Πετρούλα Κωστίδου: «Έγινα η αλλαγή που ήθελα να γίνω μία μέρα»

Πετρούλα Κωστίδου: «Έγινα η αλλαγή που ήθελα να γίνω μία μέρα»

Πετρούλα Κωστίδου: «Έγινα η αλλαγή που ήθελα να γίνω μία μέρα»
Φωτογραφία: Ιωάννα Τζετζούμη

Πέρασε αρκετός καιρός από τότε που ήταν ξανθιά, με βαθύ ντεκολτέ, έλεγε με σέξι τρόπο τον καιρό «τελειώνοντας» και κυνηγούσε στον δρόμο με τα τακούνια της τα στελέχη της τρόικας. Η Πετρούλα άλλαξε. Και θέλει να το αποδείξει!

Του Αλέξανδρου Πρίφτη

Κάθεται σταυροπόδι στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, κοντά στο παράθυρο. Στο ένα χέρι κρατάει το στριφτό της τσιγάρο, στο άλλο μία κούπα τσάι. Έχει μακριά μαλλιά, καστανά και μοιάζει πολύ διαφορετική από τότε που την είχα πρωτογνωρίσει, στους διαδρόμους του τηλεοπτικού Star, ως «το κορίτσι του καιρού» που «μόλις τελείωσε». Ακόμα και στον τρόπο που με χαιρετάει δείχνει η Πετρούλα να είναι αλλιώτικη. Είναι -και φαίνεται!- πιο σοβαρή. Πάνε οι χαριτωμενιές, η μόνιμη τσίχλα που μασούσε με γεύση φράουλα και η ξανθές μπούκλες της.

Πώς είναι η ζωή σου σήμερα;

Είμαι πάρα πολύ καλά και πιο ευτυχισμένη από κάθε άλλη φορά. Αλήθεια σου λέω! Ο σημαντικότερος λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι, επιτέλους, ψάχνω πολύ περισσότερο το μέσα μου, παρά το έξω μου. Ασχολούμαι με μένα και την ψυχή μου. Αυτό με κάνει ευτυχισμένη! Όσο γνωρίζω τον απεριόριστο εαυτό μου, τόσο εντυπωσιάζομαι. Το ταξίδι προς την αυτογνωσία δεν σταματάει ποτέ.

Τώρα που δεν κάνεις πια τηλεόραση, με τι ασχολείσαι επαγγελματικά;

Γράφω ένα βιβλίο στα αγγλικά. Θα κυκλοφορήσει στο εξωτερικό, στην Αγγλία, κι έπειτα θα έρθει και στην Ελλάδα. Είναι μία περιπέτεια φαντασίας, ένα «what if…». Είναι μυθιστόρημα.

Η τηλεόραση δεν σου έλειψε;

Όχι, δεν μου έλειψε καθόλου. Οτιδήποτε μου λείπει, πηγαίνω και το βρίσκω. Το έκανα και τέλος. Δεν θα έκανα τηλεόραση πια. Δεν ενδιαφέρομαι. Θα με αποπροσανατολίσει. Από τη στιγμή που έχω βάλει τόσο ενσυνείδητα έναν στόχο, θέλει να μείνω αφοσιωμένη σ’ αυτόν. Έχω αυτή την προτίμηση τώρα. Βιώνω μία αλλαγή στη ζωή μου. Μία υπέροχη αλλαγή.

Ο κόσμος τι σου λέει πια στο δρόμο;

Ό,τι μου έλεγε πάντα. Τους λείπω, μου μιλάνε όμορφα, αλλά τους αρέσει η αλλαγή αυτή που ζω. Την αγκάλιασαν. Ξέρω ότι με αγάπησαν και τους ευχαριστώ. Έχω χαρίσει πολλά χαμόγελα και πολύ γέλιο. Μπορεί κάποια στιγμή να κάνω τηλεοπτικά κάτι κοινωνικό, κάτι εναλλακτικό. Σίγουρα, όμως, κάτι πολύ μακριά από αυτά που έκανα. Η παλιά Πετρούλα δεν υπάρχει πια. Ήταν ένας ρόλος.

Που εξυπηρετούσε ποιον;

Την τσέπη μου. Δηλαδή ό,τι έκανα το είδα σαν ευκαιρία για να βγάλω κάποια χρήματα παραπάνω.  Η τηλεόραση τότε είχε λεφτά. Το έκανα καθαρά και μόνο βιοποριστικά. Γέλασα πολύ, πρόσφερα χαρά και ξεγνοιασιά στον κόσμο, αλλά το έκανα εμπορικά σκεπτόμενη. Τελείωσε αυτό. Ήρθε ένα σημείο που είπα «μέχρι εδώ. Τέλος». Γιατί δεν ήθελα να κάνω μόνο αυτό.

Πόσο εύκολη ήταν αυτή η απόφαση, σε μία εποχή που οι μισθοί ολοένα φθίνουν, εσύ να φύγεις από μία σίγουρη δουλειά;

Κοίτα, έβγαλα λεφτά αλλά δεν τα χάλασα. Έκανα την καβάτζα μου. Πάντα έβαζα λεφτά στην άκρη. Δεν τα έφαγα. Σκέψου, επίσης, ότι δεν έχω πολλά έξοδα – ούτε ρούχα, ούτε ταξίδια, ούτε πολυτέλειες. Αυτό μου δίνει σήμερα την ευκαιρία να κάνω αυτό που κάνω. Να φανταστείς, έχω να πάω για ψώνια πάνω από τρία χρόνια και δεν μου λείπει κάτι. Δεν το κάνω από τσιγκουνιά. Αλίμονο. Αν μου λείψει κάτι, θα πάω να το πάρω. Αλλά οι ανάγκες μου είναι εσωτερικές πια. Όχι υλικές.

Κάποτε ήταν αλλιώς όλα;

Κάποτε, ναι. Με ενδιέφερε πολύ περισσότερο πόσα θα χαλάσω για την εξωτερική μου εμφάνιση: κρέμες, ρούχα, shopping, αξεσουάρ κλπ. Υπήρξα ματαιόδοξη. Αλλά είδα ότι όλο αυτό ήταν ουτοπικό.

Πήγες κόντρα στον εαυτό σου για να παίξεις αυτό τον ρόλο;

Όχι, όχι. Πώς ο Johnny Deep  υποδύθηκε τον Jack Sparow στους Πειρατές, έτσι υποδύθηκα κι εγώ την Πετρούλα. Πήγε κόντρα στα πιστεύω του; Όχι! Έκανα κόσμο να γελάσει λίγο…

Είσαι αφελής;

Όχι. Απλά πουλούσε το ότι φαινόμουν αφελής. Είχε την πλάκα του. Γιατί να βγω να πουλήσω εξυπνάδα σε μία περίοδο που δεν θα εξυπηρετούσε την τσέπη μου; Ό,τι έκανα το έκανα με χαρά! Δεν έβλαψα κανέναν, δεν κορόιδεψα κανέναν! Σατίριζα την πολιτική κατάσταση της χώρας και ως εκεί.

Τελικά ποια είσαι; Ποιες λέξεις θα χαρακτήριζαν την Πετρούλα;

Έλα ντε! Δεν μπορώ να προσδιορίσω το απεριόριστο του εαυτού μου. Κάθε μέρα είμαι και διαφορετική. Κάθε μέρα που περνάει αλλάζω. Δεν θέλω να με βάλω μέσα σε μία λέξη. Σίγουρα δεν είμαι όμως προβλέψιμη.

Δέχτηκες ποτέ σεξουαλική παρενόχληση όσο έκανες τηλεόραση;

Δεν το βλέπω ακριβώς έτσι. Κανείς δεν με παρενόχλησε. Για μένα δεν υπάρχουν ανήθικες προτάσεις. Ο καθένας λέει αυτό που πιστεύει και θέλει κι έπειτα είναι στο χέρι σου το τι θα κάνει. Ο δικός μου ηθικός κώδικας δεν μου επιτρέπει να δεχτώ οτιδήποτε άλλο εκτός της δουλειάς μου. Δεν μιλάω για την περίπτωση που θα σου σηκώσουν χέρι… Μία φορά μόνο ένας τουρίστας με χούφτωσε και του έριξα σφαλιάρα (γελάει). Από τον χώρο δεν με παρενόχλησε κανείς. Ωστόσο, είχα προτάσεις που δεν συμφωνούσαν με τον δικό μου ηθικό κώδικα.

Οι άντρες σε φλερτάρουν;

Ναι, με φλερτάρουν. Πολύ διακριτικά και όμορφα. Δεν προσβάλλουν. Εντάξει, θα περάσει και κάποιο αυτοκίνητο και θα πετάξουν καμιά καφρίλα. Αλλά εκεί θα γελάσω.

Έχεις 7 χρόνια σχέση. Ωστόσο, σου αρέσει όταν σε φλερτάρουν άλλοι άντρες; Σου ανεβάζει την αυτοπεποίθηση;

Σίγουρα σου ανεβάζει την αυτοπεποίθηση και νιώθεις ωραία. Είναι ωραίο συναίσθημα αυτό.

Είσαι 27 ετών. Πώς κατάφερες να έχεις μία επταετή σχέση;

Από τότε που έλεγα τον καιρό… Ήμασταν συμμαθητές, χρόνια κολλητοί κι αυτός με γούσταρε πολύ. Εγώ ποτέ δεν ασχολήθηκα ιδιαίτερα και γενικώς δεν ασχολιόμουν με τους άντρες. Είχα αλλού το μυαλό μου. Μία μέρα έρχεται στο σπίτι μου στην Αθήνα κι έγινε το καλό. Από τότε είμαστε μαζί.

Δεν φοβήθηκες μήπως χαλάσετε τη φιλία σας;

Εκείνη τη στιγμή δεν το σκέφτεσαι. Παίρνεις το ρίσκο. Είχαμε χημεία σε πολλά επίπεδα και παράλληλα διατηρήσαμε την ελευθερία μας.

Υπάρχει ελευθερία μέσα σε μία σχέση;

Δεν υπάρχει υγιής σχέση χωρίς ελευθερία. Η αληθινή αγάπη είναι πάντα ελεύθερη. Αν βάλεις όρους, περιορισμούς και προϋποθέσεις, δεν είναι αγάπη. Είναι κτητικότητα. Άλλο πράγμα. Να ξέρεις να αγαπάς εσένα και τον άλλον. Δεν έχουμε μάθει να αγαπάμε χωρίς όρους και δεν ξέρουμε να ζούμε χωρίς φόβο.

Ναι, αλλά ο έρωτας δεν περιλαμβάνει και την κτητικότητα;

Όχι, δεν είναι απαραίτητο. Το ότι κάποιοι βιώνουν το ανώριμο αυτό συναίσθημα, η πλειοψηφία της ανθρώπινης φυλής, δεν σημαίνει ότι είναι και το φυσικό ή το λογικό. Το θέμα είναι πόσο έχεις δουλέψει μέσα σου. Όσο περισσότερο ζηλεύεις -με την κακή έννοια- τόσο φθείρεσαι.

Επομένως, θα συγχωρούσες εύκολα την απιστία;

Μπορεί να προκύψει μία τέτοια ανάγκη μελλοντικά. Αν με ρωτάς, πρέπει ο άλλος να το κάνει. Να μην καταπιεστεί.

Με σοκάρεις…

Μα, γιατί; Κι εγώ θα το συγχωρούσα. Δεν θα μου ήταν ευχάριστο, δεν θα έκανα πάρτι, αλλά αν μου έλεγε ότι το έκανε μόνο μία φορά, ήταν μία παρόρμηση της στιγμής, χωρίς συναίσθημα, τότε ναι. Δεν θα χάλαγα τη σχέση μου για κάτι επιπόλαιο και περαστικό. Επίσης, δεν θα το συγχωρούσα αν γινόταν σε μόνιμη βάση. Αλλά δεν θα χαρώ κιόλας. Θέλω να δοξάζει ο άνθρωπός μου αυτό που είναι, να τολμάει και να κάνει τις επιλογές του.

Εσύ θα το έκανες;

Δεν θα απατούσα ποτέ τον σύντροφό μου. Ή μάλλον, για να το πω πιο σωστά, δεν μπορώ να βάλω το χέρι μου στη φωτιά, ούτε για μένα. Αν τύχει, έτυχε. Δύσκολα όμως! Είμαι καθαρά μονογαμική! Δεν κοιτάζω από δω κι από κει. Ωστόσο, ποτέ δεν ξέρεις, άνθρωποι είμαστε. Δεν έχουμε κουμπιά. Και δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι πάντα θα τρέφω τα ίδια ερωτικά συναισθήματα για κάποιον. Στα τόσα χρόνια που είμαστε μαζί, δεν έτυχε να κάνω κάτι. Αν τύχει, όμως, θα το μάθει.

Δεν βαριέσαι τη ρουτίνα;

Όχι, γιατί δεν υπάρχει. Κάνουμε πολλά και διαφορετικά πράγματα μαζί.

Τη μητρότητα και το γάμο τα σκέφτεσαι;

Ως μία φυσική κατάληξη, ναι. Αλλά, αν παντρευόμουν, θα ήθελα να το κάνω πολύ εναλλακτικά. Σε έναν βουδιστικό ναό, μπορεί να παντρευτώ με μία άγνωστη θρησκευτική τελετή σε μία παραλία, εκεί που σκάει το κύμα. Δεν ξέρω… Αυτό που ξέρω είναι ότι δεν παντρεύομαι για «να δέσω τον γάιδαρο μου». Δεν μπορώ να υποσχεθώ στον άλλον ότι αυτό θα κρατήσει για πάντα. Γιατί δεν είμαι μέντιουμ. Είμαι ρεαλίστρια. Ό,τι και να κάνω δεν θα ακολουθήσω την ηθική εκείνων που ψέλνουν στην εκκλησία, ούτε των τρίτων. Η συμφωνία είναι ανάμεσα στους δύο πάντα. Όσο για τη μητρότητα, τι να σου πω; Μπορεί να υιοθετήσω κάποια στιγμή. Τόσα παιδιά είναι μόνα τους στα ιδρύματα και περιμένουν μία οικογένεια να τα αγκαλιάσει και να πάρουν αγάπη. Το σκέφτομαι πολύ σοβαρά.

Είσαι υπέρ της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια;

Ναι, είμαι. Και υπέρ του συμφώνου συμβίωσης. Είμαι υπέρ, γενικά, της υιοθεσίας από ανθρώπους ικανούς να προσφέρουν αγάπη και ουσιαστική υποστήριξη. Έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά πως, η ψυχική ισορροπία του παιδιού, δεν εξαρτάται από το μοντέλο της οικογένειας, αλλά από τη σχέση του με τον γονιό.

Αν έβλεπες σήμερα τον Αλέξη Τσίπρα στον δρόμο, τι θα του έλεγες;

Τίποτα απολύτως. Η αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει από εμάς τους ίδιους για να φτάσει στους πολιτικούς μας. Άλλωστε η κυβέρνηση, οι βουλευτές, τι είναι; Μία μικρογραφία της κοινωνίας μας. Δεν είμαστε ικανοποιημένοι από αυτούς, γιατί δεν είμαστε από τον εαυτό μας. Πάρε, ας πούμε, παράδειγμα από εμένα. Έγινα η αλλαγή που ήθελα να γίνω μία μέρα.

Πηγή : Περιοδικό Down Town, τεύχος 533

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *