«Τα παιδιά του Πειραιά» και το Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού

«Τα παιδιά του Πειραιά» και το Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού

Όλα ξεκίνησαν όταν ο Ζιλ Ντασέν ζήτησε από τον Χατζιδάκι να γράψει τη μουσική για την ταινία του «Τα παιδιά του Πειραιά», με πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη. Η ταινία έγινε τεράστια επιτυχία παγκοσμίως, το ίδιο και η μουσική της. Ο Χατζιδάκις, όμως, δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος με τη δουλειά αυτή. Όπως είχε δηλώσει στην εκπομπή «Μηχανή του Χρόνου» ο φίλος του, Γιώργος Στεφανάκης, οι δημιουργοί της ταινίας ζόριζαν τον συνθέτη να παραδώσει έγκαιρα τη μουσική, κάτι το οποίο τον εξόργισε. «Στην πίεση αυτή, ήταν που βγήκαν τα “Παιδιά του Πειραιά”», λέει ο Στεφανάκης. «Γι’ αυτό και απλώς πατούσε με τη σειρά τα πλήκτρα του πιάνου λέγοντας “και ένα και δύο και τρία”, με μπόλικο σαρκασμό και διασκεδάζοντας την κατάσταση. Ήταν σαν να τους έλεγε “αφού θέλετε τη μουσική, πάρτε την”».

Παρόλα αυτά, το τραγούδι έγινε τεράστια επιτυχία και κέρδισε τελικά το Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού κάτι που δεν έκανε τον Χατζιδάκι ιδιαίτερα χαρούμενο. Όπως περιγράφουν οι φίλοι του, ο συνθέτης εκνευριζόταν κάθε φορά που βρισκόταν στο εξωτερικό και με το άκουσμα της λέξης «Ελλάδα» οι ξένοι έβαζαν να παίξει το τραγούδι. Δεν ήθελε με κανένα τρόπο να συνδεθεί το όνομά του με αυτό που θεωρούσε «μια σαχλαμάρα». Δεν είναι τυχαίος ο μύθος που κυκλοφορεί, ότι δηλαδή ο Χατζιδάκις πέταξε στα σκουπίδια το χρυσό αγαλματίδιο. Όπως λέει στην ίδια εκπομπή ο εκδότης Γιώργος Χρονάς, «ίσως να ήταν ο δικός του, αρχαίος ελληνικός τρόπος για να σωθεί από τη δημοσιότητα, η οποία δεν τον ενδιέφερε».

Δεδομένου του ότι το τραγούδι ήταν ανάμεσα στα δέκα εμπορικότερα του 20ου αιώνα, κάποιος θα ανέμενε ότι ο Χατζιδάκις έβγαλε πολλά χρήματα από τα δικαιώματά του. Και όμως, ο μεγάλος συνθέτης πούλησε με την πρώτη ευκαιρία τα δικαιώματα του τραγουδιού για να φτιάξει τα δόντια του, τα οποία είχαν σπάσει την περίοδο της κατοχής. Όπως λέει ο θεατρικός συγγραφέας Γιώργος Λαζαρίδης, «ο Χατζιδάκις δεν πίστευε σε καμία περίπτωση ότι το τραγούδι θα γινόταν επιτυχία».

Όσο για τον μύθο στον οποίο αναφερθήκαμε πριν, η αλήθεια είναι ότι ο Χατζιδάκις δεν ταξίδεψε στην Αμερική για να παραλάβει το βραβείο. Η Ακαδημία του έστειλε ταχυδρομικώς το αγαλματίδιο, το οποίο όμως χάθηκε καθ’ οδόν. Γι’ αυτό και η Ακαδημία έφτιαξε ένα αντίγραφο, το οποίο του στάλθηκε. Ήταν αυτό το αγαλματίδιο που βρήκε στα σκουπίδια η καθαρίστρια του Χατζιδάκι. Ο συνθέτης το είχε πετάξει εκεί την προηγούμενη μέρα. Όταν ξαναγύρισε σε εκείνον, τελικά το τοποθέτησε στο πάτωμα, στην πόρτα του γραφείου του.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *