα, με κουζουλάδα, όπως λένε στην Κρήτη, με πάθος. Οι δειλοί δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, αρχίζοντας απ’ τον δικό τους. Και αυτόν, τον νεαρό ηγέτη που μόλις έκανε πανηγυρικά την ηγετική του εμφάνιση στο παγκόσμιο σκηνικό, τον Μακρόν, μόνο για δειλία και πως δεν θέλει να αλλάξει τον κόσμο μπορείς να τον κατηγορήσεις.

Πόσα έχουν γραφτεί για τον έρωτα, και τραγουδηθεί και ζωγραφιστεί; Πόσο οι άνθρωποι, από τα σπήλαια έως τις τεχνολογικά συγχυσμένες μέρες μας, δεν προσπάθησαν να αναλύσουν τη μεταφυσική χροιά ενός συναισθήματος που σε κάνει ξαφνικά να υπάρχεις σαν ολοκλήρωση μέσα από ένα άλλο πρόσωπο και τις υπέροχες λεπτομέρειες που εσύ, το ερωτευμένο πλάσμα, προσέχεις; Οι ελίτσες, οι ατίθασες βλεφαρίδες, ένα λακκάκι στο πηγούνι, ένα σηκωμένο φρύδι παιχνιδιάρικο, ξαφνικά γίνονται σύμπαν ευτυχίας και απόλαυσης. Και, φυσικά, σημασία έχει να μπορείς να αγαπήσεις χωρίς να υπολογίζεις κόστος. Και ο φτερωτός θεός, αυτό το μωρό με το πολεμικό του παιχνίδι και την αγάπη στις φάρσες που ξέρεις, μπορεί να σ’ ανταμείψει, όπως τον Μακρόν, που η γυναίκα – πρόβλημα έγινε η δύναμή του.

Ηθικολόγοι, ξινοί, αλλά κυρίως δειλοί άνθρωποι, άρχισαν τις πλάκες και τις αγριάδες για τη γυναίκα την 64χρονη του 39χρονου Μακρόν. «Το πήδημα της γριάς», «η βάβω» και άλλα τέτοια χυδαία, που προδίδουν έλλειψη γενναιότητας σε ζωές δειλές στο να αγαπήσουν. Ποιος είναι αυτός που διαπράττει την ύβρη στον θεό, τον γιο της Αφροδίτης, και τον προκαλεί για τη δύναμή του; Γιατί αυτός δεν κοιτά φύλα, πλούτη, καταγωγές, θρησκείες και, φυσικά, ηλικίες. Βάζει τον στόχο και τοξοβολεί κατά μέτωπο, ή μάλλον κατάστηθα, εκεί που είναι η καρδιά.

Σε εποχή βαθύτατα ρατσιστική, εχθρική, μοχθηρή και φανατισμένη, η ανθρωπότητα κάνει βήματα πίσω, ψάχνοντας τις διαφορές, χλευάζοντας, λιντσάροντας διαδικτυακά, κάνοντας πολέμους ατέλειωτους και διαρκείας για την άλλη θρησκεία, την άλλη καταγωγή, το κάθε τι ξεχωριστό. Πώς να γλιτώσουν οι γυναίκες ή ο έρωτας;

Ο Τραμπ με τη «βουβή» πρώτη κυρία, τη Μελάνια, έχει πιθανόν την ίδια ηλικιακή διαφορά με αυτή των Μακρόν. Αλλά αυτός ο πορτοκαλί πλανητάρχης με τα ξανθά, κακοβαμμένα μαλλιά θεωρείται μάγκας, ενώ στην περίπτωση της Μπριζίτ Μακρόν μετράμε με μισογυνισμό διπλά τα χρόνια, δραγουμάνοι σε έρωτες που στάθηκαν νικηφόροι απέναντι σε κοινωνικά, πολιτικά και ίσως νομικά –μιας και εκείνη ήταν παντρεμένη– ταμπού. Γιατί; Διότι εμείς δεν είχαμε τη γενναιότητα, πιθανόν, να πάμε κόντρα σ’ όλα αυτά. Δειλοί, αρκεστήκαμε σε ό,τι φτάναμε με το κοντό μας ύψος.

Γιατί, ακριβώς, δεν υπάρχουν ηλικιωμένοι και νέοι, συνδυασμοί μόνο για άντρες και γυναίκες, φτωχοί και πλούσιοι, ωραίοι και άσχημοι, χοντροί και αδύνατοι, κοντοί και ψηλοί, αλλά γενναίοι και δειλοί, άνθρωποι που αγαπούν και αγαπήθηκαν, τολμηροί και φοβισμένοι, εκείνοι που πήγαν στα άκρα τον έρωτα αναλαμβάνοντας το ρίσκο να τους βγει και σε κακό.

Μικρά τα μεγέθη όσων αναλύουν και χλευάζουν τους έρωτες των άλλων κοιτάζοντας στα δόντια σαν ζωέμποροι σε εμποροπανήγυρη. Είναι εκείνοι που για να αγαπήσουν ζητούν ταυτότητα, φορολογική δήλωση, ληξιαρχική πράξη γέννησης, άδεια αυτοκινήτου, να δουν τι μάρκα οδηγεί το πάθος, κοιτάνε φίρμα ρολογιού και ετικέτες στα ρούχα.

Είναι εκείνοι, οι δυστυχείς, οι δειλοί, που ποτέ δεν θα αισθανθούν πως η αγάπη είναι πέρα απ’ το καλό και το κακό, το μέτρο και τη λογική, και που το τραγούδι της δεν θα το ακούσουν ποτέ, παρά μόνο ως μεθυσμένη καψούρα στα μπουζούκια.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *