Προσοχή …στον ύμνο

Προσοχή …στον ύμνο

«Δεν είναι τραγούδι ο Εθνικός Ύμνος για να χειροκροτούμε στο τέλος», θυμάμαι τη δασκάλα της πέμπτης δημοτικού να μας λέει. Και όμως κατά μίαν έννοια, ο Εθνικός Ύμνος είναι συνήθως το πιο γνωστό «τραγούδι» κάθε χώρας. Είναι το μουσικό έργο εκείνο που προκαλεί πληθώρα συναισθημάτων σε αυτούς που το ακούνε, όχι απαραίτητα λόγω της καλλιτεχνικής του αξίας. Ψάξαμε λοιπόν και βρήκαμε ενδιαφέρουσες πληροφορίες για κάποιους από αυτούς.

Ο «Ύμνος εις την Ελευθερία» του Διονύσιου Σολωμού αποτελείται από 158 στροφές και είναι θεωρητικά ο μεγαλύτερος Εθνικός Ύμνος στον κόσμο. Βέβαια, το τμήμα του ποιήματος που αποτελεί τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο είναι σαφώς μικρότερο από τον ύμνο της Ουρουγουάης, που έχει διάρκεια πάνω από πέντε λεπτά. Ο Εθνικός Ύμνος της Ιαπωνίας, από την άλλη, αποτελείται από μόνο 4 στίχους και είναι ο μικρότερος ύμνος στον κόσμο.* Μια στιγμή πανικού ενός ακόλουθου του σουλτάνου του Perak ήταν αρκετή για να γεννηθεί ο Εθνικός Ύμνος της Μαλαισίας. Το 1888 ο σουλτάνος αφίχθηκε στο Λονδίνο, μετά από πρόσκληση της βασίλισσας Βικτώριας και ζητήθηκε από τον εν λόγω ακόλουθο να προσκομίσει τη μουσική του Εθνικού Ύμνου, για να παιχτεί κατά τη διάρκεια της τελετής υποδοχής. Ο ακόλουθος μη θέλοντας να δηλώσει ότι δεν υπήρχε Εθνικός Ύμνος, σιγοτραγούδησε στους υπεύθυνους τη μελωδία ενός δημοφιλούς τραγουδιού από τις Σεϋχέλλες, ενημερώνοντας αργότερα τον σουλτάνο, ώστε να σταθεί προσοχή όταν ακουστεί. Ο ύμνος αυτός παρέμεινε ο Εθνικός Ύμνος του κράτους του Perak και όταν η Μαλαισία έγινε ανεξάρτητο κράτος το 1957 επιλέχτηκε ως Εθνικός Ύμνος της χώρας, με καινούργια όμως λόγια.* Τέσσερις Εθνικοί Ύμνοι δεν έχουν επίσημα λόγια. Πρόκειται για τους Εθνικούς Ύμνους της Ισπανίας, της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, του -μερικώς αναγνωρισμένου- Κοσόβου και του Σαν Μαρίνο. * Στον Εθνικό Ύμνο της Ανδόρας, η χώρα παρουσιάζεται ως πριγκίπισσα που μιλά σε πρώτο πρόσωπο στον λαό της. * Το 1853 προκηρύχθηκε στο Μεξικό διαγωνισμός για το ποίημα που θα αποτελούσε τον Εθνικό Ύμνο της χώρας. Η σύντροφος του ποιητή Francisco González Bocanegra προσπάθησε να πείσει τον αγαπημένο της να γράψει κάτι, αυτός όμως δεν έδειχνε ενδιαφέρον. Γι’ αυτό και η κοπέλα τον κλείδωσε σε ένα δωμάτιο στο πατρικό της σπίτι, το οποίο γέμισε με εικόνες από σκηνές της ιστορίας του Μεξικού, για να τον εμπνεύσουν. Τον άφησε να βγει μόνο όταν αυτός έριξε κάτω από την πόρτα το ποίημά του. Λίγο καιρό αργότερα το ποίημα έγινε ο Εθνικός Ύμνος της χώρας και η κοπέλα έγινε σύζυγος του ποιητή.* Όταν το 1918 δημιουργήθηκε η Τσεχοσλοβακία, δημιουργήθηκε ένας Εθνικός Ύμνος ο οποίος αποτελείτο από μία στροφή από μια Τσεχική όπερα και μια στροφή από ένα Σλοβάκικο παραδοσιακό τραγούδι. Όταν η χώρα μοιράστηκε στα δύο το 1993, ο Εθνικός Ύμνος μοιράστηκε και αυτός. Η πρώτη στροφή έγινε Εθνικός Ύμνος της Τσεχίας και η δεύτερη στροφή ο Εθνικός Ύμνος της Σλοβακίας. * Οι στίχοι της «Μασσαλιώτισσας», του γαλλικού Εθνικού Ύμνου, είναι …βαμμένοι με αίμα, μιας και σε αρκετά σημεία του υπάρχουν περιγραφές που προκαλούν φρίκη.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *