Σοφία Πατσαλίδου: Everything She Ever Wanted

Σοφία Πατσαλίδου: Everything She Ever Wanted

Σοφία Πατσαλίδου: Everything She Ever Wanted
Φωτογραφία: Δημήτρης Βαττής

Στα 8 της κατάφερε να γράψει ένα τραγούδι, πριν κλείσει τα 17 μπήκε στο πανεπιστήμιο και μόλις έγινε 18 κυκλοφόρησε το πρώτο της EP. Το νέο μουσικό ταλέντο της Κύπρου, ωστόσο, δεν νιώθει πως βρίσκεται σε κούρσα ταχύτητας. Θέλει η κάθε μέρα της να είναι δημιουργική και η ίδια ευτυχισμένη.

Από τη Νταϊάνα Αζά

Ταρακουνήθηκες όταν βρέθηκες ξαφνικά πριν τα 17 σου στο Leeds College of Music, ανάμεσα στα μεγαλύτερα ταλέντα του πλανήτη;
Αρχικά όσο ένα άτομο όταν φεύγει από τη χώρα, την οικογένεια, τους φίλους και την καθημερινότητά του. Ήμουν μικρότερη από δεκαεφτά χρονών όταν βρέθηκα ξαφνικά σε ένα απαιτητικό μουσικό περιβάλλον με τους περισσότερους φοιτητές να είναι αρκετά μεγαλύτεροί μου σε ηλικία, άτομα με ταλέντο, ψηλού επιπέδου, επαγγελματισμό και κάποιοι ήδη μπασμένοι στον χώρο της μουσικής βιομηχανίας. Η υπερηφάνεια που ένιωσα εξασφαλίζοντας μια από τις περιορισμένες κάθε χρόνο περιζήτητες θέσεις στο Leeds College of Music, μετατράπηκε σε πείσμα για συνεχή βελτίωση και εξέλιξη. Όταν λίγες μέρες μετά την έναρξη του δεύτερου έτους, στο οποίο βρίσκομαι τώρα, πήρα ένα email που μου ανακοίνωνε τη βράβευσή μου με το ετήσιο «Conservatoire Award» για την ψηλότερη βαθμολογία της πρώτης χρονιάς, ένιωσα πως η δύσκολη διαδρομή της πρώτης χρονιάς στο πανεπιστήμιο ανταμείφθηκε.

Ήταν εύκολη απόφαση να φύγεις από την Κύπρο τόσο νωρίς;
Ήταν μια τεράστια θυσία που ένιωθα πως καλούμουν να κάνω. Δεν μπορούσα να μην πάρω αυτό το δρόμο. Ως άνθρωπος τροφοδοτούμαι από την πειθαρχία, την αλλαγή και το ρίσκο. Tην απόφαση αυτή τη συζητούσαμε με την οικογένειά μου από την τρίτη γυμνασίου. Η αρχική ιδέα ήταν να τελειώσω το λύκειο στην Αγγλία, σε μια μουσική ακαδημία. Συνεχώς έβαζα όλο και περισσότερες ώρες στη μουσική: σε μαθήματα φωνητικής, θεωρίας, σε γράψιμο, σύνθεση, συμμετέχοντας σε παραγωγές και συναυλίες. Παράλληλα έκανα και όλα τα IGCSES μου και A Levels. Στα 16 μου είχα ένα ολοκληρωμένο portfolio μουσικής και ακαδημαϊκών προσόντων, το οποίο παράλληλα με απαιτητικά auditions και interviews μου εξασφάλισε θέση σε ένα από τα οκτώ Κονσερβατόρια του Ηνωμένου Βασιλείου. Η απόφαση ακόμα και μετά τον ενθουσιασμό της εξασφάλισης της θέσης ήταν πολύ δύσκολη…

Σε μια κρίσιμη ηλικία…
Ναι γιατί είναι τα χρόνια που κανείς ψάχνει τον εαυτό του και τα ταλέντα του πιο έντονα, που προσπαθεί να αποφασίσει τι είναι αυτό που θέλει να ακολουθήσει για την υπόλοιπη του ζωή. Είναι τα χρόνια που κάποιος είναι απορροφημένος στις φιλίες του, που όλη η καθημερινότητά του αποτελείται από τα A Levels, τις επιπλέον δραστηριότητες και τα πάρτι του Σαββάτου. Αν αποφάσιζα να πάω Αγγλία δεν θα μπορούσα ποτέ να έχω την εμπειρία της αποφοίτησης του λυκείου, θα έχανα τους φίλους μου. Θα ήμουν μακριά από τους γονείς μου, τις αδελφές μου και από την κουλτούρα της Κύπρου. η οποία μου φέρνει άνεση και ηρεμία. Από την άλλη αν δεν πήγαινα θα ζούσα με την απορία του «what if?» για όλη μου τη ζωή. Νιώθω πιο ικανοποιημένη να κάνω θυσίες. Αποφάσισα να πάρω τον μοναχικό αν θέλεις δρόμο και να ακολουθήσω αυτό που ονειρευόμουν από τα τρία μου. Έτσι ξεκίνησα το Bachelor of Art, Popular Music με ειδικότητα στη Φωνή και Performance, παίρνοντας το ρίσκο για κάτι που αγαπούσα και αγαπώ πολύ. Τη μουσική!

Ήταν οικογενειακή υπόθεση η ενασχόλησή σου με τη μουσική;
Την πρώτη μου επαφή με τη μουσική τη χρωστώ στον αδελφό της μητέρας μου συνθέτη Στέλιο Πισή. Όταν η μητέρα μου ήταν έγκυος, ο Στέλιος έγραψε ένα κομμάτι με τίτλο «Το νανούρισμα της Σοφίας», το οποίο με ακολουθούσε μεγαλώνοντας και επιχείρησα να τραγουδήσω στη σκηνή σε ηλικία 4 χρόνων, μαζί με τον Δημήτρη Φανή, σε συναυλία του Στέλιου Πισή στο θέατρο Στροβόλου. Στην πορεία η μουσική έγινε μέρος της ζωής μου, άρχισα να τραγουδώ αλλά και να συνθέτω. Το κάλεσμα ήταν εσωτερικό. Η μουσική δημιουργία τρόπος έκφρασης που με τα χρόνια ωριμάζει, εξελίσσεται, μεταλλάσσεται, αλλά παραμένει πάντα κατάθεση ψυχής. Ο Στέλιος Πισής υπήρξε μέντορας και τώρα συνεργάτης μου! Απολαμβάνω τις συνεργασίες μας, οι οποίες θα είναι πάντοτε από τις σημαντικότερες στη ζωή μου.

Είναι αλήθεια ότι έγραψες το πρώτο σου κομμάτι σε ηλικία 8 ετών;
Είναι αστείο γιατί βρήκα μερικά βίντεο σε ένα ξεχασμένο λάπτοπ προχθές, στα οποία έκανα αρμονίες και δεύτερες φωνές σε γνωστά τραγούδια, ξένα και ελληνικά όταν ήμουν περίπου οκτώ – κάτι που δεν θυμόμουν! Σε εκείνη την ηλικία επίσης, ένιωθα πολύ άνετη στο πιάνο, παίζοντας συγχορδίες με το αφτί και πειραματιζόμουν, αφού ήδη είχα έξι χρόνια που έκανα μαθήματα. Μέχρι τα δέκα μου είχα σίγουρα δέκα τραγούδια γραμμένα. Δεν λέω πως είμαι ο Μότσαρτ, αλλά ήταν ολοκληρωμένα τραγούδια. Στην αποφοίτηση του δημοτικού ερμήνευσα ένα δικό μου τραγούδι που έγραψα ειδικά, συνοδεύοντας τον εαυτό μου στο πιάνο. Στα 12 μου έγραψα το τραγούδι «Δίνω χρώμα στη ζωή» με αφορμή το ομώνυμο τότε έργο αναβάθμισης και ανακαίνισης του Μακάρειου Νοσοκομείου Λευκωσίας, το οποίο ερμήνευσα στα εγκαίνια παράδοσης του έργου. Το να γράφω και να παίζω μουσική ήταν πάντοτε τόσο φυσικό για μένα.

Κάτω από ποιες συνθήκες γράφεις μουσική; Πού βρίσκεσαι συνήθως;
Θα σου πω αυτό που θα σου απαντήσει ο κάθε δημιουργικός άνθρωπος – είτε μουσικός, είτε ζωγράφος είτε ποιητής. Σχεδόν ποτέ δεν δημιουργώ όταν όλα πάνε καλά και είμαι χαρούμενη. Η έμπνευσή μου πηγάζει από στιγμές τις οποίες νιώθω στεναχωρημένη, αδικημένη, θυμωμένη. Μια ιδέα μπορεί να μου έρθει όπου να ’ναι, ό,τι ώρα και να ’ναι. Μερικές φορές περπατώ προς το πανεπιστήμιο και έχω μια ιδέα την οποία δεν θέλω να ξεχάσω. Βγάζω το κινητό μου και την ηχογραφώ όσο πιο διακριτικά γίνεται περπατώντας. Έχω βρει όμως και τον τρόπο να καλλιεργώ έμπνευση, όταν νιώθω πως έχω κολλήσει.

Ποιες ώρες της ημέρας είναι οι πιο δημιουργικές;
Η νύχτα, όταν είναι ησυχία – όταν όλοι έχουν κοιμηθεί, όταν τα αυτοκίνητα έχουν λιγοστέψει και όταν κανείς δεν απαιτεί τη σημασία μου!
Έχεις καταφέρει να δημιουργήσεις δυνατές συνεργασίες στο χώρο;
Μέσα στον ενάμιση περίπου χρόνο των σπουδών μου, κατάφερα να έχω συνεργασίες με δύο Βρετανούς παραγωγούς. Επίσης δύο singles μου ακούγονται από τo BBC και πρόσφατα έχω επιλεγεί να λάβω μέρος στο Coffee Music Project Λονδίνου το οποίο οργανώνεται παράλληλα στη Νέα Υόρκη και Los Angeleς και παρουσιάζει νεαρούς ανερχόμενους μουσικούς της Ευρώπης και Αμερικής. Στα πλαίσια του project αυτού εμφανίζoμαι αρχές Μαρτίου με δικά μου τραγούδια στο Soho Residence στο Λονδίνο. Παράλληλα συνεχίζω τη συνεργασία μου με Κύπριους δημιουργούς και μουσικούς. Πρόσφατα ερμήνευσα τα τραγούδια του Soundtrack της κυπριακής βραβευμένης ταινίας «Sunrise in Kimmeria» του Σάιμον Φαρμακά, σε μουσική Άδωνη Αλετρά. Με τον Κύπριο συνθέτη Άδωνη Αλετρά συνεργαζόμαστε τα τελευταία δύο χρόνια γράφοντας μουσική και τραγούδια για την αμερικάνικη τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας αυτής έχω υπογράψει μεταξύ άλλων με την Crucial Music, η οποία θεωρείται μια από τις σημαντικές αμερικάνικες εταιρείες στο χώρο του film music.

Για ποιο από όλα αυτά που έχεις πετύχει μέχρι σήμερα νιώθεις τη μεγαλύτερη υπερηφάνεια;
Tο EP μου «Everything I Ever Wanted« – που αποτελείται από τέσσερα δικά μου κομμάτια και κυκλοφόρησε στις 16 Δεκεμβρίου του 2018 την ημέρα που έκλεισα τα 18! Το ονόμασα έτσι επειδή είναι όντως ό,τι ονειρευόμουν. Να μπορώ να μοιράζομαι ένα κομμάτι του εαυτού μου με τον κόσμο μέσα απ’ τη μουσική μου.

Είσαι ανάμεσα σε αυτούς που κατηγορούν το Spotify και τα υπόλοιπα streaming services για την κρίση στον τομέα της μουσικής;
Aυτή τη συζήτηση θα την ακούσεις καθημερινά στο πανεπιστήμιο μου, μεταξύ καθηγητών και μαθητών, μεταξύ μουσικών και ειδικών στο music business. Αναγνωρίζω το επιχείρημα, του γιατί μπορούν τα streaming platforms να προκαλούν διαφθορά στον τρόπο που καταναλώνουμε μουσική, όμως πιστεύω πως δεν μπορείς να πας κόντρα στην εξέλιξη της τεχνολογίας και στον τρόπο που διαμορφώνεται η βιομηχανία. Για παράδειγμα, πριν όχι πολλά χρόνια, αγοράζαμε ένα άλμπουμ το οποίο διαλέγαμε, για 10 ευρώ. Τώρα μπορούμε να ακούσουμε απεριόριστα άλμπουμ, διαλέγοντας τα ή όχι, με πέντε ευρώ. Δεν πιστεύω πως αυτό είναι κακό. Απλώς είναι πολύ πιο δύσκολο σήμερα για ένα νέο καλλιτέχνη να «κολυμπήσει» και να ξεχωρίσει ανάμεσα στους χιλιάδες καλλιτέχνες, στους οποίους ο μέσος λάτρης της μουσικής έχει πρόσβαση. Είναι ένα απίστευτα πολύπλοκο θέμα, αφού αντίθετα με τα προαναφερόμενα είναι επίσης πιο εύκολο από ποτέ να κυκλοφορήσεις τη δική σου μουσική και να ανακαλυφθείς. Και αυτό συμβαίνει χάρη στα distribution companies τα οποία δίνουν την δυνατότητα να κάνει κανείς release δική του μουσική χωρίς να χρειάζεται μια μεγάλη δισκογραφική εταιρία πίσω του.

Είσαι διατεθειμένη να κάνεις εκπτώσεις στη δουλειά σου για την εμπορικότητα;
Όχι, είμαι διατεθειμένη να διαμορφώσω την εμπορικότητα.

Ποια συμβουλή θα έδινες στον 13χρονο εαυτό σου, όταν εκπροσωπούσες την Κύπρο στη Eurovision Junior;
Ξέχασε την ευθύνη και απλά απόλαυσέ το! Ζήσε την κάθε στιγμή, η εμπειρία είναι μοναδική.

Τι κρατάς από την εμπειρία;
Το ότι ήταν δύο εβδομάδες μικρογραφία του Hollywood. Συνεντεύξεις, ηχογραφήσεις, φωτογραφήσεις, πρόβες. Mια πολύ λαμπερή αλλά και αγχωτική εμπειρία, την οποία θα κρατώ για πάντα!

Το πάθος σου για τη μουσική είναι το ίδιο με τότε που έκανες τα πρώτα σου βήματα;
Ναι! Και πιστεύω θα είναι για πάντα έτσι.

Τι θα ήθελες να έχεις πετύχει σε 10 χρόνια από τώρα;
Να μην έχω χρόνο να αναπνέω! Να αγαπώ αυτό που κάνω κάθε μέρα – η κάθε μέρα να είναι διαφορετική και δημιουργική. Να έχω κάνει release περισσότερη μουσική, να καταφέρω να κερδίσω μεγαλύτερη πλατφόρμα κοινού που να εμπνέεται και να εκτιμά τη δουλειά μου αλλά και εμένα ως άνθρωπο. Να έχω κάνει συνεργασίες με σημαντικά άτομα στο χώρο. Να κάνω όλο και μεγαλύτερες εμφανίσεις και συναυλίες. Να ασχολούμαι με πολλά δημιουργικά projects, όπως τώρα, να μπορώ να προσφέρω σε σκοπούς στους οποίους πιστεύω και πάνω απ’ όλα να είμαι ευτυχισμένη! Μου δίνει απίστευτη χαρά το να μπορώ μέσα από τη μουσική και τη δουλειά μου να προσφέρω. Η πρόσφατη συμμετοχή μου στο Xmas Music Love Tour, του Stelios Pissis Music Foundation, μου έδειξε έμπρακτα πως η μουσική μπορεί να φωτίσει έστω για λίγο τις δύσκολες στιγμές ενός ανθρώπου.

Styling: Γιώργος Χρυσοστόμου
Μακιγιάζ: Αμαλία Ζανέττου Μαλλιά: Κωνσταντίνος Χαρίτου

Ρούχα: Turquoise Boutique Ευχαριστίες στο Finders Bar and Grill για τη φιλοξενία.

Πηγή : Περιοδικό Omikron, τεύχος 275

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *