Στράτος Χατζηηλίας: Δεν έχω καταφέρει να νιώσω πραγματικά ελεύθερος

Στράτος Χατζηηλίας: Δεν έχω καταφέρει να νιώσω πραγματικά ελεύθερος

Στράτος Χατζηηλίας: Δεν έχω καταφέρει να νιώσω πραγματικά ελεύθερος

Υποστηρίζει ότι δεν έχει καταφέρει -εκτός από μερικές στιγμές να νιώσει απαλλαγμένος από κάθε φοβία του, ενώ εκμυστηρεύεται ότι πολλά θα ήθελε να αλλάξει από τον εαυτό του. Ο Στράτος Χατζηηλία, ο οποίος συμμετέχει στην κωμική σειρά του ΑΝΤ1, «La pasta pomilώri», εξομολογείται πως ακόμη συγκινείται όταν βλέπει κινούμενα σχέδια !

Αν ήσουν ήρωας παραμυθιού, ποιος θα ήθελες να ήσουν;
Δεν γνωρίζω πολλά παραμύθια. Υπάρχει ένας ήρωας, όμως, που από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου με συντάρασσε. Ήταν αυτός που πάντα ήθελα να μοιάσω. Έφτιαχνα φανταστικές ιστορίες που μέσα σε αυτές συνυπήρχαμε εγώ κι αυτός και άλλες φορές ήμουν αυτός. Δεν είναι άλλος από τον Οδυσσέα. Πολύ πριν πάω σχολείο ήξερα για αυτόν σχεδόν τα πάντα. Μαζί του είχαμε παλέψει ατελείωτες ώρες, μέρες, καλοκαίρια με τα άγρια κύματα και την αλμύρα των καλοκαιρινών μου διακοπών. Με ξύλα και καλάμια για όπλα πολεμούσαμε τα άγρια ξερόχορτα στα χωράφια. Ενώ τη νύχτα εξαντλημένοι μας περίμενε η ζεστή αγκαλιά της «Πηνελόπης», το σπίτι, η γιαγιά και ο παππούς. Ήθελα να είμαι έξυπνος, πολυμήχανος, γενναίος και η ζωή μου να είναι γεμάτη περιπέτεια και ταξίδι μαζί με τους συντρόφους μου, τους φίλους μου. Να αγωνιζόμαστε για δικαιοσύνη και να ξεπερνάμε κάθε δυσκολία χωρίς να χάνουμε το στόχο μας, τον προορισμό μας όσα εμπόδια και δυσκολίες βρεθούν στον δρόμο μας. Για τη φιλία και τον έρωτα αξίζει να αγωνίζεσαι μέχρι το τέλος.

Όταν ήσουν μικρός, τι ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Μέχρι τα πέντε μου ήθελα να γίνω παπάς. Μου άρεσε το ράσο και μου άρεσε να εξομολογώ τον κόσμο κάτω από το πετραχήλι μου. Έκανα ότι ψέλνω, διαβάζοντας μέσα από το βαρύ βιβλίο μου, του Τσελεμεντέ (βιβλίο συνταγών μαγειρικής). Δεν είχα παράπονο, είχα πελατεία, κάτι θείες, καμιά γειτόνισσα. Όταν πήγα στο σχολείο ήθελα να γίνω παιδίατρος. Μετά μεγάλωσα και τα πράγματα άρχισαν να περιπλέκονται.

Ποιο είναι το μέρος που σε ηρεμεί περισσότερο;
Συνήθως είναι η θάλασσα, κάθομαι κοντά της και την κοιτάζω, μπορεί να κρατάω κάποιο μικρό βότσαλο ή ένα μικρό ξύλο μες στην παλάμη μου και να το περιεργάζομαι, να το μυρίζω. Με ηρεμεί επίσης όταν κοιτάζω τα φυλλώματα των δέντρων, όταν τα βλέπω να τα κινεί ο αέρας και περνά το φως ανάμεσά τους. Κάποιες φορές στη θέα της φύσης και μόνο, νιώθω ότι παρελθόν, παρόν και μέλλον είναι ένα, ίσως να μην υπάρχουν καν. Ακόμα κι εγώ δεν ξέρω αν υπάρχω ή απλά είμαι ένα μέρος από το όλον και ταυτόχρονα είμαι όλον και τίποτα.

 

Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι στον εαυτό σου, τι θα ήταν αυτό;
Πολλά θα ήθελα να αλλάξω. Δεν ξέρω καν αν θα αρκούσε μια μόνο ζωή για να το κατορθώσω. Θα ήθελα να μην πληγώνω τους γύρω μου και να μην αποτελώ κίνδυνο ή απειλή για κανέναν.

Πιστεύεις στα ζώδια;
Μάλλον όχι. Παρ’ ολ’ αυτά όλο και κάτι ξέρω για τα χαρακτηριστικά κάποιων ζωδίων. Για εμένα και όχι απαραίτητα και για τους άλλους, είναι ένας εκούσιος τρόπος να «χαζολογήσω» μιλώντας για γενικότητες ως προς κάποια χαρακτηριστικά ή συμπεριφορές, ψυχολογώντας ταυτόχρονα και συλλέγοντας πληροφορίες για τον συνομιλητή μου. Νομίζω ότι το κάνω πολύ ευχάριστά μιας και μου αρέσουν οι συζητήσεις περί ανέμων και υδάτων.

Σε ποια περίπτωση θα μπορούσες να γίνεις αινιγματικός;
Είναι κάτι που δεν μου αρέσει, όμως κάποιες φορές προτιμώ να μη γίνομαι αφορμή για αναστάτωση και φασαρία. Συνήθως αυτό συμβαίνει όταν απευθύνομαι σε ανθρώπους που δεν είναι σε θέση να δεχτούν τη δική μου γνώμη ή άποψη και είναι έτοιμοι να διαφωνήσουν έντονα και να δημιουργήσουν «θόρυβο» επειδή απλά δεν συμφωνούμε. Πιστεύω ότι καμία άποψη ή γνώμη ή θέση ή ιδεολογία δεν μπορεί να υπερβαίνει την ανθρώπινη υπόσταση.

Ποια είναι η αγαπημένη σου λέξη;
«Ελευθερία». Και μόνο που τη σκέφτομαι ανατριχιάζω και βουρκώνω.

Τι σε ερεθίζει δημιουργικά, διανοητικά ή συναισθηματικά;
Ο έρωτας, η φιλία και οι αξίες.

Τι σε απωθεί;
Η βία, ο φασισμός, η αλαζονεία, τα δόγματα, η κακία, η εξουσία.

Ποιο είδος μουσικής απολαμβάνεις;
Μου αρέσουν αρκετά είδη ελληνικής μουσικής, παραδοσιακής και μη, όπως και ξένα είδη. Μου αρέσει να συνδυάζω διαφορετικά ακούσματα. Ακούω και ορχηστρικά κομμάτια και τραγούδια. Τα τελευταία χρόνια ακούω ευχάριστα το ελεκτροσουίνγκ όμως ανάλογα με την ώρα και τη διάθεση μπορεί να ακούσω σχεδόν τα πάντα.

Κλαις εύκολα; Πότε ήταν η τελευταία φορά;
Η αλήθεια είναι ότι από παιδί ήμουν ευσυγκίνητο με τη μουσική και τις ταινίες. Έχω «πιάσει» τον εαυτό μου να συγκινείται με κινούμενα σχέδια. Έχω μάθει λιγάκι να το κρύβω γιατί δεν θέλω να φαίνομαι εύκολος ή αδύναμος ως προς την κρίση μου. Μιας και η κρίση μου είναι σαν χειρουργικό νυστέρι, ασχέτως αν πολλές φορές την κρατώ για τον εαυτό μου.

 

Ποιο επάγγελμα πέραν από το δικό σου θα ήθελες να δοκιμάσεις;
Θα ήθελα να είχα γίνει αστροφυσικός ή φιλόσοφος ή μαθηματικός ή φιλόλογος. Θα ήθελα να είχα γίνει γιατρός, γυναικολόγος, παιδίατρος, χειρούργος, πλαστικός χειρούργος, βιολόγος, ζωγράφος, γλύπτης, χορευτής, τραγουδιστής, συνθέτης, σκηνοθέτης. Θα ήθελα να ήμουν όλα αυτά μαζί. Δεν μπορώ να αναπτύξω τα επιχειρήματά μου για το καθένα για ευνόητους λόγους.

Τι είναι αυτό που δεν είχες κάνει ποτέ αλλά θα ήθελες να κάνεις;
Δεν έχω καταφέρει εκτός από μερικές στιγμές να νιώσω πραγματικά ελεύθερος, απαλλαγμένος από κάθε φοβία. Να κοιμηθώ και να ξυπνήσω και να μην υπάρχουν αρνητικές σκέψεις, προβληματισμοί και άγχος. Να βρω απαντήσεις για κάθε αρνητικό που συμβαίνει σε αυτόν τον κόσμο. Να πεισθώ και να πεισθούν όλοι οι άνθρωποι ότι είμαστε κάτι περισσότερο από ύλη και ότι στο τέλος της όποιας ζωής μας δικαιωνόμαστε. Ότι υπάρχει μόνο Φως, πληρότητα, αρμονία.

Αν τα χρήματα δεν ήταν σημαντικά, ποιο επάγγελμα θα ήθελες να κάνεις;
Θα ήθελα να κάνω ταινίες. Να τις γράφω και να τις σκηνοθετώ. Δεν ξέρω αν θα ήθελα απαραίτητα να παίζω αλλά θα ήθελα και να παίζω. Λόγω ότι τα χρήματα είναι απαραίτητα για να ζήσουμε δεν έχω το χρόνο ούτε να σκεφτώ κάτι τέτοιο.

Ποια είναι η αγαπημένη σου ανάμνηση;
Πάρα πολλές! Αυτό γιατί το μυαλό μου έχει μια τάση να εξιδανικεύει το παρελθόν και ακόμα και άσχημα πράγματα να μου τα παρουσιάζει όμορφα.

Ποια είναι η σειρά, η ταινία ή το βιβλίο που απολαμβάνεις αλλά ντρέπεσαι να το παραδεχτείς;
Αυτό τώρα είναι εξομολόγηση! Ντρέπομαι η αλήθεια είναι να πω αλλά θα δώσω ένα μικρό στίγμα. Βλέπω ακόμα κινούμενα σχέδια που έβλεπα παιδί και συγκινούμαι ακόμα με κάποια παρόλο που τα θεωρώ πολύ κακά.

Τι είναι αυτό που θα έλεγες ότι σε κάνει διαφορετικό από τους άλλους;
Η τύχη, η οποία είναι με το μέρος μου και μου δίνει ευκαιρίες καθημερινά ώστε να μπορώ να συνεχίζω να ζω υγιής, να μπορώ να σκέφτομαι, να μπορώ να έχω κοινωνική ζωή, ανθρώπους γύρω μου. Δεν πιστεύω ότι μου αξίζει ούτε ότι θα συνεχίσει να μου χαρίζεται για πάντα, όμως αφού μέχρι τώρα είναι με το μέρος μου νιώθω πραγματικά ευγνώμων και ταυτόχρονα ασήμαντος.

Πιστεύεις στις προηγούμενες ζωές; Τι πιστεύεις ότι ήσουν;
Δεν είμαι σίγουρος ότι πιστεύω. Αν υπάρχουν προηγούμενες ζωές πιστεύω ότι θα ήμουν σκύλος. Ο λόγος που το λέω αυτό είναι γιατί ο σκύλος έχει πάντα όρεξη και ενθουσιασμό για παιχνίδι, φαγητό και χάδια. Είναι εκδηλωτικός και είναι αληθινός φίλος. Αυτά τα στοιχεία τα έχει σε υπερθετικό βαθμό σαν να τα είχε στερηθεί ατελείωτα. Αυτή την ορμή νιώθω σαν να την κουβαλάω μέσα μου και απλά έχω μάθει όσο μπορώ να τη χαλιναγωγώ. Δεν τα καταφέρνω πάντα και με όλα αλλά το δουλεύω.

Αν μπορούσες να αλλάξεις ένα πράγμα από το παρελθόν σου, θα το έκανες; Ποιο θα ήταν αυτό;
Θα ήθελα να αλλάξω αυτό το γεγονός, που και εγώ δεν ξέρω ποιο ακριβώς είναι, που μου προσδίδει μια μελαγχολική τάση και να το αντιστρέψω σε χαρά και δοτικότητα!

Αν υπάρχει Παράδεισος, τι θα ήθελες να σου πει ο Θεός όταν φτάσεις εκεί;
«Πάνω στην ώρα ήρθες…»!

Πηγή : Περιοδικό TV Mania, τεύχος 1305

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *