Αν ψάχνεις την επόμενη σειρά που θα σε κρατήσει κολλημένο στην οθόνη, αυτά τα τρία θρίλερ αξίζουν θέση στη λίστα σου. Από δικαστικές ανατροπές και σκοτεινά μυστικά μέχρι ψυχολογική ένταση και χαρακτήρες που δεν ξεχνιούνται εύκολα.
PRESUMED INNOCENT
Ακόμα κι αν έχετε δει -και θυμάστε- την πρώτη μεταφορά του δικαστικού θρίλερ του μετρ Scott Turow του 1990 με τον Harrison Ford (και ελληνικό τίτλο “Αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου”) υπάρχουν αρκετές διαφοροποιήσεις και εκπλήξεις στη νέα εκδοχή της Apple TV για να σας κρατήσουν κολλημένους για οκτώ 45λεπτα επεισόδια. Ο Jake Gyllenhaal υποδύεται τον φιλόδοξο, ανερχόμενο εισαγγελέα του Σικάγο Rusty Sabich με την αξιολάτρευτη σύζυγο (μια εξαιρετική Ruth Negga), δύο υποδειγματικούς έφηβους για παιδιά και μια πολλά υποσχόμενη καριέρα και ο οποίος βρίσκεται κατηγορούμενος για την άγρια δολοφονία της συναδέλφου του Carolyn Polhemus (Renate Reinsve) με την οποία διατηρούσε παράνομη ερωτική σχέση. Τη δίωξή του αναλαμβάνει ο επίσης συνάδελφός του Tommy Molto (Peter Sarsgaard) και την υπεράσπισή του το πρώην αφεντικό του και φίλος του Raymond Horgan (Bill Camp) παρά τις αντιρρήσεις της γυναίκας του (η πραγματική σύζυγος του Camp Elizabeth Marvel). Ο Rusty διακυρήσει από την αρχή την αθωότητά του όμως όλα τα στοιχεία είναι εναντίον του και ο Molto που έχει προσωπική βεντέτα μαζί του είναι έτοιμος να τον κατασπαράξει. Η δίκη συγκεντρώνει, όπως ήταν επόμενο, μεγάλη δημοσιότητα με τεράστιες επιπτώσεις στη ζωή και την ψυχολογία της οικογένειας του Rusty που βρίσκεται διχασμένη ανάμεσα στη δοκιμασία που περνάει ο σύζυγος και πατέρας αλλά και την σοκαριστική προδοσία του.
Η πλοκή ξεδιπλώνεται σε οκτώ επεισόδια όπου παρακολουθούμε την προετοιμασία της δίκης, την εξέλιξή της μέχρι την τελική ετυμηγορία. Παράλληλα αρκετός χρόνος αφιερώνεται στην εξερεύνηση της ψυχολογίας των χαρακτήρων, ειδικότερα της οικογένειας που βρίσκεται στον κυκεώνα μιας αρνητικής δημοσιότητας ενώ έχει να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις από τις πράξεις του Rusty. Βασικού ατού είναι αναμφίβολα ο Gyllenhaal. Με το ατσαλάκωτο λουκ (που διατηρεί ακόμα κι όταν είναι διαλυμένος), τη στιβαρή κορμοστασιά, τις ζηλευτές “γωνίες” και το αδιαμφισβήτητο επικοινωνιακό χάρισμα, είναι ο χαρακτήρας που σε γοητεύει ενώ ξέρεις ότι πρόκειται για ένα αλαζονικό καθίκι που πίστευε ότι μπορεί να έχει τα καλύτερα των δύο κόσμων χωρίς επιπτώσεις (ή τουλάχιστον να νοιάζεται γι’ αυτές). Ο Gyllenhaal είναι άψογος, αποδίδει αυτόν τον διφορούμενο κεντρικό ήρωα στο έπακρο και με μια φυσικότητα που προκαλεί δέος ενώ του πιστώνεται μεγάλο μέρος της ίντριγκας της πλοκής καθώς όλα περιστρέφονται γύρω από το “αν το έκανε ή όχι”. Επειδή είναι ψιλομαλάκας πιστεύεις ότι μπορεί και να το έκανε αλλά επειδή είναι ένας ωραίος ψιλομαλάκας εύχεσαι να μην είναι αλήθεια (έτσι δεν συμβαίνει και στην αληθινή ζωή;). Γενικά μαντεύεις μέχρι το τέλος κι εκεί έγκειται η επιτυχία της σειράς που δουλεύει αποτελεσματικά και στα δύο επίπεδα: και σαν καλοκουρδισμένο δικαστικό θρίλερ, διεισδυτικό και διαφωτιστικό για το πως δουλεύει το αμερικανικό σύστημα δικαιοσύνης αλλά και σαν ένα καλογραμμένο και καλοπαιγμένο δράμα με εμβάθυνση, ουσία και συναίσθημα. Το φινάλε διαφοροποιείται από το βιβλίο και την ταινία, τραβώντας το χαλί κάτω απ’ τα πόδια ακόμα κι αυτών που το θυμούνται. Από τα καλύτερα δικαστικά θρίλερ που είδαμε τελευταία. Ο δεύτερος κύκλος θα είναι μια ολότελα διαφορετική ιστορία με παρόμοιο θέμα (αλά The White Lotus) και καινούργιο καστ που θα βασίζεται στο μυθιστόρημα Dissection of a Murder του Jo Murray. (Apple TV)
DOWN CEMETERY ROAD
Όταν μια έκρηξη ισοπεδώνει ένα σπίτι στα προάστια της Οξφόρδης και ένα κορίτσι εξαφανίζεται, η Sarah Tucker (Ruth Wilson) παθαίνει εμμονή με την τύχη της, οδηγούμενη στην πόρτα της Zoë Boehm (Emma Thompson), μιας ιδιωτικής ερευνήτριας που μοιάζει να έχει δει πολλά και να έχει πιει ακόμα περισσότερα. Αν το Slow Horses είναι ο μεθυσμένος, πολιτικά μη-ορθός μπούμερ θείος των κατασκοπευτικών θρίλερ, το Down Cemetery Road είναι η κυνική, απόμακρη εξαδέλφη του που δεν σηκώνει και πολλά. Η Emma Thompson παραδίδει μαθήματα υποκριτικής οικονομίας, παίζοντας τη Boehm με μια υπαρξιακή κούραση που σχεδόν την αγγίζεις. Η ηρωίδα της έχει εγκαταλείψει προ πολλού την ιδέα της ηθικής δικαίωσης, επιβιώνει με κυνισμό και τζιν ενώ γίνεται ο απρόθυμος καθοδηγητής της Tucker σε έναν βούρκο από παλιά μυστικά. Στον αντίποδα η Ruth Wilson είναι το τέλειο αντίβαρο ως η καθημερινή γυναίκα που χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της, χτίζοντας με ακρίβεια τη μετάβαση του χαρακτήρα της από την απλή περιέργεια στην επικίνδυνη (για την ίδια) εμμονή. Το σενάριο της Morwenna Banks διατηρεί το βιτριολικό χιούμορ του Mick Herron για να αναδείξει τη σήψη των θεσμών, ενώ η σκηνοθεσία της Natalie Bailey εκμεταλλεύεται την ομίχλη και την αρχιτεκτονική της Οξφόρδης, μετατρέποντάς την από ακαδημαϊκό παράδεισο σε ένα κλειστοφοβικό noir σκηνικό. Η σειρά δεν αναλώνεται σε κλασικά κυνηγητά, αλλά επικεντρώνεται στο πώς η βρετανική επαρχία χρησιμοποιεί την ευπρέπεια για να θάψει εγκλήματα που ακουμπούν την τοπική ελίτ. Η ουσία βρίσκεται στη βίαιη αποδόμηση της αστικής ησυχίας με τη δύναμη της σειράς να κρύβεται στο γυναικείο πρωταγωνιστικό δίδυμο, τη μουντή, σχεδόν καταθλιπτική αισθητική που αντικατοπτρίζει την ψυχολογία των ηρωίδων και την άρνησή της να προσφέρει εύκολες λυτρώσεις. Όχι και το ευκολότερο ή feelgood θέαμα (μπροστά του το Slow Horses μοιάζει με sitcom) όμως προσφέρει όσα υπόσχεται που είναι ένα ζόρικο μεν αλλά αφοσιωμένο μπιντζάρισμα. Η Thompson, ως executive producer, φρόντισε να διατηρηθεί η αντιπαθητική φύση της Boehm, ενώ η Apple TV ανανέωσε τη σειρά για δεύτερη σεζόν σχεδόν με το που ανέβηκε η πρώτη. (Apple TV)
UNCHOSEN
Στο Kent της Αγγλίας, η Rosie (Molly Windsor) ζει υπό τον απόλυτο έλεγχο μιας θρησκευτικής αίρεσης, μέχρι που ο Sam (Fra Fee), ένας άντρας εκτός της κοινότητας, σώζει την κόρη της από βέβαιο πνιγμό. Η είσοδος αυτού του “ακάθαρτου” ξένου στον μικρόκοσμό τους δεν λειτουργεί ως η κλασική ηρωική διάσωση αλλά ως θρυαλλίδα για να βγουν στην επιφάνεια τα καταπιεσμένα πάθη του συζύγου της Adam (Asa Butterfield) και η υποκρισία του creepy ηγέτη τους (Christopher Eccleston). Το Unchosen είναι ένα δραματικό ψυχολογικό θρίλερ που εστιάζει με χειρουργική ακρίβεια στη μηχανική της χειραγώγησης και το ξεγύμνωμα της θρησκευτικής παράνοιας. Το στόρι αρνείται πεισματικά να χαϊδέψει τα αυτιά του θεατή, επιλέγοντας να αναδείξει τη χειραγώγηση όχι ως μια εξωτική ανωμαλία, αλλά ως μια καθημερινή, γραφειοκρατική διαδικασία επιβολής. Η πρωταγωνίστρια Molly Windsor είναι αναμενόμενα συγκλονιστική (αυτά τα απόλυτα εκφραστικά καταγάλανα μάτια) αλλά ο πραγματικός θρίαμβος ανήκει στον απίστευτο Asa Butterfield στον ρόλο του Adam που κάνει την πιο ριψοκίνδυνη κίνηση της καριέρας του, υποδυόμενος ένα πλάσμα που ακροβατεί ανάμεσα στην απέχθεια και τον οίκτο, καθώς η καταπιεσμένη σεξουαλικότητά του μετατρέπεται σε βίαιο φανατισμό. Ο Christopher Eccleston, ως ο πατριάρχης της αίρεσης, δίνει μια ερμηνεία που στάζει δηλητήριο κάτω από το πρόσχημα της πατρικής στοργής. Η αισθητική της σειράς είναι εσκεμμένα απογυμνωμένη, με μια χρωματική παλέτα που σε κάνει να νιώθεις τον αποπνικτικό εγκλεισμό των χαρακτήρων ακόμα και στις σκηνές στο ύπαιθρο. Η παραγωγή επένδυσε στην απόλυτη αυθεντικότητα, με τους ηθοποιούς να περνούν εβδομάδες σε συνθήκες περιορισμού πριν τα γυρίσματα, γεγονός που εξηγεί το βλέμμα του κατατρεγμένου που διαπερνά όλο το cast. Το Unchosen δεν είναι μια ευχάριστη σειρά για να μπιντζάρεις μονοκοπανιά σε ένα βράδυ, αλλά μια ανατομία του πώς η πίστη μπορεί να γίνει το τέλειο κάλυμμα για το πιο σκοτεινό πρόσωπο της ανθρώπινης φύσης. (Netflix)
