Σταύρος Σβήγκος: «Τι είναι έρωτας; Δεν ξέρω τι είναι»

Σταύρος Σβήγκος: «Τι είναι έρωτας; Δεν ξέρω τι είναι»

Σταύρος Σβήγκος: «Τι είναι έρωτας; Δεν ξέρω τι είναι»
Φωτογραφία: Πάνος Γιαννακόπουλος

Το άλλοτε «άγριο παιδί» της σειράς του Mega μεγάλωσε, ηρέμησε και φιλοσόφησε τη ζωή του δίνοντας έμφαση κυρίως στις ανθρώπινες σχέσεις. Οι φίλοι του υποστηρίζουν ότι όλες οι ευαισθησίες του διοχετεύθηκαν στην τέχνη του και πως ο ίδιος έχει αλλάξει (προς το καλύτερο), διατηρώντας την εφηβική του καλή διάθεση. Ποιος ξέρει, όμως, πραγματικά τι έχει μέσα στο μυαλό του ο πρωταγωνιστής της σειράς «Κάτω Παρτάλι»;

Του Πάνου Γιαννακόπουλου

Φαίνεσαι δύσκολος άνθρωπος, ευερέθιστος, τσαμπουκάς. Είσαι όντως;

Δεν είμαι καθόλου. Όμως είμαι ξεκάθαρος. Αν θέλω να κάνω κάτι, το κάνω. Και όσες φορές χρειάζεται να κάνω πράγματα που δεν θέλω για να ζήσω, προσπαθώ να τα κάνω χωρίς να δημιουργώ προβλήματα στους γύρω μου.

Υπήρξε περίοδος που ξέμεινες από χρήματα;

Όχι αλλά ποτέ δεν είχα πολλά. Και όσες φορές ήρθαν τα πολλά, έφυγαν μέσα στην ίδια μέρα.

Σε τι;

Τα έφαγα με τους φίλους μου, με την οικογένειά μου, με ανθρώπους που συνάντησα στον δρόμο και κατάλαβα ότι αντιμετωπίζουν πρόβλημα… Δεν μπορώ να κρατήσω χρήματα επάνω μου. Αλλά και ό,τι κάνω δεν το κάνω με σκοπό να γίνω πλούσιος. Το μόνο που θέλω είναι να ζω και να καλύπτω τις ανάγκες μου.

Οι ανάγκες, όμως, δεν αυξάνονται όταν είσαι αναγνωρίσιμος;

Ναι. Το θέμα είναι τι είδους ανάγκες έχει ο καθένας. Εγώ δεν έχω ανάγκη ένα κότερο ή μερικά εκατομμύρια. Από την άλλη, αν μου δώσεις μερικά εκατομμύρια, δεν θα σου πω όχι.

svigos3

Θα μπορούσες να κάνεις κάτι ανήθικο για ένα εκατομμύριο ευρώ;

Μπορεί. Εξαρτάται τι θα ήταν αυτό. Η ηθική είναι υποκειμενικό πράγμα. Ορίζει ο καθένας τη δική του.

Οι δικές σου αξίες είναι το «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια»;

Αυτό δεν είναι αξία, αυτό είναι βλακεία. Βασική μου αξία, ας πούμε, είναι να μην πατάω επάνω σε άλλους ανθρώπους με σκοπό τη προσωπική μου ανέλιξη. Η ανθρωπιά είναι βασική αξία στη ζωή μου.

Όταν σπας μια βιτρίνα ενός ξένου, κάνεις κακό σε έναν άνθρωπο!

Ανάλογα. Αν σπάσεις μια βιτρίνα πολυεθνικής δεν είναι «κάποιος», είναι μια πολυεθνική η οποία έχει κάνει χίλιες φορές μεγαλύτερο κακό σε ανθρώπους που εργάζονται γι’ αυτήν. Και ας τους δίνει κάποιο πενιχρό «ψωμάκι». Μπορεί να τους αδειάσει την επόμενη μέρα – ελεύθερα. Οπότε δεν υπάρχει κάποιος άνθρωπος πίσω από μια πολυεθνική – υπάρχει ένα οικονομικό σύστημα από πίσω. Κανένας άνθρωπος με ιδεολογία που κάνει κάτι, δεν θα έσπαγε κάποιο μικρό μαγαζί ενός ανθρώπου.

svigos5

Βανδαλισμός και πολιτισμός πηγαίνουν μαζί;

Έχουμε πολιτισμό; Πρέπει να έχεις παιδεία για να έχεις πολιτισμό. Οπότε, τι λέμε τώρα; Αντί να δούμε το δάσος βλέπουμε το δέντρο. Το θέμα είναι να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε την παιδεία μας για να φτιάξουμε έπειτα και τον πολιτισμό μας.

Με την ίδια λογική, καλά έκαναν οι αδερφοί Ξηροί και η τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη» που στόχευαν πολυεθνικές!

Δεν θα πάρω ούτε τη δική τους θέση, ούτε θα τους κατηγορήσω. Γιατί αυτοί που «φάγανε» θα μπορούσαν να είχαν φάει κόσμο και κοσμάκη χωρίς καμία εξουσία.

Τι λες για το σάλο του κατεβάσματος της παράστασης στην πειραματική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου στην Ελλάδα εξαιτίας του κειμένου που έγραψε ο Σάββας Ξηρός;

Ήταν τεράστια προπαγάνδα. Απαράδεκτη, για μένα, το 2016. Όλα τα ΜΜΕ κυκλοφόρησαν την παράσταση ως «η παράσταση του Σάββα Ξηρού», αν και δεν έχει καμία σχέση ο άνθρωπος με την παράσταση. Η παράσταση χρησιμοποιούσε διάφορα κείμενα πολλών ανθρώπων, γνωστών στον χώρο της γραφής. Υπήρχε και ένα μόνο κείμενο από ένα βιβλίο του Ξηρού. Δεν έχει σημασία το ποιος το έγραψε αλλά το πώς το χρησιμοποίησε η παράσταση. Το βασικό νόημα της παράστασης έλεγε: «καμία επαναστατική πράξη δεν αξίζει τη ζωή ενός ανθρώπου». Αυτό δεν το κοίταξε κανείς. Όλοι προπαγανδίστηκαν. Πίσω από αυτό, βέβαια, κρύβονται πολιτικά και διευθυντικά παιχνίδια. Για τη θέση του διευθυντή. Η τέχνη -ειδικά το 2016- δεν θα έπρεπε να έχει καμιά λογοκρισία. Εδώ έχουμε βουλευτές και κόμμα το οποίο έχει αναλάβει δολοφονική επίθεση και είναι ακόμα μέσα στη Βουλή. Δηλαδή, η μάνα του Φύσσα τι θα έπρεπε να λέει;

svigos2

Πιστεύεις ότι είμαστε πονολάγνοι ως λαός;  Πιστεύεις ότι οι ίδιοι που έκλαψαν για τον Φύσσα, ήταν οι ίδιοι που έκλαψαν για την Βουγιουκλάκη και οι ίδιοι που έκλαψαν για τον Bowie;

Όλοι κλαίνε για όλους. Για τον Bowie μπορεί να έκλαψε και η Δαμανάκη, δεν ξέρω. Είμαστε πονολάγνοι, το φέρουμε από την κουλτούρα μας. Όλα τα παραδοσιακά μας τραγούδια μιλούν για τον θάνατο. Κάποτε πίστευαν ότι βουτώντας στον πόνο θα διώξουν μακριά το κακό. Με τα χρόνια γίναμε μπάσταρδη χώρα, χάσαμε τ’ αυγά και τα πασχάλια, γίναμε Αμερικανορωσοιαπωνοέλληνες. Απαρνηθήκαμε τον εαυτό μας. Έβλεπα μια συνέντευξη της Δήμητρας Παπαδοπούλου για την παράσταση που έφτιαξε, η οποία έλεγε ότι δεν παράγουμε. Συμφωνώ. Το μόνο που κάνουμε είναι να τυποποιούμε και να κοπιάρουμε.

Βολευόμαστε στις καταστάσεις;

Εννοείται. Ο Όσκαρ Γουάιλντ είχε πει: «η μόδα είναι τόσο χάλια γι’ αυτό και αλλάζει κάθε έξι μήνες». Εγώ, αν δεν κάνω τηλεόραση, αύριο δεν θα με θυμάσαι. Ακόμα κι αν παίζω στο θέατρο πέντε  sold out έργα τη χρονιά.

Ένα παιδί μπορεί να ξέρει τι είναι Αριστερά και τι Δεξιά; Διάβασα σε συνέντευξη σου ότι στην εφηβεία σου ήσουν χωμένος στην πολιτική σκηνή και την… άναρχη σκηνή…

Με απασχολούσε πολύ. Δεν ήμουν ποτέ χούλιγκαν. Δεν τρέφω συμπάθεια στον χουλιγκανισμό. Στον μηδενισμό, μπορεί. Ίσως πιστεύω ότι πρέπει κάπως να μηδενίσει η κατάσταση για να ξαναχτιστεί από την αρχή.

Πιστεύεις πως το να σε ρωτούν για την κοπέλα σου είναι λογικό δεδομένης της δουλειάς σου;

Όχι. Σε αυτό ευθύνη έχει ο Τύπος. Το αν θα μιλήσω ή όχι είναι δική μου απόφαση. Και δεν θα το κάνω. Δεν θα ξεπουλήσω τη ζωή μου σε ένα φύλλο χαρτί. Θα τη μοιραστώ, όμως, εύκολα με κάποιον άνθρωπο που θα γνωρίσω στον δρόμο.

Εμπιστεύεσαι εύκολα ανθρώπους της δουλειάς σου;

Όχι. Όμως από νωρίς απέκτησα ανοχή.

Η αναγνωρισιμότητά σου, σου έχει δημιουργήσει άμυνες;

Στους αγνώστους θα δείξω την αλήθεια μου. Η συμπεριφορά μου άλλαξε μόνο με τους ανθρώπους που συναντάω μέσα στον χώρο. Στην αρχή ήμουν πολύ ανοιχτός με όλους. Μετά είδα πώς είναι η κατάσταση και μαζεύτηκα.

svigos1

Ο χώρος σου είναι στίβος ή αρένα;

Έχει τα πάντα. Μπορεί να βρεις συμπορευτές, μπορεί να βρεις και λιοντάρια. Ή επιλέγεις να γίνεις ανταγωνιστικός και να πατήσεις επί πτωμάτων για να ζήσεις το όνειρό σου ή παραμένεις αληθινός, αυτό που είσαι. Αργά ή γρήγορα θα αναδειχτείς. Και να μην αναδειχτείς ποτέ, μέσα σου θα είσαι πάντα γεμάτος.

Στρογγυλεύει η τέχνη σου τις γωνίες σου ή ανοίγει μεγαλύτερες τρύπες στην ψυχή σου;

Κάποιες φορές με χαώνει τελείως. Ειδικά στις πρόβες ή όταν δεν μπορώ να συνεργαστώ με τον σκηνοθέτη μου ή στην προσπάθεια να κατανοήσω έναν ρόλο. Άλλες φορές μου ανοίγει δρόμους. Επηρεάζομαι.

Ένα πρόβλημα στο σπίτι σε κάνει χειρότερο ηθοποιό στην παράσταση;

Εννοείται. Όχι τόσο στην παράσταση όσο στη γενικότερη διάθεση.

Πολλές κοπέλες φρικάρουν με τις ζωές των ηθοποιών. Είναι λένε βουτηγμένες στους πειρασμούς…

Ας μην τα φτιάξουν με ηθοποιούς, τι να πω; Αν αφήσεις πάντως έναν άνθρωπο ελεύθερο, οι πειρασμοί θα πάψουν να είναι πειρασμοί. Γιατί θα νιώθει ωραία μέσα του.

Οπότε γιατί δεν κρατάνε οι ιστορίες αγάπης όπως παλιά;

Το πρόβλημα είναι ότι προσπαθούμε να κοπιάρουμε τους γονείς μας στο θέμα αγάπης και έρωτα. Δεν μπορούμε να το κάνουμε με το «καλημέρα σας».

Εσύ, έχεις δηλώσει ότι έχεις γνωρίσει τις γυναίκες από μικρός. Είναι πιο εύκολο για ανθρώπους που έχουν γνωρίσει τις γυναίκες από μικροί, να στεριώσουν σε μία σχέση μεγαλώνοντας;

Όχι. Είναι το ίδιο. Όλοι μπαίνουμε σε πλάνες και παραστρατούμε στα «θέλω» μας. Δεν μιλάω για σεξουαλική ελευθερία. Μιλάω στο να βρεις έναν άνθρωπο και να τον αγαπήσεις έτσι ακριβώς όπως είναι. Κι ας μην τον ξέρεις. Να τον μάθεις σιγά-σιγά. Να μη λες «με ενοχλεί αυτό». Να λες «αυτό μπορώ να το ανεχτώ»; Το πρόβλημα είναι ότι φτιάχνουμε εικόνα για τον άλλον και πάμε να του τη φορέσουμε. Αυτό δεν είναι έρωτας. Αυτό είναι πλάνη.

Είναι λυπηρό να σε φλερτάρουν μόνο και μόνο επειδή σε βλέπουν στην τηλεόραση;

Όχι. Ούτε σε πληγώνει. Όμως σου δημιουργεί πολλές ανασφάλειες. Ειδικά αν θες να ερωτευτείς. Όμως αν αφεθείς στον έρωτα, όλα καλά.

Είσαι χορτασμένος έρωτα;

Τι είναι έρωτας; Δεν ξέρω τι είναι.

Πότε έκανες πρώτη φορά σεξ στη ζωή σου;

Σε τρυφερή ηλικία.

Με μεγαλύτερη!

Δεν το θεωρώ απαραίτητα κακό. Ίσα-ίσα που το απομυθοποιείς και πιο γρήγορα.

Ψάχνεις «δασκάλα» εκείνη την ώρα;

Δεν ξέρω τι έψαχνα, απλώς ήρθε. Για ένα παιδί Γυμνασίου, το σεξ στο μυαλό του είναι κάτι τεράστιο και θεϊκό.

Τι ρόλο παίζει το σεξ σε μία σχέση;

Μεγάλο. Είναι η όρεξη για τον άνθρωπο. Είναι το πόσο θέλεις να γευτείς σαρκικά τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου.

Το κακό σεξ είναι αιτία χωρισμού;

Μάλλον, ναι. Αν δεν χαίρεσαι σαρκικές απολαύσεις, γερνάς γρήγορα.

Τα προβλήματα ξεκινούν από τη παιδική μας ηλικία;

Ναι. Από τα πρότυπά σου και από τι σου έχει μείνει από τότε. Εγώ μεγάλωσα με δύο γονείς που είναι 37 χρονιά μαζί και ανταλλάζουν ακόμα δώρα.

Αφού είχες υγιή πρότυπα γιατί χρειάστηκε μεγαλώνοντας να κάνεις ψυχανάλυση;

Δεν είχε σχέση αυτό. Ψυχανάλυση έκανα μεγάλος. Μπορεί απλώς να είχες παρεξηγήσει κάτι από τα παιδικά σου χρόνια. Άσε που πρέπει, κάποια στιγμή, να δεις και έξω από τους γονείς σου.

Είσαι άνθρωπος με μυστικά;

Ναι, είμαι. Όσο πιο κοντά μου έρχεσαι, τόσο πιο κλειστός γίνομαι.

Γιατί συμβαίνει;

Μου αρέσει να δείχνω στον άλλον και να μη λέω. Δεν θα μιλήσω με το στόμα μου. Θα καταλάβεις από τις κινήσεις μου και τη συμπεριφορά μου αν μου αρέσει κάτι ή όχι. Η βλακεία μου είναι ότι απαιτώ από τον άλλον να κάνει το ίδιο. Ότι θέλω να με καταλάβουν χωρίς να μιλήσω. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Δεν είναι μέντιουμ.

Το «δεν αγαπάω τον εαυτό μου» στον καθρέφτη πότε έρχεται;

Ανά πάσα στιγμή. Είτε από τη δουλειά είτε από τον έρωτα.

Το «κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και μαυρίζουν όλα»;

Δεν έχω τέτοια θέματα. Ακόμα και στα χειρότερά μου είμαι πάντα είμαι αισιόδοξος.

Ο Σταύρος πρωταγωνιστεί στην παράσταση «ο κλέφτης των εφτά κάκτων» του Ε. Τριβιζά, στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου» (Αντισθένους 7, Αθήνα, τηλ. κρατήσεων: 0030-2109212900), ενώ σε λίγες μέρες ξεκινάει παραστάσεις και στο θεατρικό «the tape» στον πολυχώρο «Faust» (Καλαμιώτου 11, Αθήνα, τηλ: 0030-2103234095).

Πηγή : Περιοδικό Down Town, τεύχος 484

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *